ภายในผับรูท889 เสียงดนตรีดังสนุกสนาน หน้าเวทีหญิงสาวและชายหนุ่มต่างโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะดนตรีที่เร้าใจ คืนนี้เป็คืนวันศุกร์ทำให้ร้านมีลูกค้ามากมาย ผับนี้กำลังเป็ที่นิยมของผู้คนที่ชอบใช้ชีวิตยามค่ำคืนที่สุด บรรยากาศภายในร้านจัดได้อย่างลงตัว
ชั้นหนึ่งมีเวทีที่ใช้แสดงดนตรีสดส่วนชั้นลอยบนชั้นสองเป็โซนนั่งดื่มแบบสบายๆ สำหรับคนที่ไม่ชอบเสียงดัง ส่วนมากวัยรุ่นจะร้องเล่นเต้นกันที่ชั้นหนึ่ง
ส่วนชั้นสองก็จะเป็วัยทำงานที่ชอบความสงบหน่อย บนชั้นสามเป็ห้องส่วนตัวสำหรับแขกวีไอพี กระจกสามารถมองลงมาเห็นชั้นหนึ่งและชั้นสองได้ แต่ข้างล่างไม่สามารถมองเห็นภายในห้องวีไอพีได้เพราะกระจกเป็แบบสั่งทำพิเศษมองเห็นเพียงด้านเดียว
คืนนี้ช้างเปรี้ยว ทิวและธูป มาเที่ยวกันอย่างสนุกสนานเพราะรุ่นพี่มหาลัยที่เป็ลุงรหัสและพี่รหัสนัดออกมาเลี้ยงสายรหัสกัน
“ชนแก้ว”
ช้างร้องะโเสียงดังแข่งกับเสียงเพลง
“เย้ คืนนี้ไม่เมาห้ามกลัยโว้ยยยยย”
เปรี้ยวะโอย่างสนุกสนานพร้อมกับโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่ข้างโต๊ะ
“เบาๆ โว้ยเปรี้ยว แกเป็ผู้หญิงนะ”
เมฆที่เป็นักศึกษาปีสาม ร้องเตือนรุ่นน้องเขามองเปรี้ยวกับช้างที่ชนแก้วแล้วยกเหล้าดื่มเหมือนดื่มน้ำก็ได้แต่ส่ายหัวเขาคิดผิดหรือคิดถูกที่นัดเลี้ยงฉลองรับน้องในผับ
“ปล่อยมันไปสักวันพี่”
ปลิวบอกเมฆที่เป็พี่รหัสของตัวเอง แล้วมองหน้าช้างน้องรหัสของตัวเองด้วยความเอื้อมระอา เห็นมันหน้าสวยๆ หวานๆ แบบนั้นไอ้ช้างมันหมัดหนักมาก
น้องนักศึกษาปีหนึ่งคณะของพวกเขาปีนี้มีแต่คนเรียบร้อยแต่ไอ้สองตัวเนี้ยหลุดมาจากสวนสัตว์ไหนไม่รู้ ตอนที่มันเข้ามาใหม่ๆมันก็ไปท้าตีท้าต่อยกับรุ่นพี่ปีสามเพราะมาหาว่ามันสวย แล้วผลปรากฏว่ามันชนะใครพูดว่ามันสวยมันก็ตามไปท้าต่อยกับเขาจนหมดตอนนี้ทั้งคณะไม่มีใครกล้าว่ามันสวยสักคนเพราะกลัวโดนตีนมัน
“เซี่ย ใครว่ะ?”
ระหว่างที่ช้างกำลังเต้นอยู่ดีๆมีใครไม่รู้เดินมาชนเขาอย่างแรงทำให้เหล้าหกใส่เสื้อเขา
“นึกว่าขอทานที่ไหน..ที่แท้ก็...”
