เสียงพูดคุยหยอกล้อเสียงดังจอแจบริเวณม้าหินอ่อนที่ตั้งเรียงรายอยู่ภายใต้อาคารเรียน ผู้คนหนุ่มสาววัยรุ่นในชุดศึกษาต่างสอบถามสารทุกข์สุกดิบของกันและกันหลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานกว่าสองเดือน บางคนไปเที่ยวบ้านญาติที่ต่างจังหวัดบ้าง บางคนไปทำงานพิเศษ่ปิดเทอม หรือบางคนก็นอนอยู่บ้านเฉยๆไม่ได้ไปไหนเลย
เื่ที่น่าตื่นเต้นของผู้ชายอย่างพวกเราอย่างหนึ่งในวันแรกนี้คือการได้มองหาสาวๆปีหนึ่งเข้าใหม่ คนไหนหน้าตาดีก็จะถูกพวกเราตามแซว ถามชื่อ หรือขอเบอร์โทรศัพท์ หรือพูดอีกอย่างก็คือการเข้าไปตามจีบตามหม้อเขานั่นแหละ น้องคนไหนสวยๆหน่อยก็จะมีรุ่นพี่หรือหนุ่มรุ่นเดียวกันมาชอบเยอะ จนมีหลายครั้งที่หนุ่มๆพวกนั้นถึงขั้นไม่ชอบขี้หน้ากันเลยทีเดียว หรือบางทีแม้แต่เพื่อนกันก็ยังทะเลาะกันด้วยซ้ำไป
ผมพยายามมองหาเป้าหมายของผม ใช่แล้ว คือน้องผิงรักครั้งแรกที่ทำให้ผมเจ็บช้ำ จนไม่อยากรักใครอีก มาวันนี้ผมเตรียมความพร้อมมาทุกด้าน ร่างกายที่กำยำขึ้นจากการออกกำลังกายที่ถูกวิธี ผิวพรรณผ่องใสไร้สิวฝ้า จากครีมและวิตามินบำรุง ทรงผมที่เก๋เข้ากับรูปหน้า บุคลิกและคารมรวมถึงเทคนิคการจีบสาวจากโลกอนาคต ด้วยองค์ประกอบเหล่านี้ผมจึงอยากลองจีบน้องผิงอีกสักครั้ง แต่จะไม่เอาใจไปเล่นด้วย เพราะต้องเผื่อว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเดิม
จนในที่สุดผมก็เจอ สาวน้อยผิวขาวเหมือนหยวกกล้วย ตากลม ยิ้มหวานฟันสวย สูงเกือบ 170 เิเ หน้าอกกับสะโพกยังไม่เต่งตึงมากนัก ด้วยความยังไม่เป็สาวเต็มตัว ด้วยความขาวสูง รูปร่างอรชร ทำให้น้องผิงดูโดดเด่นกว่าคนอื่นอยู่พอสมควร
"คนนี้กูจองนะ น้องเขาน่ารัก กูชอบ" ผมบอกเพื่อนผมทั้งสามโดยเฉพาะแจ๊คกับวัฒน์ เพราะทั้งสองหล่อและค่อนข้างเป็ที่พูดถึงของสาวๆในโรงเรียน ถ้าไม่บอกมันไว้ก่อนเดี๋ยวมันคาบไปแดกจะมีปัญหาทีหลัง
"โห ตาถึงวะ น้องเขาน่ารักมาก ถ้าเพื่อนชอบเราจะยอมหลีกทางให้นะ แต่ถ้าน้องเขามาชอบกูเองอันนี้ก็ช่วยไม่ได้"วัฒน์พูดยิ้มๆสมกับเป็เสือร้ายในรุ่น
"แต่กูว่ามึงมีคู่แข่งแล้ววะ ตัวร้ายด้วยนะนั่น"แจ๊คชี้ไปที่โต๊ะที่กลุ่มน้องผิงนั่ง มีผู้ชายคนนึงมายิ้มทักทาย ท่าทางเหมือนอยากทำความรู้จัก
