อัลฟ่าเถื่อน
By กุหลาบเปื้อนสี
ตอนที่ 2 ‘ฝืนสัญชาตญาณ’
เวลา 08.00 น.
กวินเดินทางมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหิรัญรชตตามเวลาที่น้องชายของไตรวิชญ์บอกไว้และตอนนี้เขาก็ยืนอยู่หน้าห้องเพื่อรอให้ไอ้คุณชายเถื่อนมาเปิดประตูชั่วอึดใจก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักเดินเข้ามาใกล้ประตูเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงใหญ่เปลือยแผงอกกำยำสวมกางเกงผ้ายืดสีเทาขายาว มือหนายกขึ้นเสยผมเผยหน้าผากกว้างเห็นโครงหน้าหล่อเหลาคมเข้มดูดิบเถื่อนเร้าใจชัดเจน
ทั้งที่พระเ้าประทานรูปลักษณ์งามสง่า ไร้ที่ติมาให้ แต่มันกลับชอบทำหน้าตาโเี้อำมหิตดวงตาสีน้ำตาลอมแดงแข็งกร้าวทรงพลังอำนาจซะจนคนอื่นพากันเกรงกลัวไม่กล้าเข้าใกล้แม้จะชื่นชอบหรือหลงใหลมากแค่ไหนก็ทำได้แค่เมียงมองแล้วนำกลับไปเพ้อฝันราวกับสมบัติต้องห้ามที่ไม่สามารถแตะต้องได้
ถึงจะน่าหมั่นไส้ไปสักหน่อยแต่มันก็เป็เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา นอกจากเขาแล้วใครจะกล้าคบมัน
“อาการน้องเขาเป็ไงบ้างวะ”
“มึงเข้าไปดูเองเถอะกูรู้แค่ว่ามันยังไม่ตาย แต่น่าจะหนักอยู่ เพราะเมื่อคืนถูกกูทำซ้ำไปอีกรอบ”
“ไอ้ไตร!มึงจะบ้ารึไงวะ จากที่กูฟังมาน้องเขาก็อาการย่ำแย่อยู่แล้วมึงยังจะหื่นปล้ำน้องเขาอีก ป่านนี้เนื้อไม่ช้ำหมดแล้วเหรอ”
“อย่าพูดมากเข้ามาดูอาการมันได้แล้ว” ไตรวิชญ์ทำหน้าโหดตาดุใส่เพื่อนเสร็จก็เดินกลับเข้าห้อง
ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่ตรงปลายเตียงสองมือกอดอก สายตาจับจ้องไปยังร่างบางซึ่งถูกม้วนเป็ก้อนกลมๆ อยู่ใต้ผ้าห่มเห็นเพียงเส้นผมโผล่ออกมากระจุกหนึ่งกวินวางกระเป๋าปฐมพยาบาลสีดำลงบนโต๊ะข้างหัวเตียงพลางมองไปยังเ้าก้อนกลมที่ถูกห่อมิดชิดบนเตียงแล้วก็หลุดขำ
“มึงห่อมิดไปไหมวะกลัวน้องเขาจะหายใจไม่ออกว่ะ เปิดผ้าห่มออกหน่อยกูต้องตรวจร่างกายน้องเขาอย่างละเอียด เล่นพันผ้าซะไม่เห็นหน้าเห็นภาพเห็นตาซะขนาดนี้ จะให้กูดูอาการยังไง”
กวินพูดไปพลางกลั้นขำไปพลางขณะที่มองใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ของไตรวิชญ์ แต่สายตากลับดุดันน่ากลัวแววตาอำมหิตเืเย็นจ้องเขม็งเขาราวกับจะกินเืกินเนื้อ ส่งสัญญาณเตือนกลายๆว่าถ้ายังไม่หุบปากอีก ฟันหน้าเขาได้กระเด็นหลุดออกจากปากทั้งแผงแน่
