ซูเปอร์ดอกเตอร์แห่งห้องพยาบาล [นิยายแปล]

ณ จุดที่มีเสียงดังโวยวายนั้นมีคนมุงดูอยู่จำนวนมาก

        ฉินลู่กับเฉียนเชี่ยนพยายามเบียดเข้าไปอยู่นานจนได้เห็นหญิงวัยกลางคนอายุราว 40-50 ปีท่านหนึ่งนอนนิ่งอยู่บนถนน ใบหน้าซีดเซียว ปากก็ไร้สีเ๧ื๪๨และเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อทั้งตัว

        ที่ข้างๆ ของหญิงวัยกลางคน มีสาวสวยสดใสคนหนึ่งกำลังช่วยกดที่ตำแหน่งเหนือปากใต้จมูกของหญิงวัยกลางคนอยู่

        สาวสวยคนนี้รูปร่างดีมาก หน้าอกอึ๋มสะโพกผายเนินอกสูงของเธอดึงดูดสายตาของทั้งชายและหญิงทุกคน จนฉินลู่แยกไม่ออกเลยว่าคนที่มุงกันอยู่ตอนนี้ คือมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น หรือมาดูสาวสวยคนนี้กันแน่

        สาวสวยเหงื่อไหล ทำการกดที่ตำแหน่งเหนือปากใต้จมูกของหญิงวัยกลางคนแต่เหมือนว่าจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย เธอร้อนใจจนต้องมองไปรอบๆ พลันเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนกางร่มมองพวกเธออยู่เธอชี้ไปที่เด็กคนนั้นและพูดว่า “ช่วยมากางร่มให้คุณป้าท่านนี้หน่อยอย่าปล่อยให้คุณป้าต้องทนกับอากาศร้อนอีกเลย แล้วก็นาย...นายนั่นแหละช่วยไปซื้อซุปถั่วเขียวจากร้านขายเครื่องดื่มมาถ้วยหนึ่งหน่อย”

        ฉินลู่ชี้ตัวเอง และถามอย่างสงสัยว่า “เธอหมายถึงฉันเหรอ”

        “ก็ใช่น่ะสิ รีบไปได้แล้ว!ไม่เห็นหรือไงว่าคุณป้าเค้าเป็๲ลมแดด”

        ฉินลู่ไม่ได้ไปซื้อซุปถั่วเขียว แต่เดินไปที่ข้างๆ หญิงวัยกลางคน

        “นายจะทำอะไร อ้อ!รับไว้สิ” สาวสวยคิดว่าฉินลู่ขี้เหนียวไม่อยากควักเงินตัวเองเธอมองฉินลู่อย่างดูถูก จากนั้นก็ล้วงเอาธนบัตร 10หยวนยื่นให้ฉินลู่

        วินาทีนั้น สายตาทุกคู่มองมาที่ฉินลู่อย่างดูถูก

        ฉินลู่หัวเราะทำตัวไม่ถูก เขาโบกไม้โบกมือไปมาและไม่ได้รับเงินจากสาวสวยคนนั้นเขาพูดอย่างราบเรียบว่า “นี่ เธอคิดว่าคุณป้าท่านนี้เป็๲ลมแดดเหรอ”

        สาวสวยอึ้งนิ่งไปครู่นึง และพูดว่า “นี่มันอาการของคนเป็๞ลมแดดชัดๆนายอยากจะพูดอะไรกันแน่”

        ฉินลู่ส่ายหัวไปมาเขานั่งลงและใช้มือขวาจับที่ข้อมือของหญิงวัยกลางคนที่หมดสติอยู่ ทำการจับชีพจรพลางพูดว่า“มันไม่ใช่อาการของคนเป็๲ลมแดดหรอก แต่เป็๲เพราะว่าอาหารเป็๲พิษต่างหากถ้ายังให้คุณป้าดื่มซุปถั่วเขียวที่มีฤทธิ์เย็นอีกไม่เพียงจะไม่ช่วยให้อาการดีขึ้น แถมจะทำให้อาการหนักกว่าเดิมอีกด้วย”

        “อะไรนะ...” สาวสวยเอามือปิดปาก พูดอย่างไม่เชื่อหูตัวเองว่า“นายรู้ได้ยังไงว่าคุณป้าอาหารเป็๞พิษ นายจะพูดเองเออเองไม่ได้นะ”

        “นั่นสิ นายน่ะ อย่ามัวทำให้เสียเวลาอยู่เลย”

        “อย่ามาทำเป็๞เหมือนรู้ทั้งที่ไม่รู้เลย นายเป็๞หมอหรือไง”

        “ดูเขาสิ จับชีพจรอีกด้วยเหรอนั่น น่าขำชะมัด...”

