ทันทีที่ร่างของหมาป่าอสูรขนาดมหึมาปรากฏตัวขึ้นบนยอดผา บรรยากาศในสนามรบก็พลันเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง!
เหล่าหมาป่าอสูรเขาเงินที่เคยพุ่งเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่งไร้รูปแบบ พลันหยุดชะงักพร้อมกันราวกับถูกสาป พวกมันถอยกลับไปสองสามก้าว ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง...แต่คราวนี้ การเคลื่อนไหวของพวกมันเต็มไปด้วยระเบียบวินัยที่น่าขนลุก!
พวกมันกระจายตัวออกเป็รูปครึ่งวงกลมล้อมกรอบคนทั้งสามไว้อย่างแ่า ปิดกั้นเส้นทางหนีทุกทิศทาง ดวงตาสีเืที่เคยเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็แววตาเย็นเยียบที่จับจ้องมายังพวกเขาอย่างพร้อมเพรียง...ราวกับเป็กองทัพที่กำลังรอรับคำสั่งจากแม่ทัพของมัน
บนยอดผา...จ่าฝูงตัวนั้นยืนหยัดอย่างสง่างาม ขนสีเงินของมันสะท้อนแสงอาทิตย์จนดูราวกับทำจากโลหะเหลวบริสุทธิ์ ขนาดตัวที่ใหญ่กว่าพวกพ้องเกือบสองเท่าทำให้มันดูน่าเกรงขาม แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือดวงตาสีม่วงเข้มคู่นั้น...มันไม่ได้มองพวกเขาในฐานะ "เหยื่อ" แต่มองในฐานะ "คู่ต่อสู้" มันกำลังประเมิน...วิเคราะห์จุดแข็งและจุดอ่อนของพวกเขาทีละคน!
"ฉิบหายแล้ว..." สือจินพึมพำออกมาเสียงสั่น เหงื่อเม็ดโป้งไหลซึมออกมาจากขมับ "จ่าฝูงตัวนั้น...มันมีสติปัญญา!"
จางเลี่ยงเองก็มีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เขากระชับดาบในมือแน่น "ทุกคนระวังตัวให้ดี! สถานการณ์มันเลวร้ายกว่าที่เราคิดไว้มาก!"
มีเพียงหลินเฟิงเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง ในขณะที่คนอื่นรู้สึกหวาดกลัว...เขากลับรู้สึก "ทึ่ง" และ "ตื่นเต้น"
‘ไม่ใช่แค่สัตว์อสูรธรรมดา...แต่น่าจะเป็สายพันธุ์กลายพันธุ์หรือเผ่าพันธุ์ที่มีวิวัฒนาการสูง’ จิตใจแบบโอตาคุของเขาเริ่มทำการวิเคราะห์และจัดหมวดหมู่โดยอัตโนมัติ ‘ความสามารถในการบัญชาการฝูงได้ถึงขนาดนี้...มันอันตรายกว่าการสู้กับอสูรระดับสูงที่โง่เง่าตัวหนึ่งเสียอีก!’
"โฮก! แฮ่!"
จ่าฝูงบนยอดผาเห่าคำรามออกมาเป็ชุดสั้นๆ แต่ทรงพลัง มันคือสัญญาณออกคำสั่ง!
ทันใดนั้นฝูงหมาป่าอสูรก็เคลื่อนไหว! พวกมันไม่ได้พุ่งเข้ามาทั้งหมด แต่กลับแยกออกเป็สามกลุ่มอย่างเป็ระบบ!
กลุ่มที่หนึ่ง! หมาป่าอสูรที่ตัวใหญ่และแข็งแรงที่สุดประมาณสิบตัว คำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่แนวหน้า...เป้าหมายของพวกมันคือหลินเฟิง!
กลุ่มที่สอง! หมาป่าอสูรที่มีขนาดเล็กและปราดเปรียวกว่าอีกสิบกว่าตัว แยกกันวิ่งอ้อมไปทางปีกซ้ายและขวาอย่างรวดเร็ว! เป้าหมายของพวกมันคือจางเลี่ยงและสือจิน...