มันเป็เื่ปกติที่อัลฟ่าจะหวงอาณาเขตของตนและไม่ชอบให้มีกลิ่นอัลฟ่าอื่นเข้ามาปะปนในห้องแต่นี่มันเป็เหตุสุดวิสัยที่เขาเลี่ยงไม่ได้จะไม่ชอบใจหรือหงุดหงิดก็น่าจะเก็บอาการหน่อย มันเป็คนเรียกเขามาเองแท้ๆยังมาแยกเขี้ยวใส่อีก
ไตรวิชญ์ข่มอาการหงุดหงิดงุ่นง่านใจไว้เดินเข้าไปดึงผ้าห่มออกจากตัวนิมมานเผยใบหน้าอ่อนเยาว์น่ารัก ลำคอขาวเนียนมีแต่รอยดูดเม้มขบกัดเป็รอยฟันและหยุดไว้ที่ไหล่มน ก่อนจะกระชากกลับขึ้นมาปิดไว้เหมือนเดิมเพิ่มเติมคือมิดชิดจนไม่เห็นแม้แต่เส้นผม ทำเอากวินถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะอ้าปากค้างอย่างพูดอะไรไม่ออก
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้เห็นอาการหวงของของมันไม่คิดว่าจะหนักเอาเื่ขนาดนี้ สงสัยคงต้องระวังตัวไว้หน่อยแล้วไม่งั้นคงถูกใครบางคนแถวนี้ควักลูกตา
“เอาผ้าห่มออกหน่อยสิวะมึงจะฆ่าน้องเขารึไง รู้แล้วว่าหวงโอเมก้าตัวเอง แต่ไม่ต้องทำขนาดนั้นไหมวะ”เสียงทุ้มนุ่มกึ่งขบขันเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มละมุนใบหน้าสุภาพอ่อนโยนของว่าที่หมอมักล่อลวงพวกสาวๆ พยาบาลให้มองตามเป็พรวนแต่ใช้ไม่ได้ผลกับไตรวิชญ์ที่ยิ่งมองก็ยิ่งกระตุ้นโทสะให้ลุกโชน
“จะพูดมากอีกนานไหมถ้าไม่ตรวจก็ไสหัวออก ไป”
“โอเคๆกูตรวจ แต่มึงเลิกผ้าห่มขึ้นมาไว้ตรงก้นน้องเขาได้ไหมวะกูจะดูช่องทางด้านหลังให้ว่าฉีกขาดรึเปล่า”
“ไอ้วิน”
“งั้นกูหันหลังให้ก็ได้เชิญมึงตรวจดูเอาเองเลย แล้วค่อยมาบอกอาการกู เื่ง่ายๆแค่นี้มึงคงทำเองได้ใช่ไหม”
เห็นหน้าตาเหี้ยมโหดสายตาพิฆาตราวกับดาบคมกริบกวินก็รีบขอยอมแพ้ไม่คิดยั่วโทสะคนอารมณ์ร้อนอีก ชายหนุ่มหันหลังหน้ามองผนังห้องสองมือล้วงกระเป๋าเงี่ยหูฟังเสียงเสียงยวบลงของเียงไตรวิชญ์ปรายตาขุ่นขวางมองเพื่อ นหนุ่มดูให้แน่ใจว่ามันไม่หันกลับมาแอบมองก็ตลบผ้าห่มมากองไว้เหนือบั้นเอวใช้มือแหวกแก้มก้นขาวอวบออกจนเห็นรูเล็กๆ ด้านหลัง
“บวมแดงไม่มีเื คงไม่ถึงขั้นฉีก”
“บวมมากไหม”
“นิดหน่อย”เสียงห้าวลึกบอกตามความจริง คิดว่าเป็เพราะกลไกตามธรรมชาติของร่างกายโอเมก้าที่พอเข้า่ฮีทจะขับน้ำหล่อลื่นตรงช่องทางหลังให้ง่ายต่อการผสมพันธุ์
ฟรึบ
มือหนากำผ้าห่มแน่นขึ้นพร้อมกระชากลงปิดมิดข้อเท้าจะก้นขาวๆ หรือข้อเท้าเล็กบาง เขาก็ไม่อยากเห็นมันตอนนี้ทั้งนั้น แค่จมูกได้กลิ่นหอมอ่อนจางก็แทบระงับอารมณ์ไว้ไม่ไหว
ร่างสูงกำยำผุดลุกขึ้นจากเตียงเดินเข้าไปหาคนที่ยังยืนหันหน้าเข้าหาผนังไม่พูดพร่ำทำเพลงก็คว้าท่อนแขนไอ้เพื่อนตัวร้ายให้ออกจากห้องยังดีที่กวินไหวตัวทันเอื้อมมือคว้ากระเป๋าสะพายมาถือไว้แล้วเดินตามแรงกระชากรุนแรงของอีกฝ่าย
