เสียงฝีเท้าของผู้คนที่มากกว่าหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางนี้ทำให้สาวใช้คนสนิทของสตรีที่นั่งกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงดวงตาเหลือกลาน
"คุณหนู พวกเขามากันแล้วเ้าค่ะ เราจักทำเยี่ยงไรดีเ้าคะ"
เสี่ยวมี่ เอ่ยถามผู้เป็นายเสียงสั่นทั้งร่างของนางยังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวก้าวเข้ามาเกาะขาผู้เป็นายที่นั่งอยู่บนเตียง
อิงอิง หรือในตอนนี้ก็คือ ว่านเย่วอิง บุตรสาวของท่านหมอว่านกู่ถิงหมอผู้ได้รับขนานนามว่าเป็หมอเทวดาที่ชอบช่วยเหลือคนยากไร้เป็ที่นับหน้าถือตาของเหล่าเชื้อพระวงศ์ ขุนนางและบรรดาชาวบ้านชาวเมืองท่านหมอว่านนั้นได้มีโอกาสรักษาโรคประหลาดให้แก่องค์ชายพระองค์หนึ่ง
ซึ่งองค์ชายพระองค์นั้นเป็ที่โปรดปรานของฮ่องเต้จนหายตระกูลว่านจึงได้รับพระราชทานทรัพย์สินมากมาย และเป็ที่ชื่นชมขององค์ฮ่องเต้จนประทานตำแหน่งให้ท่านหมอว่านเป็ผู้ถ่ายทอดวิชาต่างๆ ให้แก่เหล่าหมอหลวงท่านหมอว่านจึงเป็ที่เคารพนับถือของผู้คนแต่เขากลับมีบุตรสาวที่เป็สตรีร้ายกาจแห่งแคว้น
"เ้ารับหน้าพวกเขาไปก่อนแจ้งว่าข้ายังไม่ได้สติ"
อิงอิงกล่าวจบนางก็ล้มตัวลงนอนอีกครั้งและหลับตาลงในทันที
"จะดีหรือเ้าคะคุณหนู"
เสี่ยวมี่ที่เอ่ยถามผู้เป็นายของนางเสียงสั่นแต่กลับไม่ได้รับการตอบรับจากอีกฝ่ายพร้อมกับเสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้นางไม่มีทางเลือกรีบทรุดกายลงนั่งบนพื้นข้างเตียง ใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นซีดเผือดน้ำตาไหลพราก
"คุณหนูของเ้าเหตุใดจึงยังไม่ตื่นอีก"
เสียงทุ้มกดต่ำที่เต็มไปด้วยโทสะของบุรุษตรงหน้าทำให้เสี่ยวมี่เอ่ยตอบด้วยเสียงอันสั่นเครือตะกุกตะกัก
"มะ ไม่ทราบ เ้าค่ะคุณชายเซี่ย บ่าวมิรู้ว่าเหตุใดคุณหนูของบ่าวถึงได้ยังไม่ฟื้นคืนสติ"
กล่าวได้เพียงเท่านั้นนางก็ปล่อยโฮออกมาอีกครานางมิได้เสแสร้งแกล้งทำ แต่นางร้องไห้เพราะความหวาดกลัวจริงๆเมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเคืองของบุรุษตรงหน้าที่แทบจะฆ่าคนได้ของคุณชายเซี่ย เซี่ยชิงเทียน นางกลัวเหลือเกินว่ากระบี่ในมือของเขาจะตวัดใส่ลำคอเล็กๆ ของนาง
อิงอิง นางได้ยินเสียงของบุรุษผู้นั้นถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากรับรู้ถึงความโกรธเคืองที่แผ่ออกมาจากกายของอีกฝ่าย คุณชายเซี่ยชิงเทียนพระเอกในนิยายที่คร่าชีวิตของนางร้ายในเื่หรือก็คือนางในตอนนี้ไม่ผิดแน่