"ไอ้เอ" คือชื่อของมัน เอเป็รุ่นพี่ปีสี่ปกติก็เป็ผู้ชายธรรมดาคนนึงนี่แหละ มันจะไม่ค่อยถูกกับกลุ่มพวกผมเท่าไหร่ เพราะความขี้แพ้ของมัน ไม่ว่าจะเป็เตะบอล เรียน หรือดนตรี แต่ความที่น่าหมั่นไส้ของมันคือ มันชอบทำตัวเป็สุภาพบุรุษ ตั้งใจเรียน (แต่เรียนไม่ค่อยเก่ง) สนิทกับอาจารย์ ลับหลังก็ชอบกล่าวหาคนอื่นว่าเป็คนอย่างนั้นอย่างนี้ ชอบเป็คนขี้ฟ้องว่าคนนั้นทำอันนั้นทำอันนี้ ในหมู่ผู้ชายด้วยกันก็พอรู้ความประพฤติมันดี โดยเฉพาะพวกผมที่โดนมันโจมตีด้วยเฟคนิวส์เป็ประจำ แต่กับสาวๆ และครูบาอาจารย์ต่างพากันมองว่ามันคือนักเรียนตัวอย่าง ตั้งใจเรียน นิสัยดี สุภาพบุรุษ สารพัดที่จะชื่นชม
"พี่เอกสนใจสาวไหนอยู่เหรอคะ" เสียงใสๆของดาวทักขึ้นจนผมใสะดุ้งตื่น
"ปะ เปล่าจ๊ะดาว พี่ก็มองไปเรื่อยแหละ"ผมตอบตะกุกตะกัก
"แหม เห็นมองไปโต๊ะนั้นคงจะเป็สาวผิวขาวออร่าคนนั้นสินะ ที่พี่เอกชอบ"ดาวพูดแล้วชี้ไปที่ผิง
"ไม่ใช่ พี่ไม่ได้มองใคร"ผมปฏิเสธไปทั้งๆที่ความจริงไม่จำเป็ต้องปฎิเสธก็ได้เพราะผมกับดาวก็ไม่ได้เป็อะไรกัน ดาวเป็ลูกพี่ลูกน้องกับพี่พลอย นอกจากรูปร่างหน้าตาจะคล้ายกันแล้ว ยังเหมือนมีความหึงหวงที่คล้ายกันอีก
"แล้วไป วันนี้ดาวกลับเองนะคะ เผื่อพี่เอกอยากจะไปส่งสาวที่ไหน ดาวขึ้นเรียนละ" ดาวพูดพร้อมเดินไปพร้อมเพื่อนๆที่ทยอยกันขึ้นห้องเรียน
ผมขับรถมอเตอร์ไซค์มาเรียนทุกวัน น้าเดือนแม่ของดาวจึงฝากดาวให้ซ้อนท้ายมากับผมด้วย ผมก็รับปากเพราะน้าเดือนดีกับผมมาก รวมถึงดาวที่ผมรักและเป็ห่วงเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง
"สวัสดีครับ ชื่อน้องผิงใช่ไหมครับ"ผมเอ่ยทักน้องผิงที่กำลังเลือกลูกชิ้นร้านรถเข็นหน้ามหาลัยหลังเลิกเรียนกับเพื่อนๆอยู่ ในวัยที่กำลังเติบโต พลังงานจากอาหารกลางวันจะถูกดึงนำไปใช้จนหมดอย่างรวดเร็ว ทำให้่เวลาประมาณบ่ายสี่โมงหลายๆคนก็จะหิว ทำให้ร้านขายของกินรถเข็นหน้ามหาลัยขายดีเป็พิเศษ ซึ่งผมก็ซื้อกินก่อนไปเตะบอลทุกแทบจะทุกวัน
"ใช่คะ มีอะไรเหรอคะ" น้องผิงตอบรับ
"พี่ชื่อเอกนะครับ เห็นน้องน่ารักดี เลยอยากรู้จักครับ"
"อ่อ ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ พี่เรียนคณะไหนคะ" ผิงเริ่มชวนผมคุย
"เรียนรัฐศาสตร์ครับ น้องผิงชอบทานลูกชิ้นเหรอครับ"
"พอดีผิงเห็นลูกชิ้นน่าทานดี เลยชวนเพื่อนมาเลือกดูคะ"
"น้ำจิ้มร้านนี้อร่อยนะ พี่ทานประจำ ปิดเทอมไม่ได้ทานพี่นี่แทบลงแดงเลย"