        “คงคิดว่าเด็กคนนั้นสวยแหละ เลยอยากจะเข้าไปจีบ...”

        ทุกคนที่มุงดูอยู่ต่างพูดวิพากษ์วิจารณ์กันออกมา

        ฉินลู่ไม่ได้สนใจคำวิพากษ์วิจารณ์ของคนพวกนั้น เมื่อเขาจับชีพจรเสร็จ ก็พูดขึ้นมาต่ออีกว่า“ฉันมั่นใจว่าคุณป้าอาหารเป็๞พิษ”

        สาวสวยมองฉินลู่อย่างสงสัย และถามว่า “ที่นายบอกว่าคุณป้าอาหารเป็๲พิษนายมีหลักฐานอะไรเหรอ”

        “มีสิ” ฉินลู่ชี้ไปที่ใบหน้าอันซีดเซียวของหญิงวัยกลางคนและพูดว่า“เธอดูปากซีดจนไร้สีเ๧ื๪๨ของคุณป้าสิ ที่เบ้าตาก็เป็๞หลุมลึกนี่ไม่ใช่อาการของคนเป็๞ลมแดด อีกอย่างเธอเห็นไหมว่าคุณป้าท่านนี้ควบคุมปัสสาวะไม่ได้แล้ว”

        สาวสวยได้ยินที่ฉินลู่พูดก็รีบไปเช็กดูที่กางเกงของหญิงวัยกลางคนเป็๲อย่างที่บอกจริงๆ เธอเห็นว่าที่กางเกงเปียกเป็๲วงเล็กๆเธอเองไม่ได้สังเกตตรงนี้๻ั้๹แ๻่แรก เพราะคิดว่าแค่เปียกเหงื่อเท่านั้น

        “อีกอย่างนะ ชีพจรของคุณป้าท่านนี้ก็แสดงชัดเจนว่าที่หมดสติก็เพราะอาหารเป็๞พิษ บวกกับอากาศที่ร้อนมากด้วยแล้วทำให้อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นตาม อาการก็เลยหนักอย่างที่เห็น”ฉินลู่แตะที่หน้าผากของหญิงวัยกลางคน จากนั้นก็หันไปพูดกับทุกคนว่า“ทุกคนช่วยกันดูหน่อย ว่ามีร่องรอยการอาเจียนอยู่แถวนี้บ้างไหม”

        ทุกคนได้ฟังชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้พูดอย่างเชี่ยวชาญทำให้เริ่มเชื่อกันขึ้นมาบ้างแล้ว จึงพากันช่วยหาว่ามีร่องรอยการอาเจียนทิ้งไว้ที่บริเวณใกล้ๆไหม

        ไม่นาน คุณตาคนหนึ่งก็ชี้ไปที่ใต้ต้นไม้บนทางเดินและพูดว่า“ตรงนั้นเหมือนจะเป็๞อาเจียนเลย”

        ทุกคนต่างมองไปที่ใต้ต้นไม้นั้น เป็๲อย่างที่คุณตาพูดจริงๆ

        ทันใดนั้น สายตาทุกคู่ที่มองฉินลู่ก็เปลี่ยนไป

        สาวสวยมองฉินลู่อย่างตะลึง “นายเป็๲หมอเหรอ”

        “เป็๞แค่หมอห้องพยาบาลในมหาวิทยาลัยน่ะ” ฉินลู่ยิ้มออกมาจากนั้นก็ลุกขึ้นและเดินไปดูที่ใต้ต้นไม้นั้น เขาพูดอย่างมั่นใจว่า“ในนี้มีถั่วฝักยาวด้วย ตอนนี้เราก็มั่นใจได้แล้วว่าคุณป้าท่านนี้ได้กินถั่วฝักยาวดิบเข้าไป ทำให้อาหารเป็๞พิษ”

        ฉินลู่พูดจบ ก็หันไปมองเฉียนเชี่ยนและพูดกับเธอว่า “เฉียนเชี่ยนเธอไปซื้อน้ำดื่มมาสัก 3 ขวด เอาที่ไม่ได้แช่เย็นมานะ”

        “ดะ...ได้” เฉียนเชี่ยนรีบพยักหน้า และวิ่งไปซื้อน้ำทันที

        “นายกำลังจะบอกว่าคุณป้าท่านนี้อาหารเป็๲พิษเพราะกินถั่วฝักยาวมางั้นเหรอ” สาวสวยถามพร้อมกับทำสายตาเป็๲ประกายด้วยความชื่นชม

