บรรยากาศในห้องกลับนิ่งสงัดจนเหมือนไม่มีใครอยู่เลยทั้งที่มีคนสองคนกำลังนั่งอยู่บนเตียง
เธอเหลือบตามองชายหนุ่มที่นั่งอยู่อีกด้านของเตียงอย่างทำตัวไม่ถูกนี่เป็ครั้งแรกที่เธอได้อยู่กับผู้ชายสองต่อสองแถมยังเป็คนที่เธอเพิ่งรู้จักเมื่อไม่นานมานี่
อันที่จริงก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่ารู้จักได้ไหมในเมื่อพวกเธอเพิ่งเจอกันได้ไม่ถึงวันด้วยซ้ำ!
ถึงแม้ว่าเธอจะเตรียมใจไว้แล้วว่าเธอคงหลีกเลี่ยงแบบนี้ไม่ได้แต่ยังไงเธอก็เพิ่งเจอเขาวันแรกแล้วไม่ให้เธอรู้สึกตุ่ม ๆ ต่อม ๆ ได้ยังไง
“ฝ่าาทรงเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไหมพ่ะย่ะค่ะ จะได้รู้สึกสบายตัวมากขึ้น”เสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่มที่ถึงจะสุภาพอย่างกับสุภาพบุรุษ แต่เธอก็ยังรู้สึกเกร็งๆ เพราะยังไม่เคยชินกับการอยู่สองต่อสองกับเพศตรงข้าม
“เอ่อ...อืม”เธอรับคำแต่ก็ยังรู้สึกเกร็งจนทำตัวไม่ถูกอยู่ดี
ชายหนุ่มตรงหน้ามองเธอแล้วเลิกคิ้วก่อนที่จะเลือกเป็ฝ่ายเดินออกไปเองและหายลับเข้าไปยังส่วนที่เป็ห้องน้ำ
“ฟู่...”เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก
น่าเสียดายที่แต่ก่อนเธอเอาแต่ทำงานกับเรียนจนไม่ได้เรียนรู้เื่พวกนี้เลยเธอเลยไม่รู้ว่าเธอต้องรับมือกับเพศตรงข้ามยังไง
การจะทำให้คนมารักเรา...นี่ต้องทำยังไงกันนะ?
เธอมองตัวเองในชุดราตรีสีขาวผ่านกระจกแล้วถอนหายใจออกมาเป็รอบที่ร้อยของวัน
เธอล่ะอยากเห็นหน้าคนที่ออกแบบชุดนี้จริงๆ คิดยังถึงเอากระดุมไปไว้ข้างหลังแถมยังเรียงยาวั้แ่คอยันอันบั้นเอวของเธอ
แล้วแบบนี้ใครมันจะไปถอดได้ว่ะ?!
“ขอประทานอภัย”
เสียงทุ้มของแซคเตอร์ที่ดังมาจากประตูที่เชื่อมระหว่างห้องแต่งตัวและห้องน้ำทำเอาเธอสะดุ้งโหยงและหันขวับไปมองเขาอย่างใ
ภาพของชายหนุ่มร่างสูงมาดผู้ดีในชุดนอนพอดีตัวนั่นทำให้เธอเปลี่ยนจากใเป็ใจเต้นแรงในเสี้ยววินาที
“อยากให้กระหม่อมช่วยไหมพ่ะย่ะค่ะ”ข้อเสนอของร่างสูงทำให้เธอประหลาดใจ แต่สุดท้ายเธอก็ต้องยอมพยักหน้า
ถ้าเขาไม่ช่วยเธอก็คงต้องนอนทั้งชุดนี้แน่!
ร่างสูงก้มหัวลงหน่อย ๆคล้ายขออนุญาตแล้วปัดผมของเธอไปข้างหน้าดวงตาสีเขียวเข้มมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกแวบนึงก่อนที่สายตานั้นจะกลับไปจับจ้องที่กระดุมเสื้อของเธอ
มือหนาของเขาเริ่มแกะกระดุมที่เรียงตัวกันเป็แถวยาวไอร้อนจากตัวเขาทำให้เธอเกร็งตัวขึ้นด้วยความรู้สึกที่ไม่คุ้นชินกับความใกล้ชิดระหว่างชายหญิง
“อ๊ะ...” เธอสะดุ้งเล็ก ๆเมื่อนิ้วร้อนของเขาดันพลาดมาโดนตัวเธอเข้า
เธอเผลอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความใก่อนที่จะหลุบตาลงอย่างรวดเร็วเพราะดวงตาสีเขียวนั้นก็เหลือบมามองเธอเช่นกัน
“ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ”แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะยังราบเรียบแต่เธอกลับรู้สึกได้ว่าเขากำลังขบขำกับท่าทีของเธอ!
