ซือหย่าเอาคริสตัลบริสุทธิ์ออกมา แบ่งให้ทุกคนได้ลองดูดซับพลังจากนั้นเกาเทียนก็เริ่มสอนการเพ่งพลังจิตเข้าไปในคริสตัลแล้วชักพามันเข้ามาหาตัวเอง มันจะมีแรงดึงดูดของคริสตัลในหัวคนกับคริสตัลอื่นอยู่ทุกคนลองทำไม่นานก็เกิดปรากฏการณ์เช่นเกาเทียน
ขณะที่ซือหย่ากลับทำอะไรไม่ได้เลยเธอเริ่มมั่นใจมากขึ้นว่าเธอไม่มีพลังพิเศษอะไร เป็เธอที่ดึงพลังของต้นอ่อนด้านในมาใช้ขณะที่มันใช้พลังงานในร่างของเธอ
ดังนั้นเลยเอาคริสตัลทิ้งไว้ให้ทั้งสามส่วนตนเองแยกออกไป กลับเข้าไปในมิติพืช ยังต้องเริ่มทำแปลงปลูกข้าวเพิ่มอีกทั้งตากข้าว แล้วต้องบดเอาเปลือกออก งานพวกนี้เธอทำจนเป็เพียงกิจวัตรเล็ก ๆ แล้ว
เพราะการดูดซับพลังจากคริสตัลที่บริสุทธิ์มากทำให้เกาเทียนและเฮ่อจื่อชงพลังเพิ่มขึ้นมาก แต่ไม่ถึงกับเลื่อนขั้นระดับพลัง
ขณะที่ปู่เฮ่อต้องใช้คริสตัลไปจำนวนมากในการเพิ่มพลังรักษา แต่พลังก็ไม่ได้พุ่งพรวด
ลูกไฟของเกาเทียนหลังดูดกลืนคริสตัลบริสุทธิ์เข้าไปไฟของเขามีขนาดใหญ่ขึ้นแถมไฟของเขาเปลวลุกโชติ่ต้องบอกว่าถ้าตอนนี้อู๋เซินเจอเขาก็คงตายเหมือนหมาเท่านั้นเกาเทียนหันมาใส่ใจพลังโลหะของตน แรงในการหลอมโลหะ ควบคุมให้มันเคลื่อนที่ควบคุมได้อย่างสบาย และเคลื่อนที่เร็ว พลังจิตของเขากว้างขึ้น
ใน่ไม่กี่วันนี้เฮ่อจื่อชงเองก็สามารถสร้างน้ำขนาดบ่อน้ำออกมาได้ไม่เท่านั้นยังสามารถหลอมมันให้เคลื่อนที่ด้วยความแรงพุ่งเข้าใส่วัตถุจนวัตถุนั้นแตกหักทันทีได้
เมื่อพลังเพิ่มขึ้น เกาเทียน และเฮ่อจื่อชงก็พยายามเรียนรู้ที่จะควบคุม และใช้พลังที่มีเวลานี้สองคนกำลังทดลองฝึกพลังพิเศษอยู่ที่ลานด้านนอก
แม้เกาเทียนจะหายดีแล้ว าแไฟไหม้ไม่มีทุกส่วนบนร่างกลับมาแข็งแรงกว่าเดิม แต่เขาก็ติดใช้ไม้เท้า ประคองกายขณะเดินไปแล้วดังนั้นเวลาที่เห็นเขาจะเห็นมีไม้เท้าที่เขาหลอมมาจากโลหะแถวนั้นมาทำเป็ไม้เท้า
“ไอ้หนุ่ม นี่ล้อเลียนคนแก่แบบฉัน” ปู่เฮ่อเห็นแบบนั้นก็ชักตากระตุก ไอ้หนุ่มนี่แปลกยิ่งกว่าซือหย่าเสียอีกไม่แก่ แต่ก็เลียนแบบเป็คนแก่ ทั้งคำพูด ท่าทาง จะลุกจะเดิน ก็ประคองหลังไว้
“ตาแก่อย่าใส่ใจ อาการทางจิตเท่านั้น” เกาเทียนไม่เพียงพูด แต่เวลาเดินก็เดินโดยมีไม้เท้าประคอง จากโขยกเขยกหลัง ๆ ก็เริ่มเดินคล่องขึ้น
ทุกคนเลยคิดว่าเขาน่าจะมีอาการทางจิตจริง ๆ
