ลี่ต้าต่าน ลี่กุ้ยอิง ลี่เหลิ่งจิ่ง ลี่เยว่ซิง สี่พี่น้องตระกูลลี่ ผู้ซึ่งเป็ตระกูลใหญ่อีกตระกูลหนึ่ง ยามนี้ถูกปกครองโดยประมุขลี่เจียงเฉียง
บุตรทั้งสี่มีนิสัยที่แตกต่างกันอย่างมาก ทว่าทุกคนต่างมีคุณสมบัติตามแบบตระกูลใหญ่ แต่มักจะมีอยู่หนึ่งคนที่แตกต่างไปนิดหน่อย
คุณชายสามลี่เหลิ่งจิ่ง ชายหนุ่มอารมณ์ร้อน ปากร้าย มักพูดจาแบบไม่คิดสิ่งใด ซึ่งแตกต่างจากทั้งสามคนโดนสิ้นเชิง ทว่าความรักที่มีให้ครอบครัวก็ไม่น้อยหน้าโดนเฉพาะเื่ความหวงเยว่ซิง หากผู้ใดคิดเข้าใกล้ แน่นอนว่าคนผู้นั้นจะต้องถูกคุณชายสามผู้นี้จ้องมองจนต้องรีบหนีหน้าไปเสียก่อน
แม้ลี่เหลิ่งจิ่งจะเป็บุรุษที่อารมณ์ร้ายมากเพียงใด แต่ถึงกระนั้นก็มีหญิงสาวและเกอหมายปองอยู่เช่นกัน ด้วยกลิ่นอายความเป็บุรุษที่แผ่ซ่านออกมานั้น ทว่าเหลิ่งจิ่งเองก็ไม่เคยสนใจในเื่ราวเช่นนี้สักครั้งเดียว ในหัวของชายผู้นี้คงคิดเพียงแค่ว่าจะทำอย่างไรจึงจะให้น้องชายผู้เป็เกอตัวน้อยๆ ออกห่างจากชายหน้าตายเช่นเฟยหย่า แม้ว่าจะเหลิ่งจิ่งจะรับรู้ว่าเฟยหย่านั้นรักเยว่ซิงมากเพียงใด แต่ถึงกระนั้นเหลิ่งจิ่งเองก็อดที่จะหวงแหนเป็ไม่ได้
ทว่าผู้ใดจะคิดเล่าว่าการที่เฟยหย่าไปมาหาสู่กับเยว่ซิงบ่อยๆ ทำให้เหลิ่งจิ่งต้องพบเจอกับบุรุษผู้หนึ่งเข้า จิ่นอิ่ง ชายผู้เป็ทหารเงาข้างกายของเฟยหย่า ด้วยฝีมือที่ไม่ด้อยไปกว่าเฟยหย่านั้นทำให้ไม่มีผู้ใดรับรู้ถึงตัวตนของจิ่นอิ่ง ทว่าก่อนหน้านี้ไม่นานนักเฟยหย่าได้สั่งให้จิ่นอิ่งคอยดูแลเยว่ซิงในยามที่ตนไม่อยู่ ดังนั้นเหลิ่งจิ่งจึงสังเกตเห็นได้บ่อยๆ แต่กลับไม่ได้คิดสิ่งใดมากนักเนื่องจากจิ่นอิ่งไม่ได้มีเจตนาที่ร้ายกาจ เหลิ่งจิ่งจึงปล่อยผ่านไป
ทว่าเหลิ่งจิ่งนั้นในหัวคิดเพียงเกี่ยวกับน้องชายตัวน้อยจึงไม่ได้รับรู้ถึงสายตาที่จ้องมองอย่างปรุโปร่งเลยแม้แต่น้อย จิ่นอิ่งให้ความสนใจกับเหลิ่งจิ่งมาั้แ่คราแรกที่เห็นหน้า กลิ่นอายของบุรุษที่เหลิ่งจิ่งปลดปล่อยออกมา ใบหน้าที่ไม่ได้นุ่มนวลอ่อนหวาน ทว่ากลับน่ามองไม่น้อย ร่างกายกำยำที่แตกต่างจากตนเองอย่างมาก อีกทั้งกล้ามเนื้อที่มองดูก็รับรู้ได้ว่าถูกดูแลมาอย่างดี สิ่งพวกนี้เอวงทำให้จิ่นอิ่งไม่สามารถละสายตาออกจากเหลิ่งจิ่งได้
เวลาผ่านไปจากวันเป็เดือน สายตาของจิ่นอิ่งยามจ้องมองเหลิ่งจิ่นเริ่มมีความหลงใหลมากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว และสายตาเช่นนี้เองทำให้เหลิ่งจิ่งสังเกตเห็นได้ สายตาที่สอดประสานกันเมื่อสบตา ความหลงใหลที่ถูกปล่อยออกมาอย่างจงใจ และเป็เหลิ่งจิ่งเองที่ทนสายตาเช่นนี้ไม่ได้ จึงรีบถอดถอนออกไปพร้อมกับเร้นกายหนีไปอย่างรวดเร็ว