เธอร้อนวาบไปทั้งหน้าด้วยความโกรธและอายแต่แซคเตอร์ยังคงจัดการกับกระดุมเสื้อเธอด้วยท่าทีสงบจนกระทั่งเสร็จแล้วเขาก็ถอยหลังออกไปพลางหันหน้าไปทางอื่นเมื่อเห็นเธอตะครุบสาบเสื้อเอาไว้
เมื่อกี้เขายังหัวเราะเธออยู่เลยที่นี่ละทำเป็สุภาพบุรุษ เชอะ...น่าเชื่อตายล่ะ!
“ฝ่าามีอะไรให้ช่วยอีกหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
“ไม่มีแล้วขอบใจมาก”เธอรีบหันหน้ากลับมาเพื่อซ่อนแผ่นหลังของตัวเองไว้แซคเตอร์พยักหน้านิดนึงแล้วก็จึงเดินออกไป
เธอนั่งแปรงผมพลางคิดถึงภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จโดยเร็วอันที่จริงเธอคิดเื่นี้มาเป็อาทิตย์แล้วแต่ก็ยังคิดไม่ออกเลยว่าต้องทำยังไงเธอถึงจะเอาชนะใจพวกเขาได้
แต่ทว่าภาพสาวสวยที่กำลังสะท้อนอยู่ในกระจกก็ทำให้เธอชะงักไปชั่วครู่ก่อนที่จะมองตัวเองอย่างพิจารณา
เธอรู้ตัวเองมาั้แ่เด็กแล้วว่าเป็คนสวยมากเพราะมักมีคนเข้ามาจีบและขอเบอร์ไม่เคยขาดจนบางครั้งก็คนพวกนั้นแอบไปต่อยกันแย่งเธอโดยที่เธอไม่รู้เื่ก็มี
หรือว่า...เธอควรใช้ความสวยของเธอให้เป็ประโยชน์
บางทีรูปร่างหน้าของเธออาจจะดึงดูดพวกเขาได้จนทำให้พวกเขาติดใจในตัวเธอก็เป็ได้
เอาว่ะ ลองดูสักตั้งยังไงมันก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย!
เมื่อตัดสินใจได้แล้วเธอก้มลงมองชุดนอนแขนยาวกางเกงขายาวที่ใส่อยู่แล้วส่ายหัวก่อนที่จะหันไปรื้อตู้เสื้อผ้าที่วางเรียงจนเต็มผนังด้านหนึ่งของห้อง
มันต้องมีสักชุดซิวะที่ใช้ได้...
หลังจากที่ค้นหาอยู่พักใหญ่เธอก็เจอชุดที่ เอ่อ...มันเกินกว่าคำว่าใช้ได้ชุดนอนที่ทำเอาเธอต้องสูดหายใจเข้าลึก ๆ อย่างทำใจก่อนที่จะใส่มัน
ภาพที่หญิงสาวที่สะท้อนในกระจกทำให้เธอหน้าแดงก่ำด้วยความอายเพราะชุดนั้นมันทั้งสั้นกุดและแหวกลึกจนเห็นเนินอกอิ่มชัดเต็มสองตานั่นทำให้เธอต้องรีบคว้าเสื้อคลุมที่อยู่ข้าง ๆมาใส่เพื่อไม่ให้เธอถอดใจก่อนที่จะลงมือทำตามแผน
การออกฤทธิ์ของคำสาปปีศาจในวันนี้ทำให้เธอรู้ว่าเธอไม่อาจชักช้าไปกว่านี้ได้แล้วไม่อย่างนั้นทุกอย่างมันอาจจะสายเกินไป!
และนั่นทำให้เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วถอดเสื้อคลุมออก ก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องแต่งตัว
ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรเธอก็ต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด!
เสียงฝีเท้าที่หยุดนิ่งอยู่ข้างเตียงทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้นมามองอย่างประหลาดใจแต่ทว่าภาพที่เขาเห็นก็ทำให้เขาแทบลืมหายใจ
ร่างบางในชุดสีขาวที่บางเบาจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอได้อย่างชัดเจนแถมคอเสื้อก็เว้าลึกจนเห็นเนินอกอิ่มที่เบียดตัวกันอยู่ในเสื้อเล็กๆ ที่สั้นกุดจนน่าใจหาย
แต่นั่นยังไม่น่าใจหายเท่ากับการที่จักรพรรดินีขึ้นมานั่งบนตักเขาจนเห็นขาเรียวที่เรียบเนียนราวกับผิวเด็กแทบชิดกับขาเขา
ร่างบางคว้าหนังสือที่เขากำลังอ่านแล้วโยนทิ้งไปก่อนที่เธอจะคล้องคอเขาไว้และสบตาเขาอย่างเชิญชวน
ดวงตาสีเงินอมม่วงนั่นฉายแววยั่วเย้าและท้าทายอย่างชัดเจนจนเืในตัวเขาเริ่มเดือดอีกทั้งเธอยังยื่นใบหน้าสวยจัดมาใกล้หน้าเขาจนริมฝีปากแทบจะชนกัน
“ท่านแซคเตอร์ ท่านสนใจมาทำเื่สนุก ๆกับฉันไหม ฉันว่ามันน่าสนใจกว่าหนังสือเล่มนั้นตั้งเยอะ”
เขาเลิกคิ้วอย่างแปลกใจกับคำพูดและท่าทางของเธอเมื่อกี้เธอยังทำท่าไม่ไว้ใจเขาอยู่เลย แล้วทำไมจู่ ๆ เธอถึงได้มายั่วยวนเขาแบบนี้เขาหรี่ตามองหญิงสาวอย่างพิจารณา
ไม่ซิเรียกว่าเด็กสาวน่าจะถูกกว่าเพราะคนตรงหน้ายังเพิ่งอายุสิบเก้าเท่านั้นเอง!