ดูท่าไอ้ไตรจะอาการหนักยิ่งกว่าที่คิดไว้กลิ่นฟีโรโมนของเด็กโอเมก้าคนนี้มีอิทธิพลต่อเพื่อนรักเขามากหรือเพราะเป็คู่แห่งโชคชะตาจึงมีผลกระทบค่อนข้างมากอย่างช่วยไม่ได้
ฝืนอะไรก็ฝืนได้แต่ฝืนชะตาลิขิตมันยาก ก็ต้องดูว่าหลังจากนี้เพื่อนของเขาจะทำอย่างไรต่อไป เพราะที่ผ่านมามันไม่เคยเฉียดเข้าใกล้โอเมก้าทั้งหญิงและชายไม่เชิงว่ารังเกียจ แต่เป็ความต่างของชนชั้น
ไตรวิชญ์เป็อัลฟ่าสายเืบริสุทธิ์ที่ไม่มีอย่างอื่นเจือปน ทั้งพ่อและแม่เป็อัลฟ่า ต้นตระกูลก็เช่นกันเ้าตัวคงอยากรักษาสายเืแท้ไว้มากกว่าจะเป็สายเืผสมหรือมีเืของโอเมก้าเจือปน
เหล่าอัลฟ่าชั้นสูงต่างก็ไม่อยากยุ่งกับโอเมก้าที่ชอบล่อลวงอัลฟ่าให้สยบอยู่แทบเท้าด้วยกลิ่นยั่วยวน
สมัยก่อนมีโอเมก้าบางกลุ่มที่ฉลาดเ้าเล่ห์คิดอยู่เหนือกว่าเหล่าอัลฟ่าจึงใช้กลิ่นดึงดูดมอมเมาให้อัลฟ่าเกิดการต่อสู้แย่งชิงกันเองความเสียหายตอนนั้นไม่น้อยเลย กว่าจะได้สติกลับมาก็สูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สินภายหลังอัลฟ่าจึงระวังตัวมากขึ้น และเพื่อไม่ให้เกิดประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิมถึงออกไล่ล่าโอเมก้าและกดขี่ข่มเหงจองจำให้เป็ทาสรับใช้ตน
่หลังโอเมก้าลดน้อยลงบ้างก็ตาย บ้างก็ถูกขาย และกลายเป็ของกำนัลอัลฟ่าชนชั้นสูงส่วนใหญ่จะถูกใช้งานเป็เครื่องบรรเทิงใจ หรือไม่ก็เป็เครื่องมือผลิตทายาทเพราะอัตราให้กำเนิดทายาทอัลฟ่าสูงกว่าคู่อัลฟ่าด้วยกัน
“ให้น้องเขากินยาลดไข้ตามเวลาที่ระบุไว้หมั่นเช็ดตัวลดอุณหภูมิ ไม่ให้สูงเกินไปเดี๋ยวจะช็อก แล้วนี่เป็ยาทาลดบวมอย่าลืมทาให้เ้าตัวน้อยด้วย ถึงช่องทางจะไม่ฉีกขาดแต่ถ้าเป็ไปได้ก็อยากให้พักการมีเพศ สัมพันธ์ กูเตรียมยาระงับฮีทไว้แล้วส่วนมึงกูเอายาระงับรัทมาฝาก เผื่อมึงอดใจไม่ไหวจะได้ไม่เผลอทำรุนแรงเกินไปเดี๋ยวจากที่จะหายมันจะอาการหนักขึ้นอีก”
“พูดมากมึงกลับไปได้แล้ว ฝากบอกห้องครัวด้วยว่าให้เอาอาหารขึ้นมาให้กูข้างบนห้อง”
“กูรีบมาแต่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลยจะรีบไล่ให้กลับไปไหน ขอลงไปทานข้าวข้างล่างหน่อยแล้วกัน”
“เื่ของมึงเถอะจะไสหัวไปไหนก็รีบไป ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจกระทืบมึงคาตีนตรงนี้”
“ไอ้โหดเอ๊ย!ขอให้เมียเด็กเกลียดขี้หน้าไม่อยากเข้าใกล้!”