“พี่ชาย ไม่คิดว่าคริสตัลจะเจ๋งขนาดนี้ผมสร้างน้ำขนาดเอามาอาบได้แล้ว” เฮ่อจื่อชงบอก
“นายจะได้กลายเป็หัวหน้าทหารบริการน้ำแก่ประชาชนแล้วต่อไปลูกน้องทุกคนจะมาขออาบน้ำกับนาย”
เฮ่อจื่อชงส่ายหน้าทันที เกาเทียนเล่นพูดเสียเขาเก็บเอาไปฝันว่าถูกบังคับให้สร้างน้ำ จนแทบไม่ได้ไปไหนสะดุ้งตื่นมาแทบไม่อยากใช้พลังธาตุน้ำอีกเลย
“พี่หายดีแล้วหรือยังเราจะออกไปจัดการซอมบี้ด้านนอกไหม”
“คริสตัลที่ได้มาบริสุทธิ์มากเลยทำให้ฉันฟื้นตัวเร็ว”
เฮ่อจื่อชงอยู่กับเกาเทียนหลายวันเห็นแล้วว่าเกาเทียนเก่งหลายเื่ รอบรู้ ที่สำคัญมีพ่อมีพี่เป็ทหาร อันนั้นสำคัญที่สุด
“พี่ไม่รู้อะไร เถาวัลย์ของเจ้ผมมันชอบสะสมคริสตัล เวลานี้ในมิติลับของเจ้คงมีคริสตัลกองโตแล้ว”
“มิติลับหรือ”เกาเทียนก็พอเดาได้ แต่ต้องยืนยันให้แน่ใจ ไหน ๆ ก็ย้อนเวลามาแล้วตอนวันสิ้นโลกจินตนาการว่าจีบสาวจนเป็ผู้เชี่ยวชาญแล้วเวลานี้จะได้ขุดวิชาออกมาใช้จริง ๆ เสียที
“แน่นอนเจ้ของผมสุดยอดที่สุดสามารถเอาอะไรเข้าไปก็ได้ หมู ไก่ ตัวเป็ ๆ วันนั้นผมต้อนหมูเข้าไปในมิติแล้วเรายังไปร้านแฮมขาหมูขนมาเป็ห้อง พี่รู้ไหมว่าเจ้ยัดเข้าไปได้ทั้งหมด” เวลานี้เฮ่อจื่อชงต้องงัดทุกอย่างมามัดใจเกาเทียน ลำพังเขา ปู่และซือหย่าสามคน ถ้าออกจากที่นี่จะรอดไปได้สักกี่น้ำ “มิติเจ้น่ะไม่ธรรมดาหรอกนะ”
เกาเทียนรู้จักกับคนที่มีมิติลับแต่เท่าที่ฟังมาในมิตินั้นไม่สามารถเอาสิ่งมีชีวิตเข้าไปได้อีกทั้งมีความจุแค่หนึ่งลูกบาศก์เมตรเท่านั้นถ้ามีแฮมขาหมูมากขนาดโกดังแบบนั้นคงต้องกว้างมากแต่นี่มัน่แรกของการระบาดไวรัสกลายพันธุ์ไม่ใช่หรือ มิติลับไม่น่าจะขยายพื้นที่ได้เร็วขนาดนั้นอีกอย่างตอนที่คนอื่นเลื่อนระดับพลัง ซือหย่ากลับหายตัวไปคนเดียวตลอด
“ไอ้หนู แกนี่คงไม่ได้แก่ตายหรอก จะตายเพราะปากนี่แหละฉันเคยบอกแล้วว่าอย่าเที่ยวเอาความลับในกลุ่มเอาไปพูด เดี๋ยวจะได้ตายกันหมดนี่เด็กสมัยนี้ปากไวใจเบา แบบนี้จะอยู่ไปได้สักกี่น้ำก้าวออกจากบ้านเจอคนก็ถูกเขาหลอกถามความลับจนหมดสิ้นแล้ว”
เฮ่อจื่อจงแค่อยากสาธยายความเก่งของซือหย่าเท่านั้นก็ในกระทู้กระดานสนทนาเื่พลังพิเศษในอินเทอร์เน็ตก็บอกไว้ไม่ใช่หรือว่าธาตุไฟนั้นทรงพลังมาก แล้วการหลอมโลหะของเกาเทียนก็มีประโยชน์ เขาเป็แค่เด็กพี่สาวซือก็เป็หญิงสาวอ่อนแอ ปู่ของเขาแม้ดูดซับพลังคริสตัลเข้าไป พลังการรักษาเพิ่มขึ้นนิดหน่อยแต่ก็ยังไม่สามารถรักษาขาได้ ถ้าเขาเกาะเกาเทียนไว้ชีวิตของเขากับปู่ก็ดูจะมีหนทางรอดไม่ใช่หรือ