อิงอิง รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในคราแรกนางก็พบว่าตัวเองตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่แปลกตาจำได้ว่านางนอนอ่านนิยายจนไม่ยอมหลับยอมนอนแล้วร่างกายนั้นก็เกิดรับไม่ไหวนางช็อคจนถึงแก่ความตายแต่ไม่คิดเลยว่าชีวิตหลังความตายของนางจะโผล่มาเป็นางร้ายในนิยายที่นางเคยอ่านเมื่อนานมาแล้วจนนางแทบจะจำเนื้อหาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ นางตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในร่างของ ว่านเย่วอิง สตรีร้ายกาจแห่งแคว้น ที่รู้เพียงว่านางร้ายในเื่ตายอย่างอนาถยิ่งนักถูกพระเอกวางยาพิษให้ทุกทรมานเพราะคิดร้ายต่อนางเอก วางแผนทำร้ายนางเอกสารพัดวิธี เืนั้นไหลออกทางทวารทั้งเจ็ด จนตาย แค่คิดนางก็ขนพองสยองเกล้า
ในตอนแรกเมื่อรับรู้ว่าตนมาอยู่ในร่างของนางร้ายผู้นี้นิยายที่นางเคยอ่านก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวเป็ฉากๆสตรีในยุคปัจจุบันเข้ามาเกิดใหม่ในร่างของสตรียุคอดีตที่ไม่ได้โดดเด่นมีความสวยแต่ไม่มีสมอง เป็ตัวประกอบบ้างล่ะ นางร้ายบ้างล่ะแต่พวกนางกลับใช้ความสามารถที่ติดตัวมาพลิกบทบาทเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นางเอก
แล้วนางเล่าเดิมนางนั้นเป็ถึงคุณหนูตระกูลใหญ่ ตระกูลเก่าแก่ที่ร่ำรวยติดอันดับของประเทศชีวิตของนางจึงเปรียบดั่งเ้าหญิง ที่ไม่แม้แต่จะต้องหยิบจับสิ่งใด วันๆ หนึ่งชีวิตของนางจึงมีแต่เื่น่าเบื่อหน่าย สิ่งเดียวที่นางทำได้ดีคือชี้นิ้วสั่งนางไม่มีความสามารถใดใดเลย นางทำสิ่งใดไม่เป็ อีกอย่างนางนั้นยังเป็ตัวโง่งมไร้ความสามารถ จะใช้สิ่งใดมาตะเกียกตะกายให้ร่างนี้ได้เป็นางเอกกัน
คุณหนูเช่นนางจะทำสิ่งใดได้จะใช้ความสามารถใดพาตัวเองให้รอดพ้นจากความตายเช่นในนิยายได้เล่า นางมิได้เป็หมอทำอาหารหรือก็ไม่เป็ ความรู้ใดก็ไม่มี ก็นางเป็คุณหนูที่ใช้ชีวิตดุจดั่งเ้าหญิงบ้านนางร่ำรวยล้นฟ้า แล้วนางจะเหนื่อยดิ้นรนไปทำไมกัน
แต่อิงอิงเอ๋ย เ้าช่างมาอยู่ในร่างนี้ได้ถูกเวลายิ่ง เพียงคิดว่าหากอยู่อย่างสงบนางก็จะไม่พบจุดจบที่น่าเศร้า แต่กลับมิอาจทำได้เมื่อเ้าของร่างเดิมได้สร้างเื่เอาไว้ให้นางเสียแล้ว
