ท้องฟ้ามืดครึ้ม พายุฝนกำลังมา ลมแรงมาก
“ทุกหน่วยเตรียมพร้อม ข้าศึกจะเข้าระยะการสู้รบในอีก 7 นาที”
เสียงประกาศจากโอเปอเรเตอร์ของกองยานรายงาน
เหล่าทหารโคราเชียวิ่งเข้าประจำที่กันให้วุ่นวายทั้งที่ยังเป็่พักเที่ยง ศัตรูจงใจบุกยามกำลังกิน ขับถ่ายและพักผ่อน
อากาศที่ร้อนอบอ้าวมาั้แ่เช้าเพราะกำลังจะมีฝน ทำให้ทุกคนเหนื่อยมากกว่าปกติ
“ผู้การแย่แล้วค่ะศัตรูยิงปืนใหญ่พลังบีมมาทาง....ว๊าย!!!!”
โอเปอเรเตอร์ยังไม่ทันรายงานเสร็จ พลขับของยานไม่รอรายงานและรอคำสั่งรีบหักยานชั้นซีรุสหลบทันที
แรงสั่นะเืทำเอาสั่นไปทั้งยาน ทหารบนยานพากันกล้งล้มและหาอะไรเกาะยึดไว้
“อีก 7 นาทีไม่ใช่เหรอไงกัน? แล้วเราโดนอะไร?” ... ร.อ.โรดี้บ่น
“ไม่สำคัญหรอกสำคัญที่มันโจมตีถึงเราแล้ว รีบออกไปเถอะ”... ร.อ.นบีฮะ วิ่งไปที่โรงเก็บหุ่น
ทั้งคู่กันเกาะสลิงเลื่อนสลิงขึ้นไปบนคอกพิทแล้วคาดเข็มขัด
“หุ่นของคุณยังเติมพลังงานไม่เต็มร้อยนะผู้กอง”... ทหารช่างท้วง
“งั้นให้ 1 นาทีเติมเพิ่มอีกได้แค่ไหนแค่นั้น ฉันต้องเอาอูล์ฟาฮ์ออกแล้ว .. โรดี้คุณไปก่อนเลย” ... ร.อ.นบีฮะเร่งทุกคน
“รับทราบ หอบังคับการเปิดเกตให้ผมด้วย” ... ร.อ.โรดี้แจ้ง
“รับทราบ เกตพร้อม รันเวย์พร้อม คาตาพัลท์พร้อม ซิสเต็มออลกรีน อูล์ฟาฮ์ เชิญค่ะ”
“อูล์ฟาฮ์ .. โรดี้ แมกซิมิเลียนไปล่ะครับ!”
ฟิ้ววววว
อูล์ฟาฮ์เครื่องของโรดี้ออกมาจากยานซีรุส เมื่อพ้นตัวยานก็เปลี่ยนโหมดแปลงร่างเป็ยานบิน
จากนั้นหันไปมอง ทางกราบซ้ายของยานมีควันลุกไหม้ แต่ดูท่าจะไม่ได้เสียหายมาก บนพื้นมียานรบบรรทุกภาคพื้นดินอื่นๆร่วงเป็ซาก 2 ลำ
“ระยะนี้ยิงถึงได้นี่ ต้องเป็ปืนใหญ่ของไอ้ยานเป็ดนั่นแน่ แก...เจอฉันแน่!!” ... ร.อ.โรดี้โมโห
“โรดี้ อย่าเพิ่งวู่วาม .. รอนบีฮะก่อน”... พ.อ.ยูโกะ ห้าม
“แต่ว่าผู้การครับ ถ้าปล่อยให้มันยิงอีก เราจะร่วงเอานะให้ผม.....”
“หุบปาก! ห้ามขัดคำสั่ง”
“.... .. .. ครับ....”
“ฉันเข้าใจเธอนะโรดี้ แต่ศัตรูยิงมาจากระยะที่ไม่สามารถเล็งได้แบบนี้ แสดงว่าไม่ได้กะจมเราแต่แรก มันต้องจงใจล่อพวกเธอออกไป จะให้ดีรอนบีฮะประกบคาไปด้วย หากพบอะไรไม่ชอบมาพากล จะได้ช่วยกันได้”
“ทำไมผู้การจึงคิดว่ามันจะล่อพวกผมออกไปล่ะครับ?”