"ลูกชิ้นนะคะไม่ใช่ยาเสพย์ติด ไม่ได้ทานแล้วจะลงแดง"ผิงพูดขำๆตอบกลับมา
"ป้าทั้งหมดนี่เท่าไหร่ครับ" ผมเลือกลูกชิ้นเกือบสิบไม้ แล้วถามราคากับป้าเ้าของร้าน
"50 บาทจ๊ะหนุ่ม" ป้าตอบ
"รวมของน้องๆกลุ่มนี้ด้วยนะครับ"ผมบอกป้าไปว่าผมจะจ่ายให้กลุ่มของน้องผิงด้วย
"ของสาวๆรวมกัน 60 บาท รวมทั้งหมด 110 บาท" ป้าตอบกลับมาอีกครั้ง
"ไม่เป็ไรคะพี่ พวกหนูเกรงใจ" ผิงปฎิเสธไม่ให้ผมจ่ายให้
"ไม่เป็ไรครับ พอดี่ปิดเทอมพี่ไปทำงานพิเศษมา พอมีเงินอยู่บ้าง นานๆได้มาเลี้ยงสาวๆที่น่ารักแบบนี้ไม่มีปัญหาครับ" ผมยิ้มตอบกลับไปพร้อมยื่นเงินให้ป้า
"ขอบคุณค่าาา"สาวๆพร้อมใจกันพูดขอบคุณผม
"การจีบสาวน้องรู้ไหมว่ามันเป็ศิลปะ มันไม่ใช่แค่การพูดคุยกันธรรมดา แต่มันคือการสื่อความรู้สึกของเราที่มีต่อเขาให้เขารับทราบ โดยที่ต้องควบคุมไม่ให้มันหวานเกินไป น้ำเน่าเกินไป ดราม่าเกินไป เขาคุยกับเราแล้วเขาต้องรู้สึกสบายใจ ปลอดภัย สนุก มีชีวิตชีวา และสิ่งหนึ่งที่สำคัญสำหรับการจีบสาวที่อายุยังน้อย คือต้องจีบเพื่อนเขาด้วย พี่ไม่ได้หมายถึงให้น้องไปแอบคุยแอบเอากับเพื่อนเขานะ หมายถึงว่า นอกจากจะทำให้เขาประทับใจเรา น้องต้องทำให้เพื่อนเขาประทับใจเราด้วย เพราะสาวที่อายุยังน้อย เขายังไม่มีประสบการณ์ที่จะมาตัดสินใจอะไรเอง แรงยุจากเพื่อนๆนี่มีผลถึง 40% ลองทำให้เพื่อนเขาเกลียดน้องดูสิ พี่รับรองเลยว่ายังไงน้องก็จีบเขาไม่ติด แต่ในทางตรงกันข้าม ถ้าเพื่อนเขาสนับสนุน โอกาสจีบติดก็ง่ายมาก ใช้ข้อนี้ให้เป็ประโยชน์" เสียงพร่ำสอนของเทพแห่งการจีบสาว เทรนเนอร์ของผมดังขึ้นมาในหัว วันนี้ผมได้ลองใช้เทคนิคนี้แล้ว
"น้องผิงครับ พี่ขอเบอร์ได้ไหมครับ" เสียงจากหนุ่มคนหนึ่งดังมาจากด้านหลังของพวกเรา หนุ่มคนนั้นคือไอ้เอ ที่มายืนยิ้มพร้อมยื่นกระดาษและปากกามาให้ น้องผิงทำท่าลังเลมองหน้าเพื่อนๆและหันมามองผม ก่อนเพื่อนคนหนึ่งจะมากระซิบอะไรสักอย่าง ผิงจึงหยิบปากกามาเขียนเบอร์โทรศัพท์ให้
"ขอบคุณครับ เย็นนี้เดี๋ยวโทรหานะครับ" เอกยิ้มก่อนเดินจากไปก็มองหน้าผมแล้วยิ้ม มันคงคิดว่ามันนำหน้าผม แต่ผมเตรียมการไว้แล้ว ผมจึงหยิบมือถือขึ้นมาและส่งให้ผิงกดเบอร์ให้
"ไหนๆก็แจกเบอร์พี่เอไปแล้ว ขอเบอร์ให้พี่เอกบ้างนะครับ" ผมพูดออกไป
น้องผิงและเพื่อนๆยิ้มก่อนรับมือถือจากผมไปกดเบอร์และเมมชื่อไว้ให้ว่า "น้องผิงค่ะ"