ว่านเย่วอิงนางปักใจรักในตัวคุณชายเซี่ยชิงเทียนมาั้แ่นางอายุได้สิบสองหนาวเพราะว่านเย่วอิงนั้นได้ติดตามผู้เป็บิดาซึ่งเป็หมอผู้ที่มีพร์ย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ในเมืองหลวงั้แ่สี่ปีก่อนเรือนของทั้งสองนั้นอยู่ติดกัน จึงทำให้ทั้งคู่นั้นสนิทสนมกันมาั้แ่บัดนั้น
คุณชายเซี่ยชิงเทียนมีอายุมากกว่าว่านเย่วอิงสองปีเขาเป็บุตรชายคนเดียวของแม่ทัพใหญ่ของแคว้น เป็ชายหนุ่มรูปงามทำให้ว่านเย่วอิงตกหลุมรักอีกฝ่ายั้แ่แรกพบว่านเย่วอิงนางคิดมาตลอดว่าชายหนุ่มเองก็มีใจให้แก่นางจนกระทั่งในวันปักปิ่นของนางเมื่อหนึ่งปีก่อนว่านเย่วอิงถึงได้รู้ว่าชายที่นางตกหลุมรัก เขานั้นมีใจให้สตรีอีกคนเพราะเขานั้นสารภาพรักกับสตรีนางนั้นในวันปักปิ่นของนาง ซึ่งสตรีนางนั้นก็เป็สหายสนิทของว่านเย่วอิง หลิวซูเซียน นางเอกของเื่ จึงสร้างความโกรธแค้นให้ว่านเย่วอิงเป็อย่างมากนางจึงเข้าไปทำร้ายอีกฝ่ายเื่ราวในวันนั้นทำให้ความสัมพันธ์ของนางและเซี่ยชิงเทียนแย่ลงอย่างมาก
หลิวซูเซียนนางเป็เพียงบุตรสาวของเถ้าแก่ร้านขายซาลาเปาที่ฝ่าฟันอุปสรรคระหว่างชนชั้นและการกลั่นแกล้งของนางร้ายของเื่ซึ่งก็คือว่านเย่วอิงอดีตสหายจนได้ครองคู่กับพระเอก
ความสัมพันธ์ของว่านเย่วอิงกับหลิวซูเซียนนั้นก็ได้จบสิ้นลงั้แ่วันนั้นเช่นกันและว่านเย่วอิงนางก็คอยกลั่นแกล้งอีกฝ่ายมาตลอดจากเื่เล็กๆ คล้ายจะหนักมือขึ้นเรื่อยๆจนครั้งนี้ว่านเย่วอิงถึงกับคิดจะเอาชีวิตของอีกฝ่ายนางผลักหลิวซูเซียนจนพลัดตกลงไปในสระบัว แต่นางเองก็พลาดท่าพลัดตกลงไปด้วยหลิวซูเซียนที่กำลังจะหมดลมหายใจกลับได้พระเอกช่วยเอาไว้ได้ทันเหตุการณ์ในครั้งนี้หลิวซูเซียนนั้นรอดแต่ว่านเย่วอิงนั้นไม่รอดนั่นจึงเป็สาเหตุให้นางมาอยู่ที่นี่และเป็ผู้รับโทสะของพระเอกของเื่ที่เป็สาเหตุให้คนรักของเขาเจ็บตัว
"คุณชาย บ่าวว่าเรากลับกันก่อนเถิดนะขอรับคุณหนูว่าน นางเองก็ยังไม่ได้สติ แล้วเราค่อยมาชำระความกับนางในภายหลังตอนนี้บ่าวว่าท่านรีบกลับไปรอต้อนรับท่านแม่ทัพก่อนเถิดนะขอรับ"
เสียงบ่าวชายคนสนิทของบุรุษผู้นั้นเอ่ยกับเขาทำให้อิงอิงที่แกล้งหลับแทบจะลุกขึ้นตบมือให้บ่าวผู้นั้น แต่ก็จำต้องฝืนเอาไว้เกิดความเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนบุรุษผู้นั้นจะกล่าวขึ้น
"ได้ ข้าจะกลับไปก่อน แต่ข้าจะกลับมาชำระความกับสตรีร้ายกาจเช่นเ้าแน่ว่านเย่วอิง"
ว่าแล้วชายผู้นั้นก็สะบัดชายอาภรณ์แล้วเดินกลับออกไปด้วยแรงอารมณ์อิงอิงนางหรี่ตามองเสี่ยวมี่ที่รีบลุกไปปิดประตูก่อนจะระบายลมหายใจออกมายืดยาว
1K
