“เด็กน้อย ฉันจะทำให้เธอรู้สึกดีจนต้องร้องขอเลยล่ะ ฉันชื่อ ไคจิ้นหยาง เรียกว่า หยางหยางก็ได้นะ โดยเฉพาะตอนที่เธอคราง” ไคจิ้นหยางเอ่ยเสียงแหบพร่า ร่างบางตรงหน้าช่างยั่วยวนเขาเหลือเกิน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาเป็ ‘แขก’ ในพิธีจบการศึกษาแบบนี้ แต่เด็กสาวที่อยู่ใต้ร่างเขาตอนนี้ต้องยอมรับว่าเธออยู่อันดับต้นๆ ของเด็กฝึกจริงๆ ทั้งหน้าตา ทั้งความสามารถ แค่คิดเขาก็คึกสุดๆ
เมื่อพูดจบไคจิ้นหยางก็จูบลงที่ริมฝีปากอิ่มทันที ก่อนจะส่งลิ้นเรียวทำหน้าที่ไล่ต้อนชิมน้ำหวานอย่างเอาแต่ใจ แม้ลิ้นเล็กจะเงอะงะไปบ้างแต่ก็เรียกได้ว่าให้ความรู้สึก ‘สดใหม่’ เป็อย่างดี
“อื้มมม….อื้อ” ด้วยฤทธิ์ของยาที่ได้รับมา บวกกับการโดนคนตรงหน้ากระตุ้น ทำให้สติของเยว่กวางขาดสะบั้น เธอได้แต่ปล่อยตัวไปกับััของคน้า
เห็นอีกฝ่ายคล้อยตามตนแบบนี้ ไคจิ้นหยางจึงปล่อยมือเล็กที่ตนจับไว้ เลื่อนลงมาบีบคลึงเ้าซาลาเปาคู่โต ลิ้นร้อนไล่ชิมทั้งสองเต้าอย่างแข็งขัน เรียกเสียงครางหวานจนแก่นกายของตนเริ่มจะแข็งขืนจนปวดหนึบ เสื้อผ้าที่ดูเกะกะของทั้งสองหลุดรุ่ยลงไปกองอยู่ด้านข้าง ก่อนคนตัวโตจะไล่ชิมลงไปจนถึงดอกไม้สีสวยที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานน่าลิ้มลอง
เฮือก “อ๊ะ อ๊าาา”
เยว่กวางสะดุ้งสุดตัวเมื่ออยู่ๆ ก็ถูกฉกชิมลงมายังส่วนอ่อนไหวที่สุดของเธอ ริมฝีปากบางเผยอส่งเสียงหน้าอายออกมาเพื่อระบายความเสียวซ่าน ซึ่งนั้นยิ่งทำให้คนตัวโตได้ใจเข้าไปใหญ่
“อึก อื้ออออ”
ลิ้นเรียวสอดใส่เข้าไปฉกชิมน้ำหวานจากด้านในทำให้ร่างบางดิ้นเร่า ยิ่งเห็นเด็กสาวหน้าแดงระเรื่อ หายใจหอบถี่ พยายามที่จะกลั้นเสียงครางของตนเองแบบนี้ ความอยากเอาชนะจึงยิ่งทวีคูณ
“ตอนนี้คงเตรียมความพร้อมมากกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะนะ มาเถอะ” ไคจิ้นหยางผละออกจากแหล่งน้ำหวานตรงหน้าก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบข้างใบหูเล็ก เสียงทุ้มนุ่มนั่นทำให้ร่างบางผ่อนคลายไปชั่วครู่ แต่ก็ครู่เดียวเท่านั้น
“อึก!! เจ็บ!” เยว่กวางหวีดร้องออกมาจากการที่โดนคนตัวโตดันแก่นกายของตนเข้ามาครั้งเดียวจนมิด
“ชู่ววว อาจจะดูโหดร้ายไปบ้าง แต่ถ้าฉันไม่ทำมันในทีเดียว เธอจะเจ็บมากกว่านี้ อย่างน้อยเจ็บไปครั้งเดียวเลยคงจะดีกว่าล่ะนะ” ร่างสูง้าเอ่ยปลอบคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดพลางจูบที่ขมับชื้นเหงื่ออย่างเอ็นดู เขามีอะไรกับเด็กสาวพรหมจรรย์มาหลายครั้ง รู้ดีว่าทำเช่นไรจะดีที่สุด เนื่องด้วยแก่นกายของเขาเองก็มีขนาดไม่เล็กนัก อาจจะใหญ่โตเกินไปสำหรับครั้งแรกของเด็กสาว จึงต้องใช้วิธีนี้
