เหยาหย่วนไม่ได้สังเกตเห็นการแอบส่งสายตาหยาดเยิ้มของสาวน้อยคนนี้เลยแม้แต่น้อย เขามองเพียงกรงโลหะทรงถ้วยที่เกี่ยวด้วยห่วงสายไนลอนสามห่วงเอาไว้แล้วชะงัก โดยไม่รอให้เขาตอบอะไร สุนัขตำรวจข้างกายก็ปลดสายจูงออกแล้วเห่ากรรโชก
ตอนนั้นเองหมอก็ได้ออกมาจากห้องตรวจทางด้านหลัง เมื่อได้ยินเสียงสุนัขเห่า ทันใดนั้นก็หลบหลังเคาน์เตอร์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะส่ายหน้าพลางพูดว่า “นิสัยของโดเบอร์แมนดุอยู่แล้ว ถ้าไม่สบายขึ้นมา ยิ่งยากที่จะยอมรับการรักษาเข้าไปใหญ่ ถ้าไม่สวมตะกร้อ พวกเราก็ไม่กล้าเข้าใกล้ แถมไม่มีทางรักษาได้เลย”
เมื่อเหยาหย่วนได้ยินดังนั้น ก็รีบยิ้มประจบแล้วอธิบาย “เขาไม่ใช่สัตว์เลี้ยงนะครับ เขาฉลาดมากๆ จริงๆ นะครับ ไม่กัดคนหรอกครับ”
แต่เมื่อเขาปลอบใจหมอจนเรียบร้อยแล้ว ก็หันไปพูดกับสุนัขตำรวจที่แสดงความฉลาดเฉลียวเมื่อตอนบ่ายว่า “คุณดูสิครับ คุณทำให้คนอื่นกลัวหมดแล้ว คุณหมอกลัวว่าคุณจะกัดเขา!”
เวลส์โมโหเ้าตำรวจน้อยจนพ่นไฟได้แล้วจริงๆ กล้าพาเขามาโรงพยาบาลสัตว์เลี้ยงที่ชื่อน่ารังเกียจอย่างนี้แล้ว ยังจะให้เขาใส่ตะกร้อครอบปากอีก! สารวัตรระดับสูงที่คุณวุฒิสูงถูกสวมตะกร้อครอบปากแล้วเข้ามารักษาที่โรงพยาบาลสัตว์เลี้ยงที่ชื่อ ‘บ้านพักน้องหนูโฮ่งโฮ่ง’ เนี่ยนะ หากเพื่อนร่วมงานรู้ยุคมืดแบบนี้เข้า จะไม่ถูกหัวเราะเยาะไปตลอดชีวิตเลยเรอะ!
‘ฉันไม่้าหมอสัตว์เลี้ยง นายหาหมอสัตว์ป่าาุโในหมู่บ้านให้ฉันยังดีเสียกว่า!’ เวลส์คิดอย่างโกรธเคือง
เขาเห็นเ้าตำรวจน้อยนั่งยองๆ ถือตะกร้อครอบปาก ดังนั้นจึงถอยหลังสุดฤทธิ์กะทันหัน ตำรวจน้อยจึงซวนเซและคลายสายจูงในมือออก
เวลส์อาศัยจังหวะนี้หันหลังวิ่งไปข้างนอก แต่เท้าหน้าของเขากลับไม่มีแรง จึงเคลื่อนตัวช้าเล็กน้อย เพิ่งจะยกเท้าขึ้นมาก็มีคนตะครุบคอจากข้างหลัง
“งอแงไปก็ไม่มีประโยชน์ วันนี้ต้องได้หาหมอ!”
เวลส์ได้ยินเสียงแข็งกร้าวของตำรวจน้อย เขาเห็นหมวกตำรวจสีน้ำเงินเข้มกลิ้งตกลงตรงหน้า เพราะก่อนหน้านี้เขาใช้แรงไปมาก ตอนนี้ร่างกายจึงหนักอึ้ง มีอาการหัวหนักเท้าเบา รู้สึกได้ว่าหมวกที่หงายหล่นลงพื้นรูปร่างบิดเบี้ยวกะทันหัน ชั่ววินาทีนั้นด้านหน้าก็มืดลงในทันที
เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง โลกก็ล่องลอยไปมาและบิดเบี้ยว เครื่องแบบตำรวจสีเข้ม เสื้อกาวน์สีฟ้าหม่นและชุดพยาบาลสีชมพูเดินไปเดินมารอบตัวเขา จากนั้นแสดงไฟแยงตาก็กวัดแกว่ง สิ่งของรอบกายก็ถอยห่าง เวลส์อยากจะเอ่ยปากถาม ถึงได้พบว่าปากของเขาโดนครอบเอาไว้แ่า
ตะกร้อครอบปาก! โดนใส่ตะกร้อครอบปากจริงด้วย! ไอ้แม่XXXXXX! เวลส์ที่ค่อยๆ ฟื้นสติก็เดือดจัด
“ค่าเอกซเรย์ ค่าซีทีสแกน ค่าตรวจเื ค่ายาชา ค่าเย็บแผล ค่ายาแก้อักเสบและค่าแคลเซียมรวมถึงค่าตะกร้อครอบปาก ทั้งหมด 3,758 หยวนค่ะ ส่วนตะกร้อครอบปากดิฉันให้ส่วนลดพนักงานสามสิบเปอร์เซ็นต์เป็กรณีพิเศษ ดังนั้นลดเหลือ 3,638 หยวนค่ะ...” พยาบาลสาวพูดพลางเคาะแป้นพิมพ์ดัง ‘แต๊กๆๆ’
“แพงขนาดนั้นเชียว!” หลังจากเ้าเด็กโง่ตื่นตะลึงแล้ว น้ำเสียงก็เศร้าโศก “อันที่จริงแค่เย็บแผลเท่านั้นเองนะครับ...”