“ไอ้กวิน!”เสียงกัมปนาทตวาดลั่นพร้อมแรงกดดันที่ส่งออกมาหากแต่กวินกลับหัวเราะชอบใจเดินออกมาอย่างอารมณ์ดี
พวกเขาสองคนรู้จักกันั้แ่เกิดเพราะสองตระกูลเป็เครือญาติกันรู้จักกันมาั้แ่สมัยรุ่นพ่อรุ่นแม่ รุ่นลูกเลยพลอยสนิทสนมกันไปด้วยครอบครัวเราสองคนปรองดองกันดี ฝ่ายตระกูลเขายึดอาชีพแพทย์เป็หลักเกือบทั้งหมดเป็หมอรักษาคนป่วยคนเจ็บ ส่วนตระกูลของไอ้ไตรทำธุรกิจสีเทาแต่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยานรกและการค้ามนุษย์
กวินเดินลงบันไดโดยบนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเ้าเล่ห์หลังจากเห็นอาการหลงเมียเด็กของเพื่อนรักยาคุมกำเนิดที่เตรียมไว้ก็ถูกเก็บลงกระเป๋าไม่ได้ให้ไป
โอเมก้าน้อยคนนั้นเป็คู่แห่งโชคชะตาของเพื่อนเขาแถมยังถูกกัดคอตีตราไปแล้วหากถูกไอ้จอมโหดทิ้งขวางไม่ไยดีก็ออกจะดูน่าสงสารไปสักหน่อยการให้กำเนิดทายาทคนแรกแก่ตระกูลหิรัญรชตในเวลานี้อาจเป็หนทางรอดที่ดีที่สุดแล้วก็ได้
หรือต่อให้ได้ยาคุมกำเนิดไปก็คงไม่ช่วยอะไรอยู่ดีขนาดเด็กมันหลับยังจ้องซะอย่างกับจะกลืนกินลงท้องกลิ่นที่ไตรวิชญ์ปล่อยออกมามีความกระหายความปรารถนาแรงกล้าและเพราะฝืนกดมันไว้ทำให้อารมณ์แปรปรวนไม่คงที่ เกิดอาการหงุดหงิดโมโหร้ายเห็นใครก็เหม็นขี้หน้าไปหมด จนกว่าจะได้กินเด็กน้อยน่ารักคนนั้นสภาพเหมือนคนติดยาของมันก็คงไม่ดีขึ้นหรอก
เขาถึงได้ให้ยาระงับรัทไปเพราะรู้ว่าอีกสักพักมันต้องจับน้องเขาฟัดอีกรอบแน่
ไตรวิชญถอนหายใจระบายความขุ่นมัวอัดอั้นในอกก่อนจะผลุบหายเข้าไปในห้องอีกค รั้งพร้อมกับล็อกประตูแ่าไม่ให้ใครเข้ามารบกวนในมือถือถุงยาสีขาวเดินกลับไปวางไว้บนโต๊ะ ั์ตาแดงก่ำฉายแววอดทนอดกลั้นเปลวเพลิงแห่งปรารถนาคุโชนอาบท่วมสองตาฟันกรามขบกัดระงับความ้าด้านมืดในใจไว้
ชายหนุ่มสบถเสียงต่ำรีบค้นถุงยาควานหายาระงับรัทที่กวินเอามาให้ก่อนจะปักเข็มที่แขนฉีดยาเข้าเส้นเื หวังว่ายาระงับจะออกฤทธิ์เร็วพอให้เขายับยั้งสติทัน เขาเม้มปากแน่นยื่นมือไปรินน้ำใส่แก้วคุ้ยเอายาของเด็กนี่ออกมา แล้วนำไปป้อนใส่ปากพร้อมกับน้ำ
