-- มุมมองเอเวลิเด้ --
「กุรุ กุรุ กุรุ กุรุ」
วิ่งวิ่ง แล้วก็วิ่ง แล้วก็วิ่งไปอีก สิ่งที่เค้าพอจะทำได้ในตอนนี้มีเพียงแค่วิ่งวิ่งให้เยอะที่สุด วิ่งจนกว่าจะหมดแรง วิ่งจนกว่าจะมองเห็นถึงความหวัง วิ่ง วิ่งแล้วก็วิ่ง แล้วก็วิ่งไปอีก
แล้วทำไมถึงเค้าถึงต้องมาวิ่งให้เหนื่อยทั้งๆที่สามารถนอนกลิ้งเป็เ้าหญิงอยู่บนเตียงนุ่มๆในปราสาทแบบชิลๆได้งั้นเหรอคะ ? เหตุผลมันก็ง่ายเลยค่ะๆเพราะการออกกำลังกายเพื่อบริหารกล้ามเนื้อและลดไขมันส่วนเกินที่ไม่จำเป็นั้นน่ะมันเป็สิ่งสำคัญที่สุดสิ่งหนึ่งของการเป็ไอดอลยังไงล่ะคะ!!
「ฮิเมะซามะ!!」「เอเวลิเด้ซามะ อยู่ที่ไหนค๊า!!」「เอริซามะ รีบออกมาเถอะค่า!!」「ฮิเมะซามะวันนี้หัวหน้าเชฟทำเค้กมาให้ด้วยนะค๊า ออกมาเถอะนะค๊า!!」
ด้วยฝีเท้าอันเป็เลิศดุจราชินีแมวบวกกับขนาดตัวที่เล็กจิ๋วนั้นทำให้เค้าสามารถที่จะมุดไปได้ทุกซอกทุกมุมในสวนดอกไม้ขนานใหญ่แห่งนี้ได้อย่างสบายเพราะงั้นไม่ว่าพวกเมดจะตามหายังไง พวกเธอที่ใส่รองเท้าส้นสูงกันแบบนั้นน่ะยังไงก็ไม่มีทางตามเค้ามาทันได้หรอกนะคะ อุฟุฟุ!!!
สำหรับความฝันอันยาวนานของเค้าแล้วนี่น่ะมันเป็เพียงแค่ก้าวแรกเท่านั้น และเค้าจะไม่ยอมทอดทิ้งมันไปเค้าจะไม่ยอมถูกหลอกไปดูตัวกับเ้าชายหรือขุนนางหน้าไหนอีกแล้ว!! เื่ชีวิตแต่งงานน่ะมันเื่ของพวกคนที่มีอายุั้แ่ 40 ปีขึ้นไปต่างหากล่ะคะ!!
「กุรุ กุรุ กุรุ กุรุ」
วิ่งวิ่ง แล้วก็วิ่ง เค้ามุดเข้าไปใต้ต้นไม้ใหญ่ั์ต้นนั้น แล้วไปก็ทะลุออกที่กำแพงทิศตะวันออกของสวนโรสแมรี่ด้วยโพรงลับขนาดเล็กที่มีแค่พวกซิลค์แรบบิทและตัวเค้าเท่านั้นที่รู้ในวันนี้เค้าจะต้องไม่มีทางถูกพวกคุณเมดทั้งหลายจับตัวได้อีกอย่างแน่นอนเลยล่ะค่ะ!!
เมื่อทะลุออกมายังสวนโรสแม่รี่ได้แล้วเค้าก็ออกวิ่งต่อวิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่ง อ่าส!!การออกกำลังกายนี่มันช่างเป็อะไรที่ให้ความรู้สึกดีสุดยอดจริงๆเหงื่อแต่ละเม็ดที่ค่อยๆไหลรินออกมาจากร่างกายนั้นล้วนแต่เป็ผลของความพยายามและความพยายามนี้ก็จะต้องทำให้เค้าไปถึงยังความฝันอย่างแน่นอนเลยค่ะ!!!
「ฟุเคี๊ยะ!!」
แต่แล้วในตอนที่เค้ากำลังรู้สึกดีระดับสุดยอดกับการออกกำลังกายอยู่นั้นเองอยู่ดีดีมุมมองที่เค้ากำลังมองเห็นอยู่นั้นก็สูงขึ้นไปในพริบตา...
「จับตัวได้แล้วนะครับฮิเมะซามะอีกไม่นานก็จะถึงเวลาที่ฮิเมะซามะจะต้องไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วและงานเลี้ยงใน่ค่ำของวันนี้ก็เป็งานเปิดตัวสุดแสนสำคัญของเ้าหญิงอีกด้วยเพราะงั้นจะมามัววิ่งเล่นเป็เด็กๆอีกไม่ได้แล้วนะครับ」
ราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีผู้หนึ่งที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่สองมือใหญ่ที่โตของหมอนี่กลับจับเอวของเค้าเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยให้เค้ากระดุ๊กกระดิ๊กได้เลยแม้แต่มิลลิเมตรเดียวอุว๊า!!! นี่มันแย่แล้วค่ะ!!!เค้ากำลังเข้าขั้นวิกฤตระดับโคม่าแล้วล่ะค่ะ!!!