หลังจากแช่แก่นกายไว้ด้านในจนรู้สึกว่าอีกฝ่ายเริ่มผ่อนคลายแล้ว ตนจึงเริ่มขยับ ขยับเนิบช้าไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะค่อยๆ เพิ่มความเร่าร้อนยิ่งขึ้น
“อ๊ะ อ๊าาาา มะ ไม่ อื้อออออ”
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
ไคจิ้นหยางขยับเข้าออกอย่างไม่ปราณี เนื่องจากความรู้สึกบีบรัดตรงกลางกายของเขาช่างรุนแรงเสียจริง ถ้าตนเผลอไผลไปล่ะก็ มีหวังได้เสร็จก่อนคนอื่นจนพาให้อับอายแน่ๆ
“อืมม อาห์ นี่มันเหนือกว่าบรรดาระดับท็อปอีกนะ” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยกับตนเอง เด็กสาวคนนี้ช่างเป็เพชรเม็ดงาม ถือว่าเขาเลือกไม่ผิดสินะ จากในบรรดาเด็กจบปีนี้ เธอโดดเด่นที่สุด แม้จะต้องประมูลแข่งกับคนอื่นๆ จนเสียเงินไปไม่น้อยก็ตาม
“อ๊า ชะ ช่วยเบา ละ ลงหน่อยค่ะ” เยว่กวางพยายามบอกคน้าที่ไม่มีทีท่าจะช้าลงแม้สักนิด กลับกันแล้วยิ่งเหมือนจะทำแรงและเร็วขึ้นอีกด้วย
ปึก! ปึก! ปึก!
“อ่าห์ ดีชะมัด” ร่างสูงเร่งแรงขยับเพิ่มเมื่อรู้สึกว่าช่องทางสีหวานเริ่มตอดตนไม่หยุด ดูเหมือนสาวน้อยใกล้จะได้รับความสุขครั้งแรกของการเสร็จสมแล้วสินะ จิ้นหยางกระตุกยิ้มพอใจ
“ไม่นะ อ๊าาา มัน ระ รู้สึก แปลกๆ อื้ออออ อ๊ะ อ๊าาาาาาา!” เสียงหวานพึมพำเหมือนคนหมดเรี่ยวแรง ร่างบอบบางโยกคลอนไปตามแรงกระแทก ก่อนที่จะััได้ถึงความรู้สึกที่ตนไม่เคยได้รับมาก่อน และสุดท้ายก็โดนอีกฝ่ายพาไปแตะยังขอบ์ ความสุขสมแล่นไปทั่ว ร่างบอบบางกระตุกเกร็งอย่างห้ามไม่อยู่
“แฮ่ก แฮ่ก” เยว่กวางหอบถี่เมื่อเธอรู้สึกสมองขาวโพลนไปหมด พาลคิดว่าเื่ทั้งหมดคงจบลงตรงนี้แล้วสินะ เธอกำลังจะผ่านพ้นเื่บ้าๆ นี่เสียที หากแต่ต้องใ เมื่อยังรู้สึกถึงความคับแน่นตรงส่วนสงวนของเธอ
“ฮึ่มม ชิท! แน่นชะมัด อ่าห์ อย่าเพิ่งรีบหมดแรงสิ ของจริงมันยังต่อจากนี้นะ” ใบหน้าหวานซีดเผือดเมื่อพบว่าตัวเองโดนจับพลิกคว่ำ สะโพกงอนถูกยกขึ้นโดยที่ยังคงสอดใส่อยู่เช่นนั้น
“อ๊ะ เดี๋ยวสิ! อื้ออออ อ๊าาาาาาา” ก่อนจะทันได้พูดอะไร ก็เหมือนว่าความเร่าร้อนจะถูกจุดอีกครั้งเสียแล้ว
