ดอกบัวในสายลม

ความตื่นเต้นจากการท้าทายกฎเกณฑ์ของสังคมได้กลายเป็นยาเสพติดที่ทำให้สี่ชีวิตนี้ไม่อาจหยุดยั้งความปรารถนาของตนเองได้อีกต่อไป เฉินต้าเหริน เลือกสถานที่ใหม่ที่เต็มไปด้วยผู้คนแต่ก็เต็มไปด้วยความมืดมิดของความไม่ใส่ใจของสาธารณชน นั่นคือโรงงิ้วในร่มที่กำลังจัดแสดงในช่วงกลางวัน

แม้จะเป็นกลางวันแต่ภายในโรงงิ้วกลับมีแสงสว่างไม่มากนัก เนื่องจากการจัดฉากและการใช้โคมไฟสลัวๆ เพื่อสร้างบรรยากาศการแสดง ความมืดสลัวนี้เองที่เป็นฉากบังหน้าที่สมบูรณ์แบบสำหรับเกมของพวกเขา

พวกเขานั่งอยู่ในแถวหลังสุดที่ค่อนข้างมืดและมีผู้คนเบียดเสียดกันเล็กน้อย สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เวทีที่เต็มไปด้วยสีสันและเสียงดนตรีที่ดังกึกก้อง บุรุษทั้งสองเริ่มการเล้าโลมสตรีทั้งสองอย่างเงียบเชียบและเชื่องช้า

เฉินต้าเหริน เริ่มต้นด้วยการวางมือบนหัวเข่าของหลิวเสี่ยวเหมย ราวกับเป็นการสัมผัสธรรมดาระหว่างสามีภรรยา แต่แล้วมือของเขาก็เริ่มเลื่อนขึ้นไปเรื่อยๆ อย่างช้าๆ และลึกลับ นิ้วของเขาเริ่มบีบคลึงส่วนปลายปทุมถันของหลิวเสี่ยวเหมยอย่างเบาๆ ผ่านผ้ากระโปรง ทำให้นางสั่นสะเทือนจนต้องกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางที่กำลังจะหลุดออกมา

"อย่า..." หลิวเสี่ยวเหมย กระซิบเบาๆ แต่เสียงของนางกลับฟังดูเหมือนการขอร้องมากกว่าการปฏิเสธ

"ไม่มีใครเห็นหรอก เมียรัก" เฉินต้าเหริน ตอบกลับด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ทุกคนกำลังดูการแสดงอยู่"

มือของเฉินต้าเหริน ลูบไล้ไปตามเรียวขาของหลิวเสี่ยวเหมยที่ซ่อนอยู่ใต้กระโปรง นิ้วของเขาเลื่อนไปตามผิวหนังที่นุ่มนวลอย่างเชื่องช้า ก่อนจะค่อยๆ เขี่ยและแยงส่วนล่างของนางเข้าออกอย่างช้าๆ ทำให้หลิวเสี่ยวเหมย ต้องกัดริมฝีปากแรงขึ้นเพื่อกลั้นเสียงครางที่กำลังจะหลุดออกมา

ขณะที่ความตื่นเต้นเพิ่มสูงขึ้น เฉินต้าเหริน ค่อยๆ ดึงหลิวเสี่ยวเหมย ให้เอนตัวมาใกล้ตัวเขามากขึ้น จนนางแทบจะนั่งบนตักของเขา การเคลื่อนไหวนี้ดูเหมือนเป็นเพียงการปรับท่านั่งธรรมดา แต่จริงๆ แล้วเป็นการเปิดโอกาสให้เขาสามารถใช้นิ้วกระตุ้นส่วนที่อ่อนไหวของนางได้อย่างเต็มที่มากขึ้น

"อ๊ะ... อ๊ะ..." เสียงครางเบาๆ หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากของหลิวเสี่ยวเหมย เมื่อนิ้วของเฉินต้าเหริน เพิ่มความถี่ในการเขี่ยและแยงอย่างต่อเนื่อง

"เสียงเบาหน่อยนะ เมียรัก" เขากระซิบข้างหูของนาง "คนข้างๆ จะได้ยิน"

ในขณะเดียวกัน เหลาจางโถว ก็ไม่ได้นิ่งเฉย เขาเอนตัวเข้าไปใกล้เฉินเหมยลี่ และเริ่มใช้ริมฝีปากของเขาซุกไซร้ไปที่ซอกคอของนางอย่างช้าๆ ลิ้นของเขาเลียไปตามผิวหนังที่อ่อนไหว ทำให้เฉินเหมยลี่ สั่นสะเทือนเล็กน้อย ขณะที่มือของเขาเริ่มบีบคลึงส่วนปลายปทุมถันของนางผ่านเสื้อผ้า

"อ๊ะ..." เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของเฉินเหมยลี่ แต่ถูกกลืนหายไปในเสียงดนตรีที่ดังอยู่

