ณ ห้างสรรพสินค้าสุดหรูแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร อาลัลพาริก้า มาเดินเลือกซื้อสิ่งของเครื่องใช้สำหรับผู้หญิง พวกเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้ายี่ห้อดัง ของแบรนด์เนมต่างประเทศ ชายหนุ่มอยู่ในชุดลำลองและกางเกงขาสามส่วน สำหรับผู้ชายในวันพักผ่อน แบบสบายๆ ส่วนหญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงยีนส์เนื้อดีรัดรูป และเสื้อเอวลอย สีขาวเปิดไหล่ รองเท้าส้นสูง กระเป๋าถือของผู้หญิง หล่อนดูดีไปทุกส่วนแม้อยู่ในชุดไปรเวท…
ชายหนุ่ม สั่งไม่ให้บอดี้การ์ดคนอื่นมาคุม…มีเพียงเควิ่น เพื่อนสนิทและบอดี้การ์ดคู่ใจเท่านั้น ที่มาคอยดูสถานการณ์อยู่ห่างๆ ……ทั้งสองคนเดินช็อปปิ้งด้วยกันแบบคู่รักคู่อื่นๆ …ทุกย่างก้าวที่ทั้งสองเดินผ่าน จะมีผู้คนสนใจหนุ่มสาวคู่นี้ …บ้างก็จำได้ว่าทั้งคู่เป็ดารา… บ้างก็ชื่นชมในความน่ารัก ว่าทั้งคู่เหมาะสมกันดี…
อาลัล ลอบมองนางร้ายแสนสวยของเขา เธอเป็ผู้หญิงที่สวย เซ็กซี่ ที่สุดเลย ขนาดไม่ได้แต่งหน้า แล้วก็อยู่ในชุดแบบธรรมดา เธอก็ดูดีไปหมด แต่ชุดที่หล่อนใส่มานี่สิต้องมีแอบโชว์ผิวขาว นิดๆ หน่อยๆ อยู่ร่ำไป เปิดไหล่นวล โชว์เอวคอดกิ่วด้วย นี่ขนาดเดินมากับเขา หนุ่มๆ ยังไม่วายมองเหลียวหลัง หากปล่อยให้หล่อนยืนเลือกของอยู่คนเดียว,,,,,มีหวังหนุ่มๆ มาขายขนมจีบเป็แน่…อาลัล…นึกดังนั้นก็ใช้มือโอบเอวคอดของนางไว้…กระชับแน่นเข้าไปอีกเวลา ที่หนุ่มอื่นเหลียวมองเมียตัวเอง….
ริก้า ก็เหลือบมองชายหนุ่ม ที่หล่อนควงแขนเดินด้วยนี่ก็เช่นเดียวกัน หากเขายืนอยู่คนเดียวเมื่อไหร่ สาวๆ ก็แวะมาส่งยิ้มโปรยเสน่ห์ให้เขาไม่ขาดสาย อยู่เหมือนกัน ก็เขาออกหล่อเหลา…เท่ห์ะเิขนาดนี้. สายตาคมนั่นอีกมองสาวคนไหน เขาก็คิดว่าชายหนุ่มสนใจทั้งนั้นแหล่ะ….หึ…ไม่ให้สาวคนไหนหรอก…สามีเค้านะ…ริก้านึกดังนั้นก็ซบหน้ากับไหล่ชายหนุ่มไปพลาง…..
“เอ๋,,,,พี่อาลัลไปไหนนะ ไหนบอกว่าจะรอตรงนี้ไง…นี่ไปไหนนะ… เควิ่นอีกคน…” ริก้า เปรยออกมาพึมพำ เมื่อเธอออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นแฟนหนุ่ม และบอดี้การ์ด… หล่อนยืนมอง หันซ้ายแลขวาก็ไร้แม้เงาของคนทั้งสอง….หล่อนค่อยๆ เดิน เพื่อมองหาชายหนุ่ม สลับกับกดมือถือเพื่อจะโทรหาเขา…ยังไม่ทันที่หล่อนจะยกมือโทรศัพท์โทร.
“อุ้ย…ว้ายยย..บลั๊ก” ริก้าใเมื่อร่างบางของเธอชนเข้ากับ ร่างหนาแกร่งของผู้ชายคนหนึ่ง…จนทำให้ร่างบางของเธอถลา ล้มลงกับพื้นบริเวณทางเดินในห้างฯ นั้น.
“อุ้ย…ขอโทษครับ…. เอ่อ เป็ยังไงบ้างครับ” ,,,ชายหนุ่มก้มลงมอง และจะประคองร่างบางของหญิงสาว…
“เอ่อ..ฉันไม่เป็อะไรค่ะ…ริก้าเงยหน้าขึ้นมอง” …คนที่เธอชนเขาแล้วตัวเองกลับล้มเอง....
