ััอ้อมกอดแกร่งหนาและร้อนระอุของคุณพ่อณรงค์จากด้านหลัง ทำเอาหัวใจของฉันกระตุกวาบและหล่นวูบลงไปกองกับพื้นห้องทำงานทันที
ร่างกายอวบอัดของฉันแข็งทื่อราวก้อนหิน ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงขยับเขยื้อนหนี สองหูของฉันอื้ออึงไปหมดด้วยความช็อกเมื่อได้ยินประโยคกระซิบแหบพร่าลึกซึ้งของคุณพ่อณรงค์ที่แนบชิดซอกหู มันไร้ซึ่งความเคารพยำเกรงประหนึ่งพ่อแท้ๆ ที่ฉันเคารพรักมาโดยตลอด บัดนี้ แผงอกเปลือยอุ่นจัดของชายวัยห้าสิบสามบดเบียดแผ่นหลังของฉันจนแทบไม่มีที่ว่างให้ลมหายใจผ่าน
ฉันรู้สึกได้ถึงหัวใจของตัวเองที่เต้นรัวแรงจนแทบจะะเิออกมานอกอก ขณะที่แผ่นหลังบางััได้ถึงกล้ามเนื้อแกร่งกำยำของพ่อสามีที่เบียดกระแซะเข้ามาอย่างแแ่ กลิ่นอายดิบหื่นปนน้ำยาหลังโกนหนวดอ่อนๆ โชยเข้าจมูกของฉันจนสมองชาวาบ ความอบอุ่นที่เคยรู้สึกปลอดภัยบัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็บ่วงกรรมอันแสนวิปริตที่คอยรัดตรึงร่างของฉันเอาไว้ ฉันอยากจะกรีดร้องขอความช่วยเหลือ แต่ก็ตระหนักได้ว่าบ้านสวนหลังใหญ่แห่งนี้ตั้งอยู่โดดเดี่ยวห่างไกลจากบ้านผู้อื่น และไม่มีใครที่จะเข้ามาช่วยดึงฉันออกจากขุมนรกนี้ได้เลย
"ค... คุณพ่อคะ... อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ... ได้โปรด..." ฉันเค้นเสียงพูดออกไปจากลำคออันแห้งผาก ทั้งน้ำตาเอ่อล้นทะลักอาบสองแก้มนวลเนียน ฝ่ามือบางกุมถุงกระดาษที่บรรจุชุดชั้นในที่หายไปแน่นจนปลายนิ้วซีดเผือด
คุณพ่อณรงค์ส่งเสียงหัวเราะ *หึหึ* ในลำคอเบาๆ อย่างนึกสนุกและพึงพอใจในความอ่อนแอของเหยื่อสาวแสนดี
อ้อมแขนกำยำของเขาไม่ได้ละออก ตรงกันข้าม ท่านกลับโอบกระชับรัดเอวคอดกิ่วของฉันให้แน่นแฟ้นขึ้นไปอีก จนสะโพกผายอวบอัดของฉันกดแนบสนิทอยู่กับส่วนเป้ากางเกงที่พองขยายขึงตึงของเขา ััความแข็งขึงและใหญ่โตที่ดันผ่านกางเกงเลบางเบาทำเอาฉันเสียววูบวาบปนกลัวสุดชีวิต ร่างกายอ่อนระทวยแทบจะไร้แรงยืน ปลายเล็บจิกเกร็งกับขอบชั้นหนังสือเพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้มพับลงไปกับพื้นห้องทำงาน ความแข็งขึงนั้นดุนดันบดบี้กึ่งกลางบั้นท้ายของฉันอย่างหยาบโลนโดยที่ฉันไม่อาจขัดขืน
"อย่าทำแบบนี้รึฝ้ายจ๊ะ? แล้วไฟล์วิดีโอน่ารักๆ ในแท็บเล็ตเครื่องนี้ล่ะ... ถ้าพ่อส่งมันไปให้แมนดูที่แท่นขุดเจาะน้ำมัน หรือถ้าพ่อกดแชร์มันลงกลุ่มโซเชียลของหมู่บ้านสวนล่ะ หนูคิดว่าอนาคตของครอบครัวแสนอบอุ่นของหนูจะเป็ยังไงต่อไปงั้นเหรอ"
คำขู่เฉียบขาดแต่นุ่มทุ้มแกมจิตวิทยา (Gaslighting) ของพ่อผัวกรีดลึกทำลายหัวใจของฉันจนพังยับเยิน