ที่ให้กินไปเป็ยาลดไข้กับยาระงับฮีทถึงกลิ่นฟีโรโมนจะเบาลงไปมากเพราะเด็กนี่หลับอยู่แต่ก็สร้างความปั่นป่วนให้แก่เขาไม่น้อย หัวใจยังคงร้อนรุ่มเหมือนมีกองไฟสุมอยู่ท่อนล่างก็คึกคักจนปวดร้าว เขารีบหาผ้ามาปิดจมูกถอยกรูด ไปอยู่ชิดมุมห้องด้านในสุดมองโอเมก้าตัวดีที่นอนหลับสนิทไม่รู้เื่รู้ราวอะไร ไม่รับรู้ถึงความทรมานของเขาที่ใกล้จะสติแตกเข้าไปทุกที
เด็กนี่ก็เหมือนสารเสพติดชนิดรุนแรงเพียงได้เสพหนึ่งครั้งก็ติดใจจนอยากเสพอีกแล้วพอไม่ได้เสพก็เกิดอาการมือสั่นใจสั่น รู้สึกกระวนกระวายอยู่ไม่สุขร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อเพราะอุณหภูมิ ที่สูงขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
“อื้อ...”เสียงครางอู้อี้ใต้ผ้าห่มดังขึ้น ก่อนจะมุดหัวออกมาผมเผ้ายุ่งเหยิงใบหน้าเรียวรูปไข่น่ารักน่าชัง ดวงตาดำขลับแวววาวปรือมองมายังเขาแล้วทำตาหวานส่งเสียงอืออาร้องเรียกหาอย่างออดอ้อนเว้าวอน
คิ้วเข้มย่นเข้าหากันแทบจะในทันทีที่เห็นท่าทางยั่วยวนเร้าอารมณ์ของเ้าก้อนกลมบนเตียงนอนใบหน้าหยาดเยิ้มชวนเสน่หากำลังคลี่ยิ้มหวานน่าใคร่มาให้คล้ายกับเชิญชวนไตรวิชญ์คำรามเสียงต่ำผ่านลำคอที่ปรากฏเส้นเอ็ดบวมปูด หน้าแดงๆกับท่าทางบิดเร่ากอดรัดผ้าห่มไปมาจนเสียดสีกับเนื้อตัวเปลือยเปล่ากำลังทำลายความอดทนของเขาให้ขาดสะบั้น
ชายหนุ่มกดแผ่นหลังติดกับผนังไม่ยอมเดินเข้าไปหาและอีกฝ่ายก็ทำได้แค่ส่งสายตาน่าสงสารตอบกลับมาเพียงเท่านั้นเพราะกลัวแรงกดดันที่พุ่งตรงมาหา มันทั้งอึดอัดและอยากชวนให้วิ่งหนีแต่ความปรารถนาร้อนรุ่มดั่งเปลวไฟกำลังรั้งตัวเขาไว้
โอเมก้าตัวน้อยดิ้นพล่านอยู่บนเตียงด้วยความทรมานเสียงครางเว้าวอนเริ่มประสานกับเสียงร้องไห้คร่ำครวญทั้งที่ได้กลิ่นหอมลอยโชยมาจนร่างกายปั่นป่วน แต่กลับไม่มีแรงที่จะลุกไปหาแถมเ้าของกลิ่นที่เขาปรารถนาจะชิดใกล้ยังส่งเสียงคำรามมาข่มขู่จนตื่นกลัวเสียขวัญ
เขาจำกลิ่นสดชื่นเหมือนแดดยามบ่ายส่องกระทบบนทุ่งหญ้าเขียวขจีนี้ได้อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น อยู่ใกล้แล้วรู้สึกปลอดภัยแต่ทำไมเหมือนมีกำแพงล่องหนคอยผลักดันกลับมาน้ำตาแห่งความน้อยใจเริ่มรินไหลอาบใบหน้าสายตาตัดพ้อถูกส่งไปจู่โจมคนใจร้ายที่อยู่ใกล้ๆ ทว่าทำเหมือนไร้ตัวตน