“เอ้า..พี่ดนัย!!” ดวงตากลมเบิกกว้างอย่างคาดไม่ถึง เมื่อเห็นว่าผู้ชายที่หล่อนชนเป็ใคร
“เอ้า…น้องริก้า” ดนัยยิ้มกว้าง เมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่ก้นจุ้มพุก แหงนหน้าขึ้นมอง และยิ้มให้เขานั้นเป็ริก้า….
“มา มาครับลุกขึ้นก่อน..นั่งอยู่แบบนั้นอายเขาแย่..คนเริ่มมองกันแล้วครับ” ดนัยเอื้อมมือให้หล่อนจับแล้วก็พยุงหญิงสาวขึ้นมา…. “โอ้ยยย!!!” ริก้า ร้องเสียงหลงเมื่อเธอรู้สึกเจ็บตรงข้อเท้าข้างขวา.. ดนัย รีบพยุงร่างบางแล้วพาไปนั่งตรงเก้าอี้ใกล้ๆ นั้นทันที…..
“สงสัยข้อเท้า ริก้าจะแพลงนะคะพี่ดนัย…ซุ่มซ่ามจริงๆ เลยอ่ะ” หญิงสาวก้มมองข้อเท้า แล้วบ่นตัวเอง…ประมาณว่า มีเื่ให้ต้องเจ็บตัวจนได้ทั้งๆ ที่เป็คนเดินชนคนอื่นแท้ๆ แล้วตัวเองมาเจ็บเอง…
“เอ่อ…แล้วนี่เป็อะไรมากไหมครับ เอ่อ…น้องริก้า มากับใครครับ…” ดนัยถามด้วยความเป็ห่วง เพราะลึกๆ แล้วเขารู้สึกชอบหล่อน และพออยู่ใกล้หล่อน เขารู้สึกดี รู้สึกว่าหล่อนจริงใจ แล้วก็เป็ผู้หญิงที่น่ารักคนหนึ่ง…นี่หากว่าหล่อนไม่ได้คบอยู่กับ อดีตดาวร้ายมาเฟียนั้น เขาเองก็จะเดินหน้าจีบหล่อนเช่นกัน….
“อ๋อ..ริก้ามากับพี่อาลัล นะค่ะ..แต่ ริก้าขอตัวเข้าห้องน้ำ…ออกมาก็ไม่เจอพี่อาลัลแล้วค่ะไม่รู้ว่าไปไหน” หญิงสาวตอบชายหนุ่มไปแล้วก็ลูบเท้าตัวเองไป เพราะหล่อนรู้สึกเจ็บข้อเท้าเอามากๆ อาจเป็เพราะหล่อนใส่ส้นสูงแล้วล้มลง ข้อเท้าเลยพลิกและอาจอักเสบ…
“เอ้า…เหรอครับ,,,เมื่อกี้พี่เห็นคุณอาลัลนั่งอยู่ในร้านอาหารญี่ปุ่นกับเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ อยู่ทางนู้นนะครับ” ดนัยบอกไปตามตรงที่เขาเห็น…
“อ๋อค่ะ..ขอบคุณคะพี่ดนัย…” ริก้าขมวดคิ้วสงสัยว่าแฟนหนุ่มของเธอไปนั่งคุยกับเด็กผู้ชายได้อย่างไรกัน… “พี่ดนัยรีบไปธุระรึเปล่าคะ…เชิญค่ะ..ริก้าไม่ได้เป็อะไรมาก” หญิงสาวเกรงใจดนัยที่อยู่เป็เพื่อนหล่อนตั้งนานสองนาน….
หลังจากที่ดนัยไปแล้ว ริก้าก็นั่งรออาลัล อยู่ตรงเก้าอี้ที่เดิม…หญิงสาวรู้สึกว่ามันนานผิดปกติ..เพราะชายหนุ่มไม่เคยปล่อยให้หล่อนรอนานขนาดนี้ หากมีธุระเขาก็จะไลน์มาบอกหรือไม่ก็ให้เควิ่นไปส่งหล่อนที่บ้านก่อน…แต่นี่เขาไม่ไลน์มา แล้วหล่อนไลน์ไปหาเขาๆ ก็ไม่อ่าน…แล้วเควิ่นหล่ะ…ไปไหน….หญิงสาวตัดสินใจโทรหาเขา…
****ไม่มีสัญญาณจากหมายเลขที่คุณเรียก**** เสียงปลายสายบ่งบอกว่าปิดเครื่อง…ยังไม่ทันที่หล่อนจะลุกขึ้น หล่อนก็ได้ยินเสียงหญิงสาวสวยคนหนึ่งพูดโทรศัพท์อยู่ไม่ไกล้ ไม่ไกลจากตรงที่หล่อนนั่ง ริก้าเหลือบมอง เป็หญิงสาวลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น รูปร่างดี ผิวดี ค่อนข้างจะมีเงิน ผมทำสีแฟชั่น อายุน่าจะประมาณเท่าพี่อาลัลได้….