“เพราะถ้าเป็ฉัน ฉันจะทำแบบนั้นไงล่ะ”
“......” ... ร.อ.โรดี้ยอมรับสิ่งที่พ.อ.ยูโกะพูด
“ผมจะล่วงหน้าไปก่อนช้าๆนบีฉะน่าจะออกตามมาทันก่อนผมจะถึงแนวรบกับข้าศึก” ... ร.อ.โรดี้ขอนำไปก่อน
“เอางั้นก็ได้ ... อย่าวู่วามล่ะ ศัตรูรายแรกที่กล้าท้าทายฉันถึงที่ มันต้องไม่ธรรมดา ห้ามประมาท”
“รับทราบ”
..........
“เอาล่ะ ถึงแนวรบใกล้ระยะปะทะแล้ว ยานทุกลำบินต่ำได้” ... พ.ท.จูลลี่กัปตันยานซิกนัสที่เป็หัวหอกการรบครั้งนี้ ทำหน้าที่บัญชาการกองยาน
ปกติคุมยานตัวเองก็แย่แล้ว งานนี้คุมกองยานหลายลำ รับผิดชอบหลายชีวิต จูลลี่เครียดจนแทบจะปวดท้อง เค้าว่าโกโก้จะทำให้คลายเครียดสดชื่น เธอกดโกโก้เย็นกระดกไปแล้ว 3แก้วก่อนสั่งยิงเมื่อสักครู่
ยานรบทุกลำบินต่ำ เมื่อแล่รนเข้าระยะยิง
“ทั้งหมด ยิงได้!!” ... พ.ท.จูลลี่สั่ง
สิ้นคำสั่ง ทั้ง 2 ฝั่งระดมยิงใส่กัน
......
“ผู้การครับ พวกมันบินต่ำครับ” ...ทหารในหอบังคับการรายงาน
“เห็นแล้ว .. พวกมันต้องมีแผนแน่ๆแต่กว่าแผนนั้นจะสำแดงผล เราจะยิงถล่มมันด้วยมิสไซล์ เล็งยิงที่ยานซิกนัส มันคือหัวหอกในการรบครั้งนี้ ยิงได้!” ... พ.อ.ยูโกะสั่งยิงมิสไซล์
ฟิ้ววววว
ตูม!
ยานสั่นะเื
“อะไร?” ...พ.อ.ยูโกะตวาดถาม
“ท้ายยานใกล้จุดปล่อยหุ่นโดนปืนลำแสงแรงสูงยิงค่ะ”
“ทางออกเกตฝั่งขวาลุกไหม้ อูล์ฟาฮ์กรุณาใช้ช่องทางซ้ายแทน”
“ศัตรูยิงมาอีกจุดครับ?”
“มีหุ่นรบสีแดง! ... นั่นเกิร์ลเจมินีตัวนั้นครับ มันใช้ปืนของมันยิงเรา!!”
“ระยำมาก! ... โรดี้ จัดการนังตัวแดงนั่นซะ”... พ.อ.ยูโกะสั่ง
“รับทราบ” ... ร.อ.โรดี้วกกลับมาหาอิงฟ้า
หน่อยหุ่นรบย่อยพยามยิงต่อต้านคุ้มกันอิงฟ้าและรถเกราะติดตั้งปืนต่อสู้อากาศยานยิงไล่ต่อต้าน อูล์ฟาฮ์ ของโรดี้
“กระจอก แค่นี้ยิงไม่โดนข้าหรอกเว้ย!” ... ร.อ.โรดี้ เย้ยหยัน
แม้ไม่โดน แต่ก็เข้าใกล้อิงฟ้าไม่ได้
“คู่ต่อสู้ของแกคือฉัน” ...แมกซ์บินมาแล้วยิงด้วยบีมพิสทอล 2 กระบอก
ฟิ้ว ฟิ้ว
“!!” ...ร.อ.โรดี้หักหลบแทบไม่ทัน
“บินได้! วาสเชอร์ติดอุปกรณ์แบคแพค? แต่ก็แค่เอาจิฟอร์นมาดัดแปลงติดหลังแหล่ะวะ”... ร.อ.โรดี้บินวกออก
แมกซ์ไล่ตามทัน!
