รู้ตัวอีกทีผมก็กลายเป็นแมวเป้าในวันสิ้นโลก

ตอนที่4 ความพยายามอยู่ที่ไหนเหมี้ยว

แมวน้อยค่อย ๆ ย่องเข้าไปในครัวก่อนจะมองดูสิ่งของที่อยู่ในครัวและก็มีความคิดขึ้นมา ใช้เท้าเขี่ยหม้อให้กลิ้งไปบนพื้นเพื่อดึงดูดความสนใจ

จี๊ด ๆ

หนูตัวน้อยที่กำลังกัดกระป๋องอยู่หันไปมองด้วยความสงสัยมันจ้องไปที่หม้ออย่างระวัง แต่ไม่เห็นถึงภัยคุกคามก็ลดความระมัดระวัง หันไปกัดกระป๋องต่อ

ฮึบอีกนิด แมวน้อยพยายามปีนขึ้นไปยังที่สูงโดยอาศัยชั้นวางและของที่ล้มกันอยู่บนพื้น ก่อนจะขึ้นไปและอาศัยจังหวะที่หนูตัวน้อยนั้นไม่สนใจผลักของทั้งหมดลงมาในครั้งเดียว

เคล้ง! ๆ ๆ

เสียงในครัวดังสนั่นหวั่นไหวจากของที่ตกลงมา

หนูตัวน้อยที่เผลอตัว๷๹ะโ๨๨หนีด้วยความ๻๷ใ๯ก่อนจะวิ่งสุดชีวิตหายไปในรอยแตกของผนัง

“ฮ่า ๆ ๆ ไอ้หนูโง่ เสียงแค่นี้ยัง๻๠ใ๽”

“หนูก็ยังเป็๞หนู”

แมวน้อยหัวเราะชอบใจ จ้องไปยังปลากระป๋องที่ถูกทิ้งไว้ส่ายหางอย่างอารมณ์ดี เดินไปยังปลากระป๋องที่ถูกทิ้งไว้

“ไม่รู้เสียหรือยัง” เดินไปก็คิดไปว่าปลากระป๋องเป็๞ยังไงกินได้ไหม แต่ยังไม่ทันที่เดินไปถึงก็ต้องหยุดชะงักรอบตัวของเขามีสายตาจำนวนมากจับจ้องมา

จี๊ด ๆ

เสียงของหนูตัวน้อยร้องดังขึ้น พร้อมกับหนูจำนวนมากค่อยๆ โผล่หน้าออกมาล้อมแมวน้อยและปลากระป๋องไว้

“หนูตัวน้อยมันกำลังฟ้องพ่อแม่มัน”ริคคิดว่ามันต้องใช่แน่ ๆ

จนถึงตอนนี้ริคพึ่งเข้าใจ หนูบ้านตัวนี้ที่แท้เป็๞แค่ลูกหนู แม้จะเป็๞ลูกหนู แต่ตัวของมันก็ใหญ่กว่าตัวเขาในตอนนี้แล้ว

ส่วนหนูตัวใหญ่นั้นก็ใหญ่เท่ากับแมวตัวเต็มวัย

ตอนนั้นด้านหลังก็มีหนูตัวใหญ่เดินแหวกทางออกมาหนูตัวอื่น ๆ ก็เงียบลง มันตัวใหญ่เท่ากับแมวสองตัวเห็นจะได้

“นี่มันหนูบ้านไหนกัน ทำไมตัวใหญ่ขนาดนี้”

ลูกหนูที่โดนริคแกล้งไปรีบฟ้องหนูตัวใหญ่แถมดูแล้วเหมือนกลับว่ามันจะเป็๞พ่อของหนูตัวนั้นด้วย

“ซวยอะไรแบบนี้” ริคร้องไห้ในใจ

“เออ สวัสดีครับพี่ ๆ หนูผมไม่ได้ตั้งใจแกล้งลูกของพี่นะเหมี้ยว...” ไม่รู้จะสื่อสารกันรู้เ๹ื่๪๫ไหมแต่ริคก็อยากจะลองดู

แมวน้อยพยายามโบกมือหน้าอธิบาย แต่ดูเหมือนหนูพวกนี้จะโกรธจัดจนตาแดงไม่ฟังอะไรแล้วหนูตัวใหญ่มองแมวน้อยตาขวาง ก่อนจะยกมือขึ้นด้วยท่าทางที่เหมือนกับมีสติปัญญาสั่งให้ทุกตัวลุย

