กว่าที่นนท์จะดูดกลืนพลังของหญ้าห้าเถาอายุล้านปีได้หมดก็กินเวลาไปถึงหนึ่งวัน
เถาแรกช่วยเติมเต็มแก่นต้นกำเนิด ทั้งยังช่วยขยายแก่นต้นกำเนิดให้ใหญ่ขึ้น
พลัง์ของเถาที่สองหลั่งไหลเข้าขัดเกลากระดูกของนนท์ให้แข็งแกร่งขึ้น และปรับเปลี่ยนสภาพของกระดูก
เถาที่สามชำระล้างสิ่งสกปรกต่างๆและยกระดับอวัยวะภายในและของเหลวทั้งร่าง มิว่าจะเป็เื เืล้ำค่า โลหิต โลหิตล้ำค่า ไขกระดูก ต่างถูกยกระดับขึ้นอีกขั้น
พลังของเถาที่สี่นั้นถูกส่งไปยังกายจิตเพื่อเร่งการทะลวงพลังของกายจิตให้สูงขึ้นอีกระดับ
ส่วนเถาที่ห้าปรับเปลี่ยนและฟื้นฟูกายให้แข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น เสมือนดั่งได้หลอมโอสถกายทะลวงฟ้าขั้นสูง เปิดศักยภาพของกายเทพโดยแท้จริง
" ตูม " ร่างของนนท์พลันสะท้านเพราะตันเถียนะเิอย่างรุนแรง
" อือ " เสียงครางทุ้มต่ำของนนท์ทำเอาผู้เฒ่าพลันแปลกใจ
นนท์เร่งปรับสมดุลในร่างอย่างยาวนานถึงสามวัน นนท์เปิดเปลือกตาขึ้น
" ราชันย์จักรพรรดิ์ขั้นต้นขั้นที่สอง " นนท์พึมพำ
" ข้าแปลกใจยิ่งนัก เหตุใดเ้าจึงทะลวงพลังได้เพียงหนึ่งขั้นย่อย ทั้งที่หญ้าห้าเถาอายุล้านปีนี้ หากเป็ผู้อื่นน่าจะทะลวงขั้นพลังได้ถึงห้าขั้นย่อย " นนท์ได้แต่ยิ้มเจื่อน
" ผู้าุโดวงจิตเทวะของข้า แบ่งพลังไปขอรับ " ชายชราพยักหน้า
" คราแรกข้าแปลกใจที่เ้ามาถึงชั้นที่สี่สิบได้โดยที่ดวงจิตของเ้ามิมีผลกระทบใด แต่เวลานี้ข้ารับรู้ได้ว่า ทั้งกายและจิตของเ้านั้นแข็งแกร่งเกินกว่ามนุษย์ผู้อื่นมากมายนัก " ชายชราเอ่ยขึ้น
" ผู้าุโ เคยมีมนุษย์ไปจนถึงด่านสุดท้ายรึไม่ " นนท์เอ่ยถาม
" สมัยามีมากนัก แต่เวลาเนิ่นนานผ่านไปกลับมิมีแม้นแต่ผู้เดียว " ชายชราสีหน้าเศร้าสลด
" เพราะเหตุใด " นนท์ยังสงสัย
" เมื่อถึงเวลา ข้าจะบอกเ้าในทุกสิ่งที่เ้าอยากจะรู้ " นนท์พยักหน้าช้าๆ
" ผู้าุโ แล้วยุคสมัยนี้มีมนุษย์ขึ้นมาถึงชั้นที่สี่สิบรึไม่ " นนท์เอ่ยถาม
" มีเพียงเ้า มนุษย์คนแรกในรอบล้านปี " นนท์ถึงกับแข็งค้าง
" เอาล่ะ ถึงเวลาที่เ้าต้องไปแล้ว " นนท์พยักหน้า
" ผู้าุโ เราจะได้พบเจอกันอีกรึไม่ " นนท์เอ่ยถาม
" ย่อมได้พบเจอกันอีกในวันข้างหน้า " นนท์ประสานสองมือ
" ขอบคุณผู้าุโ " ชายชราวาดมือส่งร่างของนนท์ออกไป
" วิ้ง " ร่างของนนท์ปรากฎที่ด้านหลังเขาทดสอบจิต นนท์กวาดสายตามองรอบ
" ไปดีกว่า " นนท์ลอยตัวขึ้นสูงทะยานร่างออกไปอย่างเชื่องช้า
