Part’s ครูเขม ผมขับรถมาถึงโรงเรียนนี้ปาเข้าไปเกือบสี่โมงกว่าๆ พอรถเลี้ยวเข้ามาผมก็รีบเดินไปถาม กลุ่มเด็กที่เล่นสเกตบอร์ดอยู่ เข้าไปถามหาคริสโตเฟอร์ ผมจำได้ว่าเขาคือหนึ่งในกลุ่มเพื่อนๆ ของนายคริสโตเฟอร์ เขาก็บอกผมว่าคริสโตเฟอร์มาถึงแล้ว และเดินไปบ้านพักเมื่อสักครู่นี้เอง
ผมก็รีบตามเข้าไปถือห่อขนมเข้าไปด้วยกะว่าได้ชวนกินขนมหวานที่แม่ผมทำเอง พอไปถึงผมก็เคาะประตูและผมก็ต้องผงะใมีเด็กผู้หญิงอยู่ในห้องกับคริสต์ มองดูดีดีก็คือแก้ม เดินออกมาเปิดประตูด้วยสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงแบบนั้นเป็ใครก็คิดวะ พอผมถามหาคริสโตเฟอร์ เธอบอกว่าคริสโตเฟอร์อาบน้ำอยู่แบบว่าเพิ่งจะ...จุด.จุด..กัน แล้วผมจะยืนรออะไรละเพ่นกลับซิครับ เหมือนนางเองไปมั้ยวะเขม วิ่งทำไมเนี๊ยะ!!! วิ่งหนีมาทำไมเนี๊ยะ!!
"โว้ย!!!!" ผมร้องอุทานออกมาพร้อมกับวางของที่ถือลงอย่างหงุดหงิด
"เป็ไงละเขมรีบมามากเป็ห่วงเขามาก กลัวเขาอยู่คนเดียวมาถึงแล้วเป็ไงเขาอยู่กับ ผู้หญิง" ผมพูดกับตัวอย่างหัวเสีย
"แล้วเราเป็อะไรวะ ..หึงเหรอ..ไม่นะ หึงทำไมวะ ...เขม" ผมบ่นกับตัวเองเบาๆ
"รู้อย่างนี้อยู่บ้านตรวจการบ้านเด็กหาหนังใหม่ๆ มานั่งดูคนเดียวซะก็ดี มาทำไมวะเรา" ผมพูดไปจัดของเข้าทีไปด้วยทำเสียงดังปึงปังอยู่คนบนบ้านนี่แหละ ก็มันน่าโมโหอุตสาห์รีบมา ผมเลือกที่จะไม่ไปหาคนรักแต่มาหาลูกศิษย์ที่บอกว่าคิดถึงผมหนักหนา นี้ดันมาเจอว่า... มีเด็กผู้หญิงอยู่ในบ้านพักแบบนั้น
“ก็มาเพราะว่าไอ้หมอนั้นมันบอกกับเราว่าอยู่คนเดียวเหมือนพี่เบิร์ดไง” ผมยังคงบ่นอยู่คนเดียว
"อยู่คนเดียว กับตอนเย็นๆ และก็ไม่เห็นว่าจะต้องมีใครๆ มาเคียงข้าง อยู่ลำพังกับความอ้างว้าง นั่งมองดูแสงรำไร ของดวงตะวันจนลับไป" เพลงก็ขึ้นมาทันทีเลย ..."