        “ถูกต้อง” ฉินลู่พยักหน้า และพูดอธิบายต่ออีกว่า“ในถั่วฝักยาวมีส่วนประกอบที่เป็๞อันตรายต่อร่างกายอยู่ 2 ชนิด ซึ่งก็คือฮีโมไลซินกับโปรตีนที่เป็๞พิษส่วนประกอบ 2 ชนิดนี้ ต้องทำลายให้หมดด้วยความร้อนสูงถ้าไม่อย่างนั้น ก็จะทำให้เกิดการกระตุ้นที่รุนแรงในกระเพาะอาหารและลำไส้พอกินเยอะเข้า ก็จะทำให้อาเจียน ท้องร่วง หมดสติ และกลั้นอุจจาระกับปัสสาวะไม่อยู่คุณป้าคนนี้อาการหนักมาก ต้องส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาล เอ้อ แล้วเธอโทร.แจ้ง 120หรือยัง”

        “ทะ...โทร.แล้ว แต่ยังไม่มากันเลย” สาวสวยพูดตอบ

        ในเวลานี้ เฉียนเชี่ยนที่ไปซื้อน้ำก็วิ่งกลับมาแล้วพร้อมกับน้ำดื่มอีก 3 ขวด

        ฉินลู่รับขวดน้ำมา เปิดฝาขวดออกแล้วนั่งลง ใช้มือข้างหนึ่งพยุงร่างกายส่วนบนของคุณป้าขึ้นมาและมืออีกข้างก็กรอกน้ำให้คุณป้าดื่ม

        เขาช่วยกรอกน้ำให้คุณป้าดื่มแล้วคุณป้าก็อาเจียนออกมา ตอนนี้น้ำ 2 ขวดก็หมดไปแล้ว

        ฉินลู่ค่อยๆ วางตัวหญิงวัยกลางคนให้นอนราบกับพื้นจากนั้นก็หยิบแผงเข็มออกมา

        ในฐานะที่เป็๞หมอคนหนึ่ง เขาจึงพกอุปกรณ์การรักษาติดตัวอยู่เสมอ

        “นะ...นี่คือเข็มฝังเข็มเหรอ” สาวสวยเห็นฉินลู่เปิดแผงเข็ม ก็ถามด้วยความตกตะลึง

        “ถูกต้อง” ฉินลู่พยักหน้า ส่วนมือก็หยิบเอาเข็มขึ้นมาเล่มหนึ่งแล้วฝังไปที่บริเวณส่วนท้องของคุณป้าคนนั้น

        “โห...”

        ทุกคนที่มุงดูอยู่ต่างพากันทำเสียง “โห” ออกมาด้วยความทึ่ง

        แม้จะรู้ดีว่าชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้กำลังทำการรักษาอยู่ก็ตามแต่วินาทีที่เข็มจิ้มลงไปนั้น ทุกคนก็ยังคงรู้สึกว่ามันเสียวอยู่ดี

        “นายเป็๞แพทย์แผนจีนเหรอ” สาวสวยกลัวว่าจะเป็๞การรบกวนการรักษาของฉินลู่แต่ก็เก็บความสงสัยเอาไว้ไม่อยู่ จึงถามขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

        “ฟึบ!”

        ฉินลู่จิ้มเข็มอีกเล่มเข้าไป เขาพูดตอบโดยที่ไม่หันมามองเธอเลยว่า“เป็๞แพทย์แผนจีน และรักษาแผนปัจจุบันด้วย”

        “หา”

        “รักษาได้ทั้งสองแบบเลยเหรอ”

        สาวสวยยังอยากถามต่ออีกแต่พอเห็นว่าฉินลู่กำลังตั้งหน้าตั้งตารักษาคนไข้อย่างจริงจัง จึงไม่ได้ถามต่อ

        ฉินลู่มือไวมาก ซึ่งตอนนี้ก็ได้ทำการฝังเข็มทั้งหมด 8 เล่มบนตัวของคุณป้าเรียบร้อย เขาจึงหยุดมือ

        “เรียบร้อยแล้วเหรอ” สาวสวยถามขึ้น

        “ต้องรอ 5 นาที”

        ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคนที่มุงอยู่ เวลา 5 นาทีนั้นก็ได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

        ฉินลู่เริ่มทำการถอนเข็มออกทีละเล่ม

        และตอนที่ถอนเข็มเล่มสุดท้ายออก คุณป้าที่ไม่ได้สติก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆ

        “โอ้โห!”

        เสียงตกตะลึงของทุกคนดังขึ้น

        สาวสวยเอามือปิดปากอย่างตะลึงเช่นกัน เธอมองฉินลู่ด้วยความทึ่งและพูดติดอ่างว่า “นะ...นะ...นายทำได้ยังไง...”