"มั่วมั่ว! มั่วมั่ว เข้ามาเร็ว!!"
เสียงเรียกของจ้าวลี่อิ่งดังขึ้นมาขัดจังหวะความคิดของสวี่มั่ว
พอเขาเงยหน้ามอง ก็เห็นอีกฝ่ายยืนโบกมือเรียกอยู่ตรงประตูห้องนอนเล็ก
"ทำอะไรอยู่ล่ะ รีบมาเร็ว!มีคนในไลฟ์อยากเจอแกเยอะเลย!!"
พอได้ยินจ้าวลี่อิ่งพูดแบบนั้น สวี่มั่วก็ชะงักไปนิดหนึ่งก่อนจะะโลงจากโซฟา เดินเข้าไปอย่างสงสัย
จ้าวลี่อิ่งหันหลังนำสวี่มั่วเดินเข้าไปในห้องนอนเล็ก
ข้างในมีเตียงเล็กสีชมพูซึ่งมีตุ๊กตาวางไว้หลายตัวมุมห้องมีตู้เสื้อผ้าสีขาว ข้างๆ ตู้มีโต๊ะเครื่องแป้งและถัดไปก็เป็โต๊ะคอมพิวเตอร์
บนโต๊ะมีทั้งคอมพิวเตอร์ หนังสือสองสามเล่มรวมถึงอุปกรณ์ไลฟ์ของจ้าวลี่อิ่ง เช่น ไฟ ไมโครโฟน หูฟัง ฯลฯ
ตอนนี้ บนหน้าจอคอมแสดงภาพจากห้องไลฟ์ของจ้าวลี่อิ่งกล้องจับภาพบรรยากาศในห้องอย่างชัดเจน
สวี่มั่วเงยหน้ามอง ก็เห็นภาพของตัวเองกับจ้าวลี่อิ่งรวมถึงคอมเมนต์จากผู้ชมที่เลื่อนขึ้นมาเป็สาย
[ฮ่าๆๆ มันนี่แหละๆ!!]
[นี่คือฮัสกี้ของอิ๋งอิ่งที่ะโลงน้ำช่วยคนเมื่อตอนบ่ายนั่นใช่ไหม]
[ใช่ มันนั่นแหละ! เหมือนในคลิปไม่มีผิด!]
[ไม่รู้ว่าเหมือนในคลิปไหมแต่หน้าเหมือนรูปมีมฮัสกี้ยิ้มกวนบนเน็ตเป๊ะ ฮ่าๆๆ!!]
[ฮีโร่ของพวกเรามาแล้ว!ขอปรบมือให้กับฮัสกี้ผู้กล้าช่วยคนอีกครั้ง!]
[ดูจากคลิปแล้วน่าทึ่งจริงๆขอบคุณที่ช่วยชีวิตคนเอาไว้นะ]
[ระบบแจ้งเตือน: ผู้ใช้ 'ฟ้าสาง'ส่งจรวด x1]
[จรวด! โคตรเปย์!]
[...]
จ้าวลี่อิ่งเดินไปนั่งหน้าโต๊ะคอมบนเก้าอี้หมุนมองคอมเมนต์ในไลฟ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันมาบอกสวี่มั่วว่า "เห็นไหมมั่วมั่วมีคนอยากเจอแกตั้งเยอะ มานี่สิ มาทักทายหน่อย"
สวี่มั่วที่สายตาเฉียบคมกว่าคนทั่วไปก็มองเห็นคอมเมนต์เ่าั้เหมือนกันแต่เขาไม่ได้อยากจะทักทายสักเท่าไร จึงส่ายหัวแสดงความไม่สนใจ
"ปฏิกิริยานี่มันอะไรกัน รีบมาเร็วเข้า!"จ้าวลี่อิ่งเห็นเ้าฮัสกี้ไม่ยอมเชื่อฟัง ก็ทำเป็ถลึงตาแกล้งทำโกรธจากนั้นถีบเก้าอี้ไถลตรงเข้ามากอดขาสองข้างของสวี่มั่วแน่นแล้วลากเขาไปตรงหน้าโต๊ะคอม
"..." สวี่มั่วกลอกตาเขารู้ว่าหากจะดิ้นก็ทำได้ แต่พอนึกถึงฐานะของตัวเองที่เป็ผู้อาศัยก็เลยเลือกจะไม่ขัดใจ
เ้าฮัสกี้ตัวไม่เล็กนัก พอถูกจ้าวลี่อิ่งจับไว้ขาหลังแตะพื้นยืนสองขาก็พอดีกับโต๊ะคอม
เธอโอบหัวของสวี่มั่วเข้ามาแนบอก ใช้สองมือจับอุ้งเท้าหน้าโบกไปมาหันไปยิ้มใส่กล้องแล้วบอกว่า "มา มั่วมั่ว ทักทายทุกคนหน่อยสิ"
ไร้สาระสิ้นดี!