เว้ยย!! ยิ่งคิดผมก็ยิ่งหงุดหงิดผมกำลังเก็บที่ผมแวะซื้อมาใส่ไว้ในตู้นี้ไปแวะซื้อพวกอาหารสดและของแห้งเข้ามาด้วยจะได้เอาไว้ทำอะไรทานกันใช่ผมคิดจะทำอาหารทานกับคริสโตเฟอร์นั่นแหละ เจอแบบนี้ไม่ต้องกินแล้ว ไปกินข้าวแกงนั่นแหละดี
อากาศวันนี้ก็ไม่ได้ถึงกับร้อนมากหรอกนะแต่ผมนี้หงุดหงิดจัง มันเหมือนอะไรหว่า (เหมือนประจำเดือนจะมาเพื่อนๆ ชอบแซว) ผมเลยคิดว่าเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาซะหน่อยก่อนดีกว่าเพื่อจะดีขึ้น ทันทีที่ผมก้าวขาเข้าห้องน้ำผมก็ต้องใ น้ำนองเต็มไปหมด ไม่ใช่น้ำนองเต็มตลิ่งแต่นี้มันไหลนองไปทั่วพื้นในห้องน้ำของบ้านพักครูที่ผมอยู่ และโชคดีที่ไม่ล้นขอบกั้นออกมาละ ไม่งั้นคงได้งานเข้าทั้งบ้านแน่ๆ ผมก็เงยหน้าขึ้นไปมองฝักบัวมันหลุดไปทั้งหมดเลย
เวรแล้วเขม!!!!แล้วผมจะซ่อมยังไงละทีนี้ผมรีบวิ่งไปรอบบ้านพักถึงมันจะหลังเล็กแต่ ผมก็วิ่งหานั้นหานี้ไม่ค่อยเจออยู่ดีเอาวะหยิบผ้าขนหนูเก่าๆ เอาไปอุดไว้ก่อนแล้วผมค่อยออกไปเดินไปหาว่าใครจะซ่อมมันให้ได้บ้างนี้มันวันอะไรเนี๊ยะ! ผมก็พยายามอุดมันไว้อยู่
"ครูเขม!!!" เสียงคริสโตเฟอร์ จะมาทำไมไม่อยากได้ยิน
"ครู!!!" ก็บอกไม่อยากได้ยินไม่ต้องมาเรียก
"ครู" ก็บอกไม่ต้องเรียกไง!! โว้ยย ..นี้ก็อุดไม่เข้าน้ำก็ไหลลงมาเปียกผมหมดไปทั้งตัว เปียกเหมือนลูกหมาเลย
"ครู!..ทำอะไรนะ!" เสียงคริสโตเฟอร์อยู่ด้านหลังผม พอผมเอี้ยวตัวหันไปชำเลืองมองผมคนที่เดินขึ้นมายืนพร้อมกับเลิกคิ้วสูงมองผมอยู่ด้านหลัง ก็เห็นอยู่แล้วว่ากำลังซ่อมอยู่จะมาถามทำไม ผมก็รีบหันหลังกลับไม่อยากสนใจคนกำลังโกรธ แต่ไม่ได้โกรธฝักบัวบนหัวผมนี้หรอกนะแต่ผมโกรธคนที่ยืนอยู่ข้างหลังผมต่างหาก
“เวลาครูงอนนี้เหมือนนางเอกมากเลยนะครู” นั้นไงว่าผมงอนเป็นางเอก ผมหันหลังกลับจะไปบอกว่าผมนี้นะไม่ได้งอนเหมือนนายเอกซะหน่อย แต่...
"ครูอย่าเหยียบ!" คนมันจะซวยช่วยไม่ได้เท้าผมดันเหยียบก้อนสบู่เข้าและมันก็ให้ผมเสียหลัก ด้วยความที่ใมือไปจับที่ท่อแป๊บไว้ได้ทน แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย หักลงมากับมือผมอีกที
"เว้ยยยย" ผมร้องก็เสียงหลง
"หมับ! ..ปึก! "มีคนเข้ามารับผมคริสโตเฟอร์ คริสวิ่งเข้ามารับผมไว้ไม่ให้หลังของผมกระแทกกับพื้น ทั้งผมและเขาเปียกไปหมดทั้งตัว
