ชลดาถึงกับอ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำพูดของเมธัส เธอไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะรอเธอมาทานข้าวพร้อมกันจริงๆ ปกติก็ไม่เห็นจะสนใจเธอเลยแม้แต่นิดเดียว แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้เป็แบบนี้ไปได้
ยิ่ง่นี้ต้องเริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง ไม่รู้ว่าจะมีเวลามาเอาใจคุณสามีหน้านิ่งคนนี้ได้ขนาดไหน
หรือว่าเธอจะวางแผนการผิดพลาดกันนะ ดูแล้วเหมือนตอนนี้เธอจะจับปลาสองมือเลย ทำไงดีล่ะเนี่ย งานก็ปล่อยไม่ได้ คุณสามีก็ยิ่งปล่อยไม่ได้อีก
ฮึก เริ่มจะปวดหัวซะแล้วสิ
แม่บ้านที่รอคำสั่งมาเป็ชั่วโมงเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็รีบเข้าไปในห้องครัวเพื่อให้พ่อครัวนำอาหารที่ทำไว้ออกมาเสิร์ฟทันที
ตอนที่นายท่านกลับมาแล้วไม่เจอชลดาแทบจะทำให้คนในบ้านหายใจไม่ออก บรรยากาศกดดันที่หนักอึ้งแผ่คลุมไปทั่ว
จนกระทั่งได้รู้ว่าชลดากำลังสนุกสนานกับการเดินดูของ บรรยากาศอันตรายแบบนั้นถึงได้ค่อยๆจางหายไป
แต่ถึงอย่างนั้นทุกคนก็ยังต้องยืนมองนายท่านนั่งหลังตรงไม่แตะต้องอาหารและเครื่องดื่มมาเป็ชั่วโมงเพื่อที่จะรอทานข้าวกับชลดา
เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้ทุกคนรู้ว่าชลดามีความสำคัญมากขนาดไหน โดยเฉพาะเมื่อคนที่ต่อต้านถูกไล่ออกไปจนหมดจึงทำให้คนที่เหลืออยู่และคนที่เข้ามาใหม่วางตัวได้เป็อย่างดี
อาหารในวันนี้พ่อบ้านได้ทำสเต็กไก่ย่างเนื้อนุ่มพร้อมกับสเต็กปลาดอลลี่ซึ่งทำให้ชลดาถึงกับยิ้มกว้างด้วยความพึงพอใจ
เธอชื่นชอบสเต็กปลาดอลลี่เป็อย่างมากเพราะมันเบาแล้วทานง่าย แต่ถ้าทานแค่อย่างเดียวมันก็ไม่อยู่ท้องเมื่อมีสเต็กไก่ย่างเข้ามาด้วยมันก็เธอทำให้เธอทานได้อย่างเอร็ดอร่อยและอิ่มมากขึ้น
เมธัสเหลือบมองชลดาก่อนที่จะพูดออกมาสั้นๆ
" วันนี้ก็ไม่มีอาหารที่เธอทำให้ฉันอีกแล้ว"
" อึก แค่กๆๆ "
ชลดาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับสะอึกก่อนที่จะสำลักออกมา เมื่อเห็นแก้วน้ำยื่นมาจ่ออยู่ตรงหน้าเธอจึงรีบรับมาดื่มอย่างรวดเร็วจนไม่ทันระวังทำให้น้ำไหลลงตรงมุมปากและคอเสื้อ
ชลดาทำท่าจะเช็ดออกแต่ทันใดนั้นเธอก็ชะงักนั่งตัวแข็งเมื่อฝ่ามือแข็งแรงถือผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมุมปากและซอกคอของเธออย่างอ่อนโยน
ตึกตักๆ เอ๊ะ! เสียงอะไรกันนะ ทำไมมันถึงได้ดังก้องในหูของเธอรุนแรงขนาดนี้
" หึ ซุ่มซ่าม ว่าไง เธอเคยบอกว่าจะตอบแทนฉันด้วยการทำอาหารให้ไม่ใช่หรอ"
เ้าของสีหน้าสงบนิ่งยังคงโจมตีด้วยถ้อยคำเดิม
" หนูดาทำให้แน่นอนค่ะ ตะ...แต่ว่า่นี้หนูดาวางแผนที่จะเริ่มกิจการอาจจะต้องทำงานและกลับไม่ตรงเวลานะคะ"