นานวันเข้าความหลงใหลของจิ่นอิ่งยิ่งเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว ความเ็าในตัวของจิ่นอิ่งเริ่มหายไปแทนที่ด้วยความอยาก ความกระหายที่มีต่อเหลิ่งจิ่ง และเหมือน์จะรับรู้ถึงความรู้สึก ในคืนวันแต่งงานของเยว่ซิงและเฟยหย่า ในวันที่เหลิ่งจิ่งเมามายถึงขีดสุด การล่อลวงจึงเกิดขึ้น
"น้องของข้า เหตุใดถึงไปกับเ้าหน้าตายนั้นได้" น้ำเสียงที่ไม่พอใจดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่ฉ่ำเยิ้มจากความเมามาย
"น้องชายของท่านกำลังมีความสุขอยู่นะ" จิ่นอิ่งที่เข้ามาหาพูดพร้อมกับประคองร่างกายที่เริ่มนั่งไม่อยู่จากพิษสุรา
"น้องข้ามีความสุขจริงหรือ" เมื่อรู้ว่าเยว่ซิงกำลังมีความสุข น้ำเสียงของเหลิ่งจิ่งก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
"ใช่แล้ว และท่านเล่า อยากมีความสุขหรือไม่" น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการล่อลวงได้เอ่ยขึ้นมา
เสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหู ลมหายใจอ่อนๆ ที่ถูกปล่อยออกมาเบาๆ เหลิ่งจิ่งที่ได้ยินดังนั้นก็อดที่จะช้อนสายตาขึ้นมองเป็ไม่ได้
หากยามนี้เป็ผู้อื่นมาเห็นก็คงไม่คิดสิ่งใด ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามทำให้ไม่มีผู้ใดคิดไปไกลมากนัก ทว่าไม่ใช่กับจิ่นอิ่ง เมื่อบุรุษที่อยู่ด้านหน้าเป็บุคคลที่รักมากเพียงใด สายตาที่จ้องมองเช่นนี้จิ่งอิ่งใช้ความอดทนเป็อย่างมากในการกดข่มอารมณ์ไม่ให้กระโจนใส่เหลิ่งจิ่นเสียั้แ่ยามนี้
"ข้าอยากมีความสุขเช่นน้องชายข้า" เสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนอย่างไม่รู้ตัวถูกเปล่งออกมา
ยามนี้เองความอดทนของจิ่นอิ่งก็ได้สิ้นสุดลง ร่างกายที่โปร่งบางยามนี้กลับแข็งแรงขึ้นอย่างน่าประหลาด สองแขนที่ยกเอาตัวของเหลิ่งจิ่นขึ้นแนบอกได้ย่อมต้องมีกำลังที่มากมายอย่างแน่นอน อย่าได้เห็นว่าเป็เพียงทหารเงาแล้วจะอ่อนแออย่างเด็ดขาด จิ่นอิ่งถูกฝึกโดยเฟยหย่าั้แ่ที่เจอหน้า ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยหากจิ่นอิ่งจะมีกำลังมากมายเพียงใด
สองขาแกร่งเดินมุ่งหน้าไปอย่างมั่นคง จุดหมายคงเป็ห้องนอนที่ตรงไหนสักแห่ง ในค่ำคืนนี้เองสองร่างกายได้สอดประสานกันอย่างดุเดือด กลิ่นอายที่ถูกปล่อยออกมาพร้อมกับความรู้สึกที่สื่อถึงกันอย่างแแ่ เสียงที่บ่งบอกได้ถึงความสุขสมดังขึ้นอย่างไม่รู้จบ เื่ราวที่ผ่านมาเหลิ่งจิ่งอาจคิดว่าเป็จุดจบ ทว่ากลับไม่เป็เช่นนั้น ทุกอย่างเพียงเริ่มต้นขึ้นได้ไม่นานเท่านั้นเอง หลังจากนี้เหลิ่งจิ่งจะได้พบกับความวุ่นวายอย่างไม่รู้จบ พร้อมกับความรู้สึกที่ไม่เคยได้ััเช่นกัน
(ยังไม่ได้ตรวจคำผิด)
เราเองที่เคยลงนิยายไว้ ตอนนี้ได้ทำการขยายอาณาจักรแล้ว5555
กลับมาแล้วค้าาา ดองไว้เสียนาน
ไหนๆ ก็เปิดเื่ใหม่ มาคิดแท็กกันเถอะ!!!