ระบบตระกูลท้าปฐพีย่ำสวรรค์ 【จบ】

        ปรากฏการณ์สวรรค์เช่นนี้ทำให้ผู้คนสิ้นหวังผู้เป็นอมตะขั้นสูงสุดสิบตน นอกจากเผ่าเซียนและราชวงศ์เซียนแล้วดินแดนศักดิ์สิทธิ์นับพันในโลกแห่งเสวียนหวงก็ยากที่จะต้านทานได้พวกเขาทำได้เพียงถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมไม่ได้คาดหวังว่าจักรพรรดิสวรรค์ในดินแดนอสูรตนนั้น ด้วยขุมกำลังเช่นนี้แม้แต่ราชันเซียนอมตะก็ยังต้องปวดหัว แล้วจักรพรรดิสวรรค์จะทำอย่างไรได้เล่า

        “เสวียนหวงต้องถูกทำลาย!”

        เสียงอันทรงพลังและโอหังดังก้องออกมาจากวังวนประตูมิติเสียงที่น่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์นับพัน นอกจากนี้ยังมีรัศมีแห่งความมืดอันยิ่งใหญ่ของผู้เป็นอมตะอีกหลายสิบสายกำลังจะปรากฏขึ้น

        ตูม!

        ดินแดนอสูรทั้งหมดยังคงสั่นสะท้านดินแดนศักดิ์สิทธิ์นับพันและดินแดนสวรรค์ทั้งหมดต่างก็สัมผัสได้ถึงรัศมีที่พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้าทะลุผ่านกาลเวลาและมิติอันไร้ขอบเขต น่ากลัวอย่างยิ่ง ในขณะนั้นสายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ดินแดนอสูร ที่นั่นมีแสงแห่งอมตะและเมฆมารปกคลุมราวกับโลกจะถึงกาลอวสาน

        ดินแดนอสูรเต็มไปด้วยรัศมีอมตะแห่งเงามืดขับไล่ปราณมาร แสงแห่งอมตะส่องประกายเจิดจ้า รัศมีส่องสว่างไปทั่วสวรรค์งดงามอย่างหาที่เปรียบมิได้ วังวนประตูมิติหมุนวน พัดพาดวงดาวในจักรวาลราวกับอาณาจักรมืดอันยิ่งใหญ่กำลังจะจุติลงมา อันน่าสะพรึงกลัว

        ท่ามกลางปรากฏการณ์เหล่านี้ร่างอันสง่างามหลายสิบร่างปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง แสงแห่งอมตะร้อนแรงถึงขีดสุดส่องสว่างไปทั่วสวรรค์ทุกที่ในโลกแห่งเสวียนหวงล้วนสามารถมองเห็นร่างอมตะทั้งสิบร่างนี้ได้

        “ผู้เป็นอมตะขั้นสูงสุดแห่งความมืดมิด!”

        “อมตะขั้นสูงสุดสิบตนมาพร้อมกันนี่พวกเขากำลังจะทำลายล้างพวกเรา!”

        “เราจะต้านทานได้อย่างไรหรือเราทุกคนล้วนต้องตกอยู่ในความมืดอันไร้ที่สิ้นสุด!”

        มีผู้คนในโลกแห่งเสวียนหวงตะโกนก้องน่าเสียดายที่แม้แต่มหาจักรพรรดิก็ยังก้มศีรษะลง ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวพวกเขาจะเผชิญหน้ากับสิ่งนี้ได้อย่างไร อมตะขั้นสูงสุดสิบตนมาพร้อมกันตัดสินใจที่จะบุกรุกโลกแห่งเสวียนหวง ด้วยท่าทีที่แข็งแกร่งและโอหัง ส่องสว่างไปทั่วสวรรค์ประกาศการมาถึงของพวกเขา ด้วยเจตจำนงอันไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้พวกเขากำลังจะลงมือกับโลกแห่งเสวียนหวง!

