จากแฟนคลับสู่แฟนเธอ

ณ สนามบินสุวรรณภูมิ

          เครื่องบินลำใหญ่จากท่าอากาศยานฮีทโธรว์ลอนดอนค่อย ๆ มุ่งทะยานสู่เมืองไทย เครื่องแลนดิงเวลา ประมาณ 02.30 น.  ชายหนุ่มหน้าตาดีกับแฟนสาวที่ใบหน้าสวยเก๋ลากกระเป๋าใบใหญ่เดินเคียงคู่กันมา ลุงใจคนขับรถกวักมือเรียก ปุณณ์ ปุณณ์ ณวัฒนา ดีกรีนักเรียนนอกลูกชายของ พลเรือเอกมนัส ณวัฒนา ผู้บังคับบัญชาการทหารเรือ

           “สวัสดีครับลุงใจ”

          “สวัสดีค่าลุงใจ” หญิงสาวที่เดินเคียงคู่กันมาเอ่ยอย่างอารมณ์ดีทำให้เห็นถึงความสนิทสนมกันเป็๞อย่างดี

          “สวัสดีครับคุณปุณณ์ คุณภัค เดินทางมาเป็๲ยังไงบ้างครับเหนื่อยหรือเปล่า”

          “นึดนึงครับ” ชายหนุ่มเอ่ย

          ลุงใจไปส่งแฟนสาวของชายหนุ่มย่านชานเมืองทั้งสองคบหากันเป็๲เวลากว่า 8 ปี และรู้จักกันมานานถึง 15 ปีทั้งคู่พบกันที่ลอนดอน หลังจากทั้งคู่รู้จักกันมา 7 ปีก็ตัดสินใจคบหาเป็๲แฟนกันหลังจากที่ปุณณ์ตามจีบภัคจิรามานาน

          ปุณณ์เขาเป็๞ไฮโซหนุ่มผู้ติดตาม Instagramและtiktokเฉียดแสน ถือว่าเป็๞คนดังคนหนึ่งเลยก็ว่าได้

นอกหน้าที่หล่อเหลาแล้วยังมีวาจาที่ไพเราะ คำพูดหวานหู ดูแพรวพราวมาก ๆ ในสายตาของเหล่าแฟนคลับ

          ภัคจิราเป็๞คนน่ารักสดใสจิตใจดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น เขาจะคิดถึงผู้อื่นก่อนตนเองเสมอ เขาชอบที่ภัคเป็๞แบบนี้ชอบ และชอบมานาน เขารู้ว่าภัคมีใครอีกคนซ่อนอยู่ในใจ แต่ตอนนี้ภัคเป็๞แฟนของเขาของเขาคนเดียวเท่านั้น!

          “อ้าว หนูแจนว่ายังไงถืงได้มาหาลุงถึงที่นี่”

          “คืออาทิตย์หน้าแจนจะรับปริญญาค่ะคุณลุง” ใช่อาทิตย์หน้าเธอจะรับปริญญาบัตรแต่อีกประสงค์หนึ่งคือเธออยากมาเจอหน้าเขาเขาที่เธอรู้ว่ามาถึงเมืองไทย๻ั้๫แ๻่วันก่อน เผื่อว่าจะเจอเขาบ้างคนเธอที่ดูไลฟ์สดในtiktokเขาทุกเดือน ส่องInstagramเขาทุกวัน เธออุตส่าห์มาถึงบ้านคุณลุงก็หวังว่าจะเจอเขา

          “ดีใจด้วยนะแจน ถ้าพ่อหนูอยู่คงภูมิใจกับว่าที่คุณครูตัวน้อย”

          “ขอบคุณนะคะคุณลุงถ้าพ่อยังอยู่คงภูมิใจในตัวหนูมาก ๆแน่นอนค่ะ”เธอเอ่ยด้วยความดีใจ

          “ขอบคุณคุณลุงมาก ๆ นะคะที่ส่งเสียแจนจนเรียนจบ” คุณลุงที่เธอเรียกเป็๲คนส่งเสียเธอเรียน๻ั้๹แ๻่ 10 ขวบหลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตจากการดำน้ำเพื่อลงไปกู้ยาเสพติดที่ซ่อนอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ใต้ทะเลอ่าวไทยตอนนั้นเธอเสียใจมาก ๆ เป็๲ความเสียใจที่มากที่สุดในชีวิตของเธอเลยก็ว่าได้

          ก๊อกๆ ๆ

          เสียงประตูดังขึ้นเปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มหญิงสาวที่เคียงคู่กันมา

          “สวัสดีครับคุณพ่อ ผมพาภัคมาสวัสดีคุณพ่อครับ” คนที่นั่งอยู่บนโซฟาเริ่มอาการไม่นิ่งเธออยากวิ่งออกไปกรี๊ด อยากวิ่งไปกอดเขาแต่เห็นมือของชายหนุ่มที่กุมมือของคุณภัคไว้ก็เจ็บแปลบในใจ ทำไมทำไมตรงนั้นไม่เป็๞เธอ!

          ชายหนุ่มหันมองหญิงสาวใบหน้ารูปไข่ ปากนิดจมูกหน่อย ที่นั่งอยู่บนโซฟา

          หญิงสาวพนมมือไหว้เขาด้วยใจที่สั่นไหว

          เขาได้แต่ผยักหน้ารับ

          “ผมไม่รู้ว่าคุณพ่อมีแขก”

          “หนูแจนไงลูก ลูกสาวของน้าจบที่เป็๲หน่วยซีลที่เสียเมื่อหลายปีก่อน”

          “ที่พ่อเคยเล่าให้ฟังจำได้หรือเปล่า”

          “อ้อ คนนี้เหรอครับหนูแจนที่พ่อเคยพูดถึง”

          ใช่!เธอคือหนูแจนที่เขาพูดถึง มาเรียกใกล้ ๆ เธอสิเธออยากได้ยินชัดกว่านี้ หนูแจน หนูแจน โอ๊ยแค่คิดก็จะละลายไปกับโซฟา

          “แจนกลับก่อนนะคะคุณลุง คุณปุณณ์ คุณภัค สวัสดีค่ะ” รู้จักชื่อเขาเขาไม่สงสัย แต่รู้จักแฟนเขานี่สิ อ้อ! ก็เขามันคนดังรู้จักเขาก็ต้องรู้จักแฟนเขาสิ ก็น่าจะไม่แปลกอะไร แถวนี้มีคนหลงตัวเองค่าคุณตำรวจ

        แจน หรือบัวบูชา คณารักษ์ รีบขอตัวออกไปก่อนดูท่าทีคุณลุงคงไม่ว่าง เธอไม่เคยเจอกับเขามาก่อนเพราะเขาไปเรียนเมืองนอกนับดูแล้วราว ๆ เธอ 2 ขวบอายุเขากับเธออายุห่างกันเกือบรอบ แต่ไม่เป็๲ไรเธอชอบ ชอบที่เขามีอายุ เขาหล่อเขาโซแฮนซัม! เธอจึงตื่นเต้น ดีใจนี่สินะพ่อรูปหล่อเขาเฝ้าในหน้าจอสี่เหลี่ยมทุกเช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอนก็ดู!

          ลับจากหญิงสาวที่เดินดุ่ม ๆ ออกไป ชายหนุ่มหญิงสาวก็ย้ายตัวเองมานั่งที่โซฟาตัวโต

          “เป็๲ยังไงบ้างหนูภัค สบายดีใช่ไหมลูก”

          “สบายดีค่ะคุณพ่อ คุณพ่อสบายดีนะคะ”