ด้านในห้องจัดเลี้ยงตอนนี้เต็มไปด้วยเสียงร้องหวานของเหล่าเด็กสาวที่ดังแข่งกันอย่างไม่ลดละ กลิ่นคาวจากน้ำสีขาวขุ่นคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง กว่าทุกอย่างจะจบลงก็เป็่เช้าของอีกวันแล้ว พวกเธอต่างหมดแรงทั้งร่างกายและจิตใจ สิ่งใดๆ เหมือนจะไม่หลงเหลือแล้ว ชีวิตต่อจากนี้มันช่างเหมือนโลกที่หยุดหมุนสำหรับพวกเธอ ทันทีที่รู้สึกตัวพวกเธอต่างได้รับรายงานการฝังไมโครชิพป้องกันการทรยศ อีกทั้งยังกฎต่างๆ ขององค์กรที่พวกเธอต้องจดจำและปฏิบัติอย่างเคร่งครัด
วันเวลาผันผ่านดุจสายน้ำไหลไปไม่หวนกลับ ภารกิจแล้ว ภารกิจเล่าที่เยว่กวางต้องจัดการ และถือว่าทำได้ดี เธอเป็มือสังหาร สายลับ และหน่วยสอดแนมที่ทำภารกิจสำเร็จมากมาย จนกระทั่งภารกิจล่าสุด เธอได้รับภารกิจระดับ S ‘การสังหารผู้ปกครองโลกมืด’ ข้อมูลภารกิจบอกเพียง เป้าหมายเป็ชายอายุ 35-40 ปี ชื่อ ลู่เทียน เป็บุคคลที่มีค่าหัวสูงติดอันดับต้นๆ ของเป้าหมายที่โดนหมายหัว
เธอออกปฏิบัติภารกิจเฉกเช่นปกติโดยเริ่มจากตามสืบตัวตนเป้าหมาย จนในที่สุดเธอก็ได้เบาะแสที่จะสามารถเข้าถึงตัวเป้าหมายได้ แต่แล้วเหมือนว่าภารกิจของเธอจะโดนอีกฝ่ายล่วงรู้ วินาทีที่เธอเข้าจู่โจมกลับกลายเป็การกระโจนเข้าสู่กับดัก เมื่อเห็นว่าภารกิจล้มเหลวเธอก็รีบถอนตัวทันที แต่ก็ยังได้รับาเ็สาหัส เธอพาร่างบอบบางที่ชุ่มโชกไปด้วยเืสีแดงฉานเดินลัดเลาะไปตามตรอกมืด ยังดีที่เหมือน์เห็นใจ ห่าฝนเทลงมาประหนึ่งฟ้ารั่ว กลบร่องรอยเืของเธอทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถไล่ตามมาทัน
แต่ก็เท่านั้น ด้วยาแหลายแห่งโดนจุดสำคัญ เธอส่งข้อความแจ้งองค์กรว่าภารกิจล้มเหลว และคาดว่าน่าจะมีหนอนบ่อนไส้ เยว่กวางล้มลงตรงซอกถังขยะที่อยู่ริมทางในตรอกมืด เบียดตัวเองเข้าไปในมุมให้มากที่สุดเพื่อหลบหลีกจากการติดตามของศัตรู เธอโดนฝึกมาอย่างดี แม้แต่่ใกล้จะตายเช่นนี้ยังนึกถึงองค์กรเป็อันดับแรก
‘ช่างน่าสมเพชเสียจริง’
เยว่กวางคิดพร้อมยิ้มเยาะตนเองอย่างอดสู ในที่สุดมันก็จบแล้วสินะ ฝันร้ายอันยาวนานของเธอ จากนี้เธอจะได้พักอย่างสงบเสียที ่เวลาที่ผ่านมามันช่างเหน็ดเหนื่อย ั้แ่เสียเพื่อนรักไป เธอก็พยายามมีชีวิตอยู่กับการทำภารกิจเดี่ยว ไม่เอาตนเองไปผูกติดกับใครอีก เธอหวาดกลัวเหลือเกิน หวาดกลัวกับความสูญเสีย ความว่างเปล่าที่ต้องเหลือเพียงตน
‘เห้อ ชีวิตหลังความตาย จะมีความสงบสุขบ้างมั้ยนะ พี่คะ พี่ยังรอฉันอยู่มั้ย….’
เยว่กวางคิดพลางยกยิ้มขำ ก่อนที่ลมหายใจจากร่างบอบช้ำเริ่มแ่เบาลงเรื่อยๆ และหยุดนิ่งไปในที่สุด
.......................................................................................
3K