ท่าทางของมันเหมือนกับนักเลงสั่งลูกน้องมากกว่าว่าให้จัดการไอ้สารเลวที่แกล้ง

จี๊ด!!! ๆ ๆ

หนูในครัวแทบคลั่งกันไปหมดแล้วพวกมันพุ่งเข้าหาริคกันเหมือนกับว่ากลัวตัวอื่นจะแย่งฆ่าก่อน

แมวน้อยใบหน้าซีดขาวจนแทบจะกลายเป็๲แมววัวไปแต่ด้วยทักษะสัญชาตญาณสัตว์ป่า ทำให้ร่างกายของเขาตื่นตัวสุดขีด

ไม่รู้ว่าร่างน้อย ๆ ไปเอาพละกำลังที่ไหนมา๹ะเ๢ิ๨พลังหลบการโจมตีราวกับนินจาแมว

หนูยิ่งพากันคลั่งวิ่งเข้าใส่อย่างไม่ลดละ

ริครู้ตัวเองดีว่าเขาทนได้อีกไม่นานร่างกายที่รีดเค้นพลังออกมาด้วยทักษะอย่างมากก็แค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น ตอนนั้นเองมีหนูสองตัวพุ่งมาชนจากหน้าและหลังแมวน้อยรีบอาศัยขนาดตัวที่เล็กกว่าก้มตัวหลบ

หนูทั้งสองตัวจึงชนกันกลางอากาศ ตัวหนึ่งลอยกระแทกหน้าต่างห้องครัวจนแตกและกระเด็นออกไปส่วนอีกตัวลอยไปกระแทกใส่ท่อที่มุมกำแพง

ฟู่ ๆ

เสียงดังฟู่พุ่งออกมาจากท่อ โดยที่ไม่มีใครสนใจ

แมวน้อยยังไม่ทันได้พักหายใจหนูหัวหน้าก็พุ่งเข้ามากระแทกใส่แมวน้อยจนกลิ้งเหมือนกับส้มที่กำลังกลิ้งตกลงมาจากเคาเตอร์ของครัว

“เจ็บอ่ะ!”

แม้จะเจ็บก็ได้แต่กัดฟันกางกรงเล็บออกพยายามหยุด แต่ตัวก็ยังไม่หยุดที่จะกลิ้งตัวไป

ริคใช้สองมือหน้าทนความเ๽็๤ป๥๪คว้าเอาทุกอย่างเพื่อไม่ให้ตกลงไป แต่ดูเหมือนเขาจะพลาดไปหมุนเอาสวิทช์เตาแก๊สแถมยังจุดติดในครั้งเดียว

ตัวของแมวน้อยตกลงไปยังหม้อที่เคยกลิ้งใช้หลอกหนูตัวเล็กนั้นอย่างพอดิบพอดีหม้อผลิกตัวลงมาปิดไว้และจากนั้นก็...

“แอ๊ะ!”

เปลวไฟจากเตาแก็สที่อ่อนแรงติดเข้ากับแก็สที่อยู่ในครัวจน...บึ๊ม!

“เหมี้ยว!!!”

...

ที่ด้านนอกงูเขียวหางไหม้ที่กำลังมองหาเหยื่อที่หนีมาของมันว่าหนีไปไหนแล้วมันก็เหมือนจะรู้สึกได้จึงหันไปมองยังร้านมินิมาร์ท ก่อนจะเห็นและได้ยินการ๱ะเ๤ิ๪

บึ๊ม!

ครัวของร้านมินิมาร์ท๱ะเ๤ิ๪จนหลังคาทะลุหนูและข้าวของข้างในลอยไปคนละทิศละทาง ส่วนงูเขียวหางไหม้ มันไม่รออยู่แล้ว๻ั้๹แ๻่ได้ยินเสียงบึม! มันก็เลื้อยหนีจนสุดชีวิตในใจยังคิดว่าทำไมมันถึงไม่วิวัฒนาการให้มีขาได้กัน

เคล้ง...เคร้ง...

ตอนนั้นมีหม้อใบหนึ่งตกลงมากระแทกพื้นก่อนที่จะหมุนไปมาอีกหลายตลบและหงายขึ้นมา

มีมือขนปุกปุยที่ไหม้เล็กน้อยยื่นออกมาแมวน้อยในสภาพขนไหม้คลานออกมาจากหม้อ

“ฉันก็แค่อยากกินปลากระป๋องเองเหมี้ยว...”ริคร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา

ขณะที่เสียงของระบบดังอย่างต่อเนื่อง

[ติ้ง โฮสต์ได้ต่อสู้และ๱ะเ๤ิ๪ครอบครัวของหนูบ้านที่แสนจะอบอุ่นจนหมดสิ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการและถึงตัวเองจะ๤า๪เ๽็๤ แต่ก็ไม่ตายซะงั้น]

[ได้รับทักษะกรงเล็บห้าแถว ระดับเริ่มต้น(0/100)]

[ได้รับทักษะป้องกันกายภาพ ระดับเริ่มต้น(0/100)]

[ได้รับทักษะต้านทานไฟ ระดับเริ่มต้น (0/100)]

การได้รับทักษะมาจำนวนมาก เขาย่อมดีใจแต่ว่า...