        มันหายากเกินไปปรากฏการณ์ที่น่าตกใจนี้แม้แต่กึ่งราชันเซียนอมตะที่หลับใหลอยู่ในเผ่าเซียนหลายแห่งก็ยังให้ความสนใจและตื่นขึ้นมาดินแดนสวรรค์ที่ไม่มีแม้แต่เซียนที่แท้จริงย่อมต้องล่มสลาย

        ภายในประตูมิติเสียงมาก่อนร่าง เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

        “ดูเหมือนว่าการส่งหลีเซียนมาก่อนเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง!”

        “ด้วยประตูมิติที่กว้างใหญ่เช่นนี้จะไม่มีผู้ใดหยุดยั้งการมาถึงของเราได้!”

        “เสวียนหวงถึงกาลอวสานแล้ว!”

        เซียนหญิงศักดิ์สิทธิ์เต๋าเสวียนเบิกตากว้างด้วยความตกใจกำมือแน่น คิ้วขมวดมุ่นด้วยความตึงเครียด ซูฉางเซิงเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างแผ่วเบาสงบนิ่ง ไม่สนใจอมตะขั้นสูงสุดทั้งสิบตน

        ตูม!

        ในเวลาเดียวกันอมตะขั้นสูงสุดทั้งสิบตนก็ปรากฏตัวอย่างสมบูรณ์ ลอยอยู่ในวังวนแห่งดวงดาวแสงแห่งอมตะส่องสว่างดินแดนอสูร ทุกตารางนิ้วอาบไปด้วยรัศมีแห่งอมตะร่างที่น่าเกรงขามแผ่รังสีอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นพวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นบุคคลชั้นยอดในหมู่อมตะแห่งเงามืดเป็นผู้บุกเบิกแห่งอาณาจักรมืด บัดนี้พวกเขาได้ปรากฏตัวอย่างสมบูรณ์กลายเป็นแนวหน้าในการโจมตีโลกแห่งเสวียนหวง

        แต่ละคนล้วนมีร่างกายสูงใหญ่มีทั้งสิ่งมีชีวิตแห่งเงามืดรูปร่างมนุษย์ และสัตว์ประหลาดโบราณ น่ากลัวอย่างยิ่ง

        “อืม!”

        ทันใดนั้นบุคคลที่เป็นผู้นำก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ตามที่พวกเขาคิดไว้ที่นี่ควรมีสิ่งมีชีวิตทั้งปวงคุกเข่าสวดอ้อนวอนและสรรเสริญการมาถึงของพวกเขาทว่าบัดนี้กลับเงียบสงัดและทรุดโทรมมีเพียงจักรพรรดิแห่งเงามืดที่กำลังจะตายเท่านั้นที่จ้องมองพวกเขาด้วยความตื่นเต้น

        “เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้”

        “หรือมีคนวางแผนกับเรา”

        อมตะขั้นสูงสุดบางคนมีสีหน้าเคร่งขรึมดวงตาเหมือนมีเปลวเพลิงลุกโชน ฉากที่พวกเขาจินตนาการไว้ไม่ได้เกิดขึ้นทำให้พวกเขาโกรธเคือง ขุมกำลังเช่นนี้ของพวกเขาน่าสะพรึงกลัวเกินไปพวกเขาสามารถเพิกเฉยต่อทุกสิ่งได้แต่รากฐานของโลกแห่งเสวียนหวงที่พวกเขากำลังจะโจมตี กลับถูกถอนรากถอนโคนไปอย่างเงียบๆสิ่งนี้จะไม่ทำให้พวกเขาโกรธได้อย่างไร

        “ผู้ใดเป็นคนทำ!”

        ในห้วงมิติพวกเขารับรู้ถึงรัศมีอมตะที่หลงเหลืออยู่ของหลีเซียนซึ่งเบาบางมากและกำลังจะสลายไปในไม่ช้า

        “หลีเซียนตายแล้วงั้นรึ”

        สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่จักรพรรดิแห่งเงามืดที่กำลังจะตายจักรพรรดิมารหายใจถี่ขึ้นเดิมทีเขาคิดว่าจะมีอมตะขั้นสูงสุดเพียงหนึ่งหรือสองตนมาถึงการมาถึงของอมตะขั้นสูงสุดสิบตนทำให้ความแค้นในใจของเขาระเบิดออกมาอย่างสมบูรณ์เขามองไปที่ซูฉางเซิงและพูดอย่างรีบร้อน

        “ท่านผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายเขาเป็นคนที่สังหารอมตะหลีเซียน!”

