ห้าปีต่อมาธาราก้าวขึ้นมาเป็รองประธานบริษัทได้ด้วยความสามารถและได้รับการยอมจากผู้บริหาร เขาปฏิเสธตำแหน่งประธานบริษัทเมื่อสองปีที่แล้วเพราะว่ายังไม่อยากรับผิดชอบอะไรที่ยิ่งใหญ่ขึ้นและไม่อยากก้าวหน้าแบบก้าวะโเพราะอยากแสดงความสามารถให้ทุกคนเห็นว่าเขาเหมาะสมกับตำแหน่งนั้นเสียก่อน
ศรศักดิ์จึงดำรงตำแหน่งประธานบริษัทต่อไปเพียงแค่ชื่อแต่งานทั้งหมดนั้นเขายกให้ธารามีอำนาจแทนเขาทุกอย่าง และคอยเป็ที่ปรึกษาอยู่ห่างๆเท่านั้น
ธารายังไม่แต่งงานเขาเลือกที่จะมีคู่ควงเพื่อแก้เหงาเป็ครั้งคราวโดยไม่มีการผูกมัดมากกว่าเขาจึงมีผู้หญิงมากหน้าหลายตาที่พามาหาความสุขที่ห้องพักส่วนตัวที่เคยอยู่สมัยเรียนอย่างไม่ขาดสายและแต่ละคนเขานั้นมีสัมพันธ์ด้วยไม่เกินสามเดือนก็เปลี่ยนคนใหม่แล้วเพราะไม่อยากให้ต้องมีเื่ยุ่งยากตามมาในภายหลัง
“นี่เป็ครั้งสุดท้ายที่ผมจะพาคุณมานอนที่นี่”ธาราบอกกับเลขานุการของผู้จัดการฝ่ายการตลาดของบริษัทเขาที่กำลังอยู่ใน่ที่มีความสัมพันธ์กับเขาอยู่และเธอรู้ดีว่าไม่ควรเรียกร้องอะไร เพราะธาราให้เธอมามากพอตามที่ตกลงกันเอาไว้แล้ว
“เสียดายจังเลยนะคะที่จะไม่ได้มีความสุขกับท่านรองแบบนี้อีก”เธอบอกพร้อมกับลูบไล้หน้าอกเปลือยเปล่าของเขาหลังจากเสร็จกิจในรอบแรกไปแล้ว
ธารายิ้มอย่างพอใจแต่ลูกอ้อนของเธอมันไม่ได้ผล เขาไม่อยากมีความสัมพันธ์กับใครนานๆ โดยเฉพาะยิ่งเป็พนักงานในบริษัทเขาให้มากสุดได้แค่เดือนเดียวเท่านั้น
“ถ้าเสียดายจะต่ออีกรอบก็ได้นะผมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว” ธาราบอกแล้วนอนนิ่งๆ รอให้เธอบริการให้เขา
เธอดึงผ้าห่มไปกองไว้ข้างเตียงแล้วจัดการเอาถุงยางอนามัยที่อยู่ในลิ้นชักมาจัดการสวมใส่และให้ความสุขกับธาราอย่างที่เขา้า
ธารานอนหลับตาทุกครั้งเขามักจะจินตนาการผู้หญิงเหล่านี้เป็แก้วกานดาเสมอ เวลาห้าปียังไม่สามารถทำให้เขาลืมความรักและััจากแก้วกานดาได้เลยและความโกรธมันทำให้เขาตามหาตัวเธอเพื่ออยากจัดการให้เธอตกเป็เบี้ยล่างของเขา แต่ก็ยังตามหาไม่เจอเหมือนว่าชื่อของเธอไม่อยู่ในระบบการจ้างงานของบริษัทใด และที่อยู่ตามทะเบียนบ้านก็เป็ที่อยู่ที่เธอยังไม่ได้แจ้งย้ายออกไปเลยทำให้ตามตัวยาก
ธาราครางเบาๆเมื่อคนที่อยู่้าขย่มและบดควงเขาอย่างต่อเนื่องเขากัดฟันแล้วลืมตาขึ้นมาเห็นว่าไม่ใช่แก้วกานดาเขาก็หงุดหงิดเล็กน้อย
เขาจับเธอให้นอนคว่ำในท่าคลานกดหัวลงไปกับที่นอนแล้วสอดใส่จากด้านหลังแล้วกระแทกเข้าไปอย่างดุดันเหมือนกำลังระบายความโกรธกับเธอ
หญิงสาวครางลั่นอย่างสุขสมเมื่อเจอรองประธานหนุ่มไฟแรงกระแทกเข้ามาอย่างไม่ยั้งเธอร้องบอกให้เขาทำแรงขึ้นอีกเรื่อยๆ ธารายกยิ้มอย่างพอใจที่เธอนั้นชอบบทรักที่เขามอบให้
เขากระแทกเข้าไปถี่ๆอย่างบ้าคลั่งและปลดปล่อยออกมาพร้อมๆ กับเธอก่อนจะเหวี่ยงถุงยางอนามัยที่เต็มไปด้วยคราบน้ำคาวทิ้งลงกับพื้นแล้วนอนก่ายหน้าผากโดยมีหญิงสาวนอนกอดเขาเอาไว้อย่างหมดแรง
