“ยินดีด้วยนะคะโจ พี่ว่าแล้ว ว่าเธอต้องได้”พี่ใหญ่แสดงความยินดีที่เขาได้รางวัลชนะเลิศประกวดภาพถ่ายของบริษัทพี่ใหญ่ชอบภาพที่โจส่งประกวด เป็ภาพหญิงสาวจูงมือประคองเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่มีทีท่ากล้าๆ กลัว ๆ ในการก้าวขึ้นบันไดเลื่อน
“ขอบคุณมากครับพี่ใหญ่ ผมเองก็เพิ่งเห็นประกาศเช้านี้”เขามองดูประกาศผลการประกวดภาพถ่ายที่ติดอยู่ที่บอร์ดข้างผนัง ‘จริงสินะมันคือภาพที่สื่อให้เห็นว่าคนเราจะเติบโตได้ ก็ด้วยการมีก้าวแรกก้าวออกไปแม้จะรู้สึกกล้า ๆ กลัว ๆ’
“พูลวิลล่า ภูเก็ตเลยนะ อิจฉาอ่ะ แล้วนี่เ้าต้องเพื่อนซี้เธอก็ไม่อยู่เธอจะชวนใครไปหล่ะ ขายต่อพี่ก็ได้นะ ถ้าเธอจะไม่ไปเพราะไม่มีใครไปด้วย” พี่ใหญ่หัวเราะเหมือนจะรู้ว่าทั้งออฟฟิศนี้เขาสนิทกับไอ้ต้องแค่คนเดียว
“ไม่ขายต่อครับพี่ใหญ่ ผมรู้ว่ามีคนอยากไปภูเก็ตผมจะลองชวนดู” โจรู้ดีว่าภูเก็ต ไม่ใช่แค่ภูเก็ตสำหรับเขา มันคือเส้นทางที่จะนำเขาไปสู่ก้าวที่สองที่ตั้งใจไว้
ตลอดวันนั้นเขาไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานเลยเฝ้ารอเวลาเลิกงานเพื่อจะได้บอกข่าวดีนี้กับอร
“ว้าว สุดยอดไปเลยค่ะพี่โจ ยินดีด้วยนะคะ อีกหน่อยเค้าจะใช้รูปที่พี่โจถ่ายทำโฆษณา แบนเนอร์ โปรไฟล์บริษัทเหรอคะ เท่ห์เลยอ่ะ” อรตื่นเต้นและดีใจไปกับเขาด้วยพลางตักแตงไทยน้ำกระทิใส่ช้อน และดูดน้ำลำไย
“ผมอยากชวนอรไปด้วยกัน อรไปภูเก็ตด้วยกันนะครับ” เขาพยายาม‘ก้าว’ ทีละก้าว พลางตักทับทิบกรอบใส่ช้อน
“ไปกันสองคนเหรอคะ” ท่าทางของเธอดูลังเล
“เวาเชอร์ที่พักที่ผมได้มา เป็ห้องสวีท แยกส่วนห้องนอนกับห้องนั่งเล่นแยกห้องอาบน้ำคนละห้องเลย ผมนอนที่ห้องนั่งเล่นได้สบายครับ อรไปด้วยกันนะเดี๋ยวผมพาเที่ยวภูเก็ตเอง” เขาพอจะเดาได้ว่าเธอลังเลเื่อะไร
“พี่โจจะไปเมื่อไหร่ค่ะ”
“อีกสองเดือนจะมีงานวิ่งที่ภูเก็ต ผมกำลังคิดว่าเราลงงานวิ่ง10 โล ที่ภูเก็ตกันดีมั้ย ได้ไปเที่ยวด้วย ได้ไปทำตามเป้าหมายที่ตั้งใจจะลงวิ่ง 10โล ซักรายการนึง อรว่าเราซ้อมทันมั้ยครับ”
“ทันแน่นอนค่ะพี่ ดีเลยค่ะ ได้เที่ยวด้วย ได้วิ่งด้วยและก็จะได้ไปดูพระอาทิตย์ตกที่แหลมพรหมเทพด้วยใช่มั้ยคะ” เธอยังไม่ลืมความตั้งใจที่จะไปดูพระอาทิตย์ตกในจุดที่สวยที่สุดในประเทศไทย
“ผมจะพาอรไปเอง อรไปด้วยกันนะ ผมอยากให้อรไปด้วยกันนะ”เขาหมายความตามทุกคำที่พูด
“โอเคค่ะ อรจะพาพี่วิ่งเอง แล้วพี่ก็พาอรเที่ยวนะคะ” เธอยิ้มพลางยื่นกำปั้นมาหาเขา“โจอรสู้มั้ย” ทั้งสองเอากำปั้นชนกันและรับคำพร้อมกัน “โจอรสู้ไม่ถอย โจอรสู้ ๆ” เมื่อสิ้นสุดเสียงบูมของทีมโจอรทั้งสองหัวเราะด้วยกัน
“เออนี่ เกือบลืมแน่ะ ผมเอามาให้อรแต่คืนนี้อย่าอ่านเพลินจนดึกนะ พรุ่งนี้เช้าเรามีนัดซ้อมวิ่งกันนะ” เขายิ้มพร้อมยื่นนิยายแปลเื่รักลอยลมให้เธอ
“ขอบคุณมากค่า” เธอรับไปดู พลิกปกหน้า ปกหลัง “อ่านจบแล้วอาจจะอยากไปขึ้นบอลลูนอย่างพี่ว่าก็ได้มั้งคะ”
การได้ขึ้นบอลลูนด้วยกันอาจจะยังไม่แน่นอนแต่สิ่งที่แน่นอนในตอนนี้คือการไปเที่ยวภูเก็ตด้วยกันสองคน และโจตั้งใจจะทำให้มันเป็่เวลาที่ดีที่สุดของเธอและเขา
***************
4K