" วิหารนั่น " นนท์เร่งไปยังวิหารที่พังทะลายอย่างรวดเร็ว
" เหตุใดวิหารที่สวยงามเช่นนี้ กลับถูกทำลายเสียย่อยยับ " นนท์ร่อนลงหน้าวิหาร
นนท์ก้าวเท้าเดินเข้าไปในวิหารวาดมือเพื่อเปิดซากของวิหาร นนท์ถึงกับตะลึงในสิ่งที่พบเห็น
" เศษชิ้นส่วนของเตาอะไร " นนท์พึมพำวาดมือนำเศษชิ้นส่วนนั้นเข้าสู่แหวนมิติทันที
" ไม่มีอะไรแล้ว " นนท์เร่งทะยานร่างจากไป
" เหมือนมีพลังเทพอยู่แถวนี้ " นนท์มองผ่านเนตรัลงไปในชั้นดิน
" สุดยอด " นนท์แฝงตัวลงไปในชั้นดินทันที
ภาพที่พบเจอเมื่อเข้าใกล้ บ่อน้ำสีทองที่แห้งกรังอยู่ต่อหน้า
" นี่มันคือบ่อน้ำปรานเทพรึ " นนท์มองลงไปยังก้นบ่อ พลางส่ายหน้า
" สำหรับผู้อื่นคงเห็นเป็เพียงขยะ " นนท์ยกยิ้แล้ววาดมือเก็บบ่อน้ำปรานเทพเข้าไว้ในแหวนห้วงมิติ
" หินปรานเทพ " นนท์เริ่มขุดหาหินปรานเทพอย่างบ้าคลั่ง
" ขุดเหมืองถึงสิบวันกว่าจะหมด " นนท์เข้าไปในแหวนห้วงมิติ จ้องมองยังกองหินปรานเทพมากมายนับพันล้านล้านชั่ง
" หากนำเอาหินปรานเทพมากลั่นให้เป็ผลึกปรานเทพทั้งหมด จะได้ผลึกปรานเทพพันล้านก้อน " นนท์ครุ่นคิด
" กลั่นครึ่งหนึ่ง " นนท์นั่งขัดสมาธิ แล้วกางค่ายกลเร่งเวลา เริ่มทำการกลั่นหลอมหินปรานเทพราวห้าร้อยล้านล้านชั่ง
" ผลึกปรานเทพห้าร้อยล้านก้อน " นนท์เป่าปากออกมาในทันใด นนท์เดินหาจุดที่จะวางบ่อน้ำปรานเทพ
" เอาตรงนี้แล้วกัน " นนท์วาดมือฝังบ่อน้ำปรานเทพที่พื้น แล้วใส่แก่นโกลาหลลงไปในบ่อน้ำปรานเทพ และกางค่ายกลเร่งเวลาไว้
" อาชาเพลิง ข้าจะบอกเ้า หากเ้ายังอยากมีชีวิตอยู่อย่าได้กลืนน้ำในบ่อนี่ " อาชาเพลิงพยักหน้า
" หากข้าหาคู่ให้เ้ามิได้ ข้าก็จะหาสหายมาให้เ้า " อาชาเพลิงใช้หัวของมันถูที่ตัวของนนท์
" ดี เด็กดี " นนท์ลูบหัวของมันเล่น
" ข้าต้องออกไปแล้ว " นนท์มองยังอาชาเพลิง ยกยิ้มให้กับมันแล้วร่างของนนท์หายวับไป
" ไปที่ไหนต่อ " นนท์ทะยานร่างขึ้นจากพื้นดิน แล้วล่องลอยไปทั่วโลกลึกลับ
" คุณชายกู้ ท่านคงมิอยากจะมีปัญหากับตระกูลจี่ดอกนะ " นนท์เร่งทะยานร่างไปตามต้นเสียง
" หากท่านมิอยากมีปัญหา ท่านจงส่งแม่นางจิวและหญ้าห้าเถาให้กับนายน้อยจี่เถิด " กู้อินชางยืนบังร่างบางของแม่นางจินไว้
" เ้าอย่าได้หวังนางเป็คู่หมั้นของข้า แม้นข้าจะตายข้าก็จะขอปกป้องนาง " นนท์พยักหน้าในห้วงมิติ
นนท์จ้องดูหญ้าห้าเถาที่อยู่ในมือของแม่นางจิน " น่าเสียดายที่หญ้าห้าเถาอายุเพียงสองร้อยกว่าปี " นนท์พึมพำ