เมธัสขมวดคิ้วมุ่นทันที ทำไมเขาจะไม่เข้าใจเพราะเขาเองก็บ้างานไม่ต่างกัน ใน่เริ่มต้นเขาถึงขั้นหมกตัวอยู่แต่ที่ทำงานและไม่ได้กลับบ้านเลยเป็เวลานาน แต่พอคิดว่าชลดาจะทำแบบนั้นมันก็ทำให้เขารู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป
นี่เขาคิดผิดหรือเปล่าที่สนับสนุนให้เธอออกไปทำงานแบบนี้ ความจริงแค่เธออยู่นิ่งๆเขาก็สามารถหาทุกสิ่งที่เธอ้าให้ได้แล้ว
" เอา่เวลาที่เธอสะดวกก็แล้วกัน ว่าแต่เธอจะเปิดเทอมตอนไหน"
เมธัสหั่นสเต็กเข้าปากพร้อมกับถามคำถามทั่วไป ซึ่งคำถามทั่วไปเป็สิ่งที่ไม่เคยออกมาจากปากของเมธัสเลยสักครั้ง นี่ไม่ต่างจากว่าเขากำลังหาเื่ชวนคุยไม่ใช่หรอ
ชลดาแอบยกยิ้มด้วยความดีใจ เธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเมธัสดีขึ้นเรื่อยๆอย่างก้าวะโ เธอรู้อยู่แล้วว่าเมธัสเป็ผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง ในตอนแรกที่เขาเห็นท่าทางที่เธอแสดงความรังเกียจกับเขาเขาก็ไม่ได้มาสนใจเธอ แล้วก็ไม่ได้ทำร้ายอะไรเธอทั้งสิ้น
แม้แต่ตอนที่เธอหนีตามเจษฎาไป ซึ่งนั่นเป็การหักหน้ามาเฟียอย่างเขาอย่างเจ็บแสบ แต่เมธัสก็ไม่เคยตามรังควานหรือปิดช่องทางหากินของพวกเธอเลยสักนิด
ทุกอย่างเป็ผลการกระทำของเธอเองทั้งสิ้น จนสุดท้ายก็ต้องพบกับจุดจบแบบนั้นเพราะเชื่อใจคนผิด
" อีกประมาณ 20 วันค่ะ "
" อืม...แล้ว...."
" คะ?"
ชลดาเอียงคออย่างสงสัยเมื่อเมธัสทำท่าเหมือนจะถามอะไรแล้วก็หยุดไป
" เปล่า ไม่มีอะไร ทานเสร็จแล้วเธอก็ไปพักผ่อนเถอะวันนี้น่าจะเหนื่อยทั้งวัน"
เมธัสตัดบท ความจริงเขาอยากจะหาเื่คุยกับเธอแต่เขาคิดไม่ออกก็แค่นั้นเอง
ว่าแต่เขาควรจะหาเื่อะไรมาคุยกับเธอดีนะ
" ฮึก! นี่มันอะไรกันคะ ทำไมรูปของฉันรวมถึงคลิปวีดีโอตอนที่เรากำลัง...อึก ทำไมคลิปพวกนี้มันถึงได้ไปอยู่ในเว็บโป๊ เป็ฝีมือของนายใช่ไหม!!"
ดารินหญิงสาวที่เป็ถึงดาวคณะพูดกับเจษฎาทางโทรศัพท์หลังจากที่เธอพยายามติดต่ออยู่นานด้วยความโกรธและความเสียใจอย่างถึงที่สุด
เพื่อนชายของเธอได้เข้าไปท่องเว็บนั้นและเห็นหญิงสาวที่หน้าเหมือนเธอเข้าเขาจึงนำมาให้เธอดู ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกใเป็อย่างมาก เธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าเจษฎาจะแอบถ่ายภาพและวีดีโอของเธอและเอาไปขายแบบนี้
แล้วตอนนี้เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ไม่รู้ว่ามีใครเห็นบ้างแล้ว เพราะขนาดเพื่อนของเธอยังไปเห็นโดยไม่ได้ตั้งใจเลย ไหนจะสายตาแปลกๆจากคนรอบข้างที่ไม่ได้พูดออกมาอีก
ตอนนี้เธอรู้สึกระแวงไปหมดจนแทบจะไม่อยากออกไปไหนทั้งสิ้น
เธอพยายามถามไปหลายคำถามแต่อีกฝ่ายก็ยังคงเงียบ ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เธอถึงกับตกตะลึง
'หึ โง่เอง ช่วยไม่ได้ '
!!!