แมกซ์ไล่บี้ บินตามคู่คี่กันติดๆไม่ปล่อย ส่วนมือก็ยิงบีมพิสทอลไล่ต้อนไปด้วยจนโรดี้ไม่สามารถหันกลับมาเป็ฝ่ายรุกได้
“มันเร็วขนาดนี้ไดยังไง?” ... ร.อ.โรดี้บ่น
ฟิ้ว ฟิ้ว
อูล์ฟาฮ์ ของ นบีฮะตามมาช่วยแล้ว เธอยิงบีมกันที่แขนที่พับไว้ด้านล่างของอูล์ฟาฮ์ใส่แมกซ์
ฟิ้วววววววววว
เกราะแขนขวาที่พับไว้ด้านล่างละลาย กระบอกพลังงานะุบีมะเิ บึม!
“อุ๊บส์!!” ... ร.อ.นบีฮะ ใ ไม่รู้ตัวเองโดนยิงตอนไหน
“นบีฮะ!!” ... ร.อ.โรดี้เป็ห่วง
หันไปพบว่า วาสเชอสไนเปอร์นั่งเล็งยิงอยู่บนตัวยานซิกนัส
“ไอ้บ้านั่นเอง!” ... ร.อ.โรดี้จะไปเก็บ วาสเชอร์ของจิมมี่
ฟิ้ววววว
บีมแคนนอนยิงเฉียดหน้าโรดี้ไป เกราหัวยานที่เป็ส่วนอกของหุ่นเกือบละลาย
“ไอ้ตัวขาวนี่อีกแล้ว!” ... ร.อ.โรดี้บ่น
นบีฮะพยามไม่เป็เป้านิ่ง เพราะรู้ตัวตนโดนสไนเปอร์หมายหัว อาวุธบีมไม่ต้องคำนวณแรงลม คำนวณระยะกระสุย้อย แถมศัตรูทีมของยานซิกนัส รอบนี้ยิงแม่นมาก แม่นจนเหมือนว่าเป้ายังไม่ล็อกก็ยิงโดนแล้ว
นั่นคือผลของการฝึกแม้ไม่ได้แม่กันทุกนัด แต่ว่าแต่ละนัดยิงหวังผลได้มีประสิทธิภาพ
ยานบินเล็กของศัตรูบินมาระดมโฉบสอยยาบรบที่อยู่ต่ำของสหพันธมิตรแล้ว กองยานระดมยิงต่อต้านเต็มกำลัง
จี•วาสเชอร์กับ มิวนิทีที่ทาสีเป็สีน้ำตาลอ่อน่กันยิงต่อต้านมิสไซล์และยานบินย่อยของศัตรู หุ่นวาสเชอร์ตัวอื่นๆ ต่างก็ปกป้องยานตัวเอง ยานรบก็พยามหันปืนขึ้นไปยิง
“ศัตรูกำลังจะลดเพดานบินลงเช่นกันกันค่ะกัปตัน!” ... จ.อ.เอมี่รายงาน
“เอาไงคะกัปตัน?” ... พ.จ.ท.โซอี้ถาม
“อิงฟ้า อย่าให้มันลงมา โดยเฉพาะยานซีรุส เสยมันขึ้นไปถ้ามันอยากลงก็ให้มันอาบะุของเกอเวียร์กระบอกนั้นซะ” ... พ.ท.จูลลี่ะโสั่ง
“ค่ะ” ... อิงฟ้าสาดลำแสงไฮบีมไรเฟิลไม่หยุด ยานรบศัตรูโดนบีมของอิงฟ้าสองไปอีก 3 ลำ ศัตรูรีบปล่อยหุ่นรบลงมาให้มากที่สุดทั้งหมดกำลังมุ่งหน้ามาที่อิงฟ้า .... กองกำลังคุ้มกันอิงฟ้าเริ่มลดจำนวนลมล้มตายไปบ้างบางเครื่องลุกไหม้คนขับพยามหนีตายออกมา
“พวกคุณถอยออกไปจากตรงนี้ซะ กองกำลังหุ่นรบเคลื่อนที่มาแล้ว รถเกราะสู้ทูฟไม่ได้หรอก พวกมันมีเลกเซ่ที่ใช้ในอวกาศมาด้วย แต่คิดว่าปรับแต่งให้ใช้งานบนดาวเคราะห์แล้วแน่นอน และยังมีมิวนิทีที่แดชได้เร็วอีก วาสเชอร์จะเป็แค่เหยื่อพวกมัน รีบถอยไปสนับสุนนกองยานของเรา” ... อิงฟ้าพูดผ่านเครื่องกระจายเสียงของหุ่น
