รวินทร์ (Mpreg)

"หึ! ไปไหนไม่รอดทำเป็๲ผยองตัว น่าสมเพชว่ะ"

"ก็ใช่ไง ไปไหนไม่รอดแต่ยังดีหน่อย ที่ยังมีพี่ดินของมึงให้เกาะอยู่"
"ภาระคนอื่น!"
"แล้วไงครับน้องเก้า อย่างน้อยกูกับมันก็คนเคยๆเอากันมาแล้วเผื่อมึงลืม"
"!!! มึงว่าไงนะ!"
"เอ้า! ยังไม่รู้หรอกหรอ..." หึ ผมลืมไปครับว่ามันอาจจะยังไม่รู้เ๱ื่๵๹นี้ มันคงคิดว่ากำจัดผมไปได้แล้ว แต่เสียใจว่ะ ผมมันกัดไม่ปล่อยแต่แรกอยู่แล้ว 

"มึง!!"

พรึบ!

หมับ!

คิดจะตบผม มันไม่ง่ายหรอนะฝันไปอยู่หรอ อ้าว...แล้วทำไมผมไม่ปล่อยให้มันตบผมไปเลยล่ะครับ เผื่อจะได้เอาไว้เรียกคะแนนสงสารจากไอ้ดินมันบ้างแต่ก็นะ...จ้างให้ไอ้ดินมันก็ไม่เชื่ออยู่ดี มันรู้สันดาล โอ้ะ! นิสัยผมดียิ่งกว่าอะไรเสียอีกเหอะ! ช่างมันเถอะครับอย่างน้อยผมก็คิดถูกที่รับมือมันไว้ มันเจ็บใช่เล่นนะครับจะมาตบกันฟรีๆ

พรึบ!

"อย่าเล่นเป็๲เด็กๆสิครับคุณเก้า โตๆกันแล้ว"
"กูเกลียดมึง!"
"รู้ตั้งนานแล้วครับ ไม่ต้องบอกบ่อยก็ได้ มันไม่มีประโยชน์!"
"ก็ดี...แล้วมึงจะกลับมาทำไมไม่ทราบ!"
"ก็อย่างที่บอก กูจะกลับมากระซากหน้ากากผู้ดีของแม่มึงไง!"
"หึ มึงจะทำอะไรได้ มึงลืมไปแล้วหรอวิน...ว่ากูนี่ไง! ที่ทำให้ชีวิตมึงมันหน้าสมเพชแบบนี้!"
"แต่ต้องขอโทษทีนะน้องเก้าตอนนี้ชีวิตกูแฮปปีดีว่ะ! แล้วครั้งนี้ก็ถึงคิวพวกมึงแล้วว่ะ"
"มึงจะทำอะไรได้ ตัวมึงมึงเอาให้รอดก่อนเถอะ! ไม่ใช่ยังเกาะคนอื่นเค้าอยู่แบบบนี้!"
"คนอื่นที่ไหนเก้า ดินมันผัวกู"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ผัวมึงหรอ...มึงลืมไปแล้วหรอวินพี่ดินจะแต่งงานกับพี่สาวกูว่ะ!" 
"แต่งงานหรอ? หึ มึงลืมอะไรไปอย่างนะเก้ากูมันพวกไม่เล่นตามกติกาแต่แรกอยู่แล้ว เหมือนมึงไง!"
"อย่ามาทำปากดีไปหน่อยเลย มึงมันแพ้๻ั้๹แ๻่ยังไม่ทันจะเริ่มแล้ววิน แล้วมึงคิดว่าพี่ดินจะโง่ให้มึงหลอกหรอ"
"โง่ไม่โง่กูไม่รู้ แต่กูก็อยู่ตรงนี้แล้วว่ะ มึงกับพี่มึงก็ระวังไว้ให้ดีล่ะ เผื่อไอ้ดินมันโง่หลงกูขึ้นมาจริงๆแล้วจะลำบากเอา อะไรๆก็เป็๲ไปได้ทั้งนั้นแหละ"
"มึงอย่ามั่นใจไปหน่อยเลย มึงมันไม่ได้มีดีขนาดนั้น"
"ดีมั้ยกูไม่รู้ แต่ถ้ามึงอยากรู้ก็ลองไปถามเอากับไอ้ดินมันดูแล้วกัน"
"มึง!!!" หึ ผมรู้ครับว่ามันอยากได้ดินมันขนาดไหน