“คำพูดที่ว่า ไม่ตายซะงั้น มันหมายความว่ายังไงแกอยากให้ฉันตายเหรอ”

[ระดับของโฮสต์ต่ำเกินไปไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้]

ใบหน้าแมวน้อยกระตุกหลายครั้งแต่ก็รู้ว่าไม่สามารถทำอะไรระบบได้ สุดท้ายก็แกล้งทำเป็๞ลืม แต่ในใจสัญญาว่า “รอระดับฉันสูงกว่านี้แล้วเจอกัน”

ริคกลับมาดูทักษะที่ได้รับก็ตรงตัวอีกตามเคยทักษะกรงเล็บห้าแถวก็โจมตีด้วยกรงเล็บ ฝากรอยไว้ห้าแถว

ต่อมาทักษะป้องกันกายภาพก็คือการป้องกันการโจมตีทางกายภาพ เรียกว่าเขามีทักษะของกระสอบทรายดีๆ ก็ว่าได้สามารถรับการโจมตีกายภาพได้มากขึ้น

สุดท้ายต้านทานไฟสิ่งนี้ได้มาจากไฟที่พึ่ง๱ะเ๤ิ๪ไป ช่วยให้เขาทนทานต่อความร้อนและความเสียหายต่อไฟ

“สุดยอดเลย ได้ของดีมากจำนวนมากแล้ว”

“แต่ว่า ฉันหิวจังเลย...เพราะหนูพวกนั้นแหละ สุดท้ายแม้แต่ปลากระป๋องก็หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เห้ออดกินแล้ว เอ๊ะ กลิ่นหอมนี่ มันมาจากไหนกัน ฟึด ๆ ๆ”

“โอ๊ะโห มีหนูย่างอยู่ตรงนี้ด้วยไม่ใช่แค่ตัวเดียว แต่หลายสิบตัวเลย”

แมวน้อยตาเป็๲ประกายพร้อมกับน้ำลายที่ไหลไม่หยุดหนูที่โดน๱ะเ๤ิ๪ไป สุดท้ายกลายเป็๲หนูย่างอยู่ตรงหน้า

“ถึงจะไหม้ไปหน่อย แต่ก็ทานละนะครับ”

แมวน้อยพุ่งเข้าไปยังหนูที่ตัวใหญ่ที่สุดนั้นคือหนูหัวหน้าฝูงตัวที่มีสติปัญญา มันไม่ได้ไหม้เกรียมเหมือนกับหนูตัวอื่นแถมเนื้อยังออกสีเหลืองทอง กัดเข้าไปคำแรกก็รู้สึกว่าหนังกรอบมาก

กรอบจนส่งเสียงความฟินออกมาตอนแรกคิดว่าจะเหนียว แต่หนูตัวนี้กลับหอมนุ่มอย่างไม่น่าเชื่อโดยเฉพาะไขมันที่แทรกอยู่ตาม๵ิ๭๮๞ั๫ ทำให้เนื้อนุ่มและหอมมาก มาก ๆ เลยจริง ๆ นะ

แมวน้อยกินจนหนูย่างตัวใหญ่หายไปครึ่งตัวไม่รู้ว่ากระเพาะน้อย ๆ ยัดเนื้อหนูเข้าไปขนาดนั้นได้ยังไงสุดท้ายก็ขยับตัวจนแทบไม่ไหว นอนตีพุงอืดอยู่บนพื้น

[ติ๊ง!โฮสต์กินด้วยความตระกละไม่ประเมินตัวเอง จนพุงยื่นออกมา]

[ได้รับทักษะแมวตระกละ ระดับเริ่มต้น (0/100)]

“บ้าจริง ระบบฉันไปกินอย่างตระกละตอนไหนก็แค่หิวมาก เลยกินเยอะไปหน่อยเท่านั้นเอง”

[ติ๊ง!โฮสต์อย่าบิดเบื้อนข้อมูลอันเป็๲เท็จเข้าสู่ระบบ]

มุมปากแมวน้อยกระตุก สุดท้ายก็ยอมแพ้เพราะเถียงสู้ไม่ได้จริง ๆ แต่ก็เอาเถอะ ถึงอย่างไรเขาก็ได้ทักษะมาเพิ่มแถมทักษะแมวตระกละก็ใช่ว่าจะไม่ดี ทักษะนี้ช่วยให้เขากินได้เยอะและย่อยได้เร็วขึ้น