คนที่เข้ามารับผมเปลี่ยนเป็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมบนตัวของผม ผมแทนแบบที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว คริสใช้แขนเพื่อยันรองรับน้ำหนักตัวเขาเอง และใช้แขนกันไว้ระหว่าง่ลำตัวของผม สายตาของเขาไล่มองไปตามแผ่นอกของผม และไล่ลงไปเรื่อยๆ จนถึงกางเกงขาไม่สั้นเหนือเข่านิดหน่อยตอนนี้มันเปียกชุ้มไปหมด ผมก็ต้องรีบหนีบเข่าเข้ามาไว้ก่อน ส่วนสายตาผมก็มองคนที่คร่อมผมไว้ไล่ลงไปเรื่อยๆ เช่นกันจนหยุดที่หน้าท้องแน่นๆ นั้น ตอนใส่ชุดนักเรียนมันต่างกันกับชุดอยู่บ้าน ชุดกางเกงกีฬาของอาดิแด้ส พอเปียกน้ำมันก็จะเข้ารูปได้ดี
"เอื้อก!!" ผมกลืนน้ำลงคอเสียงดัง เขาก็คงรับรู้ได้ว่าผมมองส่วนไหนของเขาบ้าง
"ครูเซ็กซี่ดีเนอะ..เวลาเปียกน้ำแบบนี้..โคโยตี้ล้างรถโชว์ยังไม่น่าดูเท่าครูเลยอะครับครู " รอยยิ้มที่เผยออกมาบนใบหน้าต้องคิดอะไรทะลึ่งกับผมอีกแน่ๆ เลยเนี๊ยะ! ดูจากสายตาที่จับจ้องมองแบบไม่กะพริบแบบนี้แถมยังคีบคลานเข้ามาหาผม ผมก็พยายามถอยออกพร้อมกับ
"หึๆ" ส่ายหัวว่าไม่น่าจะใช่นะ ผมไม่ใช่โคโยตี้
“ครูคิดว่าเธอกลับไปดูโคโยตี้เถอะ!” ผมพูดและก้มลงมองเสื้อยืดสีขาวของผมเองด้วย แน่นอนพอโดนน้ำไปก็ไม่ต่างอะไรกับไม่ได้ใส่เพราะมันบางมาก และเงยหน้าขึ้นมอง แววตาเด็กคนนี้นี่มันนี้หื่นมากที่ได้เห็นเรือนร่างของผม
"ครูไปหาผมแล้วทำไมครูไม่เรียกผมละครับ" คริสโตเฟอร์ถามผม ผมรีบถอนหายใจออกมาทันทีทำท่าจะลุกแต่ก็ลุกไม่ได้ลำแขนขอคริสโตเฟอร์ที่กระหนาบข้างลำตัวผมอยู่มันขืนผมไว้ไม่ให้ผมลุกขึ้น แถมคริสโตเฟอร์ก็โน้มตัวลงมาใบหน้าเขาเกือบจะติดหน้าผม สายตาของเขาจับจ้องมองอยู่ที่ริมฝีปากชมพูอ่อนๆ (สีธรรมชาติจริงนะไม่ได้ทาลิปสติก)
"ก็..เออ..ก็.แค่..ไม่อยากเข้าไปกวน" ผมตอบคริสและเอามือดันหน้าคริสโตเฟอร์ไว้ เพราะว่ามันพยายามเข้ามาใกล้ผมจนรู้สึกถึงลมหายใจร้อนผ่าวเข้ามากระทบบนใบหน้า
"Q_Q" คริสโตเฟอร์
"ก็เห็นอยู่กับสาว..อาบน้ำเสร็จแล้วหรือไง " ผมถามคริสโตเฟอร์ออกไปด้วยน้ำเสียงที่ขุ่นเคืองกลับมาอีกครั้ง เป็ใครจะไม่เคือง ก็ผมนี่ดันเลือกขับรถมาหาเพราะจะมาอยู่เป็เพื่อนแต่ดันมาเจอสาวอยู่เป็เพื่อน ชิส์! และนายคริสโตเฟอร์ก็กลับยิ้มกริ่มส่งกลับมาให้ผมอีก นี่นายไม่รู้สึกสำนึกบ้างหรือไง (แอบคิดในใจ)
"ครูหึงผมเหรอ" คริสโตเฟอร์ถามผม ปากเรียวๆ สีแดงระเรื่อนั้นอยู่ตรงหน้าผมห่างจากปากผมแค่ไม่กี่เิเ ผมถึงกับต้องเม้มริมฝีปากปากตัวเพื่อสะกดความรู้สึกกับสิ่งที่กำลังยั่วยุและปลุกเร้าอารมณ์ของผม สโลแกนแบบนี้ เขาเรียกเด็กมันยั่ว
"ไม่..ไม่ได้หึง..ไม่หึงเลย..จริงๆ" ผมพูดพยักหน้าแต่พอก้มลงมอง ผมก็ต้องกลืนน้ำลายเหนียวลงคอไปอีก คริสโตเฟอร์ก็ยิ่งคืบคลานขึ้นมาหาผมทุกที ทุกที จนขึ้นมาบนตัวผมเลยก็ว่าได้ ตอนนี้ผมก็เข้าไปอยู่ในมุมพอดิบพอดี (จนมุมจนได้ผม)