ทุกคนไม่รอช้ารีบทำตาม เพราะอยากจะออกจากจุดนี้เต็มทีแล้ว
“หน่อยคุมกันฟ้ารุ่นแล้ว เอคิจิ ฟ้ากำลังจะโดนรุมทึ้ง นายลงไปคุ้มกัน มิวนิทีใช้ได้ผลดีในที่กว้างมายืนยิงบนยานก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ฉันคุ้มกันซิกนัสเอง” ... พ.ต.บนชูสั่ง
“รับทราบ” ... เอคิจิขับมิวนิทีกระโดลงจากยานซิกนัสที่บินต่ำ แล้วจุดไอพ่นที่ทรัสต์ก่อนจะถึงพื้นเพื่อลดแรงกระแทก จากนั้นแดชด้วยระบบโฮเวอร์ที่ใต้เท้าวิ่งแล่นไปสบทบอิงฟ้า
มิวนิทีเป็เครื่องที่มีประสิทธิภาพมากๆแม้เกราะที่หนาเทอะทะจะทำให้ไม่คล่องตัว แต่ระบบแดงจากโฮเวอร์ทำให้เคลื่อนที่บนที่ราบได้รวดเร็ว แล้วใต้กระโปรงหลังที่ช่วยให้บินเสริมกับเวอเนียร์หลักที่หลังทำให้บินได้แรงในอวกาศ
...........
“ผู้การครับ แบบนี้เราแย่แน่ มันยิงไม่ให้เราลงเลย”
“อูล์ฟาฮ์ ทั้ง 2เครื่องโดนสกัด ไม่สามารถปลีกตัวได้เลยค่ะ”
“เครื่องยนต์หลัก 4 ตัวเสียหาย ยานเรากำลังเปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์สำรอง”
“...........” ... พ.อ.ยูโกะคิดหนัก
...........................
การต่อสู้นี้ถ่ายทอดไปทั่ว ทั้งในดาวไพรส์ ดาวกรานอร์ โลก สเปชโคโลนี อาคานิคมจูพิทัส และแน่นอน มันส่งคลื่นไปยังดาวเคราะห์น้อยโคราเชียด้วย
“การรุกรานของพวกคุณจบสิ้นแล้ว จบศึกนี้เราจะบดขยี้คุณอีกอึดใจ หวังว่ากองกำลังที่เหลือของโคราเชียจะย้ายก้นออกไปจากดาวดวงนี้ พวกคุณมีเหตุผลในการอยู่รอด ไม่เพียง ไม่เจรจาในการร่วมใช้ทรัพยากร ยังใช้กำลังและเทคโนโลยีที่เหนือล้ำกว่าข่มเหงรังแกเ้าของบ้าน ทุกท่านคะ เราต้องลุกขึ้นสู้ค่ะ เมื่อใดที่ผู้คนค้นพบว่าการต่อสู้มีแต่การสูญเสีย เมื่อนั้นจะเริ่มคิดได้ว่าเราควรหันมาพุดคุยกันมากกว่า”
พ.ท.จูลลี่ แมกไกว พูดออกอากาศ
“การสู้รบทำให้เดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า ผู้คนล้มตายสัตว์ที่ไม่เกี่ยวข้องก็เดือดร้อน ธรรมชาติเสียหาย ครอบครัวเฝ้ารอคนรักกลับบ้าน แต่ก็ไม่มีใครกลับมา เราได้อะไรจากการรบคะ ดิฉันขอถามผู้รุกราน”
ผู้คนเริ่มวิจารณ์พูดคุยกันยกใหญ่กับการประกาศและภาพการโจมตีนี้
