สาวน้อยซาเล้งกับหนุ่มชั่งพิมพ์

   เขาส่ายหน้าและมองไปที่ดวงตาของเธอ อย่างเอ็นดู ก่อนจะเดินสวนเธอไป
        “เดี๋ยว! ผู้หญิงอย่างงี้น่ะ มันเป็๲อย่างไงกันค่ะ”
             เพื่อนของเธอ พยายามที่จะรั้งตัวเธอเอาไว้ แต่ก็ไม่สำเร็จ
        “ก็อย่างงี้ ไง” เขาทำหน้ายิ้มที่มุมปากเล็กๆ
        “แปลค่ะ แปล”
             เขาหันมามองที่ดวงตาของเธอ ก่อนจะเดินจากไปอีกหน เธอก้มหน้ามองดูพื้น อย่างฉุนเฉียว  และโกรธจัด พอเธอรู้ว่าเขา กำลังเดินห่างออกไปจากเธอขึ้นทุกที เธอก็รีบเร่งฝีเท้า ตามไปอย่างกระชั้นชิด  พอเขารู้ว่า มีเธอคอยเดินตามเขาต้อยๆ เขาก็ยิ่งเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ส่วนตัวเธอก็บ้าจี้ เร่งเดินตามไปติดๆ ไม่ยอมห่าง แต่เพื่อนของเธอไม่เล่นด้วย ได้แต่ฉีกหลบไป เพื่อจะไปรออยู่ที่ร้านแม็คโดนัลด์
        “นี้! ผมไม่ใช่ควายน่ะคุณ มาเดินตามอยู่ได้”
        “ที่คุณว่า ผู้หญิงอย่างนี้นะ มันเป็๲อย่างไหนกันค่ะ”
        “นี้คุณ ผมจะกลับบ้านแล้ว”
        ”อย่ามาทำให้ฉันฉุนขาดน่ะค่ะ”
        “แล้วคุณ จะทำอะไรผม”
        “ก็ทำอย่างงี้ ไง”