แต่จะว่าไปแล้วเนี่ยพวกราชองครักษ์นั้นน่าจะมีหน้าที่คอยรับใช้และช่วยปกป้องราชวงศ์ในเวลาลำบากแท้ๆแต่หมอนี่กลับมาแตะต้องร่างกายที่สุดแสนจะบอบบางของเ้าหญิงโลลิอย่างเค้าด้วยถุงมือหยาบๆหนาๆแบบนี้ได้เนี่ยช่างเป็ราชองครักษ์ที่ไม่ได้เื่จริงๆเลยว่ามั๊ยล่ะคะ ?
แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม!!! เค้าก็ยังไม่คิดที่จะยอมแพ้ง่ายๆหรอกนะคะ!!! เพราะถึงแม้คู่ต่อสู้จะเป็ถึงราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อแต่สำหรับเด็กสาวที่มีความใฝ่ฝันที่จะเป็ไอดอลแล้วเนี่ยไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็ใครก็ตาม พวกเราก็ต้องทำให้กลายมาเป็แฟนคลับให้จงได้!!!!
เค้าคิดออกแล้วล่ะค่ะ!!! ในกรณีแบบนี้ก็คงจะมีแต่ต้องใช้ไอ้นั่นที่เค้าแอบเตรียมเอาไว้ในเวลาฉุกเฉินเท่านั้น!!!แล้วไอ้นั่นที่ว่ามันคืออะไรงั้นเหรอคะ? ถ้าอยากจะรู้มากถึงขนาดนั้นเค้าจะยอมบอกให้ก็ได้ค่ะ!!!
เพราะไอ้นั่นน่ะมันก็คือสุดยอดอาวุธลับของไอดอลโลลิจากอนิเมะเื่หนึ่งที่เค้าเคยดูพร้อมกับพี่ทัตสึยะในชาติก่อนมันคือสุดยอดอาวุธลับที่ทำให้เหล่าเด็กสาวสามารถหัวใจชายหนุ่มทุกคนได้ง่ายๆยังไงล่ะคะ!!!
「เอ๋!!! นะ นั่นมันอะไรเหรอคะ ?」
หลังจากจัดการเรียบร้อยเค้าก็ชี้ไปที่กระเป๋าเสื้อของราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อพร้อมกับทำหน้าตาสงสัยแบบน่ารักสุดๆและถึงแม้ก่อนหน้านี้เค้าจะเคยทำผิดพลาดมาหลายต่อหลายครั้งแต่ในครั้งนี้เค้าสามารถนำอาวุธลับยัดใส่เข้าไปในกระเป๋าเสื้อของราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อคนนี้ได้อย่างเนียนนุ่มสุดๆเลยล่ะค่ะ!!!
「หืมม...นี่มันอะไรงั้นหรือครับ....」
ด้วยความสงสัยกับสิ่งที่เค้าถามราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อจึงได้วางตัวเค้าลงกับพื้นจากนั้นจึงหยิบมันออกมาและกางออก....แล้วเมื่อราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อได้รู้ว่ามันคืออะไรเ้าหมอนี่ก็เริ่มหน้าซีดออกมาในทันที อุว๊า!!!แบบนี้ก็หมายความว่าหัวใจของราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อคงจะตกเป็ของเค้าแล้วแน่ๆเลยนี่มันออกผลเร็วเกินคาดกว่าที่เค้าคิดเอาไว้อีกนะคะเนี่ย อุฟุฟุ!!!
「เอ๋!!! นะ นั่นมัน กางเกงชั้นในที่เค้าใส่ไปเมื่อวานนี้นี่นา!! ร หรือว่าคุณลุงจะแอบชอบเค้ามากจนทนไม่ไหวเพราะงั้นก็เลยแอบเข้าไปในห้องของเค้าสินะคะ....」
เค้าพยายามพูดออกไปด้วยท่าทางเขินอายแบบน่ารักๆโมเอ้ๆสุดๆการแสดงออกตามบทบาทที่ได้รับนั้นเองก็เป็หนึ่งในคุณสมบัติสำคัญของไอดอลแล้วเื่นี้เองเค้าก็ได้ฝึกฝนมาั้แ่ชาติก่อนแล้วเพราะงั้นเค้าไม่มีทางที่จะถูกมือสมัครเล่นจับได้อย่างแน่นอนเลยล่ะค่ะ!!