แล้วการเกาะแบบไหนจะยั่งยืนเท่าเอามาเป็พี่เขยเล่า
“กินข้าวได้แล้ว” ซือหย่าที่วุ่นกับการเข้ามิติพืชปลูกข้าวเมื่อออกมาก็ทำอาหารแล้วมาตามสองคนเข้าไปกินอาหารด้วยกัน
วันนี้ซือหย่า เอาผลไม้ที่เก็บก่อนนั้นตากแดดเพื่อจะได้เก็บไว้กินนาน ๆส่วนที่เหลือก็เอาออกมาให้ทุกคนได้กิน
่หลายวันนี้เกาเทียนพบว่าอาหารที่บ้านนี้กินอุดมสมบูรณ์มากเกินไปเกรงว่าถ้ายังกินแบบนี้ไม่นานเสบียงของเ้าหล่อนคงจะหมดในเร็ววันเขาควรออกไปหาเสบียงมาเพิ่มตุนในมิติของเธอ
อะแฮ่ม ! จะจีบสาวมาปั้นเป็ภรรยาทั้งที ก็ต้องตามใจ เอาใจให้มาก เหมือนที่จินตนาการมาตลอด
“วันนี้ฉันจะออกไปหาเสบียง หารถสักคันจะได้ย้ายจากเมืองนี้ไปฐานที่มั่นเมืองเอ”
ซือหย่าไม่มีความรู้เื่พวกนี้ แต่ปัญญาชนเกาคนในยุค70 เป็คนน่าเชื่อถือเวลานี้แม้จะค่อนข้างเชื่อว่าเกาเทียนไม่ได้เข้ามาสิงร่างคนอื่นเช่นเธอแต่ก็เธอก็ยังมีความเชื่อใจอีกฝ่ายอยู่มาก
“แต่ปู่ผมเดินทางลำบาก” เฮ่อจื่อชงสีหน้าไม่ดี
“ทิ้งฉันไว้ที่นี่ พวกนายยังมีอนาคตหนีไปได้เลย”ปู่เฮ่อเอ่ยอย่างใจเด็ด
“พ่อเฒ่าเฮ่อ ฉันแบกพ่อเฒ่าหนีไปด้วยได้ไม่ทิ้งให้ตายที่นี่เด็ดขาด”
ซือหย่าสงสัยว่าเธอจะสามารถพาคนอื่นเข้าไปในมิติได้หรือไม่ ถ้าพาคนอื่นเข้าไปได้ปู่เฮ่อก็จะเดินทางไม่ลำบาก
“อย่าพึ่งรีบร้อนตัดสินใจชวนกันไปตายให้ฉันออกไปดูด้านนอกก่อน แต่เชื่อเถอะว่าเมืองนี้อยู่ได้ไม่ได้ฉันติดต่อหาครอบครัวทันทีที่เกิดเื่ เขาว่ากองกำลังทหารเมืองเอจะตั้งฐานที่มั่นที่เมืองเอ ที่นั่นปลอดภัยที่สุดในละแวกนี้”
แม้ฐานที่มั่นเมืองเอบริหารทรัพยากรไม่ดีจนฐานแตกในที่สุดแต่่แรกของวันสิ้นโลกก็ต้องยอมรับว่าเป็ฐานที่ปลอดภัยที่สุดและอยู่รอดมาได้ตั้งหลายปี
“ฉันจะออกไปหารถ หาน้ำมัน ดูว่าพอมีอาหารเหลือไหมจากนั้นเราค่อยวางแผนเดินทางออกจากเมืองนี้ ที่สำคัญตาแก่เฮ่อมีพลังรักษาช่วยเหลือเราได้มาก ยังไงก็ห้ามตายเด็ดขาด แล้วนังหนูตัวเล็กแค่นี้แบกใครได้อย่าไปแบกให้ยุ่งยาก เอ่อ... แต่ถ้าอยากแบกจริง ๆ ว่าง ๆฉันจะยอมอ่อนแอให้แบกสักครั้งสองครั้ง”
แบกเกาเทียนนี่หรือ ?