"ไม่นะคุณพ่อ!... อย่าส่งให้แมนดูเด็ดขาด! ฝ้ายขอร้องล่ะค่ะ... ฮือ..." ฉันครางวอนขอร้องไห้โฮ สะอึกสะอื้นอย่างสิ้นหวัง
"ถ้าอย่างนั้น หนูก็ต้องเป็เด็กดีเชื่อฟังคุณพ่อนะคะฝ้าย..." พ่อณรงค์กระซิบแ่เบาพลางกดจมูกลงฝังดมกลิ่นแป้งเด็กผสมกลิ่นเหงื่อสาวตรงซอกคอขาวระหงของฉันอย่างถือสิทธิ์ ลิ้นอุ่นชื้นของเขาลากเลียผ่านซอกคออุ่นจนฉันขนลุกซู่เกร็งสะท้าน รสจูบที่เปียกแฉะทำให้ฉันสับสนและตื่นกลัวอย่างหนัก ร่างกายอวบอัดตอดรัดขมิบเบาๆ อย่างลืมตัวด้วยปฏิกิริยาทรยศจิตใจ ความซ่านเสียวแล่นริ้วั้แ่ลำคอลงสู่หน้าท้องน้อยอย่างรวดเร็ว
เขายอมละมือและอ้อมกอดออกช้าๆ ก่อนจะเดินอ้อมมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของฉัน
สายตาคมกริบภายใต้แว่นสายตาจับจ้องมองสำรวจสรีระอวบอัดสั่นเทาของฉันที่สวมเสื้อคอเต่าหนาทึบเพื่อปกปิดรอยแดงอย่างพินิจพิเคราะห์ แววตาของเขาเยือกเย็นและจริงจัง ไร้ร่องรอยความเมตตาปรานีอย่างผู้ใหญ่ที่เคารพรักอีกต่อไป
"หนูรักไอ้แมนมากใช่ไหมฝ้าย? พ่อรู้ดี... แมนมันเป็เด็กเรียนดี ทำงานหนักเพื่อสร้างครอบครัวกับหนู แต่ลองคิดดูสิจ๊ะ ถ้าแมนมันรู้ว่าพ่อของมันแอบไขห้องนอนเข้าไปเชยชมกอดจูบลูบคลำเนื้อนุ่มๆ ของเมียตัวเองทุกคืนยามหลับ แมนมันจะมีสมาธิทำงานบนแท่นเจาะน้ำมันกลางทะเลลึกได้ยังไง... ถ้ามันตกตระหนกจนใจลอยเกิดอุบัติเหตุเครื่องจักรทับแขนขาขาด หรือร่วงตกทะเลลึกจมน้ำตายไป... หนูจะรับผิดชอบชีวิตแต่งงานนี้ไหวเหรอ"
"หรือ... ถ้าแมนมันโกรธจัด บินกลับมาก่อคดีฆาตกรรมฆ่าพ่อแท้ๆ ของตัวเองตาย แมนก็ต้องติดคุกตลอดชีวิต อนาคตวิศวกรดาวรุ่งต้องพังพินาศพินาศลงคุกตาราง... ทั้งหมดนั้นจะเกิดขึ้นเพียงเพราะหนูปฏิเสธที่จะดูแลพ่อผัวคนนี้เท่านั้นเหรอจ๊ะฝ้าย"
คำพูดบีบคั้นจิตวิทยาทำเอาฉันหูอื้อและสิ้นหวังอย่างหนัก ภาพความสุขในวันแต่งงาน ภาพรอยยิ้มของแมนแล่นผ่านสมองของฉันจนร้าวรานไปทั้งอก ฉันไม่อยากเป็ต้นเหตุทำลายชีวิตคนที่ฉันรักที่สุด ฉันก้มหน้ามองพื้นปูนห้องทำงาน ร้องไห้สะอื้นจนตัวโยนด้วยความสับสนและหวาดกลัวสุดชีวิต
ทุกคำพูดของพ่อณรงค์ล้วนสลักปักลึกถึงความเสี่ยงอันตรายของแมนสามีรักของฉัน ฉันไม่อาจยอมให้อนาคตของแมนพังพินาศ หรือให้เขาต้องพบอันตรายถึงแก่ชีวิตเนื่องจากเื่นี้ได้เลย ความรักสามีปนความขลาดเขลาหัวอ่อนของฉันทำเอาฉันยอมคุกเข่าทรุดตัวลงกับพื้นห้องทำงานอันเย็นเยียบ กอดเข่าอ้อนวอนคุณพ่อณรงค์ทั้งน้ำตาพราก
"ฝ้ายยอมแล้วค่ะคุณพ่อ... อย่าทำอะไรแมนเลยนะ อย่าให้แมนรู้เื่นี้เลยนะคะ... ฝ้ายยอมทำทุกอย่างแล้วค่ะ... ขอเพียงคุณพ่อไม่ส่งคลิปเ่าั้ให้ใคร... ฮือ..."
