King of the Dwarf Dimension ราชันแห่งทะเลมิติ

หน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องสว่างท่ามกลางความมืดในห้องนอน อารินนั่งกอดเข่าจ้องมองตัวเลขเวลาที่เดินผ่านไปอย่างเชื่องช้า

ผ่านไป 30 นาทีแล้ว... ยังไม่มีใครกดซื้อ

"500 เครดิต... แพงไปจริงด้วยสินะ" อารินเริ่มกัดเล็บด้วยความกังวล

สำหรับคนทั่วไป เงิน 500 เครดิตสามารถเช่าอพาร์ตเมนต์หรูอยู่ได้ทั้งเดือน หรือซื้อปืนเลเซอร์เถื่อนเกรดต่ำได้กระบอกหนึ่ง การจะมาจ่ายเงินจำนวนนี้แลกกับเนื้อปลาดิบๆ ก้อนเดียว (ถึงแม้มันจะเพิ่ม VIT ได้ก็ตาม) อาจจะดูบ้าบิ่นเกินไป

ในขณะที่เขากำลังจะเลื่อนเมาส์ไปกดแก้ไขราคาเพื่อลดลงเหลือ 350 เครดิต... กล่องแชทใต้โพสต์สินค้าก็เด้งขึ้นมา

อารินตาโต... GoldenTongue มาช่วยการันตีให้แถมยศยังสูงถึงระดับ Viscount (ไวเคานต์) ซึ่งสูงกว่า Baron ขึ้นไปอีก!

ทันทีที่มีคนระดับสูงมาเจิม โพสต์ของเขาก็กลายเป็๲จุดสนใจทันที

ติ๊ง!

"ขายออกแล้ว!" อาริน๠๱ะโ๪๪ชูกำปั้นขึ้นฟ้าด้วยความดีใจ

แต่ความดีใจยังไม่ทันจางหาย กล่องข้อความส่วนตัว (Direct Message) สีแดงฉานก็เด้งขึ้นมากลางหน้าจอ เป็๞สีที่บ่งบอกถึงความเร่งด่วนระดับสูง

อารินชะงัก... นี่ไม่ใช่การซื้อไปชิม หรือซื้อไปสะสม แต่นี่คือการซื้อเพื่อ "ยื้อชีวิต"

เขาไม่รอช้า รีบวิ่งลงไปข้างล่าง คว้ากล่องโฟมบรรจุเนื้อปลาดุกหินอัคนีที่แพ็กเตรียมไว้อย่างดี วิ่งไปที่ระเบียงจอดโดรน

ครั้งนี้โดรนที่มารับไม่ใช่รุ่นมาตรฐานสีดำทรงกระเบน แต่เป็๲โดรนรุ่น "Falcon-X" สีเงินที่มีใบพัดเจ็ต 4 ตัว มันลงจอดด้วยความเร็วและรุนแรงจนระเบียงบ้านสั่น

ทันทีที่อารินวางของลงไป มันก็ดีดตัวพุ่งขึ้นฟ้าด้วยความเร็วเหนือเสียง (Supersonic) จนเกิดเสียงโซนิคบูมดัง ตู้ม! เบาๆ เหนือเมฆ

อารินยืนมองท้องฟ้าที่ว่างเปล่า หัวใจเต้นรัว "หวังว่าจะทันนะ..."

...

15 นาทีต่อมา

อารินนั่งเฝ้าหน้าจอ ไม่กล้าลุกไปไหน จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนรีวิวสินค้าดังขึ้น

อารินอ่านรีวิวแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก ไม่ใช่แค่เพราะช่วยคนได้ แต่เพราะเขารอดพ้นจากการถูกลูกค้าทวงเงินคืน

ติ๊ง! ข้อความส่วนตัวจาก IronHeart เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

ข้อเสนอนี้ทำให้อารินตาค้าง 3,000 เครดิตต่อสัปดาห์! นั่นคือเงินจำนวนมหาศาลที่ทำให้เขาเลิกเป็๲คนจนได้ถาวร เขาจะสามารถซ่อมบ้าน ซื้อเฟอร์นิเจอร์หรูๆ หรือแม้แต่จ้างแอนดรอยด์รับใช้มาทำงานบ้านได้เลย

มือของเขาสั่นระริกขณะพิมพ์ตอบกลับ... แต่แล้วเขาก็หยุด

เขามองไปที่ประตูห้องใต้ดิน บ่อตกปลา... ไม่ใช่โรงงานผลิต เขาไม่สามารถกำหนดได้ว่าจะตกได้อะไร วันนี้ได้ปลาดุกหิน พรุ่งนี้อาจจะได้แค่รองเท้าบูทเก่าๆ หรือสัตว์ประหลาดที่กินไม่ได้ ถ้าเขารับสัญญาแล้วหาของไม่ได้... คนพวกนี้คือ ทหารรับจ้าง พวกมันคงไม่ส่งจดหมายทวงหนี้ แต่คงส่ง๠๱ะ๼ุ๲มาแทน

"ความโลภคือจุดจบ..." อารินเตือนสติตัวเอง

เขาตัดสินใจพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ แต่หนักแน่น

เขากดส่ง แล้วรอดูผลลัพธ์

อารินทิ้งตัวลงพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง เสื้อยืดเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็นๆ

เขาเพิ่งปฏิเสธเงินก้อนโต แต่เขารู้ว่าเขาเลือกถูกแล้ว การทำตัวให้ "คาดเดาไม่ได้" และสินค้ามี "จำนวนจำกัด" จะยิ่งทำให้มูลค่าของเขาใน Highness สูงขึ้น และปลอดภัยจากการถูกผูกมัด

ตอนนี้ยอดเงินในบัญชีของเขาคือ 607.50 เครดิต

"ต้องใช้เงิน..." อารินคิด "ฉันต้องซื้อตู้แช่แข็งเกรดอุตสาหกรรม เพื่อเก็บตุนของที่ตกได้ จะได้ไม่ต้องรีบขายสดๆ ทุกครั้ง"

เขากดเข้าเว็บขายเครื่องใช้ไฟฟ้า สั่งซื้อ "ตู้แช่ Cryo-Stasis รุ่นมือสอง" ราคา 350 เครดิต มันแพงหูฉี่ แต่มันสามารถคงสภาพเซลล์ของสิ่งมีชีวิตได้นานเป็๲ปีโดยไม่เน่าเสีย

"เหลือเงิน 257.50 เครดิต..."

อารินยิ้มมุมปาก ถึงเงินจะลดลง แต่คุณภาพชีวิตของเขากำลังจะดีขึ้นแบบก้าว๠๱ะโ๪๪ เขามองไปที่มือของตัวเอง รอยแผลไหม้จากเกล็ดปลาเมื่อกี้หายสนิทแล้ว เหลือเพียง๶ิ๥๮๲ั๹ที่ดูแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

"พรุ่งนี้... ฉันจะลองตกในระดับความลึกที่มากกว่าเดิม"

อารินไม่รู้เลยว่า การตัดสินใจปฏิเสธ IronHeart ไปนั้น ได้ไปสะกิดความสนใจของใครบางคนที่อยู่สูงกว่าทหารรับจ้าง... ใครบางคนที่กำลังเฝ้ามองตลาด Highness อยู่เงียบๆ ในเงามืดระดับ Duke