USAGICHAN -------------------------------------- ✩
หลังจากที่ริวคินขับรถไปส่งคนอ่อนแอที่บ้าน เขาก็ขับรถกลับมาที่บ้านของตัวเองที่อยู่ห่างไปไม่ไกลนัก
ตอนแรกเขาว่าจะกินข้าวตอนเที่ยงกับลินด์ แต่ต้องเปลี่ยนแผนเพราะบรรยากาศกระอักกระอวนกลืนไม่เข้าคายไม่ออกภายในรถ
พวกเขาทั้งสองคนนั่งนิ่งเงียบกันมาตลอดทางกลับมายังบ้านของลินด์ ทั้งที่เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบนาที แต่เหมือนนานนับชั่วโมง เขาทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกันเลย คนตัวเล็กหันมองไปนอกหน้าต่างตลอดเวลา เหมือนข้างนอกนั้นมีอะไรน่าดู
พอรถจอดที่หน้าบ้าน ลินด์พูดขอบคุณที่มาส่งสั้นๆ ก่อนรีบลงจากรถไป
พอเห็นลินด์เข้าบ้านอย่างปลอดภัย เขาก็ขับรถกลับมาที่บ้านของตัวเอง บ้านของเขาอยู่ไม่ไกลจากบ้านของลินด์มากนัก พ่อแม่เขามีบ้านอยู่ที่ชานเมืองไกลออกจากตัวเมืองเล็กน้อย เป็บ้านทรงจีนแบบเก่าซึ่งเขาเกิดและเติบโตที่นั้น
แต่ด้วยความสะดวกสบายในการเดินทาง เขาจึงตัดสินใจซื้อบ้านอีกหลังในตัวเมือง เพื่อที่จะได้เดินทางไปมาระหว่างโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ ที่กำลังจะสร้างขึ้นกลางใจเมืองเร็วๆ นี้
ริวคินขับรถมาจอดตรงหน้าบ้าน ก่อนหยิบรีโมทมาเปิดประตูอัตโนมัติและขับเข้าไปจอดในบ้านสไตล์โมเดิร์นโทนสีขาวดำทั้งหลัง
พอจอดรถดับเครื่องเสร็จเรียบร้อย ริวคินก้าวลงจากรถ เดินไปหยิบสายยางเปิดน้ำเพื่อรดน้ำต้นไม้ที่เขาปลูกไว้รอบๆ ตัวบ้าน เขาทำแบบนี้ทุกครั้งหลังจากกลับมาจากการออกกำลังกายวอร์มร่างกายใน่เช้า ถึงวันนี้จะเป็การเดินเล่นที่แทบไม่ได้เหงื่อเลยก็เถอะ
พอรดน้ำต้นไม้เสร็จเขาก็เดินเข้าไปในตัวบ้าน สิ่งแรกที่เขาเปิดไปเจอก็คือแมวสีขาวขนฟูสามตัวที่นั่งรอเขาอยู่
เมี๊ยววว เมี๊ยวววว พอเ้าของกลับมาแมวทั้ง 3 ตัวก็ร้องทักทายพร้อมเดินมาคลอเคลียขาของเขาไปมา
ไม่สิ น่าจะร้องให้ไปหาอาหารมาเสิร์ฟให้กินมากกว่า
"มาแล้ว มาแล้ว เดี๋ยวไปเตรียมข้าวให้นะ" พูดไปด้วยพร้อมก้มลงนั่งยองๆ กับพื้นลูบหัวแมวทีละตัวอย่างช้าๆ ก่อนขยับลุกขึ้น เดินเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมอาหารให้สามแสบขนฟู
พอจัดการให้อาหารแมวเสร็จ เขาก็เดินขึ้นไปอาบน้ำในห้องนอนชั้นบน
ในระหว่างที่นอนแช่น้ำอุ่นในอ่าง ริวคินก้มลงมองมือของตัวเองเขายังจำความรู้สึกที่ได้โอบกอดเอวบอบบางของลินด์ได้อย่างชัดเจน
ร่างกายบอบบางที่แทบจะปลิวไปกับแรงลม น้ำหนักตัวของลิด์เบามาก จนเขาสามารถอุ้มขึ้นมานั่งบนแขนได้ด้วยมือข้างเดียวอย่างสบายๆ เห็นทีเขาจะต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินอย่างหนักเสียแล้ว