" คงต้องช่วยแล้ว " นนท์ลอยตัวออกจากห้วงมิติ
" นายน้อยจี่ของเ้า คงมิอยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะ " นนท์เดินเข้าขวางศิษย์ตระกูลจี่ไว้
" ไอ้สาระเลว เ้าเป็ผู้ใด หากมิอยากให้ตระกูลขอเ้าหายสาบสูญจงไปให้พ้นหน้าของข้า " นนท์ยกยิ้ม
" ตระกูลจี่ของเ้า คงใหญ่โตมากสินะ ถึงได้เที่ยวระรานชาวบ้านเขาไปทั่ว " นนท์ยืนสองมือไพล่หลังกล่าวอย่างอารมณ์ดี
" ตาย " ศิษย์ตระกูลจี่ ฟาดฝ่ามือเข้าใส่นนท์ทันที นนท์ส่ายหน้า สะบัดมือที ปรานสังหารของศิษย์ตระกูลจี่พลันหายวับไป
" เป็ไปมิได้ " เหล่าศิษย์ของตระกูลจี่ต่างตื่นตะลึง
" ข้าหลงนึกว่าเ้าจะแข็งแกร่งกว่านี้ " นนท์ส่ายหน้าวาดมือผนึกร่างและกายจิตของเหล่าศิษย์ตระกูลหวังไว้ทั้งหมด
" เก็บร่างมันไว้ก่อน เผื่อยังมีประโยชน์ " นนท์พึมพำ แล้ววาดมือเก็บร่างของศิษย์ตระกูลจี่ไว้ในแหวนมิติ
" พี่กู้ แม่นางจิว มิต้องพูดสิ่งใด ข้าจะพาไปยังที่แห่งหนึ่ง " นนท์ทะยานร่างไปยังด่านทดสอบจิต
" พี่กู้ แม่นางจิว ท่านทั้งสองเข้าไปทดสอบจิตในนี้เถิด " กู้อินชางพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในประตู และตามด้วยแม่นางจิว
หลังจากที่ทั้งสองเข้าไปภายในแล้ว นนท์จึงได้หาถ้ำเพื่อฝึกฝน
" เวลานี้อยู่ขั้นที่สอง พลังกายประมือกับขั้นกลางขั้นที่หกได้ ผสานกฎเกณฑ์แห่งพลังสามารถประมือกับขั้นกลางขั้นที่เก้าได้ หากใช้อาวุธก็จะประมือกับขั้นปลายขั้นที่สองได้ และหากเปิดใช้กายทะลวงฟ้าก็จะสู้ได้เพิ่มอีกขั้น " นนท์พึมพำอยู่ผู้เดียวราวคนบ้า
นนท์ส่งจิตไปยังดวงจิตเทวะเพื่อตรวจสอบ " ราชันย์สูงสุดขั้นสมบูรณ์ "
" ลองหลอมผลึกปานเทพดู " นนท์เรียกผลึกปรานเทพออกมาหนึ่งก้อน
" เริ่ม " นนท์ดูดซับพลัง์จากผลึกปรานเทพ
" สุดยอด พลัง์เข้มข้นกว่าผลึกปรานสรรพสิ่งถึงร้อยเท่า " นนท์ถึงกับฉีกยิ้มในทันใด
" แต่มีน้อยยิ่งนัก " นนท์พึมพำ
" หากใช้มากไปคงมีแต่สิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ " นนท์ครุ่นคิด แล้ววาดมือเรียกบ่อน้ำสรรพสิ่งขั้นราชันย์ขั้นกลางออกมา แล้วเริ่มทำการดูดซับพลังจากบ่อน้ำสรรพสิ่งขั้นราชันย์
เวลาไหลเวียนไปอีกราวห้าวัน นนท์เปิดเปลือกตาขึ้น พลางพยักหน้า
" พลังในบ่อน้ำนี้จวนหมดแล้ว " นนท์สะบัดมือเรียกเส้นปรานโกลาหลออกมาสิบเส้นแล้วใส่ลงไปในบ่อน้ำสรรพสิ่ง