และกลุ่มที่สาม...หมาป่าอีกเกือบสิบตัวที่เหลือไม่ได้บุกเข้ามา แต่กลับยืนนิ่งอยู่แนวหลัง...เขาเล็กๆ ที่กลางหน้าผากของพวกมันเริ่มเปล่งแสงสีเงินจางๆ ออกมา!
"ระวัง!" หลินเฟิงะโเตือน "พวกมันโจมตีระยะไกลได้!"
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ยังไม่ทันขาดคำ ลำแสงพลังงานสีเงินขนาดเท่านิ้วโป้งก็พุ่งออกมาจากเขาของพวกมันราวกับห่าฝน! โจมตีเข้าใส่พื้นที่ที่พวกเขายืนอยู่ทันที!
แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่คนทั้งสามในพริบตา!
"จางเลี่ยง! สือจิน!" เสียงของหลินเฟิงดังขึ้นอย่างหนักแน่นและชัดเจน "เปลี่ยนกระบวนทัพ! ตั้งกระบวนทัพปีกนก! ต้านหน่วยโจมตีระยะไกลไว้ก่อน อย่าปล่อยให้พวกมันเล็งได้ตามใจชอบ!"
เมื่อเห็นว่าเพื่อนร่วมทีมพอจะตั้งหลักได้แล้ว หลินเฟิงก็หันมาเผชิญหน้ากับ "หน่วยทะลวงฟัน" ที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขา!
'ได้เวลาทดสอบพลังที่แท้จริงภายใต้แรงกดดันแล้ว!'
เขาเริ่มเคลื่อนไหว! ทุกหมัดที่ปล่อยออกไปถูกควบคุมพลังไว้อย่างแม่นยำที่ราวๆ 30-35% เขายังคงใช้กระบวนท่าของ "เพลงหมัดศิลาแกร่ง" เป็ฉากบังหน้า แต่ภายในนั้นคือพลังทำลายล้างที่แท้จริงของระดับหลอมกายาขั้นที่ห้า! เขากำจัดหมาป่าอสูรแนวหน้าไปทีละตัว...ทีละตัว...อย่างเยือกเย็นและมีประสิทธิภาพ!
แต่เขาก็รู้ดี...การกำจัดลูกสมุนพวกนี้ไปก็ไร้ประโยชน์ ตราบใดที่ "แม่ทัพ" ยังคงยืนบัญชาการอยู่อย่างสบายใจบนยอดผา!
'ต้องล่อมันลงมา!'
หลังจากที่จัดการหมาป่าแนวหน้าตัวสุดท้ายลงได้ เขาก็เห็นว่าจางเลี่ยงและสือจินเริ่มจะต้านทานไม่ไหวแล้ว เขาจึงตัดสินใจใช้แผนที่เสี่ยงที่สุด!
"ย๊ากกก์!!!"
หลินเฟิงเปล่งเสียงคำรามที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณออกมาสุดเสียง! มันไม่ใช่เสียงคำรามของสัตว์ป่า แต่เป็เสียงะโก้องที่ทรงพลังราวกับจะทำให้แผ่นดินสั่นะเื เขาใช้เสียงนั้นเพื่อดึงดูดความสนใจทั้งหมดมาที่ตนเองและท้าทายจ่าฝูงโดยตรง ก่อนจะทะยานร่างออกไป! แต่เป้าหมายของเขาไม่ใช่จ่าฝูงบนยอดผา...แต่กลับเป็ "หน่วยยิงสนับสนุน" ที่อยู่แนวหลัง!
จ่าฝูงที่ยืนมองอยู่อย่างใจเย็นบนยอดผาถึงกับเบิกตากว้าง! สติปัญญาของมันกลายเป็จุดอ่อนในทันที...มันรู้ดีว่าหน่วยยิงสนับสนุนนั้นมีความสำคัญต่อฝูงมากแค่ไหน! เมื่อเห็นว่าหน่วยสำคัญของตนเองกำลังจะถูกทำลาย มันจึงไม่อาจจะยืนดูอยู่เฉยๆ ได้อีกต่อไป!
ฟุ่บ!