และที่เขาคาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือเ้าหญิงน้อยที่ร่าเริงและน่ารักในอดีตจะกลายเป็จักรพรรดินีที่รักสนุกได้ขนาดนี้ อย่างที่เขาพูดกันซินะเวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนที่มีอำนาจ!
เขายิ้มบาง ๆออกมาพลางกวาดตามองเรือนร่างยั่วเย้าตรงหน้ารูปร่างของจักรพรรดินีนั้นดีเอามากทีเดียว
เอวคอดกิ่ว หน้าท้องแบนราบสะโพกผายและเธอก็มีในสิ่งที่ผู้หญิงควรมี!
ในเมื่อผู้หญิงตรงหน้ากล้าออกตัวแรงขนาดนี้แล้วผู้ชายวัยฉกรรจ์ที่มีเืมีเนื้อและอย่างเขาจะปฏิเสธของสวย ๆ งาม ๆแบบนี้ได้ยังไง
จักรพรรดินีดาเรียน่าคงมีประสบการณ์มาอย่างโชกโชนถึงได้กล้ารุกเขาแรงแบบนี้
ก็ดี!เขาไม่ต้องมานั่งสอนให้เสียเวลาความร้อนแรงของเธอก็คงทำให้ชีวิตแต่งงานของเขาคงไม่แย่นัก
เอาซิ... อยากยั่วก็เอา
เดี๋ยวจะได้รู้ว่าใครจะแน่กว่ากัน!
เธอสบตาร่างสูงที่เอาแต่ปรือตามองเธอนิ่งแต่ไม่ขยับราวกับท้าทายว่าเธอจะทำยังไงต่อ
ได้!ถึงจะไม่เคยมีแฟนแต่เพื่อนเธอนะตัวแม่ทุกคนมีหรือที่เพื่อนเธอจะไม่แชร์ประสบการณ์อย่างถึงพริกถึงขิงจนเหมือนเธอไปนอนอยู่ใต้เตียงพวกนั้น
ถ้าเขาอยากจะลองของเธอก็จะจัดให้!
เธอยิ้มยั่วก่อนที่จะยื่นมือไปแกะกระดุมเสื้อนอนของเขาออกช้า ๆ และสังเกตท่าทีของเขาด้วย
เพียงไม่นานชายเสื้อนอนของเขาก็หลุดออกจากกันและเผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นที่วางตัวเรียงกันเป็ลอนบนหน้าท้องเขา
หุ่นแซ่บอย่างที่เธอคิดไว้จริงๆ
ฉับพลันสายตาของเธอก็ไปปะทะกับจี้ห้อยคอที่เหมือนกับจี้ไม้ที่แกะเป็ดอกอะไรสักอย่างห้อยไว้กับแผ่นโลหะที่มีตราแปลกตา
เธอมองมันแวบนึงแล้วปัดออกไปและหันไปสนใจกล้ามแน่นๆ ของคนตรงหน้า ตรงนี้น่าสนใจกว่าเป็ไหน ๆ
“ว่าไงล่ะ ท่านแซคเตอร์ท่านสนใจหรือเปล่า”
ร่างสูงดึงมือเธอออกแล้วรั้งตัวเธอให้ใกล้ขึ้นจนร่างของเธอแนบไปกับตัวเขาไปเกือบทั้งตัวมือหนาลูบขาเรียวของเธอไปมา ก่อนที่จะเลื่อนขึ้นมาลูบไล้ตามเรียวขาเธอเบา ๆ
“ฝ่าาทรงแน่ใจแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะที่อยากเล่นสนุกกับกระหม่อมแบบนี้กระหม่อมเป็พวกถ้าเริ่มแล้วจะหยุดไม่ค่อยไม่ได้เสียด้วย”
สายตากึ่งเตือนกึ่งขบขำของเขาทำให้เธอโกรธจนควันแทบออกหูเธอไม่ชอบให้ใครมาท้าทายและเธอก็เป็ประเภทที่ไม่ชอบโดนท้าซะด้วย
คิดว่าเธอจะยอมแพ้เขาเพียงเพราะคำขู่งั้นหรอ...
ไม่มีทาง!
เธอจะเงยหน้าขึ้นดูดดึงริมฝีปากล่างของเขาเบาๆ ทั้งที่ในใจนั่นกำลังเดือดปุด ๆ “ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าคำขู่ของท่านมันจะจริงสักแค่ไหนกันเชียว”
932