“ทุกท่านดูหุ่นที่มีหน้าตาเหมือนมนุษย์ผู้หญิงสีแดงและหุ่นมิวนิทีที่ยึดมาได้จากโคราเชีย เธอกำลังต่อสู้กับหุ่นรบของโคราเชีย 14 ต่อ2 ตัวสีแดงขับโดยเด็กสาวที่ฝันจะเป็ไอดอลเธอมีอายุเพียง15 ปี แต่โคโลนีที่เธอกำลังจะสานฝันโดนบุกโจมตีเพื่อชิงทำลายหุ่นที่เธอขับ เด็กสาวต้องจับปืนเพื่อช่วยชีวิตวิศวกรของเราแล้วขึ้นหุ่นตัวนั้นสู้รบเพื่อเราตลอดมา เด็ก..ยังต้องมาเกี่ยวกับสมรภูมิรบ เพื่อสนองความอยากของผู้ใหญ่”
ผู้คนใมากที่เด็กผู้หญิงอายุแค่15 มาขับหุ่น
“นอกจากนี้ วาสเชอร์สีขาวที่บินอยู่ วาสเชอร์ที่ถือปืนสไนเปอร์บนยาน และมิวนิทีที่ไปช่วยเด็กสาวคนนั้นสู้ช่างล่าง คือคนหนุ่มนิสิตตมหาวิทยาลัยที่กำลังต้องร่ำเรียน แต่เขาจะเรียนอะไรในเมื่อามันมาถึงในบ้านพวกเขา สถานศึกษาของพวกเขาไม่ใช่ที่ที่ปลอดาอีกต่อไป โคราเชียใช้อาวุธหุ่นรบในสเปชโคโลนี ทหารของเราล้มตายโดยที่เด็กพวกนี้ต้องอาสามาขับหุ่นรบเพื่อยุติการบุกรุกบ้านของพวกเขา”
พ.ท.จูลลี่พูดออกสื่อ
เหล่าทหารแต่ละภาคหน่วยของสหพันธมิตรมีขวัญกำลังใจมาก ผู้คนต่างเชียร์เด็กสาวและคนหนุ่มพวกนี้
................
“ถอยทัพ!”
พ.อ.ยูโกะสั่งเด็ดขาด
ยานรบขนส่งทั้งหมดที่ยังเหลือรอดรับคำ
ยานบินหักลำ
แต่สายไปสำหรับทีมทูฟ เลกเซ่ และมิวนิที รวม 14 เครื่องที่รุมอิงฟ้า
อิงฟ้าบินทะยานขึ้นด้วยความรวดเร็วคาตัวเองไว้กลางอากาศจนศัตรูหันหัวขึ้นไม่ทันอิงฟ้าปรับบีมให้ลดพลังลงมาเหลือแค่บีมไรเฟิลแล้วสาดยิงลงมา
ฟิ้ววว ฟิ้วว ฟิ้วว
3 นัด ทำลาย มินิที 1 เลกซ่ 2 พังลงบีมเจาะแกนเครื่องยนต์จนเครื่องยนต์ะเิ
...ปืนกลซับแมชชีนกันยิงเจมินีระยะไกลไม่เข้าระยะประชิดก้ไม่เข้า บาซูก้าก็ไม่โดน แต่จากข้อมูล บาซูก้าก็ยิงไม่เข้า ต้องพึ่งดาบความร้อนที่น่าจะพอได้ผลบ้างพอทูฟที่เหลือ 11 เครื่องจะเข้ามา อิงฟ้ายังไม่ร่วงลงมา เธอใช้ทรัสเตอร์ที่น่องและใต้กระโปรงข้างและหลังบินประคองไว้ แล้วยิงบีมไรเฟิลลงมาอีก 3 นัด
ฟิ้ววว ฟิ้วว ฟิ้วว
ทูฟที่ไม่เร็วมากโดนสอยอีก 3 เครื่องเหลือ 8 เครื่อง
ขณะที่กำลังใ
มิวนิทีของเอคิจิแดชมาประชิด
ฟวี้ ~~~~~~~ฉ์
พวกไพลอตทูฟใและไม่นึกว่าจะต้องมาเจอมิวนิที หุ่นพวกตัวเองเล่นงานเสียเองแบบนี้
พวกเขาชักดาบความร้อนออกมา มิวนิทีของเอคิจิชักปืนบีมพิสทอลยิงระหว่างแดชโดยไม่รอเซนเซอร์ลอคเป้า ยิงอัดคอกพิทไป 2 เครื่องจนนิ่งแล้วอีกเครื่องโดนแดชเข้าประชิด มิวนิทีเก็บปืนเข้าโล่แล้วชักบีมซอรืดออกมาเร่งบีมฟันใส่ทูฟที่ชักดาบรอ
.. ฟวิ้งงง ฉับ ..