ติ๊ดดด
เจษฎาตัดสายทิ้งโดยไม่ใยดี เหตุการณ์แบบนี้เขาเจอมาจนชินและก็ไม่มีใครสามารถทำอะไรเขาได้ รูปที่ลงหรือวีดีโอก็ไม่ได้เปิดเผยให้เห็นใบหน้าของผู้ชาย และที่สำคัญเขาก็ขายภาพเหล่านี้ให้กับเว็บใหญ่โดยไม่ได้ระบุตัวตนซึ่งทางนั้นก็ไม่มีทางที่จะให้ข้อมูลนี้กับคนที่เข้าไปสอบถามแน่
เพราะแบบนี้เขาถึงยังลอยนวลได้อย่างปกติสุข ส่วนหญิงสาวพวกนั้นจะเป็ยังไงเขาก็ไม่สน
" กรี๊ดดด!!! ฮือออ ฉันจะทำยังไงดี ฉันจะกล้ามีชีวิตต่ออยู่ได้ยังไง ฮึก ฮืออ "
ดารินร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างทำอะไรไม่ถูก ตอนนี้เธอรู้สึกมืดแปดด้านจนอยากจะหนีไปจากโลกนี้ เธอไม่อยากที่จะเจอหน้าใครทั้งสิ้น โดยเฉพาะครอบครัวของเธอ เธอกลัวว่าพวกเขาจะผิดหวังและเสียหน้าที่มีลูกสาวแบบเธอ
ดารินมองไปเห็นมีดที่วางอยู่ข้างๆที่เธอเอามาปอกผลไม้ก่อนที่จะรู้เื่ที่เกิดขึ้น เธอค่อยๆหยิบมีดขึ้นมาด้วยสายตาเลื่อนลอยไม่มีสติ
" ถ้าเราไม่อยู่ที่นี่ ไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้ เราก็จะไม่รู้ว่าใครพูดถึงเราไม่ดีอีก แล้วเราก็จะสบายใจใช่ไหมนะ ใช่ไหม"
คมมีดค่อยๆกรีดลงตรงข้อมือก่อนที่เืจะซึมออกมา แต่ยังไม่ทันที่จะลงไปลึกมากกว่านี้เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นทำให้เธอสะดุ้งและเผลอปล่อยมือออกจากมืออย่างรวดเร็ว พร้อมกับความเ็ปที่แล่นเข้ามาทันทีที่ได้สติ
"อึก ซี๊ดดด เจ็บ ....ค่ะ ดารินพูดสายค่ะ"
เธอพยายามระงับความเจ็บพร้อมกับหาผ้ามาปิดเพื่อห้ามเืเอาไว้ก่อน เมื่อเห็นเบอร์แปลกๆ เธอจึงกดรับสายด้วยความสงสัย
' สวัสดีค่ะ ฉันคือคนที่เคยส่งข้อความเตือนคุณเื่ของเจษฎา แต่ดูเหมือนว่าคุณจะไม่เชื่อสินะคะ พอเกิดเื่แบบนี้แล้วคุณคิดว่าเราควรจะร่วมมือกันจัดการผู้ชายคนนั้นดีไหม '
เสียงจากปลายสายทำไมดารินถึงกับตกตะลึง เธอคิดถึง่หนึ่งที่มีข้อความส่งมาถึงเธอว่าให้ระวังเจษฎา แต่เธอในตอนนั้นรักเจษฎามากจึงไม่ได้สนใจ
"คุณจะช่วยฉันได้ใช่ไหมคะ ตอนนี้ฉันรู้สึกอับอายจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว"
' ฉันจะช่วยคุณแน่นอนค่ะ และไม่ได้มีแค่คุณเท่านั้นที่โดนแบบนี้ มีผู้หญิงอีกเป็จำนวนมากที่โดนกระทำ บางคนถึงขั้นฆ่าตัวตายไปแล้วก็มี คุณอยากจะเป็หนึ่งในนั้นและปล่อยให้ผู้ชายสารเลวแบบนี้ลอยนวลไปทำความผิดกับผู้หญิงคนอื่นอีกหรอคะ'
ดารินคิดถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำ จริงสิ! ถ้าเธอตายไปผู้ชายคนนั้นมันก็ยังคงสุขสบายดีไม่ใช่หรอ ไม่มีทาง!! เธอไม่มีทางปล่อยให้มันลอยนวลแบบนี้แน่
" บอกฉันมาเลยค่ะ ฉันพร้อมที่จะให้ความร่วมมือเต็มที่ "
ดารินพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความอาฆาตแค้นอย่างถึงที่สุด
