ผมลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง ความรู้สึกแรกที่ััได้คือน้องชายของผมรู้สึกเปียกชื้น คงเป็เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับเอมี่เมื่อครู่นี้
“ระบบ! แกให้เวลาฉันมากกว่านี้ไม่ได้เลยเหรอ!” ผมะโขึ้นอย่างหัวเสีย
[คุณอย่าเพิ่งใจร้อนไป นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น]
“ฉันก็เข้าใจอยู่หรอก แต่ปัญหาคือฉันยัง ไม่เสร็จ เลยนี่น่า!” ผมเถียงกลับทันควัน
[หากเกินเวลาที่กำหนดไปแม้เพียงเสี้ยววินาที ระบบโครงสร้างเวลาของโลกนั้นจะผันผวนและผลลัพธ์อาจเกินกว่าที่คุณจะรับผิดชอบได้]
คำตอบที่เรียบเฉยของระบบทำให้ผมพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ผมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามออกไป
"โลกเดิมของฉันก็มีระบบด้วยเหรอ"
[ไม่ครับ โลกเดิมของคุณไม่มีระบบ]
"แล้วทำไม...ไม่ได้ละ"
[ก็อย่างที่บอก หากเกินเวลาที่กำหนดไปแม้เพียงเสี้ยววินาที ระบบโครงสร้างเวลาของโลกนั้นจะผันผวน ระบบเลยตั้งโปรแกรมไว้เพียงเท่านั้น และทำได้เพียงครั้งเดียว]
“แล้วหลังจากนั้นล่ะ… โลกนั้นจะเป็อย่างไร?” ผมถามขึ้นด้วยความสงสัย
[เหตุการณ์ภายใน่เวลา]
[9.59นาที จะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม]
[แต่ผลลัพธ์สุดท้าย]
[คุณก็ยังคงต้องตายเหมือนเดิม]
[กำลังโหลด]
ไม่นานหลังจากนั้น จอโปร่งแสงก็ฉายภาพเหตุการณ์ที่ผมเพิ่งย้อนอดีตกลับไป ภาพเริ่มต้นจากเตาปิ้งย่างที่ะเิ ทำให้เพื่อนของเอมี่ได้รับาเ็ จากนั้นไฟก็ลามไปทั่วอย่างรวดเร็ว จนทำให้ถังแก๊สะเิ และะเิลามไปทั่วทั้งร้าน
แต่ภาพที่ฉายไม่มีผมอยู่ในเหตุการณ์นั้นเลย
[เหตุการณ์ไม่ได้ฉายภาพของคุณเพราะมันค่อนข้างบาดตา แต่คุณได้ตายในห้องน้ำพร้อมกับผู้หญิงคนนั้น]
"โอเค... ก็ดีนะ ทั้งผู้จัดร้าน เพื่อนพนักงานมีแต่พวกปากเสีย"
ผมพึมพำออกมาพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ
[เริ่มต้นระบบภารกิจ]
[ภารกิจหลักของคุณคือการ 'ใช้ชีวิต' ในโลกนี้อย่างมีความสุขและพึงพอใจมากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้]
ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นบนจอ ผมมองมันอย่างครุ่นคิด “ภารกิจ 'ใช้ชีวิต' อย่างมีความสุขในร่างของใครก็ไม่รู้ และ มันจะไปมีความสุขได้ยังไงวะ”
[…]
“อะไรของแกเนี้ย เบื่อฉันแล้วเหรอ” ผมหยุดถอนหายใจ “ว่าแต่ไอ้ระบบคนขับราคะเนี้ยมันคืออะไรคือ”
[มันเหมือนการทำภารกิจในเกมครับ] ระบบเริ่มอธิบาย
[คุณต้องรับบทเป็พนักงานขับรถ ไปส่งผู้โดยสารจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งเป็หลัก เงินค่าตอบแทนจะขึ้นอยู่กับฐานะของผู้โดยสารที่นั่งอยู่บนรถ]
