“ข้าก็ไม่คิดจะไปจากตระกูลหลินเ้าค่ะ ข้ารู้ตัวดีว่าพร์ของข้าไม่ดีนัก ข้าคิดจะฝึกฝนอยู่ที่ตระกูลหลินต่อไป ช่วยงานในหอโอสถสกุลหลินและจะช่วยแนะนำคนรุ่นหลังที่จะเตรียมเป็ผู้หลอมโอสถเ้าค่ะ” หลินซูเม่ยตอบออกมาก่อนผู้ใด
“ข้าก็ไม่ไปขอรับ” เป็หลินฟางหรงที่กล่าวออกมา บิดามารดาพี่น้องของเขาอยู่ที่นี่เขาไม่อาจตัดใจจากไปได้
เหลืออีกสี่คนคือหลินหนิงชิน หลินเจียวหย่ง หลินเหม่ยเจวี๋ยและหลินตงฟาง หลินหนิงชินนั้นย่อมเลือกที่จะไปอย่างแน่นอน ส่วนอีกสามคนล้วนยังคงก้มหน้าต่ำ กำลังใช้ความคิดอย่างหนัก
หลายอึดใจทีเดียว หลินตงฟางถึงได้เงยหน้าหันไปมองหลินหลีเหว่ยผู้เป็บิดา เขาอายุ 14 ปี หากไม่นับหลินหนิงชินที่มีอายุ 11 ปีแล้ว ในกลุ่มผู้หลอมโอสถรุ่นใหม่เขาก็มีอายุน้อยที่สุด
"เ้าไปเถิด ไม่ต้องกังวลอันใด" หลินหลีเหว่ยเอ่ยกับบุตรชายขึ้นมาก่อน เขาย่อมรู้ว่าบุตรชายเป็ห่วงเขาและลังเลที่จะจากครอบครัวไป
"เข้าใจแล้วขอรับ" หลินตงฟางยิ้มตอบสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อย
"ข้าก็ตัดสินใจว่าจะไปเข้าร่วมสำนักเย้าเตียนด้วยเ้าค่ะ" หลินเหม่ยเจวี๋ยตัดสินใจได้ในที่สุด
"อาหญิงเหม่ยเจวี๋ย ท่านดีที่สุดเลยเ้าค่ะ" หลินหนิงชินขยับไปกอดแขนหลินเหม่ยเจวี๋ยไว้ มีพี่น้องที่เป็สตรีไปด้วยนางรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง
ส่วนหลินเจียวหย่งที่หน้าแดงเป็ลูกตำลึงสุกยกมือลูบหน้าตัวเองแล้วจึงกล่าวเสียงสะดุดว่า
"ข..ข้า..ข้าพาเป่าเป้ยไปด้วยได้หรือไม่ขอรับ" เขาเพิ่งแต่งงานได้ไม่นานย่อมไม่อยากแยกจากภรรยา แต่การเดินทางออกจากสกุลไปครั้งนี้ไม่ได้ไปเที่ยวเล่นจึงรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง
"จะเข้าร่วมสำนักเย้าเตียนอย่างน้อยต้องมีอายุครบ 12 ปี ปีนี้หนิงชินเพิ่งจะ 11 พวกเ้ามีเวลาเตรียมตัวกันอีก 1 ปี ทุกคนก็เร่งฝึกฝนให้มากหน่อย ส่วนภรรยาเจียวหย่งหรือคนที่เหลืออีก 17 คน ถ้าสามารถก้าวเข้าสู่ระดับปฐีขั้นต้นได้ หาก้าติดตามไปด้วยข้าย่อมอนุญาตทุกคน"
"ท่านปู่ใหญ่เ้าคะ ผู้ฝึกยุทธ์สามารถเข้าร่วมสำนักเย้าเตียนได้หรือไม่เ้าคะ" หลินหนิงชินถามเพื่อพี่ชายทั้งสองของนาง ดูจากท่าทางแล้วพวกเขาคิดจะไปกับนางด้วย
"ย่อมได้ เมืองผิงอันกว้างใหญ่นัก จัดอยู่ในระดับเมืองขนาดใหญ่ของแคว้นเหอเราเลยทีเดียว แต่สำนักเย้าเตียนเป็สำนักขนาดเล็กมีเ้าสำนักเป็ผู้หลอมโอสถระดับราชัน ยังมีอาจารย์สอนผู้ฝึกยุทธ์อยู่ด้วย รูปแบบคล้ายกันกับตระกูลหลินของเรา ผู้ฝึกยุทธ์ให้การคุ้มครองผู้หลอมโอสถสนับสนุนและทำการค้า เฮ้อ!!....ดีแล้วเด็กน้อยที่เ้าถามข้าขึ้นมา ข้าคงต้องแจ้งเื่นี้กับหลินกังเยว่ด้วย"
..........