" น่าเสียดายที่มิสามารถดูดซับเส้นปรานโกลาหลได้โดยตรง " นนท์ส่ายหน้า มองยังบ่อน้ำสรรพสิ่งดูดกลืนเส้นปรานโกลาหลเพื่อฟิ้นพลัง
" ดี " นนท์วาดมือเก็บบ่อน้ำโกลาหลแล้วทะยานร่างจากไป
" พี่กู้ เป็เช่นไรบ้าง " นนท์ส่งเสียงทางจิตถาม
" แม่นางจินเป็เช่นไรบ้าง " มิมีเสียงตอบจากทั้งสอง
" หรือจะออกจากที่นี่แล้ว " นนท์พึมพำ
" ลองไปดูที่หลังเขา " นนท์ลอยไปยังหลังเขา กวาดตามองทั่ว พลางส่ายหน้า นนท์ลองส่งเสียงทางจิตไปยังทั้งสองอีกครั้ง แต่ก็มิมีผู้ใดตอบกลับ
" ลองรออีกสักหน่อย " นนท์ทะยานออกหาถ้ำ
นนท์กางค่ายกลปิดกั้นภาพและเสียง แล้ววาดมือวางบ่อน้ำปรานสรรพสิ่ง แล้วหย่อนร่างลงไปในบ่อน้ำ เริ่มทำการดูดซับพลังจากบ่อน้ำ
" นี่ก็สิบสี่วันแล้ว ยังไม่ออกมาอีก " นนท์พึมพำ
" วิ้ง " ร่างของแม่นางจินปรากฎขึันที่ลานกว้าง นนท์เร่งทะยานร่างไปหา
" แม่นางจิน ยินดีด้วยท่านทะลวงขั้นพลังแล้ว " นนท์ยกยิ้ม
" ท่านคือ " แม่นนางจินเอ่ยถาม
" ข้าโจวนนท์ " แม่นางจินพยักหน้า
" ข้าจินยี่ " นนท์ยกยิ้ม
" ขอบคุณคุณชายโจว ที่ช่วยเหลือ " นนท์โบกมือ
" แม่นางจิน ท่านผ่านถึงไปถึงชั้นใด " นนท์เอ่ยถาม
" น่าอายนัก ข้าผ่านได้เพียงชั้นที่สิบ " นนท์พยักหน้า
" กายและจิตของท่านยังมิแกร่งพอจึงผ่านได้เพียงสิบชั้น แต่ก็ถือว่าความอดทนของท่านสูงยิ่งนักเพราะสามารถอยู่ภายในด่านทดสอบจิตถีงสิบเก้าวัน " จินยี่ถึงกับใ
" สิบเก้าวันเลยรึ " นนท์พยักหน้า
" ข้าต้องเร่งกลับแล้ว " นนท์มองยังด่านทดสอบ
" ท่านไปเถิด " จินยี่เร่งทะยานร่างจากไปในทันที
" ต้องรออีกกี่วันพี่กู้จึงจะออกมา " นนท์พึมพำแล้วกลับไปฝึกต่อ
ผ่านไปอีกแปดวัน
" พี่โจว " นนท์สะดุ้ง เร่งเก็บทุกสิ่งแล้วออกจากถ้ำ
" พี่กู้ ยินดีด้วย ท่านทะลวงขั้นพลังได้แล้ว " กู้อินชางพยักหน้า
" แม่นางจินกลับไปได้แปดวันแล้ว " กู้อินชางท่าทีผ่อนคลายลงมาก
" ไปกันเถิด " สองหนุ่มทะยานร่างออกจากด่านฝึกจิต
" พี่โจว ข้าว่าตระกูลจี่คงมิหยุดเพียงนี้เป็แน่ " กู้อินชาวเอ่ยขึ้น
" พี่กู้ ศิษย์ของตระกูลจี่ที่ก่อเหตุนั้นร่างของพวกมันอยู่ที่ข้า ข้าทำเพียงผนึกร่างของพวกมันเอาไว้ ท่านมิต้องกังวล " กู้อินชางมองยังนนท์
" หากมิมีผู้ใดรู้เห็นเื่นี้ ท่านและแม่นางจินยังปลอดภัยดี " กู้อินชางพยักหน้า
" หากเป็เช่นนี้ข้าค่อยเบาใจ " นนท์ยกยิ้ม
" เหตุใดพวกท่านจึงกลัวตระกูลจี่มากนัก " นนท์เอ่ยถาม
