น้ำตานางเงือก

สักวา โบราณเปรียบ เทียบติดตรึง

ความคิดถึง ตรึงเปรียบ เทียบร้อยพิษ

คิดถึงกัน ค่ำเช้า เฝ้าหมองจิต

ได้แค่คิด พิษทำร้าย ใจระทม

นั่งแอบอิง พิงกำแพง แหงนหน้าเศร้า

ธอตัวเ๯้า เศร้าด้วยพิษ จิตขื่นขม

สิบเก้าปี ผ่านรสรูป จูบระทม

ช่างขื่นขม ระทมหา แก้วตาเอย

*****

คิดเอ๋ยคิดถึง

ตราตรึง หวนให้ ใฝ่หา

มัสสดี เหม่อมอง คลอน้ำตา

ตัวพี่ยา อยู่แห่งหน ตำบลใด

ยืนเหม่อมอง ทอดสายตา ริมหน้าต่าง

ใจอ้างว้าง สุดคิดถึง คำนึงให้

รักเพียงพี่ ดั่งแก้วตา ปานดวงใจ

แม้นชาติไหน หรือชาตินี้ เพียงพี่เอย

*****

สักวา ว่าความรัก มักเลือกที่

แม้นไม่มี ตกหลุมรัก มักผลักใส

รักข้างเดียว หรือแอบรัก ก็สุขใจ

รักหรือไม่ เขาไม่รัก เรารักจริง

ธิดานาค แอบโคนเสา ใจเต้นรัว

ใจสั่นกลัว อยากออกไป ให้แอบอิง

กุมสร้อยมุก ตัดสินใจ ในทุกสิ่ง

บอกความจริง หวังบอกรัก ตัวเ๯้าเอย

*****

มิตรเอ๋ยมิตรแท้

หายาก ดูแล หากได้มา

มิตรภาพ สุดล้ำลึก ทรงคุณค่า

หากได้มา พึงรักษา ดุจชีวัน

เ๯้าชายนาค เดินผ่านพบ ประสบตาม

เข้าไต่ถาม นั่งเป็๲เพื่อน ถามไถ่พลัน

เพื่อนข้า หากยินดี สาบานกัน

ร่วมลงขัน เป็๲พี่น้อง สาบานเอย

*****

สักวา ลิขิตฟ้า ชะตาคน

แม้บัดดล อยู่ตรงหน้า ไขว่คว้าได้

ต่อให้ยื้อ ให้ยุด ฉุดรั้งไว้

ฟ้าไม่ให้ ยื้อให้ตาย ก็คว้าลม

ธิดานาค หยุดกึก ชะงักเก้อ

พี่ชายเธอ ตัดหน้า อดเชยชม

เก็บสร้อยคืน หันหลังกลับ เสียอารมณ์

บ่นระงม โทษฟ้า พี่บ้าเอย

*****

โชคเอ๋ยโชคชะตา

เขาว่าฟ้า ขีดเขียน พรมลิขิต

เช่นนกบิน คู่ฟ้า อยู่เป็๞นิตย์

ไม่มีสิทธิ์ แหวกว่ายน้ำ ตามธารา

เ๯้าชายนาค สงสัย จึงใคร่ถาม

เพื่อนข้าตาม หวานใจ ในมัจฉา

ต้องไปใต้ เหตุใด ขึ้นเหนือมา

เสมือนว่า ดั่งเล่ห์กล สับสนเอย

*****

สักวา ความลับไม่มี ในโลกา

โบราณว่า สักวันหนึ่ง ย่อมเปิดเผย

ปกปิดไป มีแต่ จะล่วงเลย

มัวนิ่งเฉย ความว่า จะเสียใจ

ธิดานาค ๻๠ใ๽ ไม่สมประดี

อันตัวพี่- ชายเธอ ใคร่สงสัย

รีบเก็บสร้อย หันหลังกลับ โดยฉับไว

ด้วยหวังให้ กลบเกลื่อน เ๹ื่๪๫ราวเอย

*****

ความเอ๋ยความจริง

ล้วนเป็๲สิ่ง ไม่ตาย โบราณว่า

พูดความจริง ควรเคร่งครัด อย่ามุสา

จักนำพา แต่ความดี สู่กายตน

เ๯้าชายนาค กล่าวพลาง มองใบหน้า

เห็นเพื่อนยา สีหน้าทุกข์ เป็๲กังวล

จึงปลอบใจ เพื่อนรัก ให้คลายหม่น

ราตรีพ้น พรุ่งนี้ เดินทางเอย ฯ

*****

+++กลอนสักวา สลับ กลอนดอกสร้อย+++