หลังจากแยกย้ายกันแล้ว หลินหนิงชินก็รีบกลับไปที่ห้องของตนเพื่อเข้าไปในมิติ กลิ่นหอมสดชื่นให้ความรู้สึกผ่อนคลายลอยมาปะทะใบหน้าทันทีที่เข้าไป บัดนี้นางได้เก็บเกี่ยวสมุนไพรที่ได้ขนาดแล้วไว้ในคลังสินค้าจนเต็มไปหลายชั้น ในแปลงสมุนไพรยังมีสมุนไพรที่เพาะปลูกขึ้นมาใหม่และสมุนไพรที่ยังไม่เติบโตเต็มที่แข่งกันชูยอดใบอ่อน บ้างก็ออกดอกออกผลหลากหลายสี มองดูละลานตาไปทั้งทุกพื้นที่
‘พลังจิติญญา เื่นี้ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลย ต้องลองค้นหาตำราเกี่ยวกับเื่นี้ให้เจอ’ นางตรงเข้าไปเปิดประตูกระท่อมหลังเล็กแล้วรีบทำการสำรวจชั้นหนังสือไล่ไปทีละชั้น
"เจอแล้ว!!" นางค่อยๆหยิบมาดูทีละเล่ม พลิกดูเนื้อหาข้างในอย่างคร่าวๆ พบว่าส่วนใหญ่เป็บันทึกจากประสบการณ์ของผู้เขียนหลายคน มีบ้างที่เป็ตำราแนวทางการฝึกฝน นับดูคร่าวๆมีราว 30 เล่ม
"จิติญญาและการหลอมโอสถ คัดลอก"
"พื้นฐานิญญา คัดลอก"
"เส้นทางการรวบรวมจิติญญา คัดลอก"
หลินหนิงชินเลือกคัดลอกตำราบางเล่มให้กับตนเองทันที ตอนนี้นางเข้าใจความรู้ทั้งหมดที่คัดลอกมาแล้ว เหลือเพียงฝึกฝนด้วยตนเองเท่านั้นและนั่นไม่ใช่เื่ยากสำหรับหลินหนิงชิน เพราะความรู้ที่นางคัดลอกมาจะรวมถึงประสบการณ์ของผู้ที่เขียนตำราไว้ด้วย นางรู้ทุกขั้นตอนไม่จำเป็ต้องลองผิดลองถูกใด ๆ แค่เพียงเริ่มทำด้วยตนเองเท่านั้น
"มีเวลา 1 ปี ข้าต้องเลื่อนเข้าสู่ระดับผู้เชี่ยวชาญให้ได้ก่อน การดื่มน้ำทิพย์เพียงอย่างเดียวอาจช้าเกินไป เช่นนั้นข้าจะต้องหลอมโอสถเสริมปราณสำหรับตัวเองและพี่ใหญ่พี่รองด้วยๆ" คิดแล้วนางก็เริ่มหลอมโอสถทันที โดยใช้สมุนไพรปราณจากในมิติทั้งหมด
ต้องบอกก่อนว่าโอสถที่หลอมส่งไปขายที่หอโอสถทั้งหมดนั้นใช้สมุนไพรปราณที่เพาะปลูกจากภายนอกทั้งนั้น หากนางจะหลอมโอสถจากสมุนไพรปราณในมิติความแตกต่างด้านสรรพคุณย่อมเทียบกันไม่ได้
..........