ถึงมองเห็นไม่ชัดแต่ก็รับรู้ว่าอยู่ตรงไหน จมูกเขาได้กลิ่นอัลฟ่าวนเวียนอยู่รอบตัวหอมฉุนจนเวียนหัวไปหมด ร่างกายสะบัดร้อนสะหนาวช่องทางหลังขับรินหยาดน้ำใสออกมาเรื่อยๆ เปรอะเปื้อนตามเรียวขาที่ถีบยันฟูกนอนแล้วกลิ้นตัวพันผ้าห่มไปมาเหมือนเล่นสนุก
ขนาดไม่ได้สติกลับมาเต็มที่ก็ยังยั่วยวนเขาไปตามสัญชาตญาณเพราะได้กลิ่นของกันและ กัน ร่างกายจึงถูกดึงดูดเข้าหาอย่างยากจะต้านทาน
ไตรวิชญ์ยืนมองด้วยสายตาดุดันแข็งกร้าวความกระหายหิวทำให้ทั้งร่างสั่นเทาเพียงแต่ถูกกดทับไว้ด้วยฟางเส้นสุดท้ายที่ยังคงเหนียวแน่นอยู่ทว่าอีกไม่นานก็ใกล้จะถูกกระชากจนขาดออกจากกัน
อัลฟ่าอย่างเขามีความถือดีและทะนงตัวในสายเืพวกเขาอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร เป็ผู้ล่าที่แข็งแกร่งพละกำลังเหลือล้นจนไร้ผู้ต่อกร ตลอดชีวิตไม่เคยอยู่ใต้อาณัติใครแล้วทำไมถึงต้องยอมลดตัวลงไปพัวพันกับโอเมก้าผู้อ่อนแอที่อยู่ในจุดต่ำสุดเป็เพียงแค่ทาสบำเรอความใคร่ มีหน้าที่แค่ให้กำเนิดทายาทพอใช้งานเสร็จก็เฉดหัวพวกมันทิ้ง
ไตรวิชญ์ไม่เคยดูถูกใครก็ตามที่เกิดมาเป็โอเมก้าแต่ก็ไม่ปรารถนาที่จะเฉียดเข้าใกล้ และไม่เคยนึกฝันว่าตัวเองจะมีคู่แห่งโชคชะตาราวกับมีสายสัมพันธ์ ที่ตัดไม่ขาดเชื่อมกันไว้
เขาพยายามฝืนสัญชาตญาณของสัตว์ป่าที่เรียกร้องหาคู่ครอง กดข่มกระแสความร้อนที่ไหลเวียนไปทั่วร่างจนร่างกายเกร็งเครียดกระตุกสั่นใบหน้าคมคร้ามดุร้ายเจือด้วยความเดือดดาล เสียงแหบต่ำเค้นผ่านลำคอหนาั์ตาเปลี่ยนเป็สีแดงฉานคล้ายโลหิต
ไม่อาจฝืนสัญชาตญาณอันแรงกล้านี้ได้ ไม่รู้ว่าั้แ่เมื่อไหร่ที่ขาของเขาขยับก้าวออกไปก่อนที่สมองจะสั่งการ คิดอยากจะห้ามก็สายไปเสียแล้ว
ช่างหัวมันเถอะบางทีเขาอาจจะแค่ติดใจกลิ่นหอมๆ เนื้อตัวนุ่มๆ ของมันพอได้กินจนอิ่มท้องก็คงจะหายอยากเบื่อไปเอง
เพียงแต่เ้าตัวไม่รู้ว่ายิ่งเข้าใกล้โอเมก้าตัวน้อยที่กำลังดีดดิ้นส่งเสียงครางกระเส่ามากเท่าไหร่ร่างกายก็ยิ่งปฏิกิริยารุนแรง หัวใจเต้นถี่กระชั้น หยาดเหงื่อผุดซึมตามิัและอะไรบางอย่างใต้กางเกงก็ดุนดันเหยียดขยายจนไม่สามารถใหญ่โตไปมากกว่านี้ได้อีกแล้ว
ร่างหนาสลัดกางเกงจนหลุดจากท่อนขาก่อนกระโจนพุ่งเข้าใส่ร่างเย้ายวนยั่วกำหนัดที่ส่งเสียงครางหวานพลางทำตาเว้าวอนอย่างน่ารักน่าใคร่เรียกร้องหาอัลฟ่าของตนด้วยความปรารถนาจะหลอมรวมร่างกายเป็หนึ่งเดียวกัน