*********************
แก้วกานดาขับรถไปส่งพวงหรีดที่ลูกค้าสั่งแล้วพร้อมกับไปรับลูกชายตัวน้อยกลับจากโรงเรียน
ชลธีคือเด็กชายวัยสี่ขวบที่มีหน้าตาน่ารักและช่างเจรจาเขาถูกเลี้ยงดูโดยแก้วกานดาและกาญจนาด้วยความรักและความอบอุ่นและเติบโตขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ เป็ที่รักของทุกคนที่พบเห็น
“คุณแม่คะวันนี้น้องไอซ์เืกำเดาไหลสามครั้งนะคะ ทางเราพยายามติดต่อคุณแม่ไปแล้ว แต่ไม่มีใครรับสายเลย”ครูประจำชั้นอนุบาลรายงานเื่ชลธีให้กับแก้วกานดาได้รู้
“ตายจริงขอโทษด้วยนะคะ พอดีว่าวันนี้ออกไปทำงานข้างนอก แบตโทรศัพท์หมดพอดีเลยค่ะขอบคุณมากนะคะที่ช่วยดูแลน้องไอซ์ให้” แก้วกานดาบอกแล้วรีบพาชลธีขึ้นรถกลับไปที่บ้านทันที
เมื่อไปถึงเธอก็พาลูกชายไปอาบน้ำแล้วเตรียมของใส่ตะกร้าเพื่อไปที่โรงพยาบาลเพราะตอนที่อาบน้ำเืกำเดาชลธีไหลอีกเป็รอบที่สี่ของวัน
“แม่ปิดร้านเลยนะคะแก้วจะพาไอซ์ไปหาหมอ” แก้วกานดาบอกมารดา
“ไอซ์เป็อะไร”กาญจนาถามอย่างใ
“เืกำเดาไหลสี่รอบแล้วค่ะแม่”แก้วกานดาบอกมารดา
“ให้แม่ไปด้วยไหม”กาญจนาถาม
“ก็ได้ค่ะแบตโทรศัพท์แก้วหมด ติดต่อไม่ได้เดี๋ยวแม่จะเป็ห่วงแก้วกับไอซ์เปล่าๆ” แก้วกานดาบอก กาญจนารีบปิดร้านแล้วถือกระเป๋าขึ้นรถเพื่อพาชลธีไปโรงพยาบาลในตัวเมืองทันที
“ไอซ์ไม่ฉีดยานะครับ”ชลธีบอกมารดาเมื่อรู้ว่าจะพาไปที่ไหน
“ไม่ได้ฉีดครับพาไปให้คุณหมอตรวจดูเฉยๆ” แก้วกานดาบอกลูกชายแล้วยิ้มให้เขา ชลธีหน้างอทุกครั้งมารดาก็บอกเขาแบบนี้แต่เขาก็โดนเข็มจิ้มทุกครั้งที่เธอพาไปโรงพยาบาล
พอตรวจเสร็จทั้งสามคนก็เข้าไปฟังผลคิดว่าชลธีไม่น่าจะเป็อะไรมาก แต่ผลการตรวจนั้นทำให้แก้วกานดาถึงกับแข้งขาอ่อนด้วยความใและคาดไม่ถึง
“น้องมีภาวะเืจางนะครับแต่ว่าหมอดูจากค่าเืแล้วอยากจะขอตรวจอีกครั้งอย่างละเอียดเพราะน้องอาจเป็โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง ซึ่งถ้าตรวจพบน้องต้องได้รับการปลูกถ่ายสเต็มเซลล์ให้เร็วที่สุด” นายแพทย์วัยกลางคนพูดขึ้นแล้วให้พยาบาลมาเจาะเืชลธีอีกครั้งเพื่อเอาไปตรวจอย่างละเอียด
ชลธีร้องไห้เป็รอบที่สองเมื่อโดนเจาะเืเอาไปตรวจแก้วกานดากอดลูกชายแน่น ภาวนาให้ผลตรวจออกมาเป็แค่โรคโลหิตจางธรรมดาเท่านั้น
แต่เหมือนว่าคำภาวนาของเธอจะไม่เป็ผลเมื่อผลเืออกมาพบว่าชลธีเป็โรคภูมิคุ้มกันบกพร่องที่เพิ่งจะแสดงอาการตอนที่เขาอายุสี่ขวบกว่า ทำเอาแก้วกานดาใจหายกาญจนาเองก็ใจนทำอะไรไม่ถูก
“มีทางรักษาไหมคะหมอ”
“หมอต้องขอตรวจไขกระดูกคุณแม่ว่าเข้ากับน้องได้หรือเปล่าถ้าเข้ากันได้ก็จะทำการปลูกถ่ายสเต็มเซลล์จากไขกระดูกของคุณแม่เอง ค่าใช้จ่ายเบ็ดเสร็จรวมถึงค่าพักรักษาตัวก็จะอยู่ที่หนึ่งล้านห้าแสนบาท”เขาบอกเธอ
แก้วกานดามือไม้สั่นเงินตั้งเป็ล้านเธอจะไปหาได้จากที่ไหน และที่สำคัญไขกระดูกเธอจะใช้ได้หรือเปล่าเธอก็ไม่รู้