ที่ลานฝึกยุทธ์ในขณะนี้ มีเหล่าองครักษ์ที่กลับมาฝึกฝนเพิ่มเติมกำลังฝึกซ้อมกันอยู่เป็จำนวนมาก หลินซ่งสวิน หลินซ่งอวี้ กำลังนั่งพูดคุยอยู่กับสองพี่น้องสกุลหลี่
“พี่หยุนไค ท่านไปสำนักเย้าเตียนกับพวกข้าดีหรือไม่”
“อาสวิน พวกเราคิดจะกลับไปที่หมู่บ้านจิ้งซาน ข้าอยากอยู่ในที่ ที่ข้าเกิด หลุมศพบิดามารดาข้าก็อยู่ที่นั่น เ้าอย่าโน้มน้าวพวกเราอีกเลย”
“พี่ซ่งสวิน ข้ากับพี่หยุนไคตอนนี้ก็เลื่อนระดับการฝึกฝนกันแล้ว เราสองพี่น้องจะปกป้องหมู่บ้านจิ้งซานต่อไป ท่านอาจงเว่ยก็ยังเป็หัวหน้าองครักษ์อยู่ที่นี่มีเื่อะไรพวกเราจะขอความช่วยเหลือจากท่านอาจงเว่ยแน่นอน ท่านอย่าได้ห่วง”
“ข้ารู้มาว่า คนสกุลหลินทั้ง 36 คน กับคนที่เคยอยู่มาก่อนต่างก็ตั้งใจจะกลับไปที่หมู่บ้านจิ้งซานกันทั้งหมด มีเพียงเสี่ยวเป่าคนเดียวที่จะอยู่ที่นี่กับครอบครัวของเรา พวกเขาก็แข็งแกร่งกันขึ้นมาก พี่ชายทั้งสองท่านก็อยู่ให้สบายใจเถิด” หลินซ่งอวี้ออกความเห็นบ้าง
“ใช่ เื่นี้ข้าก็ได้ยินมาแล้ว ยังมีชาวบ้านที่สมัครใจเข้าไปทำการเพาะปลูกที่หมู่บ้านจิ้งซานอีกไม่น้อยเลยนะ ข้าคิดว่าอย่างน้อยจำนวนคนน่าจะมีถึง 400 คน ฮ่าๆๆๆ คราวนี้ได้เจอคนอื่นๆบ้าง ข้าขอให้มีสตรีดีๆ สักหลายคนหน่อยเถิดข้าอยากมีพี่สะใภ้แล้วล่ะอาอวี้” หลี่ฟงไห่กล่าวอย่างติดตลก พาลให้บรรยากาศกลับมาสนุกสนานเหมือนก่อนหน้า
“จากไปคราวนี้ไม่แน่ว่าอาจใช้ เวลา 3-4 ปี กว่าจะได้กลับ ลำพังเดินทางไปเมืองผิงอันก็ต้องใช้เวลาถึง 3 เดือนแล้ว คงกลับมาตระกูลหลินไม่ได้บ่อยนัก ทางหมู่บ้านจิ้งซานเองข้าก็ผูกพันอยู่ไม่น้อยคงต้องฝากเ้าสองคนแล้วล่ะ” หลินซ่งสวินทำได้เพียงอมยิ้มไว้ที่มุมปากเอื้อนเอ่ยคำเบาๆ กับสองพี่น้องสกุลหลี่
หมู่บ้านจิ้งซานก็เป็บ้านเกิดของเขาเช่นกัน ผู้คนที่นั่นเขารู้จักสนิทสนมมาั้แ่เด็ก การที่หลี่หยุนไคกับหลี่ฟงไห่ตัดสินใจอยู่ที่หมู่บ้านจิ้งซานก็มีข้อดีเช่นกัน พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นแล้วและยังเป็คนหนุ่มที่ยังมีอนาคตอีกไกล ต่อให้ไม่ได้รับโอสถเพื่อฝึกฝนเพิ่มเติม อย่างไรก็ยังมีโอกาสก้าวหน้าขึ้นได้
………
หลังจากตระกูลหลินประกาศรับคนเข้าไปทำการเพาะปลูก คนงานต่างเมืองและคนงานที่อยู่ในเมืองเป่ยถังอยู่แล้วเมื่อคราวที่ไปก่อสร้างถนน เขาได้เห็นว่าตระกูลหลินได้ล้อมรั้ว ทำกำแพงล้อมรอบหมู่บ้านอย่างแ่า ถนนหนทางก็เรียบ ไม่เป็หลุมเป็บ่อ ใช้เกวียนหรือรถม้าเดินทางได้สะดวก หากคิดจะเข้าเมืองก็เป็เื่ไม่ยากนัก จึงเต็มใจเข้าไปอยู่จนเต็มทั้งสามหมู่บ้าน
ในอนาคตต่างมีพ่อค้า ขนสินค้าไปขายตามหมู่บ้านต่างๆ ผู้คนใช้ถนนกันอย่างสะดวกสบาย เหล่าองครักษ์สกุลหลินก็จัดเวรยามผลัดกันไปดูแลทั้งสามหมู่บ้าน จนเส้นทางจากเมืองเป่ยถังจนถึงหมู่บ้านจิ้งซานจากนี้ก็ไม่เคยเงียบเหงาและอันตรายอีกเลย
ทางด้านศิษย์ผู้หลอมโอสถรุ่นใหม่ทั้ง 18 คน รวมจงเป่าเป้ยภรรยาหลินเจียวหย่ง ต่างก็อ่านตำรากันอย่างตั้งอกตั้งใจ พวกหลินเจียวหย่งก็หลอมโอสถออกมาได้มากมายหลากหลายชนิด ส่วนหนึ่งเอาไว้สนับสนุนคนในตระกูล ก็ยังมีอีกมากพอสมควร ยังดีที่หอโอสถสกุลหลินสามารถนำออกไปทำการค้าได้ทั้งหมด
273
![สงครามราชันจักรพรรดิ [จบภาคหลัก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773871886_46029122.webp)