เดียร์ พูดเสียงดังอย่างตั้งใจ เดียร์เรียนคณะเดียวกันกับช้างแต่เดียร์ไม่ชอบช้างและดูถูกว่าช้างเป็คนจนคนบ้านนอก ครอบครัวของเดียร์มีโรงงานและทำธุรกิจนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ ถือว่าร่ำรวยและมีชื่อเสียงตระกูลหนึ่ง
กลุ่มเของเดียร์มีห้าคนทุกคนเป็ลูกเศรษฐีมีอันจะกินส่วนกลุ่มของช้างก็มีห้าคนเช่นกันแต่เป็กลุ่มของคนจนในสายตาของเดียร์และเพื่อนๆ
“ไม่เอาเดียร์”
เนยเพื่อนในกลุ่มรีบจับมือห้ามเพราะเกรงใจรุ่นพี่เดียร์สะบัดมือเพื่อนออกทันทีทำไมเธอจะว่ามันไม่ได้มันก็แค่เด็กบ้านนอกเข้ามาเรียนในเมืองกรุงเท่านั้น
“ทำไมฉันจะว่ามันไม่ได้ ดูมันแต่งตัวสิ ทั้งเนื้อทั้งตัวราคาไม่ถึงสามพัน” เดียร์มองช้างอย่างเยียดหยาม
“เอ้า! อีนี้พวกกูจะใส่เสื้อผ้าราคาเท่าไหร่มันไปหนักหัวมึงตรงไหน?”
เปรี้ยวด่าเดียร์ด้วยความโมโห นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่กลุ่มของเปรี้ยวปะทะคารมกับกลุ่มของเดียร์ หลายครั้งแล้วที่กลุ่มพวกเขาทะเลาะกับกลุ่มเดียร์
สาเหตุมาจากแฟนของเดียร์มาจีบเปรี้ยวเปรี้ยวไม่รู้ว่าผู้ชายที่มาจีบเธอเป็แฟนกับเดียร์ เธอก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้ชายคนนั้น เพิ่งจะคุยกันได้แค่สองสามวัน เดียร์ก็เข้ามาด่าเปรี้ยวที่ห้องเรียนว่าไม่มีปัญญาหาผู้ชายเองมาแย่งแฟนของเดียร์ ทำให้ทั้งสองคนทะเลาะกันอย่างรุนแรง
หลังจากนั้นเปรี้ยวก็ขึ้นบัญชีดำผู้ชายคนนั้นทันที แต่ก็ทำให้กลุ่มของพวกเขาไม่ถูกกันั้แ่นั้นเป็ต้นมา ปลิวกลัวเหตุการณ์จะบานปลายไปกันใหญ่ จึงเข้ามาห้ามและเรียกเพื่อนที่เป็พี่รหัสของเดียร์มาพาเดียร์กลับไปที่โต๊ะเหตุการณ์จึงสงบลง
“ปากแซ่บมาก...เพื่อนเปรี้ยวดื่ม”
ช้างยกแก้วเหล้าให้กับเพื่อสาว
“ใครจะเหมือนมึง ยืนให้เขาด่าอยู่ได้”
เปรี้ยวยกนิ้วชี้จิ้มไปที่หน้าฝากช้างอย่างโมโห
“เอ๊าอีนี้ กูเป็ผู้ชายกูไม่ด่าผู้หญิงโว้ยยย”
ช้างตอบเพื่อนไปด้วยน้ำเสียงที่ยืดยาน
“สัตว์ กูก็ผู้หญิงทำไมมึงด่ากูจัง”
เปรี้ยวผลักหัวเพื่อนอย่างแรงจนแทบตกเก้าอี้โชคดีที่ธูปจับไว้ทัน
“มึงเป็ผู้หญิงหรอ? กูนึกว่ามึงเป็ผู้ชายปลอมตัวมา”
ช้างหัวเราะเสียงดังแล้วผลักหัวเปรี้ยวคืนอย่าแรง รุ่นพี่ที่ได้ยินทั้งสองเถียงกันก็อดหัวเราะไม่ได้
“น้องมันอาการหนักมากแล้วพากลับเถอะ” รุ่นพี่ในโต๊ะพูดขึ้น
“แล้วกลับกันยังไง?”