"ครูมองหน้าผมซิครับ" คริสโตเฟอร์พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ผมก็ยิ่งไม่กล้ามอง คริสใช้มือช้อนหน้าผมให้หันไปเผชิญหน้ากับเขา
"อืมมม.."ริมฝีปากของคริสโตเฟอร์ประกบเข้ากับริมฝีปากได้รูปของผม ผมพยายามที่จะขัดขืนนะ เพราะในหัวผมมันสั่งแต่ใจมันไม่ทำตาม แม้กระทั่งร่างกายของผมมันก็ไม่ยอมรับฟังความคิดของผมเลยเช่นกัน
รสจูบที่คริสมอบให้ผมด้วยความชำนาญและช่ำชองทั้งที่อายุยังไม่สิบแปดปีเลยด้วยซ้ำ แต่ที่แน่ๆ มันไม่ใช่รสจูบของเด็กหัดใหม่เพราะว่ามันซาบซ่านจนยากที่บังคับปากตัวเองไม่ให้เผลอครางออกมาเบาๆ ลิ้นนุ่มๆ นั้นก็รีบส่วนทางเข้าไปด้านทันที เพื่อเข้าไปเสาะหาความหวานในปากของผม ลิ้นผมก็ถูกส่งกลับไปในปากของคริสโดยอัตโนมัติเพื่อไม่ให้เป็การเสียเปรียบกัน คริสดูดดุลปลายลิ้นผมเล่นเบาๆ นิ้วมือคริสกำลังบี้ตุ่มแข็งๆ สองจุดที่แปะไว้บนอกผมสลับกัน คริสขยับให้ผมนอนราบลงไปกับพื้นปากคริสก็ยังดำเนินอยู่ไม่ยอมหยุด ปากที่หนาๆ ทำหน้าที่บดและขยี้ริมฝีปากบางๆของผมอย่างเร่าร้อน น่าแปลกที่สายน้ำที่ไหลลงมาราดรดร่างขอผมและคริส กลับไม่ได้ช่วยดับไฟตัณหามีให้ดับลงแต่จะยิ่งเพิ่มความร้อนแรงเหมือนเปลวเพลิงที่รุกโหมกระหน่ำเหมือนเอาน้ำมันราดลงบนกองไฟ ลิ้นนุ่มๆ ที่ลากขึ้นลากลงและเวียนวนไปทั่วทุกอณูของร่างกายมันเสียวซ่านมากจนต้องแอ่นร่างขึ้นรับกับการหยอกเย้าของคนที่อยู่บนตัวผม นิ้วมือที่กดจิกและกอดรัดสลับกันไปมาบนแผ่นหลังเพื่อพยายามลดลั่นอารมณ์ความ้า ผมพยายามขืนมันไว้
"คะ..คริส..อื้ม!...อ่าห์..." ผมพยายามเรียกชื่อคริสแต่ก็อดไม่ได้ที่จะไม่ร้องครางตามออกมาด้วย
"ครับ...ว่าไง..ครับ..หึ!..บอกผมซิ...หึ!...ว่าครูไม่งอนผมแล้ว.." คริสโตเฟอร์พูดนี้เขาจะแกล้งผมให้ขาดใจตายใช่มั้ย
"อืมม" คริสโตเฟอร์ดูดลงที่ตรงท้องนอนผม
"ซี้ด!..โอ้วว " มันเสียวมากผมต้องแอ่นตรงส่วนนั้นขึ้นสู้กับปากคริส ผมพยายามกระดกหัวขึ้นมอง คริสโตเฟอร์เงยหน้าขึ้นมองผม
"ครูยังงอนผมอยู่ไหม...อืมม" คริสเลื่อนตัวขึ้นมาทาบทับที่ตรงหน้าอกผม ชายเสื้อที่ถูกถลกขึ้นมาด้วย คริสถามผมว่ายังงอนเขาอยู่ไหม พอผมยังไม่ตอบ คริสก็ก้มลง เขาใช้ลิ้นลงตรงกึ่งกลางของหน้าอกแบนและเลื่อนลงไปเรื่อยๆ จนจะถึงขอบกางเกงแล้วผมต้องหายใจทางปากช่วย มือหนึ่งก็จับไหล่คริสไว้อยากจะดันออกแต่อีกมือก็กดหัวคริสโตเฟอร์ไว้ไม่อยากให้หยุด
"คริส..พะ..พอ..ก่อน..ครู..อื้ม!..อ่าห์."
