ตี 1 ผ่านไป รดาดายังคงร้องไห้ และพูดไม่หยุด
ชายหนุ่มเริ่มอยากกลับบ้านไปนอน นี่มันเกินเวลางานเขามามากพอแล้ว
“คุณ..คุณ..นี่คุณ …ผมจะกลับแล้วนะ จ่ายเงินผมมาซะทีสิคุณ “ ชายหนุ่มเรียกรดาเบาๆ
รดาหยุดร้องไห้หันควับมองหน้าชายหนุ่มทันที
“ ชื่อ สิทธา ใช่มั้ย …นายน่ะคง้าแค่เงินสิใช่มั้ย นายน่ะหน้าเงิน ผู้ชายหน้าเงิน “ รดาพูดอ้อแอ้
ชายหนุ่มทำหน้างง
“ นี่คุณผมรับจ้างเอาเงินครับ ไม่ได้รับจ้างเอาหน้า จ่ายมาผมจะกลับคุณอยากอยู่ร้องไห้ต่อก็เื่ของคุณ “
สิทธาพูดอย่างไม่ต่อล้อต่อเถียง เขาอยากนอนเต็มที
“ นายชอบเงินมากนักหรือไง อายุเท่านายเนี่ยเอาเงินไปทำอะไรกันนะ เรียนงั้นเหรอ รึเอาไปเติมเกมส์ นายเคยคิดวางแผนอนาคตบ้างรึป่าว เป็ไรเดอร์จะได้เงินเท่าไรกันเชียว ทำไมไม่หางานประจำทำซะ..ห๊าาา “ รดาบ่นอ้อแอ้ไปเรื่อย
สิทธาเบือนหน้าหนีอย่างรำคาญ
“ จ่ายเงินมาครับ แล้วผมจะได้กลับ “ สิทธาพยายามพูดกับณดา
“เงิน เงิน เงิน ผู้ชายนี่มันเลวเหมือนกันหมด
คนนึงก็หน้าตัวเมีย ส่วนนายก็หน้าเงิน “ หญิงสาวเปรียบเปรย
“ นี่ป้า…เมาจนพูดไม่รู้เื่แล้วเนี่ย รีบๆจ่ายเงินในส่วนจองผมมาน่า แก่แล้วเลอะเทอะจริงๆ นี่สินะเหตผลที่ตาคนนั่นไปกับคนอื่นน่ะ “ สิทธาพูดอย่างลืมตัว ที่จริงเขาไม่ได้้าจะซ้ำเติมหญิงสาว แต่เธอเองที่เป็คนพูดไม่รู้เื่เองต่างหาก
รดาหยุดพูดเธอพยุงตัวเองเดินมาหาสิทธา
ผัวะ…!!!!!...ผ่ามือน้อยๆฟาดลงมาเต็มหน้าของเ้าของถ้อยคำที่บาดใจเธอ
“ ปากเสีย …นายจะไปรู้อะไร นายชอบเงินมากนักใช่มั้ย ได้ฉันให้เงินนาย 2 แสน แต่นายต้องเป็แฟนฉัน 1 เดือน ภายใน 1 เดือนนี้นายต้องมาหาฉันทุกวันอย่างน้อยวันละ 3-4 ชั่วโมง…
ว่าไงนายตกลงมั้ย “ รดายื่นข้อเสนอ ทั้งที่ตัวเองยังยืนโซเซ
สิทธาเอามือลูบหน้าตัวเอง เขาไม่เจ็บแต่กำลังครุ่นคิด
“พูดจริงเหรอป้า แค่มาหาทุกวัน วันละ 3-4ชั่วโมงเนี่ยนะ “ สิทธาถามซ้ำ
“ ใช่ นายตกลงมั้ยล่ะ “ ณดาตอบ
“ถ้าแค่นั้นก็ได้อยู่แล้ว ผมตกลง แต่จ่ายสดนะป้า “ สิทธาพูด
“ชิ นายนี่มันเห็นแก่เงินจริงๆ เอาเลขบัญชีมา..” รดาตะคอก
“ 2 แสนถ้วน ส่วนค่าจ้างของวันนี้ผมคืนกำไรให้คุณลูกค้ารายใหญ่ครับผม “ ชายหนุ่มยิ้มหวานพร้อมกับส่งเลขบัญชีให้รดา
รดารับเลขบัญ
ชีมาแล้วโอนเงินผ่านแอพให้กับสิทธาทันที