เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น หลิงเทียนและสหายร่วมสำนัก ได้เข้าปะทะกับสัตว์อสูรระดับ 3 อย่างเต็มกำลัง แต่ท่ามกลางการต่อสู้นั้นมีการโจมตีที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
สัตว์อสูรระดับ 3 ขั้นสูงสุดได้หลุดออกมาจากที่ซ่อนตัวและพุ่งเข้าหาศิษย์หญิง ชิงเอ๋อร์ ซึ่งกำลังพยายามโจมตีสัตว์อสูรตัวนึงอย่างมุ่งมั่น
“ระวัง!” หลิงเทียนะโเมื่อเห็นสัตว์อสูรพุ่งเข้าหา ชิงเอ๋อร์หันไปมองด้วยความใไม่ทันตั้งตัว
กรงเล็บที่แหลมคมของสัตว์อสูรเฉียดไปที่หน้าเธอ แต่โชคดีที่หลิงเทียนเข้ามาช่วยได้ทันเวลา
หลิงเทียนพุ่งเข้าไปขวางระหว่างชิงเอ๋อร์และสัตว์อสูร พร้อมกับยกดาบขึ้นป้องกัน คมดาบกระทบเข้ากับกรงเล็บของสัตว์อสูร
เกิดเสียงดังสนั่นและคลื่นพลังอัดแน่นไปทั่วบริเวณ ร่างของหลิงเทียนถูกผลักถอยหลังไปเล็กน้อย แต่เขายังคงยืนหยัดมั่นคง
“ศิษย์น้อง! ข้าจะจัดการมัน!” เขากล่าวเสียงหนักแน่น ขณะที่เขาก้าวเข้าไปใกล้สัตว์อสูรและใช้ทักษะที่เขาฝึกฝนมาอย่างหนัก เพื่อทำให้พลังของตนแสดงออกมาอย่างเต็มที่
การต่อสู้ระหว่างหลิงเทียนและสัตว์อสูรระดับ 3 ขั้นสูงสุดดุเดือดเป็พิเศษ เขารู้สึกว่าิัของหนากว่าปกติ หลิงเทียนโจมตีด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ
แต่ในใจของชิงเอ๋อร์กลับเต็มไปด้วยความกังวลและความรู้สึกที่ซับซ้อน ขณะที่เห็นหลิงเทียนต่อสู้อย่างกล้าหาญเพื่อปกป้องเธอ ความหลงใหลในตัวเขาค่อยๆ เติบโตขึ้นเรื่อยๆ
“ศิษย์พี่… ข้า…” ชิงเอ๋อร์พูดไม่ออก ขณะเดียวกันความรู้สึกที่เกิดขึ้นทำให้หัวใจของนางเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็มาก่อน นางเริ่มเห็นถึงความแข็งแกร่งและความเสียสละของหลิงเทียนในแบบที่ไม่เคยคิดมาก่อน
ในขณะที่หลิงเทียนต่อสู้ เขารู้สึกถึงความปรารถนาที่จะปกป้องชิงเอ๋อร์อย่างเต็มที่ เขากระชับดาบแน่นขึ้นและใช้ทักษะที่เรียกว่า
“พลังสายฟ้า” ที่ทำให้เขามีความเร็วที่เหนือชั้นขึ้นไปอีก พลังของเขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าและโจมตีอย่างรุนแรงเข้าไปที่จุดอ่อนของสัตว์อสูร
“จงหายไปซะ!” เขาะโด้วยความมุ่งมั่น ขณะที่เขาจัดการโจมตีสุดท้าย สัตว์อสูรคำรามด้วยความเ็ปและในที่สุดก็ล้มลงไปกับพื้น หยุดการเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิง
ชิงเอ๋อร์ยืนอยู่ด้านข้าง หายใจเร็วและรู้สึกตื่นเต้นเมื่อเห็นหลิงเทียนเอาชนะสัตว์อสูรได้อย่างสง่างาม “ท่านศิษย์พี่… ข้า…” น้ำเสียงของนางสั่นไหวเพราะความประทับใจ
หลิงเทียนหันมามองนางแล้วยิ้มให้ “เ้าสบายดีใช่ไหม? ข้าไม่อยากให้เ้าได้รับาเ็” เขาพูดอย่างอบอุ่น ทำให้หัวใจของชิงเอ๋อร์ยิ่งเต้นแรงขึ้น
“ข้า… ขอบคุณท่านมาก” นางตอบเสียงเบา ความรู้สึกในใจของนางเริ่มเปลี่ยนไป ทุกครั้งที่เห็นหลิงเทียนต่อสู้และปกป้องคนรอบข้าง ความรู้สึกที่มีต่อเขายิ่งเข้มข้นมากขึ้น
หลิงเทียนสังเกตเห็นสีหน้าของชิงเอ๋อร์และรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวนาง แต่เขาก็ไม่เอ่ยอะไรออกมา
เขากลับหันไปที่ศิษย์คนอื่นๆ และสั่งการให้พวกเขาเตรียมตัวสู้ต่อไป เพราะศึกยังไม่สิ้นสุด พวกเขายังคงมีงานที่จะต้องทำต่อไป
การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป แต่ในใจของชิงเอ๋อร์ กลับเต็มไปด้วยความประทับใจและความรู้สึกที่ไม่อาจปฏิเสธได้เกี่ยวกับหลิงเทียน