ความเ็ปที่ได้รับนั่นทำให้ผมหมดสติไป จนกระทั่งผมรู้สึกตัวอีกครั้งความเ็ปราวกับร่างกายถูกปดขยี้เป็ผงนั่นหายไป มันหายไปราวกับเป็ความฝัน
"เห้ยรู้สึกสบายมากเลยแหะ รู้สึกเหมือนจะลอยได้เลย" ผมรู้โล่งใจขึ้นมาถ้ารู้สึกตัวแบบนี้แสดงว่ายังไม่ตายสินะ ไอ้เสียงประหลาดๆนั่นคงเพราะผมกลัวตายมากเกินเหตุสินะเอาเถอะๆ เป็ใครโดนแบบนั่นมาไม่เละคาที่ ก็ต้องหมดสติทันที่แน่ๆ แสดงว่าผมก็หนังเหนียวเหมือนกันนะเนี่ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอ่ ไม่มีเสียงหรอเมื่อกี้ก็เหมือนจะพูดแต่ไม่มีเสียงนะสงสัยเส้นเสียงจะมีปัญหาตอนอุบัติเหตุ
"ว่าแต่ที่นี่ที่ไหน โรงพยาบาลใช่ไหม"
หลังจากสับสนอยู่พักใหญ่ในที่สุดสายตาของผมก็เริ่มชินกับบรรยากาศ ภาพแรกที่ผมควรจะเห็นคือสภาพห้องของโรงพยาบาลที่ไหนสักที่ หรือไม่ก็ภาพหมอหรือพยาบาลที่ยืนล้อมรอบเตียงหรือจะให้ดีมีภาพของเธอคนนั้นก็จะเป็อะไรที่ดีมาก หากแต่สิ่งแรกที่ผมเห็นกลับเป็แผ่นหินขนาดมันไม่ใหญ่ไม่เล็ก มีการตกแต่งลวดลายบนแผ่นหินคาดว่างดงามพอสมควรแต่ดูเหมือนผ่านกาลเวลามายาวนานลวดลายลบเลือนไปแทบจะหายไปหมดแล้ว แผ่นหินนั่นตั้งตรงอยู่กับพื้นบนแผ่นหินเหมือนมีอักษรอะไรสักอย่าง
ลักษณะตัวอักษรแบบนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนมันคล้ายๆอักษรภาษาอังกฤษแต่เหมือนตัวอักษรภาษาอังกฤษที่กลับหัว พลิกด้านเขียนย้อนกลับ แต่เท่าที่ดูพอมองดีรูปร่างลักษณะแบบนี้การวางบนพื้นแบบนี้ที่คิดได้มีแต่สิ่งนั่น
"นี่นี่มันหลุมศพไม่ใช่หรอ!!!" ภาพความน่ากลัวของสถานที่แบบนี้ที่เห็นมาบ่อยๆในเกมหรือในหนังแล่นเขามาในสมองแน่นอนผมก็เป็คนขี้กลัวมาแต่ไหนแต่ไรยิ่งเป็อะไรเกี่ยวกับเื่ลี้ลับแบบนี้ เมื่อรับรู้ถึงสิ่งที่อยู่ตรงหน้าผมใมากจนะโถอยหลังด้วยความลนลานแต่สิ่งที่ประหลาดไม่ได้ทีแค่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า พอถอยหลังไปแทนที่จะรู้สึกว่าเท้าััพื้นแต่ไม่ใช่ไม่ัักับอะไรเลย แต่รู้สึกได้ถึงการขยับตัวของร่างกายนะ
แปลกๆแหะรู้สึกเหมือนตัวจะเบาราวกับขนนกเลยรู้สึกเหมือนจะลอยได้เลยแหะ เดี๋ยวนะลอยได้พอคิดแบบนั้นมองก็ลองมองลงไปข้างล่าง พื้นของสถานที่นี้เป็ดินที่มีสีดำ บ้างก็เป็เศษหินบางก็เป็ฝุ่นขาวๆที่พอจะเดาได้จากบรรยากาศของสถานที่นี้แต่สิ่งที่ควรจะมีที่สุดกลับไม่มี
“ขาขาตูไปไหนฟะเนี่ย!!!” ไม่ใช่แค่ขาพอดูดีๆ ไม่ว่าจะลำตัวแขนล้วนหายไป เป็ไปได้ยังไง ยังรู้สึกได้ถึงร่างกายของตัวเองอยู่นะแต่ไม่รู้สึกถึงการขยับแขนขาได้เลย
“เอาล่ะตั้งสตินะ ตั้งสติ” ผมพึมพำซ้ำไปมาสักพักใหญ่พอเริ่มตั้งสติได้ก็เริ่มสังเกตตัวเอง
1.ตัวผมไม่มีร่างกาย
2.ตัวผมลอยได้ลอยไปลอยมาแทนการเดินเป็การเคลื่อนไหว
3.มองไม่เห็นร่างกายตัวเองแต่มองเห็นสภาพแวดล้อมอื่นๆทั้งหมด
ที่นี้มาทบทวนเื่ที่เกิดขึ้นเท่าที่ดูผมน่าตายไปแล้วจากอุบัติเหตุแล้วก็ได้ยินเสียงประหลาดๆเกี่ยวกับระบบอะไรสักอย่างเหมือนจะเลือกเผ่าพันธุ์ให้อะไรสักอย่าง เหมือนจะเรียกว่า สเปกเตอร์ สินะ สเปกเตอร์เหมือนจะเคยได้ยินในเกมหรือนิยายนะอารมณ์เหมือนเป็พวกิญญาสินะพอมาคิดดูแล้วก็มีลักษณะเหมือนผมในตอนนี้อยู่นะ
ผมคงจะไปเจอไอ้เหตุการณ์นั่นสินะที่ตัวเอกในนิยายเจอสินะ แบบตายแล้วเกิดใหม่ในต่างโลกแต่นี่มันไม่ใช่เกิดใหม่แล้วนี่มันเหมือนิญญาหลุดมาอยู่ต่างโลกต่างหากล่ะ
ดูเหมือนผมจะตายแล้วเกิดใหม่เป็ิญญาในต่างโลกสินะ