หลังจากทำงานเก็บร้านช่วยเสร็จประมาณสองทุ่มกว่า ผมหยิบมือถือขึ้นมาเลื่อนหาชื่อ"น้องผิงค่ะ"ก่อนกดโทรออก แต่ปลายสายกลับมีเสียง ตุ๊ด ๆ ๆ บ่งบอกว่าสายไม่ว่าง ผมรู้ได้ทันทีว่าต้องเป็ไอ้เอแน่ๆ ผมจึงนั่งฟังเพลงจากวิทยุที่โลกอนาคตนั้นแทบจะไม่มีใครฟัง และในระหว่างนี้ก็โทรเรื่อยๆ แต่สายก็ยังไม่ว่าง จนเวลาล่วงเลยไปสามทุ่มกว่า ถึงโทรติด
"ฮัลโหลล" เสียงจากปลายสายดังขึ้น ฟังจากเสียงดูเป็ผู้หญฺิงมีอายุสักหน่อย น่าจะเป็แม่ของน้องผิง เนื่องจากเบอร์ที่น้องผิงให้มาเป็เบอร์บ้าน
"สวัสดีครับ ขอสายผิงหน่อยครับผม" ผมบอกไปแบบน้้นสักพักน้องผิงก็มารับโทรศัพท์
"สวัสดีคะ"
"สวัสดีครับน้องผิง พี่เอกนะครับ ขอโทษที่โทรมาดึกหน่อย เมื่อกี้พี่พยายามโทรมาแล้วแต่สายไม่ว่างครับ" ผมบ่นออกไปแบบสุภาพ
"อ่อ ค่ะ พอดีพี่เอโทรมาคุยเล่นด้วยคะ คุยนานไปหน่อย"
"ครับ เข้าใจอยู่ คิดจะชอบคนสวยก็ต้องเจอคู่แข่งเยอะเป็ธรรมดา อันนี้พี่เข้าใจอยู่ แต่พี่ก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ แม้ว่าจะหล่อไม่เท่าก็ตาม แหะๆ" ผมพูดออกไปพร้อมทำเสียงหัวเราะแห้งๆให้น่าเห็นใจ
"คุยได้คะ พี่เอเขาก็โทรมาคุยด้วยเฉยๆ ผิงก็ยังไม่ได้ชอบอะไรพี่เขา เพิ่งคุยกันครั้งแรก"
ผมคุยกับผิงอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง ผมได้ให้เบอร์ผมไว้เพื่อลองดูว่าผิงจะโทรมาหาผมไหม ถ้าโทรมาแสดงว่ามีใจแน่ๆ
"สวัสดีครับ ขอเพลงครับ ขอเพลง เธอเป็แฟนฉันแล้ว มอบให้น้องผิงบัญชีปีหนึ่ง ครับ"
หลังจากวางสายผมโทรไปขอเพลงกับสถานีวิทยุดัง ที่ผมแอบผิงกำลังฟังอยู่ขณะที่คุยกับผม
"ปิ๊ง"เสียงข้อความดังขึ้น ผมเปิดออกดูเป็ข้อความจากดาว "โทรไปก็สายไม่ว่าง คุยกับสาวอยู่เหรอ ไม่คุยด้วยแล้ว แบร่!!" ผมจึงส่งข้อความกลับไป "พรุ่งนี้พี่ไปรับไปเรียนนะ แต่งตัวรอไว้เลย" แต่ไม่มีข้อความตอบกลับมาจากดาว แต่มีสายจาก "น้องผิงคะ"โทรเข้ามาแทน
"พี่เอกขอเพลงให้ผิงเหรอคะ"
"ใช่ครับ ชอบเพลงนี้ไหมครับ"
"ผิงเขิน อิอิ ขอบคุณนะคะ ไปรอฟังเพลงนี้ก่อนนอนก่อนนะคะ ฝันดีนะคะ" พูดจบผิงก็วางสาย
พอเพลงที่ผมขอจบลงก็มีสายหนึ่งที่เสียงคุ้นหหูผมมากดังขึ้น
"สวัสดีคะ ขอเพลงหน่อยคะ เพลง ที่หนึ่งไม่ไหว คะ มอบให้พี่เอกรัฐศาสตร์ จากดาวคณะพยาบาล คะ"
ผมนอนฟังเพลงที่ดาวมอบให้ก่อนนอนหลับไป