ขาดทั้งหุ่นทั้งดาบ
ทูฟ 3 เครื่องเสร็จมิวนิทีของเอคิจิไปแล้วเหลืออีก 5 เครื่องกำลังหันหลังถอยหนี
“ฟ้าอย่าตัดทางหนีพวกมัน เก็บไอ้พวกที่ยังบุกกระชิดยานลำอื่นและพวกที่กำลังขยี้วาสเชอร์หน่วยอื่นๆ ของเรา”
อิงฟ้าไม่รอช้า เร่งไฮบีมยิงออกข้างไปยังแนวรบส่วนอื่นในระบนาบการรบของพวกตน
หุ่นของโคราเชียพังไปหลายตัวในการยิงนี้อิงฟ้าขับเจมินีบินต่ำพุ่งไปด้วยความเร็วเข้าแนวรบส่วนนี้ ตามมาติดๆ ด้วยมิวินทีของเอคิจิที่แดชมา
เจมินี่เร่งบีมปลายปืนเป็ไฮบีมซอร์ดจากปืนเกอเวียร์แล้วไล่ฟันหุ่นข้าศึกขาดเป็ท่อนๆไม่เลี้ยง ตามด้วยมิวทินีที่แดชไปยิงบีมพิสทอลไปสอยไปจำนวนมากพวกที่ตั้งโล่แม้พอกับบีมพิสทอลไม่ให้ทะลุได้ แต่พอเอาโล่ออก มินิทีสีน้ำตาลอ่อนก็มาประชิดแล้ว
“เหวอ!!” ...เสียงทหารไพลอตของโคราเชียร้องออกมา
มินิทีของเอคิจิฟันบีมซอร์ดผ่าตัวเครื่องะเิ
บึม.ม.ม.ม
ในสนามรบมีแต่เสียงเฮ ...
ศัตรูที่จะประชิดยานซิกนัสล้วนโดนจี•วาสเชอร์ยิงสอยด้วยบีมพิสทอลกระบอกคู่ และยังหันไปยิงช่วยวาสเชอร์กับรถเกราะเครื่องอื่นๆที่กำลังแย่ด้วย
ตูม.ม.ม..
ยานซีรุสมีจุดะเิเพิ่ม
กองยานเริ่มถอย
ยานลำเลียงลี้ภัยของซีรุสทยอยหนีออกมา
“แล้วผู้การล่ะ?” ... ร.อ.โรดี้ถาม
“ผู้การจะอยู่กับยานซีรุสจนกว่าเราจะหนีพ้นค่ะ”
“บ้าไปแล้ว...” ... ร.อ.โรดี้บ่น
“นั่นยานซิกนัสมันเชิดหัวขึ้น ปากกระบอกปืนบนตัวยานมันส่องแสง? มันจะจมยานซีรุส!! ฝันไปเถอะ” ... นบีฮะ ขับอูล์ฟาฮ์บินไปหาซินัส
“นีบฮะ จะบ้าเหรอ?! ไปซะ คุ้มกันทุกคนหนี” ... พ.อ.ยูโกะตวาด
“ฉันจะปกป้องผู้พัน!!” ... นบีฮะะโ
...
“ได้ตัวแล้ว” ... จิมมี่เล็งมาตลอด
ฟวิ้ว.ว.ว.ว.ว.วว ..ฟ์
บีมพลังงานสูงที่เรียวเล็กทะลุเวอเนียร์บูสเตอร์ที่พับไว้้าจนะเิ
ตูม.ม.ม. ตูม.ม.ม..ม
“นบีฮะ!!” ... ร.อ.โรดี้ะโ บินไปโฉบเอามือหุ่นไปคว้าแท่งคอกพิทอูล์ฟาฮ์ของเครื่องนบีฮะ
“โรดี้ พาเอหนีไปคุ้มครองทุกคนนี่เป็คำสั่ง ... ทหารเข้าใจมั้ย?!” ... พ.อ.ยูโกะสั่ง
โรดี้ที่ดื้อดึงมาตลอดถึงกับรับคำทั้งน้ำตา
“รับ..ทราบ...ครับกัปตัน” ...จากนั้นบินคุ้มกันพวกพ้องไป
แมกซ์ไม่ได้ตาม เพราะเขาทำร้ายกองยานอพยพไม่ลง
.....
