จิ่วซินหัวเราะร่วนเมื่อเห็นอาการตระหนกใแบบแปลก ๆ ของลินิน เด็กสาวจึงก้าวเท้าเข้ามาหาแล้วย่อตัวลงก่อนจะค่อย ๆ ประคองแขนเธอเดินไปยังหน้าโต๊ะเครื่องแป้งเครื่องหอม ซึ่งมีคันฉ่องที่ทำมาจากทองเหลืองบานใหญ่ตั้งอยู่
“คุณหนูดูในคันฉ่องซีเ้าคะ แล้วบอกจิ่วซินหน่อยว่านี่น่ะเหรอ สตรีที่อัปลักษณ์ที่สุดในแผ่นดิน” จิ่วซินบอกพร้อม รอยยิ้มตรงมุมปาก พยักพเยิดให้ผู้เป็นายหันหน้าไปทางคันฉ่อง
ลินินทำหน้างง ๆ แต่ก็ยอมทำตาม และทันทีที่สายตาเธอมองเห็นภาพสะท้อนซึ่งฉายชัดมาจากคันฉ่องตรงหน้าก็ทำให้เธอตื่นตะลึงด้วยความใปนแปลกใจ
แสงสีเหลืองนวลจากตะเกียงส่องกระทบภาพของหญิงสาวสะพรั่งคนหนึ่งผู้เป็เ้าของดวงหน้ารูปไข่ล้อมกรอบด้วยเส้นผมสีดำขลับปล่อยยาวถึงกลางหลังดูแล้วงดงามหาตัวจับยาก คิ้วทั้งสองข้างโค้งมน จมูกโด่งได้รูปรั้นนิด ๆ สอดรับกับริมฝีปากบางเป็กระจับ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือดวงตาคู่นั้นที่กลมโตเป็ประกาย จนทำให้โลกทั้งใบ ดูสดใสขึ้นทันที
ให้ตายเถอะ…นี่ถ้าผู้หญิงคนนี้อยู่ในยุคปัจจุบันมีสงสัยต้องได้เป็ดาราดังเบอร์ต้น ๆ ของประเทศแน่ ๆ
“นี่…นี่น่ะเหรอจงหลีชุน?” หญิงสาวครางเอามือลูบบริเวณใบหน้าตัวเองอยู่หลายรอบ
“ก็ใช่น่ะซีเ้าคะ ถ้าไม่ใช่คุณหนูแล้วจะเป็ใครอีก”
“ก็ไหนประวัติศาสตร์บอกว่าจงหลีชุนหน้าตาอัปลักษณ์ที่สุดในแผ่นดินไง ทำไมถึงกลายเป็ผู้หญิงที่สวยอย่างนี้ไปได้”
“ประวัติศาสตร์ ใครกันเหรอเ้าคะ?”
“เอ่อ…เปล่า…ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ”
“คุณหนูอย่าไปฟังพวกชาวบ้านชาวเมืองพูดเลยนะเ้าคะ อย่าเก็บมาใส่ใจเลย” เด็กสาวพูดพลางเอื้อมตัวไปหยิบหวีมาหวีผมให้นายสาวอย่างเบามือ
“คนพวกนั้นไม่รู้หรอกว่าภายใต้รูปลักษณ์อัปลักษณ์เช่นนี้ ความจริงแล้วคุณหนูงดงามขนาดไหน”
“ถ้าจงหลีชุนสวย…ข้าหมายถึงงดงามขนาดนี้แล้วทำไมเธอจะต้องซ่อนมันไว้ด้วยล่ะ” ลินินถาม รั้งข้อมือของเด็กสาวให้มานั่งข้างกาย
“ข้าไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย”
“เพราะนายท่านไม่้าให้คุณหนูเข้าไปพัวพันเื่ราวในราชสำนักไงเ้าคะ จากคำทำนายของท่านนักพรต
เฮ้อหนาน”
“คำทำนาย?”
“เ้าค่ะ คำทำนายของท่านนักพรตเฒ่า ท่านอาจารย์ของนายท่าน ตอนนั้นนักพรตเฮ้อหนานเดินทางปลีกวิเวกหนีความขัดแย้งมาถึงแคว้นฉี แล้วได้พบกับนายท่านกับคุณหนูระหว่างทางพอดี ท่านนักพรตจึงได้ทำนายอนาคตของคุณหนูไว้”
“ทำนายว่าอะไร?” ลินินซักไซ้ต่อด้วยความอยากรู้
“ทำนายว่าคุณหนูจะเป็ยอดหญิงงามของแผ่นดิน เป็ที่หมายปองของชาย จนอาจกลายเป็ชนวนความขัดแย้ง”
“ห๊า !” ร้องเสียงสูง “ขนาดนั้นเลยเหรอ”
“ไม่เท่านั้นน่ะซีเ้าคะ ท่านนักพรตยังทำนายต่ออีกว่าคุณหนูเองก็จะต้องสิ้นชีพเพราะความงามนี้ของตัวเองเช่นเดียวกัน”
“เพราะอย่างนี้ใช่มั้ย ท่านหมอจง…เอ่อ…ท่านพ่อถึงให้ข้าแปลงโฉมกลายเป็หญิงอัปลักษณ์”
“เ้าค่ะ นายท่านเกรงว่าคำทำนายของนักพรตเฒ่าจะเป็จริง ท่านก็เลยให้ข้าแปลงโฉมคุณหนูให้มีหน้าตาอัปลักษณ์ทุกเช้าก่อนจะออกจากห้องเพื่อไม่ให้เป็จุดสนใจของใคร”
“แล้วนอกจากท่านพ่อ เ้าและข้าแล้วยังมีใครรู้เื่นี้อีกบ้าง ?”
จิ่วซินส่ายหน้าดิก “ไม่มีหรอกเ้าค่ะ นายท่านบอกกับทุกคนว่าคุณหนูป่วยเป็โรคระบาดที่มาจากดินแดนทางเหนือทำให้หน้าตาเปลี่ยนไปจากเดิม บ่าวไพร่ทุกคนหากไม่ได้รับอนุญาตก็ห้ามเข้ามาห้องนี้เด็ดขาด นอกจากข้าที่ต้องแปลงโฉมให้คุณหนูทุกเช้าแล้วก็ไม่มีใครรู้ความลับนี้อีกเลยแม้แต่คนเดียว”
ลินินพ่นลมหายใจเป่าปาก…ให้ตายเถอะ์หนอ์ ท่าน้าอะไรกันแน่เนี่ย…โอเคหญิงสาวอาจจะต้องขอบคุณที่ให้มาผู้หญิงอวบอ้วนที่เพิ่งถูกคนรักหักหลังอย่างเธอย้อนอดีตมาอยู่ในร่างของสตรีผู้มีใบหน้างดงาม และเรือนร่างระหงนี้ แต่ไหน ๆ จะให้โอกาสแล้วทำไมไม่ช่วยให้สุด ๆ ทำไมต้องขีดโชคชะตาให้เธอต้องซุกซ่อนความงดงามไว้ภายใต้หน้ากากอัปลักษณ์ด้วย
ถ้าสวยแล้วต้องตายั้แ่ยังสาว…แล้วแบบนี้จะสวยไปเพื่ออะไรกัน!
11K