"ครู..ผมว่า..ผม..." คริสโตเฟอร์เหมือนจะพูดอะไรสักอย่างซึ่งผมฟังไมได้ศัพท์แต่ในความคิดในหัวของผมแวปหนึ่ง เขาเป็นักเรียน
"อืมม..ยะ..อย่า..คริส...นี้..ครูนะ..คริส..อืมมม..พอ..พอ..แล้ว..คริส.ซี้ดดดดดด อ่าห์ " ผมร้องห้ามปรามแต่ร่างกายผมมันก็ไม่หยุดตอบสนองสักที ถึงยังไงผมก็ต้องบอกให้มันหยุดให้ได้เพราะนี้มันผิดมาก ผมจะปล่อยให้เป็แบบนั้นไม่ได้
"พอเถอะคริส....หยุดได้โปรด....อย่า...ครูทำไม่ได้...เราทำแบบนี้กันไม่ได้ เพราะ.." ผมดันคริสโตเฟอร์ไว้เพื่อให้เขาหยุดและคริสก็หยุดแค่ยั่งคงคร่อมอยู่้าร่างของผม
“พี่ยังเป็แฟนกับณัฐกานต์!” ผมพูดออกมาอย่างรวดเร็วแบบกลั้นใจและทุกอย่างก็หยุดนิ่ง เหมือนกดปุ่มสต๊อปค้างไว้
แฮ้ก!!!ๆๆๆๆๆ พร้อมเสียงหายใจหอบเหนื่อยของผมสองคน โดยเฉพาะผมเรียกได้ว่าต้องหายใจทางปากร่วมด้วย เขาเรียกว่าเจอวัวหนุ่มเขาไปนี้หอมเลยใช่ไหมเนี๊ยะ!! เปล่า! เขมชาติเกือบขาดอากาศหายใจตายครับ ผมได้แต่มองคริส เด็กสมัยนี้ทำไมถึงได้ไวไฟกว่าผมอีก นี้ขนาดยังไม่ 18ปีเลยนะนายนี่ ยังมาทำหน้าเซ็กซี่ใส่ผมอีก
"แน่ใจเหรอว่าครูทำไม่ได้..ดูมือครูซิ"คริสโตเฟอร์พูด ผมก็ก้มลงมือผมกำและคลึ่งตรงนั้นอย่างเมามันมาก ส่วนสงวนของคริสโตเฟอร์
"เฮ้ย!!! ผมรีบชักมือกลับ มันพองโตและเต็มไม้เต็มมือ
"เคล้าและก็คลึงราวกับรู้งาน!!..แบบนี้ "คริสโตเฟอร์ยิ้มที่มุมปาก พอโดนแซวผมก็ทำท่าจะลุกหนีแต่ลุกขึ้นไม่ได้คริสโตเฟอร์ดึงรั้งผมไว้ไม่ให้ลุกไปไหน ผมหันมามองหน้าเขาโดยไม่มีคำพูดใดออกมาจากปากผม
"ครูกลับมาเร็วครูมาหาผมเหรอครับ"คริสโตเฟอร์ถามผมถ้าบอกว่ามาหาก็เสียฟอร์มครูแย่เลย
"เปล่าแค่มาก่อน.ครู...เออ...ครูเป็ห่วงบ้านพักนี้ดูซิ ท่อน้ำแตกถ้าไม่มาวันนี้น้ำคงไหลท่วมห้องแน่ๆ เลย" ผมพูดแก้ตัวแต่คนตรงหน้านะไม่เชื่อผมหรอก
"มาหาผมก็พูดมาซิ...แถมครูยังมางอนผมเป็สาวๆ อีกนะ" คริสโตเฟอร์มองจ้องเข้ามาในแววตาของผม
"ครูนี้วิ่งหนีผมเหมือนในละครหรือเปล่า ..มุขที่ผู้กำกับเขาใช้กันบ่อยๆ เดินเข้าไปเจอผู้หญิงและคิดเองเออเองว่าเขามีอะไรกัน...ใช่มั้ยละครับ" คริสโตเฟอร์พูด สายตาที่คาดคั้นผมอยู่ไม่ว่าจะพยายามหลบทางไหนสายตาคู่นั้นก็ตามผมไปจนผมจนมุม ต้องยอมจำนนเลยไม่หนีและหันหน้าไปเผชิญหน้าแทน ก็เล่นต้อนซะไปไหนไม่ถูกแบบนี้