「ค..คุณลุง.......มะไม่สิ!! มันไม่ใช่นะครับผมไม่รู้จริงๆว่าทำไมถึงได้มีของแบบนี้มาอยู่ในกระเป๋าเสื้อของผมได้ผมไม่รู้เื่จริงๆนะครับ!!」
「ไม่เป็ไรหรอกนะคะคุณลุง!!!ขอเพียงแค่หลังจากนี้คุณลุงคอยทำหน้าที่แฟนคลับให้ดี เค้าก็จะยอมยกของที่อยากได้ให้ก็ได้ค่ะ!!!」
「มันไม่ใช่แบบนั้นนะครับ!! นี่มันไม่ใช่ฝีมือของผมจริงๆนะครับ!!」
แต่ถึงแม้เค้าจะพูดออกไปแล้วว่าจะยอมยกให้ราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อกลับยิ่งพยายามปฏิเสธออกมาอย่างต่อเนื่องด้วยความวิตกมากขึ้นไปอีกทำไมถึงไม่ดีใจแล้วรีบยอมมาเป็แฟนคลับของเค้ากันน๊า?.....นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะคะเนี่ย.....
ใช่แล้ว!!เค้าเข้าใจแล้วล่ะค่ะ!!การที่ยังพยายามปฏิเสธแบบนี้มันคงจะเป็เพราะราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อนั้นกลัวว่าจะถูกพวกเพื่อนๆรุมอิจฉาเอาสินะคะ!! เพราะสำหรับพวกราชองครักษ์ที่อยู่ในห้องพักรวมแบบหลายคนแล้วเนี่ยยังไงก็คงไม่มีทางที่จะเก็บของมีค่าแบบนี้เอาไว้โดยไม่ให้ใครมาเห็นได้สินะคะ!! เค้านี่แย่จริงๆเลยล่ะค่ะ ทำไมถึงไม่คิดให้ละเอียดรอบคอบมากกว่านี้กันนะคะ!!!
「ได้โปรดเชื่อผมเถอะครับฮิเมะซามะ!! ผมยังไม่อยากถูกลงโทษปะาทั้งครอบครัวในฐานะฏนะครับ!!!!!!」
ราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อรีบคุกเข่าพร้อมกับก้มหัวลงไปติดกับพื้นก่อนจะพูดเื่แปลกๆที่เค้าไม่สามารถเข้าใจได้ออกมาฏ? ปะาทั้งครอบครัว? พูดถึงเื่อะไรกัน ? เค้าไม่เห็นจะเข้าใจเลยล่ะค่ะ!!!
แต่เื่ยากๆพวกนั้นยังไงก็อย่าพึ่งไปสนใจดีกว่าค่ะ! เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดในเวลานี้น่ะ คือการคิดหาวิธีให้ราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อยอมมาเป็แฟนคลับของเค้าต่างหากล่ะคะ!!!!
แต่แล้วในขณะที่เค้ากำลังพยายามคิดหาคำพูดเพื่อมัดใจราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่ออยู่นั่นเอง...
「อย่าไปถูกฮิเมะซามะหลอกเอาง่ายๆแบบนั้นสิคะเซอร์จิลเวสเตอร์!!」
คุณหัวหน้าเมดสุดหน้ากลัวก็โผล่ออกมาพร้อมกับกองทัพเมดจำนวนมากกว่า10 คน อุว๊า!! นี่มันแย่แล้ว!!เพราะมัวแต่เสียเวลาไปกับราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อตอนนี้เค้าก็เลยเกือบจะถูกล้อมซะแล้ว!!!.....แบบนี้ก็คงจะต้องล้มเลิกแผนการ....แล้วก็รีบเผ่นก่อนแล้วนะคะ!!!
「ฟุเคี๊ยะ!!」
แต่แล้วในขณะที่เค้ากำลังทำเนียนเพื่อที่จะได้หลบหนีผ่านร่มเงาของราชองครักษ์หนุ่มหน้าตาดีที่เค้าไม่เคยคิดจะจำชื่อทางหนีทั้งหมดก็ได้ถูกปิดตายลงเสียก่อนรอบๆตัวเค้าในตอนนี้กำลังถูกพวกเมดหลายคนเข้ามารุมล้อมเค้าด้วยสายตาไร้ซึ่งความปราณี....

「เอาล่ะค่ะฮิเมะซามะ พวกเราไปอาบน้ำแล้วก็เตรียมตัวไปเข้าร่วมงานเลี้ยงกันได้แล้วนะคะ」
คุณหัวหน้าเมดรีบอุ้มเค้าขึ้นจากนั้นเธอก็พาเค้ากลับเข้าไปในปราสาทอย่างรวดเร็วแต่สง่างาม
「NOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!」
เสียงกรีดร้องของเค้าดังก้องไปทั่วสวนโรสแมรี่แต่ถึงแม้เค้าจะพยายามร้องเรียกให้ใครมาช่วยเหลือมากสักแค่ไหน ภายในปราสาทแห่งนี้ก็ไม่มีใครที่เป็พวกพ้องของเค้าเลยแม้แต่คนเดียว........