คุณพ่อณรงค์ยืนจ้องมองสะใภ้สาวแสนสวยที่ทรุดตัวร้องไห้อ้อนวอนอยู่แทบเท้าด้วยสายตาของฆาตกรเงียบและผู้ชนะอันสมบูรณ์แบบ
เขายื่นมือแกร่งกำยำมากระชากลิ้นชักโต๊ะทำงานตัวใหญ่เสียงดัง *ครืด*
ก่อนจะดึงเอา "ถุงกระดาษสีขาวผูกโบว์ดำ" ที่ซุกซ่อนอยู่ก้นลิ้นชักด้านในโยนตกแหมะลงบนตักอวบอัดของฉันที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น
"ดีมากจ้ะฝ้ายลูกสะใภ้แสนดีของพ่อ... คืนนี้เวลาสามทุ่มตรงเป๊ะ ใส่ชุดชั้นในเปิดอกลูกไม้สีดำในถุงนี้ เดินมาหาพ่อที่ห้องนอนใหญ่ชั้นสอง ทำหน้าที่ปรนนิบัติสะใภ้แสนดีให้พ่อซะดีๆ ถ้าหนูสายแม้แต่นาทีเดียว... พ่อจะส่งไฟล์คลิปวิดีโอแอบดูอาบน้ำคลิปแรกไปให้แมนดูทันที"
น้ำเสียงของคุณพ่อณรงค์แปรเปลี่ยนเป็เฉียบขาด เย็นเยียบ และไร้ความปรานีใดๆ สะกดสะท้านให้ฉันร่างสั่นสะท้านอย่างยอมจำนน
ฉันยื่นมืออันสั่นระริกไปหยิบถุงกระดาษสีขาวมาโอบกอดไว้แนบอกอวบใหญ่ น้ำตาไหลอาบแก้มเปียกชื้นดงกระดาษโน้ตจนเลือนราง ร่างกายทั้งร่างสั่นเทาไร้หนทางหนีรอด กลิ่นอายความวิปริตและข่มขู่ครอบงำไปทั่วห้องทำงานมืดสลัว
เวลาล่วงเลยไปจนถึง่หัวค่ำ...