[หากฐานะต่ำ คุณจะได้รับขั้นต่ำ 50 บาท]
[หากฐานะปานกลาง จะได้รับ 100 บาท]
[หากฐานะดี จะได้รับ 150 บาท]
[ง่าย ๆ คือ ผู้โดยสารแต่ละคนมีค่าแรงแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับสถานะของเขา และคุณต้องบริหารเวลาและเส้นทางให้เหมาะสม]
[ไม่ว่าจะไกลแค่ไหน ราคาค่าตอบแทนก็จะคงตามนี้เสมอ ไม่เปลี่ยนแปลง]
ระบบย้ำ
[ดังนั้นไม่จำเป็ต้องกังวลว่าระยะทางจะส่งผลต่อเงินที่คุณจะได้รับ เงินขึ้นอยู่กับฐานะของผู้โดยสารเป็หลักเท่านั้น]
[เมื่อผู้โดยสารชำระเงินระบบจะปรับค่าตอบแทนโดยอัตโนมัติ]
[ตัวอย่างเช่น หากผู้โดยสารฐานะต่ำให้เงินคุณ 60 บาท ตามราคาที่ควรจะเป็ แต่ระบบจะปรับลดลงเป็ 50 บาทอัตโนมัติ]
[นี่คือการควบคุมให้เงินรางวัลสอดคล้องกับฐานะของผู้โดยสารตามมาตรฐานที่ระบบกำหนด]
“เฮ้ย ได้ไงล่ะ ถ้าทางมันไกลแล้วได้เงินแค่ 50 บาท มันจะไปคุ้มได้ยังไง!” ผมโวยวาย
[คุณเลือกได้ว่าจะไปส่งหรือไม่ไป]
“อ้อ มันก็ใช่”
[่เวลาทำงาน]
[06.00 น. – 17.59 น. : เงิน X 1 ]
[18.00 น. – 23.59 น. : เงิน X 2 ]
[00.00 น. – 05.59 น. : เงิน X 3 ]
[ที่สำคัญ หากผู้โดยสารเป็ผู้หญิงจะเงินจะ X 2 ทันที ]
เมื่อเห็นข้อความล่าสุด ผมถึงกับหุบยิ้มไม่อยู่ "มันจะดีอะไรขนาดนี้"
ผมหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามออกไป "แล้ว...ไอ้แบบย้อนเวลาจะมีอีกไหมอะ"
[ไม่ครับ การย้อนเวลาจะไม่มีอีกแล้วครับ แต่หากเป็เื่ที่คุณ้าจะสื่อ เื่ที่เกี่ยวกับผู้หญิง มีอยู่แล้วครับ ภายในระบบจะมีสกิลให้คุณได้เปิดใช้เพื่อช่วยให้คุณทำสิ่งที่คุณอยากทำเกี่ยวกับเื่ราคะต่างๆ]
หลังจากฟังคำอธิบายของระบบ ผมก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
[ระบบยังมีข้อมูลต่างๆอีกมากมาย หากบอกคุณไปทีเดียวอาจจะทำให้คุณสับสนระบบจะทยอย บอกคุณไปทีเื่]
"ถ้าอย่างนั้น..." เขาพูดเสียงแ่เบา "ฉันคงต้องลองดูสักตั้งแล้ว"
“แล้วตอนนี้ฉันมีอะไรบ้าง?”
ทันใดนั้น หน้าจอตรงหน้าก็เปลี่ยนเป็หน้าสถานะของผม
บนจอปรากฏข้อความอย่างชัดเจน
ชื่อ : วายุ มั่งมี
อาชีพ : คนขับรถราคะ
ระดับ : คนขับอิสระ
สกิล : - (ยังไม่มี)
เงิน : 10,000 บาท
อื่นๆ
ผมขมวดคิ้ว มองตัวเลขเงินที่ขึ้นอยู่บนนั้น ก่อนจะเอ่ยถามออกมาอย่างสงสัย
“แล้วเงินนี่... มันใช้ได้จริงๆ เหรอ?”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ผมก็เผลอยิ้มกว้างออกมา
“โห้... แบบนี้ก็แปลว่าฉันรวยในพริบตาเลยน่ะสิ”
หัวใจผมเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ความรู้สึกเหมือนอยู่ในเกมที่ทุกอย่างกลายเป็จริง แค่คิดก็ว้าวแล้วว่ามันจะเป็ยังไงต่อไป