ในตอนนั้นเองคุณหมอก็เดินมากำชับ “โชคดีที่ได้ตรวจอาการ ไม่งั้นคุณก็คงไม่รู้หรอกว่าเขามีาแเก่าอย่างซี่โครงกับกระดูกขาหัก ใช่ไหมล่ะครับ โดเบอร์แมนขาดแคลเซียมง่ายอยู่แล้ว แถมยังมีาแเก่าอีก คุณต้องอย่าลืมให้เขากินแคลเซียม ถ้าเขากลับมาอยากอาหาร น้ำหนักเขาคงจะเพิ่มขึ้นบ้าง การเลี้ยงสุนัขพันธุ์แท้แบบนี้ ไม่ควรประมาท” เมื่อพูดจบคุณหมอก็เดินจากไป
ตำรวจน้อยควักบัตรออกมามือสั่นกึกๆ เมื่อหันกลับไปมอง เวลส์ก็รับรู้ได้ถึงสายตาของเ้าเด็กใหม่ที่รู้สึกว่าตัวเองซื่อบื้อและคับข้องใจเต็มอกชัดเจน
“นี่คือเบอร์โทรศัพท์ของโรง’บาลนะคะ หากคุณ้าอะไรเพิ่มเติมก็โทรมานัดตรวจได้ค่ะ หรือไม่...คุณแอดวีแชตฉันก็ได้นะคะ ฉันชื่อหลินถิงถิง ถ้าน้องหมาของคุณเกิดเหตุกะทันหัน คุณจะได้ถามฉันได้เสมอ...ปรึกษาได้ ไม่คิดเงินค่ะ...”
“ได้...ได้...โอเคครับ โอเคครับ ขอบคุณมากนะครับ รอบคอบจริงๆ...” ตำรวจน้อยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยความซึ้งใจในทันที
หากไม่ใช่เพราะตอนนี้เวลส์อ้าปากไม่ได้ เขาคงจะหัวเราะก๊ากไปแล้ว กลิ่นฮอร์โมน ‘หาคู่’ จากร่างของแม่พยาบาลสาวเป็สีชมพูเหมือนสีชุดพยาบาลของเธอไม่มีผิด แต่เ้าตำรวจน้อยกลับกลิ่นเหมือนแท่งไม้ เวลส์นึกเยาะ หมอนั่นมันทึ่ม เธอไปจีบเขา กะจะเอาเขาไปทำฟืนเผาเรอะ
ตำรวจน้อยวางเวลส์ไว้บนรถเข็นของโรงพยาบาลแล้วเข็นไปที่รถ จากนั้นวางเขาลงเบาะหลังพลางหอบหายใจ คงเพราะคิดว่าเขายังไม่ได้สติ ดังนั้นพอตำรวจน้อยนั่งลงที่นั่งคนขับเสร็จก็เริ่มบ่นอุบ
“แพงอะไรขนาดนั้น...แพงชะมัด...แพงสุดๆ...เท่ากับเงินเดือนตอนฝึกงานของผมทั้งเดือนเลยนะ...ไม่รู้ว่าจะเบิกได้ไหม...ถ้าไม่รับงานเพิ่มละก็ ได้กินแกลบแหง...”
เวลส์...สารวัตรระดับสูงผู้ใช้ซองใส่บัตรลาย LV...ได้ยินเสียงบ่นอันน่าสงสาร กลับไร้ซึ่งความเห็นอกเห็นใจ แต่เชิดจมูกที่ยังคงอยู่ในตะกร้อครอบปาก แล้วคิดอย่างมีน้ำโหว่า ‘ข้ามีเงิน แต่ข้าอยากเห็นเอ็งกินแกลบเว้ย!’