' ขอบคุณมากค่ะ ตอนนี้ฉันอยากให้คุณเก็บหลักฐานทุกอย่างเพื่อที่จะเอาผิดผู้ชายคนนั้นให้มากที่สุด รวมถึงการโทรไปหาแล้วก็อัดเสียงเอาไว้เป็หลักฐาน พยายามพูดให้เจษฎาหลุดพูดถึงสิ่งที่ตัวเองทำออกมาให้มากที่สุด และเมื่อถึงเวลานั้นผลกรรมต้องตามสนองมันแน่นอน'
ดารินแสยะยิ้มอย่างชอบใจ ชีวิตของเธอมีค่ามากพอที่จะทิ้งไปเพราะผู้ชายแบบนี้ ในเมื่อมันทำลายชีวิตเธอ เธอก็จะทำลายชีวิตมันให้ย่อยยับเหมือนกัน
เจษฎาไม่รู้เลยว่าตอนนี้หญิงสาวจำนวนมากที่เขาเคยด่าว่าโง่และไม่มีปัญญาทำอะไรเขา ได้แต่หดหัวด้วยความหวาดกลัวอยู่ในเงามืด ตอนนี้หญิงสาวเ่าั้กำลังค่อยๆเปิดเผยตัวตนและรอเวลาที่จะจัดการกับเขาให้เจ็บแสบที่สุด
ชลดาจ้องมองโทรศัพท์ในมือด้วยสายตาวาวโรจน์ ตอนนี้หลักฐานยังไม่เพียงพอ และอีกอย่างเธออยากจะให้เจษฎาได้รับผลกรรมจากกระแสสังคมก่อน
จากนั้นค่อยให้เขาได้รับโทษทางกฎหมายในท้ายที่สุด
แต่บางทีก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่กับสิ่งที่ผู้ชายคนนั้นทำ หรือเธอจะให้บอดี้การ์ดไปลากตัวมันมาให้เธอและหญิงสาวผู้เสียหายกระทืบดี
เอ~ น่าสนใจแฮะ
ความจริงเมธัสก็รู้ทุกเื่ที่ชลดาทำ ถ้าเธออยากจะจัดการผู้ชายคนนั้นเธอสามารถใช้บอดี้การ์ดหรือใช้อำนาจของเขาจัดการได้อย่างแสนจะง่ายดาย แต่ดูเหมือนเธอจะยังเกรงใจเขามากพอสมควรจึงอยากจะทำอะไรด้วยตัวเอง
เมื่อเป็แบบนั้นเขาจึงได้แต่คอยสนับสนุนอยู่ด้านหลัง ถ้าเธออยากทำอะไรก็ทำไป หากเกิดเื่ผิดพลาดอะไรเขาจะแก้ไขตรงจุดนั้นให้ทันที
ผ่านไปสักพักเมธาวีก็ติดต่อมา ก่อนที่ทั้งสองจะมาพบกันที่โรงงานที่ตอนนี้คนงานกำลังเข้ามาต่อเติม ด้วยกำลังทรัพย์และอำนาจของอัศวพัชรกุล ทำให้ทุกอย่างเป็ไปอย่างรวดเร็วจนแม้แต่ชลดาเองยังตกตะลึงทุกครั้งที่มาตรวจงาน
ในครั้งนี้สีหน้าของเมธาวีเต็มไปด้วยความสดใสและร่าเริง ซึ่งนั่นก็แสดงว่าการผ่าตัดและสุขภาพของผู้เป็แม่ราบรื่นดีไม่มีปัญหาอะไร
" ยินดีด้วยนะคะ สีหน้าสดใสแบบนี้แปลว่าทุกอย่างผ่านไปด้วยดีใช่ไหมคะ"
เมธาวีแทบอยากจะคุกเข่าลงเบื้องหน้าเด็กสาวด้วยความรู้สึกขอบคุณจากเบื้องลึกของหัวใจ แต่ในขณะที่เธอกำลังจะทำตามความรู้สึกตัวเอง เด็กสาวตรงหน้าก็เดินเข้ามาโอบกอดเธอและเติมเต็มความน่ารักความสดใสให้กับเธออย่างเต็มที่
" เมื่อตอนนี้พี่สบายใจแล้ว พวกเราก็มาลุยงานกันเถอะนะคะ"
" ได้เลยค่ะ ฉันจะทำอย่างเต็มที่อย่างสุดความสามารถ"
เมธาวีกอบกุมมือของชลดาขึ้นมาพร้อมกับเอาหน้าผากของตัวเองแนบลงไป
เมธัสที่วันนี้ผ่านมา? จึงอยากจะเข้ามาดูสถานที่ที่ชลดาซื้อไว้ว่ามีความคืบหน้าไปถึงไหน และมีอะไรที่เขาจะช่วยเหลือได้เพิ่มเติมบ้าง แต่เมื่อเห็นภาพนั้นเขาก็ถึงกับคิ้วกระตุกขึ้นมาอย่างรุนแรง
26