“งั้นหมอเจาะไขกระดูกฉันไปตรวจเลยนะคะ”แก้วกานดาบอกเสียงสั่น
นายแพทย์วัยกลางคนพยักหน้าเขาให้พยาบาลพาแก้วกานดาไปที่ห้องผ่าตัดเล็กเพื่อทำการเจาะไขกระดูกออกมาตรวจ ก่อนจะบอกให้เธอกลับไปรอฟังผลที่บ้านเพราะต้องใช้เวลาตรวจสอบอย่างน้องหนึ่งวัน
แก้วกานดาให้ชลธีหยุดเรียนและแจ้งครูประจำชั้นไปเธองดรับงานที่ต้องออกนอกสถานที่และรับจัดดอกไม้ที่ร้านเพียงอย่างเดียวเพื่ออยู่ดูแลชลธีในระหว่างนี้
เมื่อผลตรวจออกแก้วกานดาได้รับแจ้งว่าไขกระดูกของเธอไม่สามารถเข้ากันได้กับลูกชายทางโรงพยาบาลแจ้งว่าไขกระดูกที่อาจจะเข้ากันได้คือคนที่เป็สายเืเดียวกัน เช่นพี่น้องที่พ่อแม่เดียวกันหรือว่าพ่อของเด็ก และผู้บริจาคที่มีสเต็มเซลล์จากไขกระดูกที่ใช้ด้วยกันได้ซึ่งต้องใช้เวลานาน เพราะอาการของชลธีนั้นเริ่มทรุดลงเรื่อยๆ ทำให้แก้วกานดาคิดหนักหากต้องไปขอความช่วยเหลือจากธาราแต่ว่าในเมื่อเขาเป็ทางเลือกสุดท้ายแก้วกานดาก็ต้องทำเพื่อรักษาชีวิตของชลธีเอาไว้
“แก้วจะไปขอร้องธารให้มาช่วยค่ะแม่ไขกระดูกของเขาอาจเป็ความหวังเดียวของเรา” แก้วกานดาบอกมารดามองดูชลธีที่นั่งเล่นของเล่นอยู่ด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวแต่ก็ยังฝืนเพราะความเป็เด็กทำให้อยู่นิ่งๆ ไม่ได้
“แล้วเขาจะยอมช่วยเราหรือแก้ว”กาญจนาถามอย่างเป็กังวล
“ไม่รู้ค่ะแม่แต่มันเป็ทางเลือกสุดท้าย ยังไงแก้วก็จะลองดูก่อน” แก้วกานดาบอกมารดา
ธารามีทั้งเงินและคุณสมบัติตามที่เธอ้าถ้าเขายอมช่วยเธอ ต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยอมทั้งนั้น
*********************
“ท่านรองคะมีแขกมาขอพบค่ะ” เลขานุการของธาราเข้ามาบอกเขา เธอมองเขาด้วยสายตาที่ยั่วยวนและให้ท่ามาตลอดแต่ธาราก็ไม่สนใจเธอ เพราะเขาไม่อยากมีสัมพันธ์กับเลขานุการของตัวเอง
“นัดไว้หรือเปล่า”ธาราถามโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสารตรงหน้า
“ไม่ได้นัดไว้ค่ะ”เธอบอกเขา
“งั้นก็ให้นัดไว้ก่อนแล้วค่อยมาวันอื่น”ธาราบอก
“ค่ะเดี๋ยวจะแจ้งคุณแก้วกานดาให้ค่ะ” เลขานุการบอกเขา ธาราชะงักทันทีที่ได้ยินชื่อของแขกที่มาขอพบเขา
“เดี๋ยวก่อนเมื่อกี๊คุณบอกว่าใครนะ” ธาราถามเธออีกครั้ง
“คุณแก้วกานดาค่ะแก้วกานดา สุยะระ”
“ให้เธอเข้ามา”ธาราบอกเลขานุการด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ วางปากกาในมือลงแล้วปิดแฟ้มตรงหน้าวางไว้ข้างโต๊ะใจเขาเต้นแรงเมื่อจะได้เจอแก้วกานดา ผู้หญิงที่เคยดูถูกและทิ้งเขาไป
แก้วกานดาก้าวเข้ามาในห้องทำงานของเขาเธอมองใบหน้าของอดีตคนรักด้วยความรู้สึกผิดและโหยหาเขาอยู่ในทีแต่มันไม่ใช่เวลาที่จะมารื้อฟื้นความหลัง เธอต้องรีบพูดธุระให้เสร็จเพราะชลธีอาการเริ่มแย่ลงไปทุกวัน
“นั่งลงก่อนสิแก้วกานดา” ธาราพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็าจนแก้วกานดาเริ่มหวั่นใจว่าเขาจะยอมทำตามคำขอร้องหรือเปล่า
*********************