แก้วมนตรา

     " จะต้องทำยังไงถึงเจ้าจะเชื่อ "

     " เจ้าขาวที่ข้ารู้จักน่ะเป็นอสูรแมวนะ ไม่ใช่อสูรเหมือนมนุษย์อย่างเจ้า "

     เงิบ " อ้อ ฮะๆ " เขาหัวเราะเสียงดัง

     " หัวเราะอะไรมีอะไรน่าขำนัก " โมโห

     " สงสัยเจ้าจะไม่เข้าใจกับความจริงตรงนี้นะ " เขาพยายามอธิบาย

     " ความจริงอะไร? "

     " ก็ข้าผสานร่างกับโคโคะเลยทำให้ข้ามีหน้าตาเป็นแบบนี้ไง "

     " ผสานร่างกับมนุษย์? อย่าพูดแมวๆกับข้าดีกว่า " กรีนก็ยังไม่เชื่อ

     " เฮ้อ.. ให้ตายสิทำไมเจ้าถึงหัวแข็งแบบนี้ " เขารู้สึกท้อแท้กับคำพูด

     " เอายังงี้ก็แล้วกันถ้าโคโคะได้สติเมื่อไรก็ไปถามเขาเอง " จากนั้นก็กลับมาหมดสติอีกครั้ง

     เช้าต่อมา

     " โอ๊ย! มึนหัวไปหมดแล้ว " เขาตื่นขึ้นมาแล้วบ่น

     " โคโคะตื่นแล้วหรอ มาๆกินข้าวกันเร็ว " กรีนชวน

     " โคโคะ? ใครกันล่ะนั่น ข้าชื่อ เรน ต่างหาก " เขาเกาหัว

     " ห๋า? อะไรของเจ้าจะแสดงละครอะไรกันตั้งแต่เช้าเนี่ย " กรีนบ่นใส่เรน

     และแล้วทันใดนั้นก็มีลูกแก้วแสงสีขาวโผล่ออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้

     " ดูเหมือนว่าการผสานร่างจะทำให้โคโคะเปลี่ยนนิสัยไปด้วย " เขาถึงกับเหงื่อตก

     ไม่ใช่แค่เปลี่ยนนิสัยแล้วล่ะมั้ง " แล้วเจ้าทำแบบนี้ทำไม อยากให้ข้าปวดหัวตายรึไง " กรีนบ่นใส่เจ้าขาว

     " ก-ก็มันจำเป็นต้องทำนิ " ... " เอ๋? นี่เจ้าเชื่อข้าแล้วใช่ไหม " ซึ้ง

     " ถึงขั้นนี้ต้องเชื่อแล้วล่ะมั้ง ว่าแต่ชื่อนี้ใครเป็นคนตั้งให้ "

     " ข้าเป็นคนตั้งให้เองแหละ " ปลื้ม

     " หรอ " ชื่อโหลชะมัด แต่ก็เหมาะกับคนที่มีมันสมองอันน้อยนิดเป็นคนตั้งล่ะมั้ง เจ้าขาวกับเรน

     " เจ้าจะชื่ออะไรก็ช่างเถอะ แต่ก็มากินข้าวได้แล้วเดี๋ยวข้าวจะเย็นหมด "

     " อืม "