พอเข้าถึงตัวได้ไตรวิชญ์กระชากโอเมก้าตัวดีมากอดรัดแน่นปิดปากกลืนกินเสียงครางแว่วหวานที่ปั่นป่วนอารมณ์เขาจนแทบสติแตกมือหยาบกระด้างลูบไล้ผิวกายเนียนละเอียดสูดกลิ่นหอมหวานที่อบอวลแผ่ซ่านโอบล้อมรอบตัวพวกเขา อีกฝ่ายโอบสองแขนกอดหลังเขาไว้ยิ้มเผล่ตาหยีด้วยความตื่นเต้นดีใจที่เขายอมมาหาโดยไม่รับรู้ว่ากำลังทำให้เขาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง
โกรธที่ควบคุมตัวเองไม่ได้โกรธที่แค่ได้กลิ่นก็แทบจะกลายร่างเป็หมาป่ากระโจนเข้าขย้ำลูกแกะอย่างหน้ามืดตามัว
เหยื่อตัวน้อยหัวเราะคิกคักชอบใจยิ่งเบียดเนื้อตัวนุ่มๆ เข้าหาร่างกายแข็งแกร่งกำยำสองขาเกี่ยวพันกับท่อนขาเพรียวยาว มือเรียวยื่นไปขยำบั้นท้ายแน่นๆ ของคนตัวโตเล่นทำเอาฝ่ายรุกสะดุ้งะเืครางเสียงสั่นพร่า ก่อนจะส่งเสียงขู่ใส่เ้าของมือซุกซนที่เริ่มเลื้อยไปทั่วอย่างไม่เกรงกลัว
ยาบัดซบของไอ้เพื่อนเวรใช้ไม่ได้ผลเลยทั้งสองอย่างทั้งยาระงับรัทและฮีทไม่มีผลอะไรต่อร่างกายพวกเขาเลย
สองกลิ่นปะปนกันไปอากาศสองร่างกอดรัดนัวเนียกันบนเตียงจนเกิดเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดตามแรงขับเคลื่อนของอัลฟ่าหนุ่มที่เคี่ยวกรำโอเมก้าหน้าสวยตาหวานเยิ้มช่างยั่วทั้งออดอ้อน ทั้งกระเซ้าเย้าแหย่พอโดนเอาคืนกลับบ้างก็หวีดครางสะอื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าคล้ายกับถูกใจเกาะติดตัวเขาไม่ยอมปล่อยเลย
ชอบถูกรังแกนักใช่ไหมตื่นมาอย่ามาร้องโอดครวญตัดพ้อเขาว่ากินดุจัดหนักเกินไปแล้วกัน เพราะมันไม่ปล่อยให้เขาได้มีสติยับยั้งชั่งใจเผลอเดินหน้าพุ่งเข้าใส่เต็มกำลังแทนที่จะละเว้นคนป่วยให้ได้นอนพักรักษาตัว
.........................
Talk : ยาวๆ ไป อิพี่ก็รุกเดินหน้ากินน้องอย่างเดียวน้องก็จะยั่วหน่อยๆ แบบไม่รู้ตัว จะดูน้ำหน้าคนเตรียมจะทิ้งขวางน้องถึงหมดฮีทก็พนันได้เลยว่าไม่ยอมปล่อยตัวไปหรอก เหอะๆๆหมั่นไส้พวกปากร้ายแต่เผลอเป็ไปไม่ได้ต้องจับน้อนกินตลอดอดทนได้ไม่ถึงสิบนาทีก็กระโจนเข้าใส่แล้ว ทำมาเป็พูดดี น่าตีจริงๆ
สั่งจองหนังสือได้ที่เพจ รายละเอียดแปะไว้ในใบจองครับ
50K