        ผู้เป็นอมตะทุกคนหรี่ตาลงในเวลานี้พวกเขาเพิ่งสังเกตเห็นการมีอยู่ของซูฉางเซิงและสัมผัสได้ถึงปราณมารที่เข้มข้นบนร่างกายของเขาพวกเขาสงสัยอย่างมากว่าสิ่งมีชีวิตระดับจักรพรรดิตัวเล็กๆจะสามารถเอาชนะอมตะหลีเซียนได้อย่างไร ควรทราบว่าหลีเซียนเป็นอมตะขั้นสูงสุดเช่นเดียวกับพวกเขาแม้แต่จักรพรรดิสวรรค์ก็ยังต้องพ่ายแพ้ต่อหน้าเขา

        อื้ม!

        อมตะขั้นสูงสุดแห่งเงามืดคนหนึ่งยื่นมือออกไปคว้าจักรพรรดิมารที่กำลังจะตาย พวกเขาตรวจสอบจิตวิญญาณของจักรพรรดิมารอย่างรุนแรงและพบว่าทุกสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง และจักรพรรดิมารคนนั้นก็ถูกโยนไปข้างๆวิญญาณริบหรี่ ดวงตาว่างเปล่า สำหรับอมตะขั้นสูงสุดเหล่านี้หากไม่ก้าวเข้าสู่อมตะก็เป็นเพียงมดปลวก ตายก็ตายไป!

        “จักรพรรดิสวรรค์ตัวเล็กๆยังไม่คุกเข่ารับความตายอีก!”

        อมตะขั้นสูงสุดคนหนึ่งตะโกนเสียงดังรัศมีของเขาพลุ่งพล่าน หลีเซียนเป็นเพื่อนของเขา เมื่อพบผู้ร้ายดวงตาของเขาก็จับจ้องไปที่ซูฉางเซิงทันที เขามั่นใจในตัวเองอย่างมากสำหรับอมตะขั้นสูงสุดแล้ว จักรพรรดิสวรรค์เพียงคนเดียวไม่สามารถหยุดยั้งพวกเขาได้เขาเชื่อว่าการจ้องมองเพียงครั้งเดียวก็สามารถปราบปรามเขาได้ มองลงมาจากเบื้องบนสิ่งที่เรียกว่าจักรพรรดิผู้ไร้พ่ายนั้นไม่มีค่ากระไรเลยในสายตาของพวกเขา!

        อมตะขั้นสูงสุดอีกเก้าคนยืนดูอย่างเย็นชาพวกเขาเชื่อมั่นว่าการตายของอมตะหลีเซียนเกิดจากวิธีการที่แปลกประหลาดของบุคคลผู้นี้และไม่คิดว่าเขายังสามารถต่อสู้กับอมตะขั้นสูงสุดได้ ยิ่งไปกว่านั้นจักรพรรดิสวรรค์เพียงคนเดียวยังไม่มีคุณสมบัติที่จะให้พวกเขาร่วมมือกัน!

        “คุกเข่า!” อมตะแห่งเงามืดตะโกน

        “ข้าจะใช้เลือดวิญญาณของเจ้าบูชายัญแด่อมตะหลีเซียน!”

        เซียนหญิงศักดิ์สิทธิ์เต๋าเสวียนตึงเครียดร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ นางเป็นเพียงกึ่งจักรพรรดิเมื่อเผชิญกับรัศมีอันยิ่งใหญ่ที่อมตะขั้นสูงสุดสิบตนนำมา นางรู้สึกอ่อนล้ามือเล็กๆ ของนางคว้ามือที่ใหญ่และเรียวยาวของซูฉางเซิงโดยไม่รู้ตัว

        “ไม่เป็นไร”

        ซูฉางเซิงตบมือของนางคำพูดของเขาราวกับมีมนตร์บางอย่างทำให้เซียนหญิงศักดิ์สิทธิ์เต๋าเสวียนรู้สึกสงบอย่างอธิบายไม่ถูก

        เมื่อเห็นเช่นนี้อมตะแห่งเงามืดทั้งสิบตนก็ยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีกบุคคลผู้นี้กล้าที่จะเพิกเฉยต่อพวกเขาได้เชียวรึ!

