บทที่ 12: ข้อแก้ตัวของอัจฉริยะ และการปรากฏตัวของ 'ยัยเฉื่อย'
[ริมบ่อน้ำพุร้อนโบราณ]
ในขณะที่ทั้งคู่กำลังแช่อยู่ในน้ำสีม่วงเรืองแสง อาเรีย จ้องมอง ไค ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย มือของเธอที่กำคอเสื้อเขาอยู่เริ่มสั่น
"ตอบมานะ! นายคือพี่กวินใช่ไหม? ทั้งท่าทาง ทั้งคำพูด... มันเหมือนกันเกินไป!"
ไคหัวเราะเบาๆ ในลำคอ แม้ในใจจะแอบเหงื่อตก แต่สมองระดับอัจฉริยะของเขาก็ประมวลผลทางออกที่แเีที่สุดออกมาในเสี้ยววินาที
"กวิน? อ๋อ... ไอ้เด็กเนิร์ดหน้าซื่อที่เป็ผู้ช่วยวิจัยสสารให้ฉันน่ะเหรอ?" ไคทำหน้านิ่ง "เขาเป็แค่พนักงานพาร์ทไทม์ที่ฉันจ้างมาเก็บข้อมูลในโลกจริงน่ะ ท่าทางพวกนั้นฉันเป็คนสอนเขาเองเพื่อให้เขาดูมีบุคลิกเหมือน 'ตัวละคร' ของฉันเวลาออกไปข้างนอก... ไม่นึกเลยว่ามันจะทำให้เธอเข้าใจผิดขนาดนี้"
"ผู้ช่วย... วิจัย?" อาเรียชะงักไป ความมั่นใจเริ่มสั่นคลอน
"ใช่... ถ้าเธอไม่เชื่อ พรุ่งนี้ลองแกล้งถามเขาเื่ 'สูตรเคมีของไนโตรกลีเซอรีน' ดูสิ ถ้าเขาตอบไม่ได้ นั่นแหละคือข้อพิสูจน์ว่าเขาแค่เลียนแบบท่าทางของฉันไปเท่านั้น" (ซึ่งแน่นอนว่ากวินในโลกจริงจะแกล้งตอบผิดเพื่อตบตาเธอ)
{ห๊ะแบบนี้ก็ได้เหรอ}
อาเรียเริ่มไขว้เขว แม้ใจหนึ่งจะยังสงสัย แต่คำอธิบายที่ดูเป็วิชาการของไคก็ทำให้เธอเริ่มเชื่อ... ทว่า ความหึงหวงที่มีต่อเซเลน่ากลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย!
[โซ่ตรวนราคะ - เมื่อความหึงกลายเป็ความใคร่]
[แจ้งเตือน: สถานะ 'Lustful Chain' เริ่มส่งผลรุนแรงขึ้น!]
จู่ๆ โซ่ตรวนสีชมพูโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นมารัดพันข้อมือของทั้งคู่เข้าด้วยกันในใต้น้ำ อุณหภูมิในร่างกายของอาเรียพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ผิวขาวเนียนของเธอเปลี่ยนเป็สีชมพูระเรื่อ ลมหายใจเริ่มหอบถี่ หน้าอกอวบอิ่มที่เบียดกับแผงอกของไคเริ่มบดเบียดอย่างคุมตัวเองไม่ได้
"อึก... นาย... ทำอะไรกับน้ำนี่..." อาเรียกระซิบ เสียงของเธอหวานเยิ้มจนน่าใจหาย เธอมองจ้องไปที่ริมฝีปากของไคด้วยความโหยหา
ไคเองก็เริ่มคุมอารมณ์ลำบาก ััของร่างกายที่เปียกโชกของอาเรียนั้นรุนแรงกว่าเซเลน่าหลายเท่า เพราะพื้นฐานความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน เขารู้สึกถึง 'อาวุธลับ' ของเขาที่ขยายตัวจนเกือบจะทิ่มแทงชุดเกราะบางๆ ของอาเรียในน้ำ
"อาเรีย... ถ้าเธอไม่รีบออกจากบ่อตอนนี้... ฉันจะหยุดตัวเองไม่ได้แล้วนะ" ไคเตือนด้วยเสียงต่ำ
"ไม่ต้องหยุด..." อาเรียโน้มคอเขาลงมาจูบอย่างดูดดื่ม รสจูบที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและความ้าทำให้มานาในบ่อน้ำพุะเิออกเป็ละอองน้ำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ในขณะที่ฉากรักในบ่อน้ำพุกำลังจะเข้าสู่่ 'Uncut' ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ เดินดุ่มๆ ออกมาจากหมอกหนาหลังโขดหิน
มินิ ในชุดคลุมจอมเวทตัวโคร่ง กำลังถือแว่นขยายส่องดู 'รอยร้าว' ของอากาศตรงหน้าเธอด้วยแววตาเหม่อลอย
(เสียงในหัวมินิ: เอ๊ะ... ตรงนี้มันเบี้ยวๆ แฮะ หรือว่าจะเป็ทางลับไปร้านขนมปังนะ? ฮืมมม... กลิ่นกำมะถันแรงจัง... หรือจะมีใครต้มไข่อยู่แถวนี้? อุ๊ย! นั่นมันอะไรน่ะ... สีม่วงๆ สวยจัง...)
