ปรมาจารย์หมัด ตะลุย แดนมังกร

              งานเลี้ยงถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่เพื่อให้แก่ผู้ชนะโดยเฉพาะแต่ท่าทางของอู๋ซวงนั้นไม่ได้แสดงสีหน้าท่าทางยินดีกับความประสบความสำเร็จในครั้งนี้เลยทั้งที่ผลของมันนั้นเป็นใบเบิกทางไปสู่อนาคตที่สุดแสนจะมั่งคั่งมีผู้คนมากมายต่างที่จะพยายามเข้าหาเด็กหนุ่มเพียงแค่พูดคุยพอให้เป็นพิธีเท่านั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียน้ำใจจนเกินไปอู๋ซางอยู่คุยกับบุตรชายได้เพียงไม่นานนักเป็นเพราะมีเหล่าแม่ทัพนายกองมากมายต่างต้องการพบและพูดคุยกับตนบางคนถึงขั้นเสนอบุตรสาวเพื่อให้ตบแต่งกับอู๋ซวงเป็นการผูกมิตร

แม่ทัพอู๋ซางกล่าวกับพวกมันด้วยความอับอายในยามนี้นั้นบุตรชายของตนมีภรรยาแล้วถึง 3 คน เมื่อพวกมันได้ยินดังนั้นถึงกับมีดวงตาวาววับพวกมันต่างคิดเป็นเสียงเดียวกันเจ้าเด็กนี่มันคือปรมาจารย์ขั้นเทพชัดๆอายุเท่านี้กับมีสาวงามไว้ในความดูแลถึงสามคนพวกมันแทบอยากจะฝากตัวเป็นศิษย์ของอู๋ซวงไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพวกมันชื่นชอบในความแข็งแกร่งหรือในความสามารถในการได้สาวงามไว้ในความดูแล

ทางด้านฮั่นเหลียงตัวมันนั้นจ้องมองอู๋ซวงด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรตัวมันในฐานะที่ขึ้นชื่อว่าเป็นตัวตนอันดับหนึ่งกับถูกเด็กหน้าใหม่บดบังราศีจนไม่เหลือเค้าเดิมถึงมันจะโกรธจะเกียจสักเพียงไหนเพียงได้แต่เก็บไว้เพียงในใจเท่านั้นมันย่อมรู้ถึงความต่างนั้นดีหากมันตกอยู่ในสถานะการณ์เดียวกับอู๋ซวงมันคงพ่ายแพ้ยับเยิ้นจนไม่มีชิ้นดีเป็นแน่ มันเดินไปหาอู๋ซวงพร้อมทั้งปั้นหน้ายิ้มอย่างอบอุ่นราวกับเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด

"คิดไม่ถึงเลยว่าศิษย์น้องอู๋จะร้ายกาจถึงขนาดนี้อั่นเหลียงกล่าวด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มราวกับดวงอาทิตย์

"ก็ไม่ถึงขนาดนั้นพวกมันทั้งโง่และอ่อนแอจนเกินไปตัวข้าเพียงแค่ผิวปากทีดีพวกมันก็จบสิ้นแล้วอู๋ซวงกล่าวด้วยท่าทางที่หยิ่งยโสมีหรือที่เขาจะมองตัวตนที่แท้จริงของฮั่นเหลียงไม่ออกเขาเพียงแค่ต้องการจะกวนประสาทมันเล่นเท่านั้น

          ฮั่นเหลียงถึงกับหน้ายับจนดูน่าเกียจได้แต่คิดในใจ "เจ้าเด็กบ้านี่มันช่างยั่วโทสะข้าดีนัก…หากเป็นคนอื่นพูดจากับมันเยี่ยงนี้คงโดนตบตีไม่ต่างกับสุนัขแต่เจ้าอู๋ซวงนั้นมันเกร่งเกินไปต้องอดทนไปก่อน

"ฮ่า ฮ่า สมแล้วที่เป็นศิษย์น้องอู๋พอดีข้านั้นมีธุระข้าขอตัวก่อนหลังจากนั้นมันจึงรีบเดินหนีไปอย่างไวพร้อมทั้งโทสะที่อัดอั่นอยู่ภายในใจ

อู๋ซวงจ้องมองหลังมันไปด้วยสายตาที่คมกริบหลังจากนั้นเขาก็ไม่ให้ความสนใจกับใครอีกหลังจากนั้นไม่นานงานเลี้ยงก็สิ้นสุดลง

"อู๋ซวงเจ้าจะกลับไปที่ตระกูลพร้อมกันกับข้าเลยไหมแม่ทัพอู๋ซางจ้องมองบุตรชายด้วยสายตาที่เอ็นดู

"ท่านเดินทางกลับไปก่อนข้าเลยอีกสัก3-4 วันข้าถึงจะกลับไปที่ตระกูล

"เห้อตามใจเจ้าหลังจากนั้นกลุ่มแม่ทัพของอู๋ซางก็เดินทางจากไป

                ในการเดินทางกลับตระกูลครั้งนี้อู๋ซวงตั้งใจที่จะพาลูกน้องของตนเดินทางกลับไปเป็นเพื่อนสัก10 คน และหนึ่งในนั้นก็มีจินเฉิ่นอู่ อยู่ด้วยเพราะครอบครัวของมันนั้นก็พักอาศัยอยู่ภายในตระกูลอู๋เช่นกันการเดินทางกลับไปคนเดียวนั้นค่อนข้างที่จะอันตรายหากเจอกลุ่มโจรป่าระหว่างทางมันอาจจะไม่เป็นเรื่องที่ดีนัก