"ข้าจะเข้าไปในป่า... หาของมาทำกินหน่อย"
ฉันตอบสั้นๆ พลางเชิดหน้าขึ้นนิดๆ วางท่าทีหยิ่งยโสเหมือนที่ 'หมิวคนเก่า' ชอบทำ แต่สายตากูเนี่ยสิ... แอบกวาดมองไปที่กล้ามแขนตึงๆ ของไอ้ผาที่ยังแบกฟืนค้างอยู่ อื้อหือ... เส้นเืที่แขนแม่งเซ็กซี่ฉิบหาย
"ทะ... ท่านจะเข้าป่าคนเดียวหรือ?" ผาถามเสียงตะกุกตะกัก หน้าเขาแดงซ่านเหมือนคนจะเป็ลม "มัน... มันอันตรายนะหมิว ป่าลึกเข้าไปหน่อยมีทั้งงูทั้งสัตว์ร้าย ข้า... ข้าสะพายตะกร้ามาพอดี ให้ข้าไปช่วยเ้าเก็บของเถอะนะ"
เขามองฉันอย่างมีความหวัง แต่ก็เผื่อใจไว้ว่าคงโดนฉันด่าเปิงกลับมาเหมือนทุกที เพราะร่างเดิมน่ะเหรอ? อย่าว่าแต่คุยด้วยเลย แค่ผาเดินผ่านนางยังเบ้ปากใส่หาว่าตัวเหม็นเหงื่อ
แต่โทษทีจ้ะ... หมิวเวอร์ชันนี้ชอบผู้ชายตัวหอมกลิ่นเหงื่อดิบๆ แบบนี้ที่สุด!
"งั้นก็ตามมาสิ... เดินไปป่าเขตนั้นด้วยกันนั่นแหละ ถึงแล้วเ้าจะแยกไปเก็บของทางไหนก็เื่ของเ้า"
ฉันสะบัดบ๊อบเดินนำหน้าไปทันที ทิ้งให้ไอ้หนุ่มวัย 19 ยืนอึ้งอยู่สามวินาทีก่อนจะรีบกุลีกุจอแบกตะกร้าตามก้นฉันมาติดๆ
เชี้ย... ร่างนี้แม่งเบาหวิวขยับคล่องตัวฉิบหาย! ฉันคิดในใจพลางก้าวยาวๆ ขึ้นเนินดิน ถ้าเป็ร่างเก่าป่านนี้กูหอบเป็หมาแดดเดียวไปแล้ว เดินไม่ถึงร้อยเมตรก็คงอยากจะมุดหัวเข้าเซเว่นหาชาเย็นหวานร้อยซดให้ชื่นใจ แต่นี่... เดินฉิว แถมลมพัดทีนึงััได้ถึงหน้าขาที่เสียดสีกันแบบไม่มีไขมันมาขวางกั้น โคตรฟิน!
"หมิว... เ้า... เ้าดูเปลี่ยนไปนะ" เสียงผาดังมาจากข้างหลัง เขาก้าวตามมาติดๆ จนฉันได้ยินเสียงลมหายใจฟืดฟาดของเขา
"เปลี่ยนตรงไหน? ข้าก็คือข้า" ฉันแกล้งถามเสียงนิ่ง แต่ในใจคือ 'กูสวยขึ้นจนมึงตะลึงล่ะสิไอ้หนุ่ม'
"เ้าดู... สวยขึ้น... ไม่สิ เ้าสวยอยู่แล้ว แต่วันนี้เ้าดู... เปล่งปลั่ง..." ผาพูดพึมพำเหมือนละเมอ สายตาเขาจ้องมองแผ่นหลังบางและสะโพกที่ส่ายไปมาตามจังหวะการเดินของฉันจนตาเยิ้ม
ฉันแอบแสยะยิ้มสะใจ ป่าเริ่มครึ้มขึ้นเรื่อยๆ เสียงนกร้องและกลิ่นดินชื้นๆ ทำให้อารมณ์กูเริ่มเตลิด แผนในหัวกูไม่ใช่แค่หาผักหญ้าหรอกนะระบบ...
"ผา... ข้าเหนื่อยแล้วว่ะ นั่งพักตรงโคนต้นไม้ใหญ่ข้างหน้าก่อนมั้ย?"
ฉันหยุดเดินกะทันหันแล้วหันไปจ้องหน้าเขาตรงๆ ระยะห่างของเราเหลือแค่ไม่กี่คืบ จนฉันเห็นหยาดเหงื่อเม็ดโตไหลผ่านไหปลาร้าลึกลงไปในสาบเสื้อกั๊กของเขา... หัวใจกูเต้นแรงฉิบหาย กลิ่นฟีโรโมนเด็กหนุ่มนี่มันดีจริงๆ!
1K