"พี่เกรท พี่อย่าลืมล่ะ"
"แล้วของล่ะอยู่ไหน? "
"นี่ครับ หยดหมดขวดเลยนะครับ"
"มันจะได้ผลจริงๆหรอเก้า พี่ว่ามัน..."
"พี่ก็รู้นี้ครับพี่เกรทว่าพี่ดินเป็๲คนแบบไหน ยังไงๆพี่ดินก็ต้องรับผิดชอบอยู่แล้วครับ แล้วพี่จะได้ไม่ต้องแต่งงานกับพี่ดินด้วยไงครับ"
"..."
"พี่เกรทไม่ต้องคิดมากครับ ทำตามที่เก้าบอกแล้วที่เหลือเก้าจะการเองครับ"

"ก็ได้! ตกลงตามนั้น" 
"..."

'แล้วมันเ๱ื่๵๹อะไรกันว่ะ' ผมพึมพำกับตัวเองครับ

"ดิน ทางนี้ดินเอาอะไรเดี๋ยวเราไปสั่งให้"
"เอากาแฟสักแก้วก็พอ"
"โอเครจ้า"

'ตามไปดูหน่อยดีกว่า...'

'ฮึ ก็ไม่ต่างจากที่คิดไว้เท่าไร' 

"อ่ะ กาแฟที่ดินสั่ง"
"อืม...ขอบใจ เกรทมีอะไร ถึงได้นัดเรามาที่นี่"
"ดินพอดีว่าเราาา.."
"เกรทมีอะไรก็พูดมาเถอะ"
"คือว่า...ดินเรามีแฟนอยู่แล้ว! เราแต่งงานกับดินไม่ได้แต่เราก็ปฏิเสธที่บ้านไม่ได้เหมือนกัน เราไม่รู้จะทำยังไงแล้วเรา...ก็ไม่อยากเอาเปรียบดินด้วย เราขอโทษ..."
"อึม"
"ห๊ะ!!! ดินไม่โกรธหรอ?"
"ก็ไม่เรารู้อยู่แล้วว่าเกรทไม่ได้ชอบเรา เราเลยตกลงจะแต่งงานกับเกรทไง"
"ฮือ...ทำไมล่ะดิน"
"ก็ไม่ทำไมเราก็แค่ไม่อยากให้คุณแม่มาวุ่นวายเ๱ื่๵๹นี้กับเราอีก เลยยอมๆตกลงไปก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่ ในเมื่อเกรทก็ไม่ได้ชอบเราเราก็ไม่ได้ชอบเกรท ก็มีแต่ได้กับได้มีหรอที่เราจะไม่ตกลง"
"งั้นที่ดินยอมที่จะแต่งกับเราก็เพราะว่ารู้อยู่แล้วว่าหรอว่าเรามีคนรักอยู่แล้ว?"
"อึม"
"งั้น! เราก็สามารถหมั้นไว้ก่อนก็ได้น่ะสิ!"
"อึม"
"งั้นเราหมั้นกันไว้ก่อนนะดิน เรายังไม่อยากแต่งตอนนี้เราขอเวลาจัดการเ๱ื่๵๹นี้หน่อยตกลงไหมดิน"
"ก็ดี วินวินทั้งสองฝ่ายอยู่แล้วเราได้อิสระจากคุณแม่ ส่วนเกรทได้เวลาจัดการเ๱ื่๵๹ของเกรท แล้วนี่เจนไม่มาด้วยหรอ?"
"ดินรู้?"
"อึม"
"รู้ได้ไงอ่ะ เราว่าเราเนียนแล้วนะดิน"
"เราเรียนคลาสเดียวกันเผื่อเกรทลืม"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เราสบายใจแหละ"
"หึ"
"อะไรเล่า ก็เพราะเ๱ื่๵๹นี้แหละเจนถึงได้งอนเราอยู่แบบนี้"
"ครับๆ แล้วมาไงเราไปส่งมั้ย"
"ไม่เป็๲ไรเดี๋ยวเจนมารับ เอ๊ะ! นั่นไงมาพอดีเลย เจนทางนี้!!"

"เจนนี่ดินที่เคยบอก แต่ตอนนี้เคลียร์เรียบร้อยแล้วเข้าใจกันดี! เจนสบายใจได้"
"จ้าๆ"
"ผมเกรทยุ่งหมดแล้วเอามือออกไปเลยน่ะ!"
"สวยเหมือนเดิมนั่นแหละ"
"ชิ!"
"หึ"
"ดินใช่มั้ยคะ เราเจนแฟนเกรทค่ะ"
"ครับผมดิน เกรทบอกผมแล้วครับยังไงก็ขอโทษด้วยนะครับ"
"ไม่เป็๲ไรแค่นี้ก็ดีแล้ว..."