มินิเดินเข้ามาใกล้บ่อน้ำพุเรื่อยๆ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าเธอกำลังจะเข้าไปเห็นฉากที่เร่าร้อนที่สุดในชีวิต
"อุ๊ย... ตกหลุม..."
ปึก!
มินิเดินสะดุดตัวเองแล้วล้มหน้าคะมำกลิ้งหลุนๆ ลงมาตามเนินหิน ก่อนจะตกลงไปในบ่อน้ำพุร้อนเสียงดัง ตู้ม! ร่างเล็กของเธอพุ่งไปอยู่ตรงกลางระหว่างไคและอาเรียพอดี!
ไคและอาเรียที่กำลังนัวเนียกันอยู่ถึงกับชะงักกึก มินิโผล่หัวพ้นน้ำขึ้นมาพร้อมกับหมวกแม่มดที่เบี้ยวไปข้างหนึ่ง เธอทำตาปริบๆ มองหน้าไค แล้วเลื่อนสายตาลงไปมองอาเรียที่กอดคอไคอยู่
(เสียงในหัวมินิ: อ้าว... ไม่ใช่ร้านขนมปังเหรอ? แล้วนี่คุณคนหล่อทำไมถึงกอดกับพี่สาวสวยๆ ในน้ำล่ะ? หรือพวกเขากำลังเล่นมวยปล้ำกัน? เอ๊ะ... ทำไมพี่สาวหน้าแดงจัง... หรือว่าน้ำมันร้อนเกินไป?)
"เอ่อ... ขอโทษนะคะ... มีใคร... เห็นบัคหรืออะไรแปลกๆ หรือร้านขนม... แถวนี้ไหมคะ?" มินิถามด้วยเสียงเบาหวิวเหมือนยุงบิน
"เธอมาทำอะไรที่นี่!" ไคโวยวายพลางรีบดึงอาเรียออก (แต่โซ่ตรวนราคะยังล็อกข้อมือเขาไว้อยู่)
"ฉัน... มาหาเก็บไอเทม... บัคแปลกๆค่ะ..." มินิตอบพลางเอื้อมมือไปคว้า 'โซ่สีชมพู' ที่พันมือทั้งสองคนไว้ "อันนี้... คือบัค??.. ใช่ไหมคะ? มัน... สวยน่ากินดีจัง... ขอกัดหน่อยนะ..." มินิมองโซ่ตาเป็ประกาย
"อย่ากัดนะยัยบ้า!!!" ไคและอาเรียร้องออกมาพร้อมกัน
มินิไม่ทันฟัง (เพราะเถียงกับตัวเองในหัวเสร็จแล้วว่ามันน่าจะอร่อย) เธองับเข้าที่โซ่เต็มแรง!
[แจ้งเตือน: อาชีพลับ 'The Glitch Collector' ทำงาน!]
[ผลลัพธ์: ดูดซับพลังงานราคะเข้าไปในตัวผู้ใช้ 50% | โซ่ตรวนเปลี่ยนเป้าหมาย!]
จู่ๆ โซ่ก็แตกตัวออกแล้วพุ่งไปรัดคอของมินิเข้ากับเอวของไคแทน ทำให้อาเรียที่หลุดออกมาได้ต้องมองภาพ 'น้องสาวปริศนา' ที่หน้าคะมำเข้าไปซุกอยู่ที่หน้าท้องของไคในสภาพที่น่า…อิจฉาที่สุด!!!!!
มินิ