สวี่มั่วกลอกตาอีกครั้ง หันหน้าหนีไปทางอื่นสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ
[ฮ่าๆๆ! ท่าทางนี่ใช่เลย!]
[สายตาดูถูกนี่โคตรพีค ฮัสกี้นี่มันเกิดปัญญาจริงด้วย!]
[เหอะๆ! อยู่ในอ้อมกอดอิ๋งอิ่งแท้ๆยังทำหน้าเบื่อหน่ายอีก ถ้าไม่อยากก็ยกให้ฉันแทนเถอะ!]
[แคปละ! ได้มีมใหม่แล้ว GET√]
[ไม่เสียแรงที่เป็ฮัสกี้ ฉลาดจริงๆ]
[...]
สีหน้าเล็กน้อยเพียงเท่านั้นของเ้าฮัสกี้กลับสร้างเสียงหัวเราะให้คนดูในไลฟ์ได้ถล่มทลายคอมเมนต์หยอกล้อหลั่งไหลไม่หยุด
จ้าวลี่อิ่งมองเห็นสีหน้าของฮัสกี้ผ่านกล้องไลฟ์ ก็อดหงุดหงิดไม่ได้พูดขึ้นว่า "ทำไมทำหน้าตาแบบนั้นเล่าอยู่ในอ้อมกอดฉันไม่น่าพอใจขนาดนั้นเลยเหรอไง หืม? ลืมไปแล้วหรือว่าใครเป็เ้าของลืมไปแล้วหรือว่าใครเป็คนให้อาหารแกกินน่ะ!"
เธอพูดพลางใช้แรงเขย่าหัวของสวี่มั่วไปด้วย จนเขามึนหัวแทบยืนไม่อยู่
พูดตามตรง ถ้าด้านหลังศีรษะไม่ถูกเบียดกับสองสิ่งนุ่มๆที่อ่อนเด้งอยู่ละก็ สวี่มั่วคงโมโหไปนานแล้ว แต่ตอนนี้กลับรู้สึก... สบายแปลกๆ
“โฮ่งๆ...”
สุดท้าย สวี่มั่วก็จนใจ ได้แต่เห่าออกมาเบาๆ สองครั้งยอมประนีประนอมไป
จ้าวลี่อิ่งหยุด 'กลั่นแกล้ง' ฮัสกี้ แล้วหัวเราะพอใจ "ฮิๆ...แบบนี้สิถึงจะน่ารักว่านอนสอนง่าย"
สวี่มั่วกลอกตาอีกครั้ง เขายังไม่ชินกับการต้องรับบทเป็หมาถูกเ้าของปฏิบัติเหมือนสัตว์เลี้ยง (ซึ่งจริงๆ ก็ใช่)ทำให้รู้สึกหงุดหงิดและเหมือนตัวเองเสียเปรียบอยู่เสมอ
ไม่ได้ ต้องหาทางเอาคืนบ้าง!
สวี่มั่วหันศีรษะเล็กน้อย สายตาพลันสะดุดเข้ากับผิวขาวเนียนข้างแก้มไล่ลงมาจนถึงกระดูกไหปลาร้าอันสวยงาม และด้วยสัญชาตญาณการดมกลิ่นอันเฉียบไวเขายังได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวลอยมาเข้าจมูกอีกด้วย
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย แย้มรอยยิ้มเ้าเล่ห์ออกมาก่อนจะแลบลิ้นเลียไปที...
"กรี๊ด!!"
เสียงร้องใดังลั่น จ้าวลี่อิ่งแทบจะโยนสวี่มั่วออกไปทั้งตัวเธอเอนตัวไปด้านหลังสุดแรง พลางยกมือขึ้นปิดอกโดยสัญชาตญาณใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง ทั้งอายทั้งโกรธ
เธอมองเ้าฮัสกี้อยู่สองวินาที ก่อนจะะโเสียงดังว่า"ไอ้...ไอ้เ้าหมาบ้า! เ้าหมาลามก!! เลียมั่วอีกแล้วนะ!!"
ฮัสกี้ที่ยืนอยู่บนพื้นเงยหน้ามองจ้าวลี่อิ่ง พลางเอียงหัวทำตาใสซื่อเหมือนจะบอกว่า 'พูดอะไรน่ะ ฉันไม่เข้าใจ...'
จ้าวลี่อิ่ง "..."
38K
