"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
ด้วยอานุภาพของผู้นำตระกูลระดับตำหนักม่วงขวัญกำลังใจของเหล่าสมาชิกตระกูลมู่พุ่งสูงถึงขีดสุด
ทุกคนต่างกระโจนเข้าต่อสู้กับคนของตระกูลหวังอย่างไม่กลัวเกรงราวกับกองทัพสัตว์ร้ายที่บ้าคลั่ง เกิดเสียงดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน!
"เตรียมพร้อม!"
หวังไห่คำรามลั่นดวงตาแดงก่ำ
ในเวลานี้เขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากนำเหล่าสมาชิกตระกูลเข้าต่อสู้
เสียงะโโห่ร้องดังสนั่นหวั่นไหว
พลังปราณิญญาอันบ้าคลั่งแผ่กระจายไปทั่วสนามรบอาวุธและวิชาต่างๆ ปะทะกันอย่างดุเดือด สถานการณ์วุ่นวายอย่างถึงที่สุด
มู่เสินฉวนมีสีหน้าเ็าร่างกายวาบหายไปในพริบตา ก่อนจะไปปรากฏตัวต่อหน้าหวังไห่ในอึดใจถัดมา พร้อมกับฝ่ามือั์ฟาดลงมาอย่างรุนแรง
จะจับโจรมันก็ต้องจับตัวหัวหน้า!
หากหวังไห่ถูกสังหารคนอื่นๆ ย่อมขวัญหนีดีฝ่อ
เป็วิธีที่ดีที่สุดในการลดการสูญเสียของคนในตระกูล
ครืน!
ครืน!
หวังไห่คำรามไม่ยินยอมเร่งพลังปราณิญญาในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง หวังจะต่อต้านเป็ครั้งสุดท้าย
แต่ทั้งหมดนี้มันกลับไร้ค่าเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วง
เพียงพริบตาเดียวร่างของเขาก็ถูกมู่เสินฉวนะเิเป็จุณและตายคาที่ด้วยฝ่ามือเดียว
มู่ชิงหยุนผู้าุโใหญ่แห่งตระกูลมู่เห็นว่าหวังไห่ถูกสังหาร ก็ยิ่งรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมากกว่าเดิม ะโก้องบอกทุกคนที่กำลังต่อสู้อยู่
"หวังไห่ตายแล้ว!"
"ตระกูลหวังพ่ายแพ้แล้ว!"
"เหล่าสมาชิกตระกูลมู่ จงฆ่าพวกมัน!"
เพียงเท่านั้นเสียงะโของเหล่าผู้ฝึกตนแห่งตระกูลมู่ก็ดังกึกก้องยิ่งขึ้น พลังปราณิญญาอันมหาศาลแผ่กระจายไปทั่วทุกสารทิศโจมตีเหล่าสมาชิกตระกูลหวังที่เหลือจนแตกกระเจิง
และในขณะนั้นมู่เฉินที่ตามมาสมทบก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งเข้าไปในฝูงชนแล้วเข้าเข่นฆ่าอย่างต่อเนื่อง
แทบไม่มีผู้ฝึกตนระดับรากฐานคนใดต้านทานเขาได้เกินสองสามกระบวนท่าเลย เพราะเขาแข็งแกร่งเกินไป
เปลวไฟแห่งาลุกลามอย่างรวดเร็ว แขนขาขาดกระจัดกระจายไปทั่ว ประหนึ่งว่าที่นี่คือนรกบนดิน
จนกระทั่งครึ่งชั่วยามผ่านไป
สมาชิกตระกูลหวังก็ถูกสังหารจนสิ้น
ที่มั่นของตระกูลหวังกลายเป็ซากปรักหักพัง
มู่เสินฉวนจ้องมองไปยังสถานการณ์เบื้องล่างด้วยสายตาเ็าและไร้ความเมตตา
ในใจเขารู้ดีว่าโลกแห่งการฝึกตนนั้นโหดร้ายเช่นนี้
ไม่เ้าตายก็ข้าตาย
หากเขาไม่ได้ทะลวงสู่ระดับตำหนักม่วง ฉากเช่นนี้คงเกิดขึ้นที่ตระกูลมู่เป็แน่
ในไม่ช้า
เหล่าผู้าุโของตระกูลมู่ก็เริ่มเก็บกวาดพื้นที่ตามคำสั่งของมู่เสินฉวน
เมื่อเปิดคลังสมบัติของตระกูลหวังดวงตาของทุกคนก็เป็ประกาย
ตระกูลหวังเติบโตอย่างรวดเร็วใน่สิบปีที่ผ่านมาและสะสมทรัพย์สมบัติไว้มากมายมหาศาล
มากกว่าคลังสมบัติของตระกูลมู่หลายเท่า
ไม่ว่าจะเป็เม็ดยา ศิลาิญญา วิชาฝึกตน วิชาต่อสู้ มีมากจนนับไม่ถ้วน
มู่เสินฉวนโบกมือเก็บทรัพยากรการฝึกฝนทั้งหมดเข้าไปในแหวนมิติ จากนั้นก็นำเหล่าสมาชิกตระกูลหลายสิบคนเดินทางกลับที่ตระกูลมู่อย่างยิ่งใหญ่
ทุกคนต่างรู้ดีว่า
เมืองชิงหยุนในวันพรุ่งนี้จะต้องเกิดเื่ใหญ่ขึ้นอย่างแน่นอน
ตระกูลหวังที่สืบทอดมายาวนานหลายร้อยปีถูกทำลายราบคาบภายในครึ่งชั่วยาม
มากพอที่จะทำให้สองตระกูลใหญ่ที่เหลือและผู้ฝึกตนอิสระล้วนหวาดผวา
...