        พวกเขามั่นใจว่าแม้แต่กึ่งราชันเซียนอมตะก็ยังสามารถต้านทานได้ภายใต้การร่วมมือกันของอมตะขั้นสูงสุดสิบตนเช่นพวกเขา เป็นเพราะความโง่เขลาของจักรพรรดิเผ่ามนุษย์ผู้นี้หรือเขามีความมั่นใจที่จะต่อสู้กับพวกเขาจริงๆ

        “กล้าดูถูกพวกเราเจ้ารนหาที่ตาย!”

        รัศมีของอมตะขั้นสูงสุดปะทุขึ้นราวกับดวงอาทิตย์และดวงดาว ส่องประกายเจิดจ้า ทรงพลังยิ่งนักเขาจ้องมองซูฉางเซิงด้วยความโกรธ รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนสวรรค์และพิภพหากเป็นมหาจักรพรรดิทั่วไป หรือแม้แต่เซียนอมตะหากอยู่ต่อหน้าผู้เป็นอมตะขั้นสูงสุด ร่างกายของพวกเขาก็คงจะสั่นเทาไปแล้วและเกรงว่าจะทนไม่ไหวจนต้องคุกเข่าลง

        ซูฉางเซิงสงบนิ่งสีหน้าเรียบเฉย ขจัดสิ่งที่เรียกว่ารัศมีอมตะออกไปแม้แต่เซียนหญิงศักดิ์สิทธิ์เต๋าเสวียนที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้รับผลกระทบเซียนหญิงศักดิ์สิทธิ์เต๋าเสวียนเบิกตากว้างนางเตรียมพร้อมที่จะตายไปพร้อมกับเขาแล้ว แต่ไม่คิดว่าเขาจะสามารถขจัดรัศมีอมตะออกไปได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

        “น่าสนใจจักรพรรดิสวรรค์ตัวเล็กๆ นี่มีวิธีการบางอย่าง แม้แต่เซียนอมตะก็ยังไม่ใช่ทว่ากลับสามารถขจัดรัศมีของข้าได้ ไม่น่าแปลกใจที่เจ้าสามารถสังหารหลีเซียนได้!”

        อมตะขั้นสูงสุดคนหนึ่งก้าวออกมา

        “แล้วอย่างไรเล่ารัศมีอมตะไม่อาจถูกดูหมิ่นได้ รีบสังหารเขาซะ!”

        “ถูกต้องมดปลวกตัวเล็กๆ ทำลายรากฐานเต๋าของเขา ปล่อยให้เขาอาบแสงอมตะและกดขี่เขาเป็นเวลาล้านปี!”

        พวกเขามีสีหน้าเฉยเมยมองลงมาที่ซูฉางเซิง ไม่ได้สนใจจักรพรรดิสวรรค์ผู้นี้เลย ในสายตาของพวกเขาแม้ว่าซูฉางเซิงจะมีวิธีการบางอย่าง แต่มันก็จบลงเพียงเท่านี้! ท้ายที่สุดแล้วเป็นเพียงจักรพรรดิสวรรค์ผู้เดียว แม้จะท้าทายสวรรค์มากเพียงใดแม้จะเป็นการกลับชาติมาเกิดของราชันเซียนอมตะ หากไม่เป็นเซียนอมตะมดปลวกก็ยังคงเป็นมดปลวก ไม่สามารถต่อกรกับพวกเขาได้

        ตูม!

        ในวินาทีต่อมาอมตะขั้นสูงสุดก็ลงมือ โจมตีอย่างไม่ใส่ใจ ยื่นมือขนาดใหญ่ออกไปแสงแห่งอมตะส่องประกายเจิดจ้า กลืนกินทุกสิ่ง มีกฎแห่งอมตะอยู่ภายในนี่คือพลังที่น่าสะพรึงกลัวเหนือกว่าเซียนที่แท้จริง!