"และครูก็เป็นางเอกวิ่งออกไป"นายคริสพูดยังกับว่ามันยืนมองอยู่ตลอดอย่างนั้นแหละ ก็ไม่ได้วิ่งแค่เดินอย่างเร็วเฉยๆ ผมคิดในใจ
"แต่คริสนะขยันง้อ..ว่าแต่ครูหายโกรธหรือยังอะ..ถ้ายังไม่หายจะได้ง้อต่ออีกรอบ.." คริสโตเฟอร์พูดและเลียริมฝีปากตัวเองพร้อมกับจะเข้าหาผมอีก
"พอ..พอแล้ว!!..ครูไม่ได้โกรธแล้ว" ผมรีบร้องห้ามปรามดันตัวคริสไว้ ที่อย่างนี้ละขยันเชียวนะ
"ผมกับแก้มไม่ได้มีอะไรกันนะและผมก็เพิ่งกลับมาถึงก็เลยเข้าห้องน้ำอาบน้ำส่วนแก้มก็เดินตามผมเข้าไปในนั่งเองจะไล่ยังไงแก้มก็ไม่ยอมไป ครูเชื่อใจผมหรือเปล่าและแก้มเขาเคยช่วยผมไว้ตอนที่ผมเกือบโดนรุมทำร้ายผมเลยไม่ได้เด็ดขาดเื่แบบนี้แค่กลัวมันเสียใจ”
“แต่ผมกับแก้มไม่เคยมีอะไรกันเกินเลยไปกว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง..จริงนะครู ผมสาบานได้" คริสโตเฟอร์พูด ผมเงยหน้ามองคนตรงหน้า
"ถ้าครูไม่ชอบผมจะไม่ยุ่งกับแก้มอีกก็ได้นะ...ด้วยเกียรติเคยเรียนลูกเสือมา" คริสโตเฟอร์พูดและทำนิ้วสามนิ้วแบบลูกเสือโชว์ผม
"ครูเชื่อผมซิ ..ผมยังเชื่อครูเลยนะเวลาครูบอกอะไรผมนะแต่นี่พอผมพูดบ้างครูจะไม่เชื่อผมเหรอ" คริสโตเฟอร์พูดสายตาคู่นั้น มันสื่อความหมายให้ผมรู้ว่าเขาพูดจริง
"อืม" ผมพยักหน้าเบาๆ
"ทำไมอือละ" ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคริส! อือก็แปลว่าเชื่อไง ยังเลิกคิ้วสูงอีกสงสัยเป็คำตอบที่ไม่พอใจ
"เชื่อใจ! พอใจหรือยังละและเป็ห่วงเพราะว่ามันไม่เหมาะสมนะถ้าครูใหญ่รู้เื่เขานายจะโดน"
"ผมรู้ผมก็บอกแก้มไปแล้วว่าอย่ามาหาอีก..สงสัยต้องหาแฟน..." คริสโตเฟอร์พูดก้มหน้ามาหาผมอีกแต่ผมก็ดันตัวเขาเอาไว้ก่อนที่เขาจะทำอะไรผมอีก
"คริสลุกขึ้นก่อนซิ น้ำนองเต็มไปหมดแล้วเนี๊ยะ!" ผมพูดบอกคริสโตเฟอร์ เขาก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับยื่นมือมาให้ผมจับเพื่อยันตัวเองลุกขึ้น คริสโตเฟอร์ถอดเสื้อยืดออกมาบิดน้ำทิ้งและสวมกลับเข้าไปไหม นึกในใจอย่าถอดตรงนี้ได้มั้ย