วันต่อมา
ลานกว้างประจำตระกูลมู่คลาคล่ำไปด้วยเหล่าศิษย์และผู้าุโของตระกูล
ที่มาชุมนุมกันอย่างพร้อมเพรียง
สายตาของพวกเขาทั้งหมดล้วนจ้องไปยังที่นั่งผู้นำตระกูลด้วยความเคารพ
ในฆ่าล้างตระกูลหวังครั้งนี้ตระกูลมู่ได้รับชัยชนะอย่างงดงาม
สูญเสียสมาชิกตระกูลระดับรากฐานขั้นปลายเพียงไม่กี่คนและไม่มีผู้าุโระดับแก่นปราณคนใดเสียชีวิต
ทั้งหมดนี้ล้วนต้องยกความดีความชอบให้กับมู่เสินฉวนผู้นำตระกูลมู่
เขาเป็ผู้นำในการการสังหารหวังไห่และบรรพบุรุษตระกูลหวังจนคนอื่นๆ ขวัญกระเจิง ชัยชนะจึงไม่ยากเกินคว้ามาได้ง่ายดายเช่นนี้
ไม่นานนัก
ผู้าุโคนหนึ่งลุกขึ้นรายงาน
"เรียนท่านผู้นำตระกูล ข้าบันทึกทรัพย์สินที่ยึดมาได้ทั้งหมด และนำเข้าคลังสมบัติของตระกูลเรียบร้อยแล้ว"
"นอกจากนี้ ทั้งตลาด เหมืองแร่ โรงเตี๊ยม ที่ดินทำกิน ที่ตระกูลหวังเคยยึดครองไว้ก็ถูกคนของเราเข้าควบคุมแล้ว"
มู่เสินฉวนพยักหน้าเล็กน้อย
หลังจากข่าวการล่มสลายของตระกูลหวังแพร่สะพัดออกไปสมาชิกตระกูลมู่ทุกคนต่างก็รู้ว่าเขากลับมาดำรงตำแหน่งผู้นำตระกูลอีกครั้ง และทะลวงสู่ระดับตำหนักม่วงแล้ว
ด้วยความสามัคคีที่เพิ่มขึ้นคะแนนโชคของตระกูลในระบบจึงเพิ่มขึ้นถึง 3,000 คะแนน
และการเพิ่มขึ้นนี้ทำให้เห็นประโยชน์บางอย่าง
นั่นคือผู้าุโทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ก็กลายเป็เป้าหมายของการลงทุน
แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็ระดับสีขาวสีเขียว สีฟ้า และมีเพียงคนเดียวที่เป็ระดับสีม่วง แต่ก็ดีกว่าไม่มีเลย
ดูเหมือนจะถึงเวลาแบ่งปันทรัพย์สินที่ยึดมาได้แล้ว
มู่เสินฉวนกวาดสายตามองเหล่าผู้าุโทุกคนก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ครั้งนี้พวกเ้าทำได้ดีมาก"
"ตระกูลมู่ของเรามีกฎเกณฑ์ชัดเจนมาั้แ่ก่อตั้งตระกูล"
"มีคุณความดีต้องได้รับรางวัล มีโทษต้องได้รับการลงโทษ"
"ตอนนี้ถึงเวลามอบรางวัลแล้ว"
พูดจบ มู่เสินฉวนก็โบกมือ ยาเม็ดมากมายก็กระจายไปตกยังมือของผู้าุโแต่ละคนอย่างแม่นยำ
"ยาเจิ้งหยาง สามขวดต่อคน"
"ยาจื่อจี๋ หนึ่งขวดต่อคน"
"นับจากนี้เป็ต้นไป เปิดคลังอาวุธของตระกูลอย่างเต็มที่ และเพิ่มเบี้ยเลี้ยงของสมาชิกทุกคนในตระกูลเป็สองเท่า!"