" เพราะผู้าุโสูงสุดของตระกูลจี่นั้นเป็ราชันย์ขั้นปลายขั้นที่เก้า ซึ่งถือว่าเป็ยอดยุทธที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกจี่ยี่ " นนท์พยักหน้า
" มีอยู่คราหนึ่ง ที่ผู้าุโสูงสุดของตระกูลจี่ะเิพลัง " กู้อินชางทำสีหน้าหดหู่ในทันใด
" พี่กู้ เกิดสิ่งใดขึ้น " นนท์ชักรู้สึกมิดี
" ครานั้นมีผู้สิ้นชีพถึงพันล้านคน " นนท์ถึงกับตาโต
" ผู้าุโสูงสุดของตระกูลจี่ แข็งแกร่งถึงขนาดนั้นเลยรึ " นนท์ถึงกับแปลกใจ เพราะมิว่าจะมองเช่นไรพลังขั้นราชันย์ขั้นปลายขั้นที่เก้านั้นมิสามารถะเิพลังสังหารผู้คนได้มากมายขนาดนั้น
" มิใช่เป็การะเิพลังจากแก่นต้นกำเนิดในร่าง แต่เป็การะเิพลังของรูปรอยอักขระเทพ " นนท์พยักหน้า
" อักขระเทพช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก " นนท์พึมพำ
" พี่โจว ข้าทำให้ท่านต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย ต้องขออถัยอย่างสูง " กู้อินชางค้อมหัวให้กับนนท์
" พี่โจว ข้ามิได้เดือดร้อนถึงขนาดนั้น ท่านมิต้องกังวล " นนท์ยกยิ้ม
" ตูม " เสียงะเิดังะเืเลื่อนลั่นทั่วทั้งโลกลึกลับ
" ไปดูกัน " นนท์เร่งทะยานร่างไปในทันที
" เขาลูกนั้น " นนท์จับจ้องยังมายาที่บังเกิดขึ้น
ท้องนภากลับกลายเป็สีชาด เมฆหมอกมากมายล้วนกลับกลายเป็แดงฉาน
ปรานสังหารพุ่งทะลวงร่างของเหล่ายอดยุทธตกตายลงมากมาย
แรงกดดันขั้นเทพแผ่กระจายกดดันทั่ว ร่างของเหล่ายอดยุทธทั้งหลายต่างทรุดลงแนบพื้นโดยที่มิอาจจะขัดขืน
นนท์และกู้อินชางลอยตัวเข้ามาอยู่ระยะปลอดถัย
" ข้ารับรู้ได้ถึงปรานั " นนท์เอ่ยขึ้น
" ัรึ " นนท์พยักหน้า
" ลองเข้าไปดู " นนท์ก้าวเท้าเดินเข้าไป
" อั่ก " นนท์ทิ้งเข้าทั้งสองข้างลงที่พื้น กัดฟันหยัดร่างลุกยืนแล้วก้าวเดินออกไปทีละก้าวอย่างยากลำบาก แต่ละก้าวที่ใช้ออกนั้นนนท์ต้องทุ่มเทพลังในร่างเพื่อสู้กับแรงกดดันอย่างบ้าคลั่ง
" ใช้ไขกระดูกเข้าสยบไม่ได้ คนมากเกินไป " นนท์พึมพำ หอบหายใจถี่อกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วง
ตาคมจับจ้องมองเข้าไปในถ้ำ หมอกควันสีชาดปกคลุมทั่วทั้งถ้ำ นนท์ส่ายหน้าเพราะพบเจอเพียงหมอกควันสีชาด
" กร็อบ " เสียงกระดูกแตกหัก นนท์ถึงกับกระอักเืออกมา นนท์หลับตาเพื่อตั้งสมาธิ
นนท์สูดหายใจเข้าลึก จะเป็โชคหรือคราวเคราะห็ของนนท์ก็มิอาจทราบได้ เพราะนนท์เผลอสูดปรานสังหารเข้าไปในร่าง