เมฆหันไปถามทิวพร้อมกับมองนาฬิกาที่ข้อมือตอนนี้เกือบตีสองแล้วสักพักผับก็คงจะปิดได้เวลาส่งเด็กกลับไปนอนแล้ว
“ผมเอารถมาคับพี่เมฆเดี๋ยวไปส่งช้างกับธูปส่วนเปรี้ยวรถที่บ้านมารับคับ”
“ทิวมึงได้ดื่มไหม?”
เขมิกาที่เป็พี่รหัสของทิวหันมาถามด้วยความเป็ห่วงน้อง
“ไม่พี่เขผมตั้งใจจะไปส่งเพื่อนเลยไม่ดื่ม”
ทิวตอบพี่รหัสคนสวย พี่เขมิกาเป็พี่รหัสของเขาเป็สาวสวยหุ่นดีมากเสียดายมีแฟนแล้ว
“โอเคเอาตามนั้น”
เมฆหันมาตอบน้องๆ ทิวและธูปลุกจากเก้าอี้ พร้อมกับยกมือไหว้ลารุ่นพี่รอบโต๊ะก่อนจะพยุงเพื่อนให้ยืนขึ้น ช้างพยายามยืนให้ตรงก่อนจะยกมือไหว้ให้รุ่นพี่รอบโต๊ะด้วยหน้ายิ้มๆ
“ผมกลับก่อนนะคร๊าบบ...ทุกๆ ท่านนน”
เสียงอ้อแอ๊ กล่าวลารุ่นพี่แล้วเดินตามแรงลากของทิว ส่วนธูปพยุงเปรี้ยวเดินตามหลังมา
ออกมาถึงหน้าผับ พอดีกับรถที่บ้านเปรี้ยวเข้ามาจอด พี่ชายเปรี้ยวลงมาเปิดประตูข้างหลังให้ธูปส่งเปรี้ยวขึ้นรถ
“สวัสดีครับพี่จอมทัพ”
ธูปกับทิวยกมือไหว้จอมทัพพยักหน้าให้เพื่อนของน้องสาว
“เมาเหมือนหมา”
จอมทัพว่าให้น้องสาวตัวเองอย่างระอา เขาได้น้องสาวหรือน้องชายกันแน่ต้องคอยตามเก็บมันทุกครั้งที่มันออกมาเที่ยวกับเพื่อน
“แล้วนี้จะกลับกันยังไง ให้พี่ไปส่งไหม?”
จอมทัพถามทั้งสามคนด้วยความเป็ห่วง
“ผมเอารถมาคับจะไปส่งช้างก่อนแล้วไปส่งธูปครับพี่”
“มันคนละทางไม่ใช่รึไงเดี๋ยวพี่ไปส่งช้างเองทางผ่านไปบ้านพี่พอดี”
จอมทัพอาสาไปส่งเพื่อนน้องสาวเพราะเคยไปส่งสองสามครั้งทำให้รู้ว่าคนที่กำลังเมาพักที่ไหน
“ได้ครับพี่”
เพราะทิวเคยเจอพี่ชายเปรี้ยวหลายครั้งแล้ว พี่จอมทัพเป็ผู้ใหญ่ใจดีเขาจึงไว้ใจให้ไปส่งเพื่อน
“ไหวไหมช้าง”
จอมทัพถามก่อนจะเปิดประตูรถให้ทิวส่งเพื่อนเข้าไปนั่งเบาะหลังคู่กับน้องสาวของเขา ก่อนจะเดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับพร้อมสตาร์ทรถจอมทัพเอากระจกลงทิวและธูปยกมือไหว้พี่ชายเพื่อนอีกครั้งเป็การกล่าวลา จอมทัพโปกมือให้เพื่อนน้องสาว
“ขับรถกลับกันดี ๆ นะ”
ทัพกล่าวกำชับทั้งสองก่อนจะเคลื่อนรถออกไป
“ครับพี่จอมทัพก็ขับรถระวังนะครับ”
ทิวรับคำพร้อมโบกมือก่อนที่จะกอดคอธูปเดินไปทางรถของเขาที่จอดอยู่อีกด้านหนึ่ง
2K