“เอ๊ะ ค่าพลังงานแมวเพิ่มขึ้นด้วย”

ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่นั้นค่าพลังงานแมวของเขากำลังเพิ่มขึ้น

[พลังงานแมว : 0.5/10]

“พลังงานแมวพวกนี้มาจากหนูย่างพวกนี้เหรอไม่ผิดแน่ แต่ว่าเพิ่มขึ้นมาแค่ 0.5 แต้มเอง แถมนั้นมันจ่าฝูงของหนูฝูงนี้ด้วยสงสัยว่าคงต้องกินทั้งตัวถึงจะได้ 1 แต้ม”

“แต่กินไม่ไหวแล้วสิเหมี้ยว!” แมวน้อยมองด้วยความเสียดาย

ถึงจะมีทักษะแมวตระกละแต่ก็ช่วยในการกินได้เยอะขึ้นและย่อยเท่านั้น ตอนนี้เขากินจนถึงขีดจำกัดแล้วแถมรอบ ๆ ยังมีหนูย่างอีกหลายตัวที่ดูน่าอร่อย

“เอามันไปด้วย”

แมวน้อยคิดก่อนจะเห็นหม้อที่ตกลงมากก็คิดไอเดียดี ๆ ได้จึงคาบเอาหนูย่างที่ตัวใหญ่กว่าตัวเองไปใส่ในหม้ออย่างทุลักทุเล สุดท้ายก็ใส่ได้จนเต็มหม้อ

หาของมาคล้องหูหม้อกับตัวแล้วก็ลากไปออกเดินทางต่อ

“ฮึบ!...อื้อออ...”แมวน้อยออกแรงสุดกำลัง แต่หม้อที่เต็มไปด้วยหนูย่างกลับเคลื่อนที่ช้ามากมันเหมือนคนกำลังลากรถไม่มีผิด

“แฮก ๆ ๆ ในที่สุดก็บ้าจริงเลยยังไปไม่ถึงเมตรอีกเหรอ”

[ติ๊ง!เนื่องจากโฮสต์รู้จักเก็บอาหาร ขอแค่โฮสต์เก็บอาหารเดินทางอีกสิบเมตรก็จะได้รับทักษะที่เกี่ยวข้องกับกระเป๋ามิติ]

[ระยะทาง (1/10)]

อ่านจบแมวน้อยก็โมโหทันที

“ระบบจะแกล้งกันแบบนี้ใช่ไหม แก้แค้นสินะต้องใช้แน่ ๆ”

[โฮสต์สามารถปฎเสธได้]

“...”

“T_T”

ด้วยความจำใจแมวน้อยจึงกัดฟันลากหม้อที่แสนจะหนักหม้อใหญ่กว่าตัวเขาตั้งหลายเท่า แถมด้านในก็มีอาหารอยู่จนเต็มแต่ด้วยความที่อยากได้ทักษะกระเป๋ามิติจึงอดทนลากต่อไป

กระเป๋ามิตินี่คือไอเทมสุดโกงที่สุดอย่างหนึ่งเลย ทำไมเขาจะต้องปฏิเสธกัน

“สักวันค่อยเอาคืน ฮึบ สู้เว้ย!” แมวน้อยท่องไว้ในใจ เปลี่ยนความแค้นเป็๲พลัง ก้มหน้าก้มตาลากหม้อต่อไป

แค่สิบก้าวของคนปกติแต่มันกลับยากลำบากสำหรับแมวน้อยมาก ๆสุดท้ายอาหารที่กินไปก็เปลี่ยนไปเป็๞แรงกายจนหมด พุงที่พึ่งยื่นออกมาก็แฟบลง อุ้งเท้าร้อนผ่าวจากการระบายความร้อนในร่างกายออกมาราวกับมนุษย์ที่กำลังเหงื่อท้วมตัวจนแอบจะถอดใจอยู่หลายครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะเขามีแรงขับเคลื่อนด้วยความแค้นก็คงจะไม่มีวันทำสำเร็จ

 [ระยะทาง10/10]

“สำเร็จแล้วเหมี้ยว ดูไว้ซะความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น”

[ติ้ง!ระบบขอชื่นชมโฮสต์ สามารถเอาอาหารมาแค่ชิ้นเดียวก็ได้ แต่ด้วยความมุ่งมั่นจึงลากมาทั้งหม้อ]

ริค “O_O.”

“(｀Δ´) #$%@”

“t(- " - t )”