"ไม่เห็นจะต้องแอบมองเลย..ถ้าครูอยากมองผมนะยินดีให้ครูดูอยู่แล้ว" คริสโตเฟอร์พูดพร้อมส่งยิ้มให้ผม ผมคิดว่าช่างไม่อายกันบ้างเลยนายนิ แต่ส่วนใหญ่ฝรั่งไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชายเขาไม่สนใจเื่พวกนี้อยู่แล้ว
"ครูอยู่บนบ้านนี้แหละ..ผมจะลงไปดูว่าประตูน้ำอยู่ตรงไหน " คริสโตเฟอร์บอกผม ผมก็พยักหน้าเบาๆ
"น่าจะอยู่แถวๆ นี้แหละคงเหมือนที่บ้านพักของผม...ผมจะได้หมุนปิดประตูน้ำให้เลย" คริสโตเฟอร์พูด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปเห็นผลงานของผมที่ไปหยิบเอาเศษผ้าอะไรก็ไม่รู้มาอุดไว้ก่อนจะก้มลงมามองหน้าผม ผมก็ยิ้ม มันรีบอะนะ
"ใครบอกครูเนี๊ยะ! ว่าเอาผ้ามาอุดแล้วมันจะดีขึ้นนะครู..ฮาๆ " คริสโตเฟอร์หันมาแซวผม ผมก็ต้องสะบัดหน้าหนีอายลูกศิษย์ แอบนึกในใจทำไมเราคิดไม่ได้วะต้องไปปิดประตูน้ำและประตูน้ำอยู่ตรงไหนยังไม่รู้เลย และที่มันเป็แบบนี้ก็เพราะมัวแต่โมโหนายคริสนี้แหละ (ปากผมมุบมิบๆ บ่นเบาๆ กับตัวเอง)
“ครูบ่นอะไรผมนะครับ” นั้นยังมีหน้ายื่นหน้ามาใกล้กับผมอีกน่ะ
“ไม่ได้บ่น..อะไร ..นายหูฝาดไปหรือเปล่า” ผมพูดเชิงถามและดันหน้าคริสโตเฟอร์ออกอีกครั้ง
“ถ้าอย่างนั้นผมลงไปปิดประตูน้ำให้ก่อนนะครับครู ..หึหึ” นายคริสพูดและเดินหันหลังออกไป เหลือแค่ผม ทื่ยืนมองแป๊บน้ำ ไม่นานน้ำก็หยุดไหล่
ผมยืนลำดับภาพเหตุการณ์เมื่อสักครู่เรียกว่ารีเพลย์อีกทีก็ได้นะแบบว่ามันเร็วมาก เสื้อยืดและกางเกงพอมันเปียกน้ำมันก็แนบเนื้อจนเห็นได้ทุกสัดส่วน และยิ่งเมื่อกี้กำไปนี้เต็มมือมาก เชื่อแล้วที่เขาบอกว่าไซ้ฝรั่งกับคนไทยมันต่างกันเป็แบบนี้นี่เอง และว่านายนี้มันยังไม่ 18 ปีเลย มันยังโตได้อีกว่างั้น ถึงตอนนั้นไม่อยากคิดนะ ขนลุกเลยครับผม ไม่ได้รุกสู้ด้วยน่ะแต่รุกแบบสยอง
"ครู!" คริสโตเฟอร์เรียกผม และมายืนจ้องหน้าผมตอนไหนก็ไม่รู้
"เฮ้ย!! " ผมก็ใซิเพราะมัวแต่จินตนาการภาพเมื่อสักครู่ในห้องน้ำแบบว่ามันจบไปนานแล้วแต่ในหัวผมยังไม่จบ
"ทำไมมายื่นจ้องหน้าครูละ..ใหมด"
"ผมก็ผมยืนเรียกครูอยู่พักหนึ่งได้แล้วนะครับ ..แล้วครูละคิดอะไรอยู่” นายคริสโตเฟอร์ถามผม