มันกระโจนลงมาจากยอดผาที่สูงชันด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ! ร่างสีเงินของมันพุ่งแหวกอากาศลงมาขวางหน้าหลินเฟิงไว้...มันหลงกลแล้ว!
ทันทีที่เท้าของมันแตะพื้น มันก็ไม่รอช้า พุ่งเข้าใส่หลินเฟิงด้วยความเร็วที่เหนือกว่าหมาป่าตัวอื่นหลายเท่านัก! กรงเล็บที่คมกริบราวกับเหล็กกล้าตวัดเข้าใส่ลำคอของหลินเฟิงอย่างเหี้ยมโหด!
"โฮกกกกก!!!"
จ่าฝูงคำรามลั่นอีกครั้ง เขาที่กลางหน้าผากของมันเริ่มเปล่งแสงสีม่วงเจิดจ้า! มันกำลังจะใช้ท่าไม้ตาย!
ลำแสงพลังงานสีม่วงเข้มข้นพุ่งออกมาจากเขาของมันเป็เส้นตรง! อัดแน่นไปด้วยพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว!
หลินเฟิงรู้ในทันทีว่า...การป้องกันธรรมดาๆ นั้นไร้ประโยชน์! เขาไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว!
เขาหยุดหลบ...แล้วหันมาเผชิญหน้ากับการโจมตีนั้นตรงๆ! พลังปราณเหลวสีทองบริสุทธิ์ทั้งหมดในร่างกายของเขาถูกรีดเค้นออกมา! ไหลมารวมกันที่ฝ่ามือขวา!
ฝ่ามืออัสนีบาต!!!
แสงสว่างสีขาวอมทองเจิดจ้าจนแสบตาะเิออกจากฝ่ามือของหลินเฟิง! มันไม่ใช่แค่ประกายไฟฟ้าอีกต่อไป...แต่มันคือ "สายฟ้า" ที่แท้จริง!
ลำแสงสีม่วงของจ่าฝูง...และสายฟ้าสีทองของหลินเฟิง...พุ่งเข้าปะทะกันกลางอากาศ!
ตูมมมมมมมมมมมมมมม!!!
เกิดการะเิครั้งยิ่งใหญ่ที่ทำให้หุบเขาทั้งใบสั่นะเื! แสงสว่างเจิดจ้าจนทุกคนต้องหลับตา! แรงอัดอากาศมหาศาลซัดเอาร่างของหมาป่าอสูรที่อยู่ใกล้ๆ ปลิวกระเด็นไป!
เมื่อแสงสว่างจางลง...และฝุ่นควันเริ่มสงบ...
ภาพที่ปรากฏขึ้นคือร่างของจ่าฝูงที่นอนหมอบอยู่บนพื้น! ขนสีเงินที่เคยสวยงามของมันไหม้เกรียมเป็หย่อมๆ เขาที่กลางหน้าผากปรากฏรอยร้าวอย่างชัดเจน! มันยังไม่ตาย...แต่ก็าเ็สาหัสจนไม่อาจจะลุกขึ้นสู้ได้อีกต่อไป! มันจ้องมองหลินเฟิงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่เชื่อสายตา
เหล่าหมาป่าอสูรที่เหลือรอด เมื่อเห็นว่าจ่าฝูงของตนเองพ่ายแพ้ จิติญญาแห่งการต่อสู้ของพวกมันก็พลันสลายไปในทันที! พวกมันหันหลังแล้ววิ่งหนีเข้าไปในป่าลึกอย่างไม่คิดชีวิต!
จางเลี่ยงและสือจินที่เอาตัวรอดมาได้อย่างหวุดหวิด ยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ...พวกเขาจ้องมองไปยังพื้นดินที่ไหม้เกรียมเป็ทางยาว...มองไปยังจ่าฝูงที่พ่ายแพ้อย่างหมดรูป...แล้วก็หันไปมองหลินเฟิงที่ยืนหอบหายใจอยู่เล็กน้อย...
ในหัวของพวกเขาทั้งสองคน...มีเพียงความคิดเดียวที่ดังก้องอยู่ซ้ำไปซ้ำมา...
"นี่...นี่คือพลังที่แท้จริงของเขางั้นรึ?"
5K
