ณ บ้านกลางสวนหลังใหญ่
แม้บรรยากาศยามเช้าจะเต็มไปด้วยความสดใจ แต่บรรยากาศภายในห้องรับแขกกลับเต็มไปด้วยอารมณ์อึมครึมแสนอึดอัด บนโซฟายาวมีชายร่างสูงรูปร่างล่ำสันนั่งกางขาด้วยสีหน้าตึงเครียด ใบหน้าของเขามีรอยย่นและรอยขีดบนหน้าผาก บ่งบอกได้ถึงอายุอานามและการเป็พ่อคนมาแล้ว หนวดและเครามีสีขาวแซมบางๆ ผิวสีแทนเข้มหยาบกร้านสม่ำเสมอไปทั้งตัว
ศักดิ์เป็ชายรุ่นใหญ่อายุใกล้จะเข้าเลขห้า ด้วยเป็คนมีฐานะและมีหน้ามีตา ทำให้รูปร่างกำยำล่ำสันจากข้าวปลาอาหารมากกว่าคนรุ่นเดียวกัน ชายวัยกลางคนมีที่ทางและตึกราบ้านช่องให้เหล่าพ่อค้าแม่ค้าได้เช่า ทรัพย์สินทั้งหลายถูกนำมาตกแต่งบ้านจนใหญ่โตโออ่าไปทุกส่วน แต่ถึงจะสุขสำราญมากกว่าคนทั่วไป แต่ใบหน้าคมคายกลับเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและขุ่นเคือง
ลมหายใจดิบๆจากร่างสูงพ่นระบายออกมาและส่งสายตาไปยังชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าของหนุ่มคนนั้นตรงข้ามกับศักดิ์ทุกอย่าง เขาหล่อเหลามาดแมนเอาการ แต่กลับไม่มีสง่าราศรีและท่าทางทรงอำนาจเท่าชายรุ่นใหญ่เท่าไหร่นัก
“มึงมีอะไรก็รีบว่ามา”
หลังจากที่นั่งจ้องเป็ปลากัดกันมานาน ศักดิ์ก็เริ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ชายหนุ่มรูปหล่อคนนั้นดูท่าทางกระอักกระอ่วน แต่ก็เงยหน้าทำใจดีสู้เสือเหมือนกับทุกๆครั้งที่เคยทำ
“ผม…ผมจะมาขอขมาพ่อน่ะครับ”
“ใครพ่อมึง”
“…..”
เมศสะดุ้งโหย่ง
เมื่อชายรุ่นพ่อกระทืบเท้าชี้หน้าพร้อมกับขู่คำราม ใบหน้าของนายร้อยหนุ่มรูปงามก็ถึงกับถอดสีทันที เมศเป็ตำรวจนายร้อยที่ย้ายมาประจำการในอำเภอแห่งนี้ได้เพียงปีเดียว และด้วยรูปร่างหน้าตาปานพระเอกในละครโทรทัศน์ มันก็ได้ทำให้สาวน้อยสาวใหญ่วิ่งไล่ตามกันเป็โขยง
โดยเฉพาะลูกสาวของศักดิ์...
ชายฉกรรจ์วัยกลางคนมีลูกสาวสองคน พี่คนโตแต่งงานและย้ายไปอยู่กับสามีที่ต่างจังหวัด ส่วนคนเล็กที่ทำให้ผู้เป็พ่อหนักใจนั้นก็กำลังเรียนบัญชีอยู่ในมหาลัยใจกลางเมืองใหญ่ ศักดิ์ไม่รู้ว่าแก้วตาไปรู้จักกับไอ้ตำรวจนายร้อยได้ยังไง มารู้ตัวอีกทีก็ทราบข่าวว่าทั้งสองคบหาดูใจกันมานานเกือบจะหนึ่งปีแล้ว
ศักดิ์จะไม่ว่าอะไรเลยถ้าลูกสาวของเขามีความสุข แต่ตลอดการคบหาดูใจกับหนุ่มตำรวจรูปหล่อคนนี้มานั้น ผู้เป็พ่อก็เห็นลูกสาวช้ำอกและร้องห่มร้องไห้จากความเ้าชู้ของเมศมานับครั้งไม่ถ้วน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นายตำรวจใส่ชุดเต็มยศมานั่งขอความเห็นใจจากว่าที่พ่อตา ชายวัยกลางคนเบื่อขี้หน้าหล่อเหลาที่หลอกล่อสาวน้อยสาวใหญ่ให้ปวดใจเต็มทน!