“ครูต้องคิดอะไรกับผมแน่ๆ หรือว่าเสียดายมันสั้นไปหน่อย ม้วนวิดีโอที่เราแสดงกันเมื่อสักครู่นี้อ่ะ " คริสโตเฟอร์บอกผมและยังบอกว่าตอนที่ผมกับเขาจูบกันมันสั้นไป "ผมแอบคิดในใจ สั้นอะไร นานมากจนผมเกือบขาดอากาศหายใจตายต่างหาก
"เพี๊ยะ!!" เสียงฝ่ามือตีลงที่ต้นแขน "อิว!!" เสียงร้องว่าเจ็บ ก็จะไม่ให้ตีได้ยังไง เอานิ้วมาไต่ที่หน้าท้องของผมและทำท่าจะไต่ขึ้นมาที่แผ่นอกผมด้วย
"ผมคิดว่าครูโจ้ไม่อยู่บ้านแน่ๆ ครู เพราะว่าผมไม่เห็นรถเก๋งครูจอดอยู่มีแต่รถมอเตอร์ไซค์ที่เก่ามาก วิ่งได้ก็บุญหนักหนา " คริสโตเฟอร์บอกผม
"แล้วครูจะทำยังไงละ ห้องน้ำก็คงใช้ไม่ได้เพราะว่าไม่มีน้ำ...และต้องรอครูโจ้มาซ่อมพรุ่งนี้อีก " ผมพูด นี้น้ำก็อาบไม่ได้ ห้องน้ำก็เข้าไม่ได้แล้วจะให้ผมทำยังไงละทีนี้
"ไปนอนบ้านพักกับผมซิครู ไอ้โป้งไม่กลับคืนนี้นะครู" คริสโตเฟอร์ออกปากชวนผมไปนอนด้วย จะดีเหรอ ขนาดเมื่อกี้ในห้องน้ำยังเกือบเรียกสติกลับแทบไม่ทัน ยังมีหน้ามาชวนผมไปนอนที่บ้านพักด้วยอีก
"ไม่เป็ไรนะคริส ครูว่า..ครูอยู่ได้นะ..ไม่เป็ไร... "ผมรีบพูดปฏิเสธทันที
"ครู..ไม่มีน้ำใช้นะแล้วครูจะเข้าห้องน้ำยังไงละครับ " คริสโตเฟอร์พูดและเลิกคิ้วสูง มันทำให้ผมคิดก็จริงอะนะ ผมจะเข้าห้องน้ำยังไงละ
"ไปนอนบ้านพักกับผมก่อนนะครู..และนี้ครูก็รีบกลับมาเพราะว่าจะมาอยู่กับผมไม่ใช่เหรอ" คริสโตเฟอร์พูดและถามผมกลับ ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มด้วยความดีใจ
"นะ..นะ..ครู" คริสโตเฟอร์พูดเรียกว่าอ้อนจะดีกว่า อ้อนให้ผมไปนอนกับเขา อยากจะรู้อ้อนสาวแบบอ้อนผมไหมเนี๊ยะ! เอ๊ะ! หรือว่านึ้อาการเริ่มจะหึง ฮาๆ
"อืมม" ผมพยักหน้าว่าก็ได้ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าคนตรงหน้าทันที
"ถ้าอย่างนั้นเราเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วกัน เอาของครูใส่ไปก่อน"ผมบอกคริสโตเฟอร์ เขาก็พยักหน้า ผมเดินไปหาผ้าเช็ดตัวให้ รสจูบเมื่อกี้ทำให้ผมถึงกับเคลิบเคลิ้มจนลืมขัดขืนไปชั่วขณะ ช่างน่าอายจริงๆ เขมเอ่ย!!
TBC....
247