ภายในห้องนอนที่อ้างว้างของฉัน ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมบ้านสวนอย่างสมบูรณ์ แสงแดดสีส้มสุดท้ายลับขอบฟ้าทิ้งความมืดมิดคืบคลานเข้ามาในหัวใจ เสียงจิ้งหรีดเรไรเริ่มระงมส่งเสียงระริกอยู่นอกหน้าต่างยิ่งขับเน้นความวังเวงของบ้านหลังนี้
ฉันเดินถือถุงกระดาษไปทรุดตัวนั่งหน้ากระจกแต่งหน้าช้าๆ ค่อยๆ คลี่ถุงกระดาษออกดึงเอา "ชุดชั้นในลูกไม้สีดำ" ออกมาส่องดู
มันคือชุดนอนและชุดชั้นในเปิดอก (Open Cup Lingerie) ที่วาบหวิวและหยาบโลนที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา เนื้อผ้ารัดรูปบางเบาตัวจิ๋วมีโครงลวดเหล็กยกทรวงอกสูงแต่กลับคว้านเว้าเปิดโล่งตรงยอดเนินถันสีชมพูระเรื่อชูชันอย่างจงใจ กางเกงในเข้าชุดก็เปิดเป้าโล่งเผยช่องทางรักชุ่มชื้นโดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้นัั ฉันหยิบมันขึ้นมาถือไว้ด้วยมือสั่นระริก รู้สึกขยะแขยงตัณหาที่จะต้องสวมใส่มัน แต่ทว่าภาพของแมนในชุดทำงานกลับลอยเข้ามาคอยเตือนสติให้ฉันกักเก็บน้ำตาและจำยอม ฉันลูบััเนื้อผ้าลูกไม้สีดำที่สากมือจินตนาการถึงร่างของพ่อผัวที่จะเข้าร่างกายของฉันในคืนนี้จนสั่นสะท้าน
หยาดน้ำตาแห่งความละอายร่วงหล่นเผาะลงบนพื้นห้อง... ฉันเอื้อมมือถอดเสื้อผ้าชุดเดิมออกจนร่างเปลือยเปล่าทอดเงาอยู่ในกระจก ก่อนจะค่อยๆ สวมใส่เศษผ้าสีดำวาบหวิวนี้เข้าหาเรือนร่างอวบอัด
เมื่อเข็มยาวเข็มสั้นของนาฬิกาโบราณบนผนังห้องหมุนเวียนมาขยับตรงบอกเวลาสามทุ่มตรงเป๊ะ
ฉันยืนส่องหน้ากระจก ร่างกายอวบอัดขาวผ่องของฉันบัดนี้สวมใส่ชุดชั้นในลูกไม้เปิดอกสีดำรัดกิ่ว เนินเนื้อเต้าหน้าอกขนาดสะบึมสองข้างสั่นระริกไปตามจังหวะเต้นรัวของหัวใจที่เต้นโครมครามด้วยความตื่นตระหนกปนเสียววูบในท้องน้อย ยอดอกเต่งตึงสองข้างเปลือยเปล่าเผชิญััลมหนาว ร่องหอยเปียกชื้นขมิบตอดเปียกแฉะน้ำรักจางๆ จากความกลัวปนตัณหาลับที่ขัดกับสมอง ฉันกอดตัวเองในกระจก หลับตาลงเพื่อเตรียมใจก้าวเท้าออกไปเผชิญหน้ากับบาปที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ฝ่ามือบางของฉันสั่นเทาขณะสั่นระริกยกขึ้นดึงเปิดบานประตูห้องนอนก้าวเท้าสั่นริกๆ เดินออกจากห้องนอนของตัวเอง ก้าวข้ามโถงทางเดินชั้นสองมืดสลัว มองเห็นรูปถ่ายข้าราชการำาญของคุณพ่อณรงค์บนผนังที่คล้ายสบสายตาจ้องมองสะใภ้ในชุดวาบหวิวนี้อยู่ตลอดเวลา
เท้าสากระคายไม้โบราณของฉันก้าวทีละก้าวอย่างเชื่องช้าและหนักอึ้ง มุ่งตรงเข้าสู่ห้องนอนใหญ่ของคุณพ่อณรงค์ที่ประตูแง้มอ้าออกมีแสงไฟสีส้มสลัวดวงเล็กๆ ส่องประกายลอดผ่านช่องแคบของประตูออกมาประหนึ่งปากทางเข้าสู่ถ้ำเสือร้ายที่พร้อมกลืนกินเหยื่อสะใภ้แสนดีให้จมดิ่งสู่บาปและความวิปริตที่ไม่มีวันย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นได้อีกเลย ทุกๆ ย่างก้าวเต็มไปด้วยความเ็ปรวดร้าวที่แผ่ซ่านในทรวงอก สองมือบางกุมชายเสื้อรัดรูปแน่น ขาสองข้างสั่นเทาจนแทบก้าวไม่ไหว ทว่าคำขู่ที่เดิมพันด้วยชีวิตแต่งงานและอนาคตของแมนกลับผลักดันให้ฉันจำต้องผลักบานประตูหนาหนักนั้นเปิดอ้าออกกว้างอย่างเลี่ยงไม่ได้...
71