“มาสิ ผู้พันจูลลี่ .... คุณนี่ ...ฝีมือล้ำขึ้นเรื่อยๆ แบบที่เ้าโลแกนมันบอกจริงๆ” ... พ.อ.ยูโกะจุดบุหรี่ดูด ซึ่งในยานรบปกติห้ามสูบ
“ไฮเปอร์บีมแคนนอน เล็งยานซีรุส ...ยิง!!” ... พ.ท.จูลลี่สั่ง
ฟวิ้ว.ว.ว.ว.ว.ว.ว..ว.ว.ซูม.ม..ม.มม..ม.ม.ม.ม.มว.วว..วว.ว..ว.ว.ว
บึ่ม!!!...ม.ม.ม.มมมมมมมมมมม.ม.ม.ม.มม..ม.ม.ม ตูม...ตูม...ตูม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.
ยานซีรุสะเิ
“ผู้การยูโกะ!!” ... เสียงของทหารในยานลำเลียงะโออกมา แล้วทำวคามเคารพ
ท่านกลางเสียงเฮของประชาชนบนดาวไพรส์และทหารสหพันธมิตร
“ผู้พันบนชู ...เรายังต้องทำลายฐานเชื้อเพลิงมันอีกมั้ยคะ?” ... พ.ท.จูลลี่แม้ชนะแต่ไม่อยากขยี้ผู้ที่หมดหนทาง
“ทำ....”
“.......”
“ฉันรู้คุณลำบากใจ แต่ถ้าเราไม่ทำ เราจะบีบพวกมันขึ้นอวกาศไม่ได้”
“เข้าใจค่ะ .... ทุกคนฟังคำสั่ง ยานรบที่ไม่เสียหายมากให้ประเมินสภาพแล้วตามฉันมา เราจะไปทำลายฐานเชื้อเพลิงของข้าสึก บีบให้ศัตรูไปที่สถานทีขนส่งกระสวยอวกาศ พร้อมในอีก 3 นาที” ... พ.ท.จูลลี่สั่งแล้วเดินออกไปเข้าห้องน้ำ
จากนั้นเปิดฝาชักโครกอ้วกออกมา ความเครียดสะสมทำให้ท้องไส้ลำคอปั่นป่วน กดชักโครกออกมาป้วนน้ำยาล้างปาก แล้วล้างหน้า เช็ดหน้า สวมหมวกเดินมาที่ห้องบังคับการ นั่งเก้าอี้กัปตัน สอบถามความพร้อม แล้วสั่งเดินหน้าบินขึ้นทันทีไปยังฐานของข้าศึก
แมกซ์บินด้วยความเร็วสูงมายังทีมอพยพของโคราเชีย มียานลำเลียงบางลำยังใช้ได้ บางลำเสียหายที่เหลือคือยานเล้กสำหรับอพยพ
หุ่นภาคพื้นดินขึ้นยานลำเลียงมาหมด
แต่เมื่อเห็นวาสเชอร์สีขาวที่ขี่แบคแพคช่วยบินของตัวเองมาบินนำหน้าก็ใเตรียมต่อสู้
วาสเชอร์ตัวนี้ยกมือขึ้น ไม่ถืออาวุธ
“อะไรของมัน?” ... ร.อ.โรดี้กำลัง งง
วาสเชอร์ตัวนี้ยกมือขึ้น แล้วโบกมือไม่ให้ไปฐานเชื้อเพลิง
ทหารโคราเชียที่หนีภัยกำลังงง
สัญญาณติดต่อมาทุกเครื่องของโคราเชีย
“ผม แมกซ์ เบอร์นาร์ด .. กำลังจะมีการลำบายฐานเชื้อเพลิงนี้ เพื่อให้พวกคุณหนีไปขึ้นอวกาศให้เร็วที่สุด หากพวกคุณยังจะไปพักที่ฐานเชื้อเพลิง ผมเกรงว่ากำลังรบหลักจะทำลายพวกคุณไปด้วย” ...แมกซ์บอก
“จะบ้าเหรอ คิดว่าจะเชื่อแกเหรอไง? มาบอกให้เรารอดเนี่ยนะ?” ... ร.อ.โรดี้พูดสวนไป
“คุณเองเหรอโรดี้? ... ตอนสู้กัน คุณเห็นผมพยามฆ่าใครมั้ย”
“........”