"เสียงดังไปหน่อยแล้วนะ เมียน้อย" เหลาจางโถว กระซิบข้างหูของนาง ลิ้นของเขาเลียใบหูของนางเบาๆ "คนอื่นจะได้ยิน"

เฉินเหมยลี่ พยักหน้าเบาๆ แต่ร่างกายของนางกลับตอบสนองต่อการสัมผัสของเขาอย่างรุนแรง เมื่อเหลาจางโถว เริ่มใช้นิ้วเขี่ยและแยงส่วนล่างของนางเข้าออกอย่างช้าๆ นางรู้สึกเหมือนกำลังจะละลายไปกับความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

เหลาจางโถว ใช้กลยุทธ์เดียวกับเฉินต้าเหริน โดยค่อยๆ ดึงเฉินเหมยลี่ ให้มานั่งบนตักของเขาเบาๆ ภายใต้ข้ออ้างว่าต้องการให้นางเห็นการแสดงได้ชัดขึ้น การเปลี่ยนท่านั่งนี้ทำให้เขาสามารถแอบมุดมือไปใต้กระโปรงของนางได้อย่างไม่มีใครสังเกตเห็น

"อ๊า... อ๊า... ไม่ไหว..." เฉินเหมยลี่ กระซิบเบาๆ เมื่อรู้สึกถึงนิ้วของเหลาจางโถว ที่เพิ่มความเร็วและความถี่ในการกระตุ้น

"กลั้นไว้นะ เมียน้อย" เขาตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า "ถ้าใครเห็น... จะเป็นยังไง"

ความตื่นเต้นที่ต้องทำกิจกรรมทางเพศในขณะที่มีผู้คนนับร้อยอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร ทำให้สตรีทั้งสองถึงจุดสูงสุดอย่างรวดเร็วและรุนแรง พวกนางต้องกัดริมฝีปากและจิกเล็บลงบนไหล่ของบุรุษทั้งสองเพื่อกลั้นเสียงครางที่แทบจะหลุดออกมา

"เมียรัก... อย่าให้ใครรู้ว่าเรากำลังทำอะไรกันที่นี่..." เฉินต้าเหริน โน้มตัวลงกระซิบข้างหูของหลิวเสี่ยวเหมย ด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยความปรารถนา ขณะที่นิ้วของเขาเพิ่มความเร็วในการเขี่ยและแยง "มันตื่นเต้นกว่าอยู่ในห้องตั้งเยอะใช่ไหม"

หลิวเสี่ยวเหมย พยักหน้าเบาๆ ดวงตาของนางฉายแววของความหวาดหวั่นปนความเร่าร้อน นางพยายามหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ เพื่อควบคุมเสียงครางที่กำลังจะระเบิดออกมาจากลำคอ

"อ๊า... อ๊า..." เสียงครางเบาๆ หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากของนางแม้จะพยายามกลั้นไว้

"ช่ช่ช..." เฉินต้าเหริน ใช้นิ้วปิดริมฝีปากของนางเบาๆ "กลั้นไว้นะ เมียรัก"

ในขณะที่การแสดงงิ้วดำเนินไปอย่างคึกคัก เฉินต้าเหริน กล้าหาญขึ้นและแอบมุดใต้กระโปรงของหลิวเสี่ยวเหมย โดยอ้างว่าต้องการหยิบของที่ตกใต้เก้าอี้ ความมืดใต้กระโปรงกลายเป็นโลกส่วนตัวของเขา ที่ซึ่งเขาสามารถใช้ลิ้นเลียและกระตุ้นส่วนที่อ่อนไหวของนางได้อย่างเต็มที่

"อ๊า... อ๊า... ไม่ไหวแล้ว..." หลิวเสี่ยวเหมย กระซิบด้วยเสียงสั่นเครือ ขณะที่มือของนางไปจับขอบเก้าอี้แรงจนข้อมือขาว

"อดทนหน่อยนะ เมียรัก" เสียงกระซิบดังขึ้นจากใต้กระโปรง "ผัวจะทำให้เสร็จเร็วๆ"

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกบดบังด้วยความตื่นเต้นที่เหมือนไฟป่าที่กำลังลามทุ่ง นางรู้ว่าไม่ควรทำแต่ร่างกายของนางกลับตอบสนองต่อการสัมผัสของพ่อสามีอย่างรุนแรงจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้

ทางด้านเฉินเหมยลี่ ก็ไม่ต่างกัน นางเพิ่งจะได้สัมผัสกับความเร่าร้อนแบบนี้เป็นครั้งที่สอง และความตื่นเต้นในที่สาธารณะก็ทำให้นางแทบจะเป็นบ้า

"อ๊ะ... พี่โถว... อย่า..." เฉินเหมยลี่ กระซิบเบาๆ แต่มือของนางกลับไปจับแขนของเหลาจางโถว อย่างแรง