ต้องให้กินอาหารที่มีประโยชน์ เพิ่มน้ำหนักหลายๆ กิโล จะได้มีน้ำมีนวลมากขึ้น ไม่ดูผอมแห้งเหมือนตอนนี้
แต่ถึงจะผอมแห้งแต่ผิวกายหอมสะอาดสะอ้าน ผิวเรียบเนียนนุ่มแถมผิวยังขาวจัด เหมือนคนไม่โดนแดดมาเป็เวลานาน ก็นะ เ้าตัวหมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน ผ้าม่านหนาปิดสนิท จะเอาส่วนไหนของร่างกายไปโดนแดดกันละ
ไม่สิ วันนี้ ผิวขาวๆ นั้น แดงระเรื่อขึ้นเพราะความเขินอายที่ถูกเขาััอย่างกระทันหัน พอนึกภาพนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของริวคินทันที
หนุ่มน้อยขี้อาย น่าแกล้งจริงๆ เลย
เจอกันคราวหน้าจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้างนะ
ริวคินคิดอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าคมคายเปื้อนยิ้ม ปกติภาพลักษณ์ภายนอกของเขาจะอ่อนโยน สุภาพ เรียบร้อย ไม่หยาบคาย เขารู้ตัวดีว่าต้องทำตัวอย่างไรคนรอบตัวถึงจะพอใจชอบใจในตัวเขา แต่น้อยคนนักที่จะรู้นิสัยชอบแกล้งของเขา และตอนนี้ลินด์ได้กลายเป็เป้าหมายของคนขี้แกล้งเรียบร้อยแล้ว
คนอ่อนแอ อีกฝั่งหนึ่ง
หลังจากที่หวังริวคินขับรถมาส่งเขาที่บ้าน เขากล่าวขอบคุณเสียงแ่ รีบลงรถ วิ่งเข้ามาในบ้านและปิดประตูทันที
ก่อนจะนิ่งไปครู่หนึ่ง หลังจากมั่นใจว่าได้ยินเสียงรถขับออกไปจากหน้าบ้าน ร่างเล็กก็ค่อยๆ ทรุดลงนั่งลงไปกับพื้นหน้าประตู
น่าอายที่สุดทำไมเขาถึงประมาทแบบนี้นะ
ผู้ชายคนนั้นก็แค่ช่วยไม่ให้เขาล้มลงไปแค่นั้นเอง เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขาแม่ต้องเอาเื่ผู้ชายคนนั้นแน่ๆ ลินด์พยายามหลอกตัวเองให้คิดแบบนั้น
หรือว่าผู้ชายคนนั้นกำลังสร้างภาพให้ดูดีต่อหน้าเขากัน
ไม่สิ วันนี้ยังทำหน้าดุ แถมบังคับขู่เข็ญให้เขาออกไปเดินออกกำลังกายอยู่เลย แถมห้ามไม่ให้เขากินอะไรต่อมิอะไรที่เขาชอบกินด้วย
วันนี้ที่เขาล้ม เขาก็ล้มเองนี้หว่า ผู้ชายคนนั้นไม่ได้สร้างเหตุการณ์ให้เขาล้มเพื่อจะช่วยสักหน่อย เื่นี้เขารู้ดีว่าเขาทำตัวเองทั้งนั้น
ลินด์ถอนหายใจอย่างปลงๆ เขาทำอะไรไม่ได้หรอก ไม่ว่าจะด้วยพละกำลังหรือวิธีการอื่น เพราะแม่เขาเป็คอยส่งเสริมอยู่เื้ัผู้ชายคนนี้ยังไงละ!
พอคิดสรุปได้แล้ว ลินด์ก็ค่อยๆ ขยับตัวช้าๆ ลุกขึ้นเดินขึ้นชั้นสอง เพื่อไปอาบน้ำ ตอนนี้เขาร้อนไม่ไหวแล้ว แถมหิวจัดๆ เพราะตื่นมาก็ได้ไปเดินออกกำลังกายที่ไม่ออกมานาน ไม่ได้กินอะไรรองท้องก่อนออกไป ทำให้ร่างกายของเขา้ากินอาหารทั้งที่ปกติไม่กินในตอนเช้า เพราะตื่นหลังเที่ยงตลอด
เอาเถอะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน หวังว่าหมอนั้นจะไม่มาทุกวันนะ
USAGICHAN 10/12/2023 ------------------------- ✩
184