“นั่นเพราะผมรู้ว่าแผนนี้ฆ่าคนมากแล้ว ผมเลยไม่อยากฆ่าใครอีก ในสนามรบไม่ฆ่าต้องถูกฆ่า แต่แผนนี้เราเป็ฝ่ายบดขยี้ พวกคุณหากอยากให้พวกพ้องรอดทางที่ดีรีบขึ้นอวกาศกันให้มากที่สุด พวกที่เหลือ ทางเราเองวางแผนไว้ว่าหากพวกคุณอพยพไม่หมด เราจะส่งที่เหลือขึ้นไป ไม่จับเป็เชลย”
“นี่แก.....”
“ขอร้องล่ะ อย่ามาตายกันในที่แบบนี้อีกเลย ผมรู้ความรู้สึกนั้นดี ได้ยินกัปตันผมพูดแล้วใช่มั้ย พวกผมคือนักเรียนนักศึกษา เราไม่ใช่ทหาร เรากลัวตาย เราเลยเข้าใจดี”
ทหารโคราเชียฟังแล้วก็ครุ่นคิด
ทุกคนลงความเห็นว่าทำตามที่แมกซ์บอก
“โรดี้ คุณเองก็มีสิ่งที่ต้องแกป้อง”... แมกซ์ชี้นิ้ววาสเชอร์มายังมือของอูล์ฟาฮ์ ที่อุ้มคอกพิทของนบีฮะอยู่
“ก็ได้”
ทุกคนย้ายทิศทางไปยังฐานกระสวยอวกาศใกล้ๆ
จากนั้นเห็นควันไป ลำแสงและะเิทุกท่วมยังทิศทางปลายทางฐานเชื้อเพลิง
“วางใจเถอะคนของฐานเชื้อเพลิงได้รับแจ้งเตือนให้อพยพแล้ว น่าจะมีคนตายไม่มากนัก”
ทหารโคราเชียซึ้งน้ำใจคนหนุ่มคนนี้กลางสนามรบ
แมกซ์โดดจากบาฮามุทแพค แล้วประกบบาฮามุทแพคเข้าที่หลังจากนั้นบืนกลับไปที่ยานซิกนัส
“แมกซ์ เบอร์นาร์ด ....ติดหนี้แกครั้งหนึ่งนะ” ... ร.อ.โรดี้พูด
..............................................
ในเช้าอีกวันทหารโคราเชียได้อพยพแต่และฐานและกองยานกลับขึ้นอวกาศเพราะนายทหารบัญชาการรบหลักอย่าง พันเอก ยูโกะ เยอราซิมอฟ ได้เสียชีวิตในสนามรบและพ่ายแพ้ย่อยยับ กองกำลังอื่นเห็นการรบของยานซิกนัสและลูกทีมหุ่นรบของยานแล้ว ประเมินว่ากองกำลังบนดาวไพรส์มีแต่จะโดนทำลาย ใช้เวลาทั้งสิ้น 3 วันในการทยอยอพยพ โดยมีทางรัฐบาลดาวไพรส์คอยช่วยเหลือในการย้ายออกไปโดยไม่สู้รบกัน
........................
ชัยชนะครั้งนี้ทำเอาะเืไปทั่ว
จบศึกคราวนี้ พ.ท.จูลลี่ แมกไกว ได้เลื่อนเป็ พันเอก โดยเป็ทหารหญิงคนแรกที่ที่ครองยศพันโทได้แค่ราวๆสัปดาห์เท่านั้น
![อุ๊บ!...สะดุดรักพ่อเลี้ยงขา [ มี E-book ขายแล้วจ้าา ] อ่านยาวๆ ฟินๆ กันไปเลย nc จุกๆ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734328497_3992743.webp)
3K