ซือหย่าสงสัยมองสำรวจเขา แม้เขาจะตัวบอบบางแต่ก็เป็ผู้ชายร่างใหญ่ ขนาดตัว และส่วนสูงก็ห่างจากเธอมาก
ต้องแบกท่าไหนล่ะนั่น
“ถ้าเกิดฉุกเฉินเราถูกซอมบี้ล้อมล่ะ” เฮ่อจื่อชงคิดถึงตอนที่ออกไปกับซือหย่าครั้งนั้น ยังกลัวฝังใจผ่านมาหลายวันแล้ว เวลานี้ด้านนอก ซอมบี้คงเยอะกว่าเดิม
“หรือให้พี่สาวแบกน้องชายจื่อชงดีล่ะ” ซือหย่าเสนอด้วยความหวังดี
เกาเทียนหันมามองเฮ่อจื่อชงครั้งหนึ่ง มองขาสั้น ๆของเขาเหมือนจะบอกว่าเก็บขาไว้ให้ดีเถอะ โตแล้วยังจะต้องให้คนแบก
เฮ่อจื่อชงไม่รู้ทำไมรู้สึกว่ามีความไม่หวังดีมากจากพี่ชายเกาได้พี่ชายก็เคยทำแขนไม่มีแรงให้เจ้เขาป้อนข้าว เขาไม่เห็นจะมองแรงแบบนี้เลย
“นี่นังหนู อยากแบกมากเลยสิ เอะอะเอาแต่จะแบกบอกไปแล้วรอให้ฉันอ่อนแอสักหน่อย จะให้แบก อย่าไปเสนอความหวังดีสุ่มสี่สุ่มห้าว่าแต่ได้ยินว่าเธอน่ะมีมิติลับ ใจจริงก็ไม่อยากให้คนสวย ๆ น่ารัก ๆออกไปเสี่ยงอันตรายด้วยหรอก แต่กลัวว่าระหว่างทางออกไป เจอของดีอะไร จะได้เก็บกลับมาด้วย”
“ปัญญาชนเกาฉันไปได้”
เกาเทียนจ้องมองใบหน้าอ่อนเยาว์อย่างห่วงใยไม่ปิดบังเพราะแรกเริ่มของการระบาดเชื้อไวรัสกลายพันธุ์นี่แหละ ผู้หญิงล้มหายตายจากไปจำนวนมากเขาก็ไม่อยากให้หนูน้อยของเขาออกไปเผชิญอันตรายอะไรนักหรอก
“เวลาออกไป ก็ตามติดอยู่ด้านหลังฉันเอาไว้นะ”
“ค่ะ”
“ผมล่ะพี่ชายเกา”
“เื่ของนาย เจ้ของนายบอบบางเกินไป”
เฮ่อจื่อชงพ่นลมหายใจยาว แต่เจ้โคตรเก่งเลยนะ ไม่แน่อาจจะเก่งกว่าเราสองคนด้วย