“ใช่เลยยะหล่อน….มันบังเอิญจริงๆ ที่มาเจอเขาที่นี่พ่อลูกเขาจะได้เจอกัน ฉันรอจังหวะที่จะพาไปหาครอบครัว***แกรนด์เดร์สัน***ไม่ไหวแล้ว…พอแกบอกว่า่นี้เขาอยู่เมืองไทย ฉันก็พาลูกมาหาเขาเลย เขายังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลย…”
ริก้า…นั่งฟังทุกประโยคที่หญิงสาวคนนั้น พูดโทรศัพท์ หล่อนหมายถึงใคร แล้ว ***แกรนด์เดร์สัน*** นั่นมันตระกูลพี่อาลัล หนิ คนที่เรียกตัวเองว่าเป็สามีเธอ…แล้วหญิงสาวผู้นี้หล่อนหมายถึงใคร …แล้วลูก…คือลูกใคร**…**คำถามมากมายตอนนี้อยู่ในหัวของริก้า
“…หึ..ฉันไม่สนใจหรอกว่าตอนนี้เขาควงอยู่กับใครดาราคนไหน**…แต่เราเคยรักกัน…เรามีลูกด้วยกัน....ฉันจะเอาเขากลับคืนมา…” **
ริก้า…ฟังดังนั้นแล้วหัวใจของหล่อนแทบเต้นไม่เป็จังหวะ…เหงื่อที่ตอนแรกมันมากมายอยู่แล้วั้แ่ได้ยินว่า แกรนด์เดร์สัน และประโยคอันหลังนี้ มันทำให้น้ำในกายหล่อนมันขับออกมาด้วยความร้อนในใจ…จากเดิมที่มันขับออกที่ดวงหน้าตามผิวกายผ่อง…และตอนนี้น้ำอุ่นๆ ใสๆ มันก็เริ่มเอ่อล้น ออกมารอบดวงตาหวานนี้…..
หลังจากที่หญิงสาวผู้นั้นเดินออกไปนานแล้ว สมองริก้า ก็คิดประมวลเหตุการณ์อะไรๆ มากมาย…. “พี่อาลัลมีเมียแล้ว มีลูกด้วยกัน….เคยรักกันด้วย…แล้วเธอหละ…เธอเป็ใคร…ที่เขาพร่ำบอกว่ารักเธอคืออะไร…” แล้วนี่เจอกับครอบครัวถึงขนาดปิดมือถือ แล้วก็ทิ้งหล่อนเลยเหรอ….. ริก้า คิดฟุ้งซ่านไปหมด ตอนนี้หล่อนรู้สึกเจ็บจิ๊ดที่ก้อนเนื้อหน้าอกข้างซ้าย…
“เอ้า….คุณริก้ามาอยู่ที่นี่เอง ผมตามหาคุณแทบแย่.” ….ยังไม่ทันที่ริก้า จะลุกขึ้นจากตรงนั้น…เสียงของบอดี้การ์ดคู่ใจของอาลัล ก็ดังขึ้น…ริก้าเห็นดังนั้นจึงฝืนยิ้มให้ พยายามข่มอารมณ์ให้เป็ปกติ...
“เอ้าเควิ่น…ไปไหนมา…แล้วพี่อาลัลหล่ะ…” ริก้าแสร้งถามไป ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"เอ่อ,,เอ่อ,,เ้านายไปทำธุระหนะครับ….." เควิ่นตอบตะกุกตะกัก "เขาบอกให้ผมพาคุณริก้ากลับบ้านก่อน…ผมก็เข้าห้องน้ำหลังคุณริก้านิดเดียว กะว่ารีบทำธุระ คงออกมาทันคุณริก้า..แต่พอผมออกมาก็ไม่เจอคุณริก้าแล้วครับ…ก็เลยเดินตามหาคุณริก้า…เพิ่งมาเจอนี่หละครับ..ขอโทษนะครับที่ให้คุณริก้ารอนาน….." เควิ่น,,รีบบอกหญิงสาวที่อนาคต จะต้องเป็นายหญิงของเขาแน่นอน…แต่ที่เขารู้สึกผิดก็คือประโยคที่เ้านายเขาสั่งนั่นแหล่ะ…เฮ้อออ…หากรู้ทีหลังมีหวัง…..เควิ่นก้มหน้าหลบสายตาหญิงสาวแล้วถอนใจ เมื่อนึกถึงอนาคตอันใกล้จะถึงนี้…..>>>>
….!! หึ….จริงหรือคะเนี๊ย….อาลัลมีลูกแล้ว!!! …โปรดติดตามเป็กำลังใจให้ริก้าด้วยน๊ะ…..