“ผม…ผมอธิบายทุกอย่างได้นะครับลุงศักดิ์”
“หึ คราวที่แล้วมึงก็พูดแบบนี้ ไม่คิดจะหาคำอื่นมาหลอกกูเลยหรอ”
“ผมไม่ได้หลอกนะครับ น้องแก้วเข้าใจผมผิด ผมแค่อยากขอโอกาสเจอน้องอีกครั้ง”
“ไอ้นี่ มึงคิดว่ามึงเป็ใคร!”
เ้าของบ้านร่างสูงใหญ่ลุกขึ้น ทำให้เมศได้เห็นสัดส่วนความสูงของชายวัยพ่อ แม้ตำรวจนายร้อยจะสูงเกือบร้อยแปดสิบ แต่ว่าที่พ่อตาจอมโหดนั้นกลับตัวใหญ่กว่าเขามาก สีหน้าและแววตาโกรธแค้นทำให้ชายหนุ่มไม่กล้าสบตา เมศไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาแก้ตัว เขาตัดสินใจลงมาจากโซฟา ก่อนจะนั่งคุกเข่ายกมือไหว้ขอขมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
“ผมรักน้องแก้วจริงๆนะครับลุงศักดิ์ ให้ผมได้พูดคุยกับน้องอีกสักครั้งเถอะครับ ถ้าน้องไม่รักผมแล้ว ผมจะไม่มาเหยียบบ้านหลังนี้อีก”
“กูไม่ฟังอะไรทั้งนั้น มึงไสหัวออกไปจากบ้านของกูได้แล้ว!”
“ถ้าลุงศักดิ์ไม่เชื่อ…”
นายตำรวจหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะชูกล่องตลับสีแดงให้ชายวัยกลางคนได้ดู ในนั้นมีแหวนวงเล็กแวววาวซ่อนอยู่ แม้จะไม่ได้ราคาแพงมาก แต่มันก็ทำให้ลูกสาวคนเล็กที่ซ่อนตัวแอบมองรีบวิ่งกรูออกมาจากมุมห้องด้วยท่าทางดีดดิ้น
แก้วตากระโจนเข้ากอดแฟนหนุ่มด้วยความดีใจ แม้ว่าจะพึ่งจับได้ ว่าเขาแอบไปเดินควงสาวต่างอำเภอในห้างใหญ่คาตามาก็ตาม!
“แก้ว ทำอะไรของเอ็ง!”
“แต่งค่ะ หนูจะแต่งกับพี่เมศค่ะพ่อ”
“อีลูกคนนี้ เสียสติไปแล้วหรอ!”
“หนูยกโทษให้พี่เมศทุกอย่างค่ะพ่อ อย่าโกรธพี่เขาเลยนะคะ”
ศักดิ์หน้าแดงจัด
ควันแห่งอารมณ์บ้าคลั่งพุ่งออกมาจากรูหู คิ้วดกหนากระตุกสั่นด้วยความโกรธ สันกรามนูนเด่นขบกันไปมาจนเกิดเสียง ผู้เป็พ่อไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเตือนสติลูกสาว เพราะที่ผ่านมาเขาก็พูดทุกอย่างจนไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว ลมหายใจปลงๆพ่นออกมายาวๆ ก่อนที่ฝ่ามือจะเริ่มผ่อนคลายและชี้ไปทางชายหญิงทั้งสองที่กอดกันเป็เกลียว
“มึงแน่ใจนะ ไอ้เมศ”
“ผมรักน้องแก้วครับพ่อ วิธีนี้เท่านั้นใช่มั้ยครับที่จะทำให้พ่อเชื่อใจผม”
เมศเปลี่ยนสรรพนามกับชายวัยกลางคน ก่อนจะสวมแหวนในตลับเข้านิ้วนางข้างซ้ายลูกสาวเ้าของบ้านต่อหน้าต่อตา ศักดิ์เห็นท่าทางดีดดิ้นของลูกสาวก็ทำได้เพียงถอนหายใจ แต่ถ้าหากเมื่อไหร่ที่เห็นเธอร้องไห้อีก ผู้เป็พ่อก็มีวิธีเอาคืนไอ้ตำรวจรูปหล่อมากมาย โดยที่ชายหนุ่มคนนี้ไม่มีทางคาดถึงอย่างแน่นอน!
“ก็ได้ ถ้าจะแต่งงานก็ต้องรอให้ลูกสาวข้าเรียนจบก่อน”
“ครับพ่อ”
“ไอ้เมศ มึงยังไม่ต้องเรียกกูว่าพ่อ คำนี้ต้องใช้เวลาอีกนาน”
“ค…ครับ”
292