แกรก!

"พี่เกรท มาที่นี่ก็ไม่บอกเก้าเก้าจะได้ฝากซื้อเค้ก เอ๊ะ!พี่ดินสวัสดีครับ แล้วนี่?"
"เจน เพื่อนพี่เองเก้า"
"อ่อ ครับสวัสดีครับพี่เจนผมเก้าน้องชายพี่เกรทนะครับ"
"จ้า งั้นเราไปกันเถอะเกรท"
"โอเครงั้นเราไปแล้วนะดิน พี่ไปแล้วนะเก้าไว้เจอกันที่บ้าน"

'เอ๊ะ...เหมือนลืมๆอะไรซักอย่าง แต่ก็ไม่นี่คิดมากหน่าเกรท'

"ครับ บ่าย บ๊าย ครับ แล้วเจอกันครับพี่เจน"
ผมมาเจออะไรนี่! เกินคาดมากครับ ดีนะถ่ายไว้แต่แรก ไม่งั้นต้องพลาดอะไรดีๆไปแน่นอนครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดวงดีเป็๲บ้า

"พี่ดินครับคือ...ว่าเก้าขอติดรถไปลงที่ห้างด้วยได้มั้ยครับ"
"..."
เอ๊ะ! เริ่มแล้วสินะ 'แต่มึงก็ทนมาได้ตั้งนานนะดินโดนยาซะขนาดนั้น'
ซักจะสนุกแล้วสิ ดูสิว่าเด็กนี่มันจะทำยังไงต่อ แต่ไม่ต้องห่วงนะดินเดี๋ยวกูจะช่วยเอาคลิปที่กูถ่ายไว้ไปเป็๲หลักฐานช่วยมึงเอง ยังไงๆมึงก็หลุดพ้นจากการเป็๲ผัวไอ้เด็กเก้านี่ได้อยู่แล้ว ถือว่าช่วยเพื่อนอย่างมึงก็แล้วกัน
"โทษทีนะ พี่ไม่ได้ผ่านทางนั้น" อ้าว...ไงเป็๲งี้
"อะ เอ่อ...งั้นผมขอไปลงที่ป้ายรถเมล์ที่ถนนใหญ่ด้านหน้านี้ก็ได้ครับ"
"พอดีว่าพี่ต้องรีบไปเรียกแท็กซี่ดีกว่าครับ พี่เรียกให้แล้วงั้นพี่ขอตัวนะครับ"
"อะ เอ่อ...พี่ดิน!!" ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมเป็๲ไอ้ดินดี


หมับ!!
"อ่ะ!?"
"..."
"ดิน!! มะ มึงรู้ได้ไง?" มันรู้ได้ไงครับว่าผมนั่งอยู่ตรงนี้...

"มึงอย่ามั่นใจไปหน่อยเลย มึงมันไม่ได้มีดีขนาดนั้น"
"ดีมั้ยกูไม่รู้ แต่ถ้ามึงอยากรู้ก็ลองไปถามเอากับไอ้ดินมันดูแล้วกัน"
"มึง!!!" หึ
"งั้นพี่ชายคนนี้ฝากสวัสดีคุณปู่กับคุณย่าด้วยนะครับ แล้วอย่าลืมบอกล่ะครับว่าพี่วินคนนี้คิดถึงท่านมากขนาดไหน อ้อ! แล้วอย่าลืมสวัสดีอากล้ากับอาวรรณให้พี่ด้วยนะครับ"
"มึง!!!"
"โอ้ะ! อย่พูดแทรกพี่สิครับพี่ยังพูดไม่จบเลยนะครับ งั้นเดี๋ยวไว้ว่างๆพี่ชายคนนี้จะแว่ะเข้าไปเยี่ยมถึงที่บ้านนะครับ อย่าลืมล่ะครับ"
"ไปตายซะ!"

ปึก!

ตึง!

ปัง!

โอ้ยย...ผลักมาได้มันเจ็บไม่รู้หรอ แล้วนั้นจะรีบไปไหนล่ะนั้นผมยังพูดไม่ทันจบเลยนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า 

หึ คิดจะต่อบอกต่อคำกลับผมยังเร็วไป 10 ปีครับ แล้วไว้เจอกันใหม่นะครับน้องเก้า พี่วินคนนี้กลับมาแล้ว...

แกรก!

" !!! "


ปล่อยรัวๆเลยค่ะ????