" อ้าก " ปรานสังหารทะลวงอวัยวะภายในของนนท์จนแหลกลาญ ร่างของนนท์ทิ้งลงที่พื้นชักดิ้นอย่างทุรนทุราย
" ครึด " เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ข้างหู พลันอาการที่แสนทรมานจางหายไป
" อือ " เสียงของดวงจิตเทวะส่งออกมา เสมือนมันพึงพอใจที่ได้กลืนปรานสังหารระดับเทพ
นนท์ประหลาดใจเป็ยิ่งนัก " เ้าชอบรึ " นนท์พลันยกยิ้ม
นนท์ขยัลกายนั่งขัดสมาธิ แล้วเร่งสูดปรานสังหารที่พุ่งเข้าหา ปรานสังหารหลายพันเส้นที่นนท์สูดเข้าไปในร่างนั้น ถูกส่งไปยังดวงจิตเทวะัทองทั้งสิ้น
" อือ " ดวงจิตเทวะัทองส่งเสียงออกมาอีกครั้ง เสมือนบอกว่าพอแล้ว นนท์กัดฟันหยัดกายลุกยืน
" กร็อบ " เสียงกระดูกขาอีกข้างหักสะบั้น นนท์กัดฟันข่มความเ็ปลากสังขารเดินเข่าต่อไป
" อีกเพียงสิบเก้า " นนท์สูดหายใจเข้าลึก แล้วเดินเข่าไปยังถ้ำ
" กร็อบ " เข่าทั้งสองข้างแหลกละเอียดในทันที นนท์ทิ้งร่างแล้วคลานเข้าไปยังปากถ้ำ
" ฟู่ว " นนท์เป่าปากออกมาอย่างแรง
" ถึงเสียที " นนท์พึมพำ แรงกดดันที่มีพลันมลายหายไปเมื่อร่างของนนท์คืบคลานเข้ามาในถ้ำได้
เหล่ายอดยุทธทั้งหลายที่นอนดูการกระทำของนนท์ต่างแปลกใจ
" เป็ไอ้หนุ่มคนนั้นนี่ "
" ข้าบอกแล้วว่ายังมีชีวิตอยู่ ทั้งยังแข็งแกร่งกว่าเดิม "
" พี่กู้ จงอดทน หากท่านเข้ามาได้จะได้ประโยน์อย่างมาก " นนท์ส่งเสียงทางจิตบอก กู้อินชางพยักหน้าเร่งกลืนโอสถรักษากายแล้วหยัดกายลุกยืน ก้าวเท้าเดินต่อไป
ตาคมของนนท์ จับจ้องยังร่างเงาลางเลือน เปล่งประกายสีชาดทั่วร่าง จิตสังหารแผ่ขจายกดดันรอบด้านทั้งพลานุภาพที่แข็งแกร่ง ดุจดั่งเทพาลงมาเยือน
" ปรานัระดับสูง " นนท์พึมพำ
นนท์หยัดกายนั่งขัดสมาธิที่โถงถ้ำ เพื่อดูดซับปรานัที่แผ่ออกมา เนิ่นนานราวสามวัน
" ตูม " เสียงะเิดังขึ้นที่ตันเถียนของนนท์ นนท์พยักหน้า
" ราชันย์จักรพรรดิ์ขั้นต้นขั้นที่สาม " นนท์พึมพำ แล้วเร่งปรับสมดุลร่างกายทันที
" พี่โจว ข้ามาแล้ว " นนท์หันมองยังร่างที่โชกเืของกู้อินชาง เวลาถึงสามวันที่กู้อินชางมาถึง
นนท์ชื่นชมในความอดทนและจิตใจที่แข็งแกร่งของกู้อินชางยิ่งนัก แม้นร่างกายจะได้รับาเ็อย่างหนัก แต่ก็มิย่อท้อตั้งตาฝ่าฟันอุปสรรคที่ขวางทางจนสำเร็จ
นนท์ครุ่นคิด หากได้ฝึกกายอย่างที่ตนได้ฝึก สหายผู้นี้จะเป็ยอดยุทธผู้ยิ่งใหญ่เป็แน่
" พี่กู้ ปรานัระดับสูงเช่นนี้ หาได้ยากนัก ท่านเร่งดูดซับเถิด " กู้อินชางพยักหน้าแล้วเร่งดูดซับปรานั
9K