เหลาจางโถว ใช้มือของเขาลูบไล้ไปตามส่วนที่อ่อนไหวของนางอย่างช้าๆ และจงใจ ขณะที่ลิ้นของเขาเลียไปตามซอกคอของนางอย่างเชื่องช้า "เมียน้อยของผัว... กลั้นเสียงไว้นะ... ถ้าใครรู้ว่าเรากำลังทำอะไรกัน... มันจะสนุกกว่านี้อีกเยอะ"

"อ๊า... อ๊า... ไม่ไหว..." เฉินเหมยลี่ กัดริมฝีปากจนแทบจะเป็นเลือด ดวงตาของนางเบิกกว้างด้วยความตกใจปนความสุขสม

เหลาจางโถว ตัดสินใจเลียแบบเฉินต้าเหริน โดยแกล้งหยิบของใต้เก้าอี้และแอบมุดใต้กระโปรงของเฉินเหมยลี่ เพื่อใช้ลิ้นและนิ้วกระตุ้นนางอย่างเต็มที่ ความมืดใต้กระโปรงกลายเป็นโลกแห่งความลับที่เขาสามารถทำทุกอย่างได้โดยไม่มีใครเห็น

"อ๊ะ... อ๊ะ... พี่โถว... หยุดก่อน..." เฉินเหมยลี่ พยายามผลักหัวของเขาเบาๆ แต่ร่างกายของนางกลับสั่นสะเทือนด้วยความสุขสม

"อดทนอีกนิดนะ เมียน้อย" เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากใต้กระโปรง "ให้พี่ทำให้เสร็จก่อน"

นางพยายามจดจ่อไปที่การแสดงงิ้วที่อยู่ตรงหน้า แต่เสียงดนตรีและเสียงร้องของนักแสดงก็ไม่สามารถกลบเสียงหัวใจของนางที่เต้นรัวได้เลย นางรู้สึกเหมือนกำลังจะระเบิดออกมาด้วยความปรารถนาที่ถูกกดไว้

"หึ... หึ..." เสียงหายใจหอบของนางเริ่มดังขึ้น

"ช่ช่... เบาๆ นะ" เสียงเตือนดังขึ้นจากใต้กระโปรง

นางใช้มือของนางบีบแขนของเก้าอี้อย่างแรงเพื่อระบายความตื่นเต้นและความต้องการที่กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้

เมื่อการแสดงงิ้วเข้าสู่ช่วงพักครึ่ง บุรุษทั้งสองก็พาสตรีทั้งสองไปยังห้องน้ำหลังโรงงิ้วที่ค่อนข้างมืดและเงียบสงบ พวกเขาเลือกห้องน้ำที่อยู่มุมสุดและเริ่มการสานต่อกิจกรรมที่ค้างคาอยู่อย่างรวดเร็วและเร่าร้อน

"ที่นี่ปลอดภัยกว่า" เฉินต้าเหริน พูดพลางผลักประตูห้องน้ำเข้าไป

"แต่ถ้ามีคนเข้ามาล่ะ" หลิวเสี่ยวเหมย ถามด้วยความกังวล

"ยิ่งตื่นเต้นใช่ไหม" เหลาจางโถว หัวเราะเบาๆ

ในห้องน้ำที่คับแคบและมีกลิ่นอับชื้น บุรุษทั้งสองเริ่มการสอดใส่เข้าไปในตัวของสตรีทั้งสองอย่างรุนแรงและรวดเร็ว สตรีทั้งสองต้องกลั้นเสียงครางด้วยความยากลำบาก

"อ๊า... อ๊า... ไม่ไหวแล้ว..." หลิวเสี่ยวเหมย ครางเบาๆ ขณะที่เฉินต้าเหริน เคลื่อนไหวอย่างรุนแรงข้างในตัวนาง นางรู้สึกเหมือนกำลังจะแตกสลายด้วยความสุขสมที่ท่วมท้น ร่างกายของนางสั่นสะเทือนอย่างไม่สามารถควบคุมได้

"เมียรัก... กลั้นไว้นะ... ถ้าใครได้ยิน..." เฉินต้าเหริน กระซิบข้างหูของนาง ขณะที่เขาเพิ่มความเร็วและความแรงในการเคลื่อนไหว ทำให้หลิวเสี่ยวเหมย ต้องกัดไหล่ของเขาเพื่อกลั้นเสียงครางที่กำลังจะระเบิดออกมา

"อ๊ะ... อ๊ะ... พี่โถว..." เฉินเหมยลี่ เรียกชื่อด้วยเสียงสั่น ขณะที่เหลาจางโถว กำลังทำให้นางรู้สึกถึงความสุขสมที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ร่างกายของนางโค้งงอด้วยความรู้สึกที่รุนแรง มือของนางขูดเล็บไปที่ผนังห้องน้ำจนเกือบจะเป็นเลือด

"เมียน้อย... อย่าส่งเสียงดังนะ... คนข้างนอกจะได้ยิน..." เหลาจางโถว พูดพลางใช้มือปิดปากของนาง ขณะที่เขาเคลื่อนไหวอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้เฉินเหมยลี่ รู้สึกเหมือนกำลังจะสลบไปด้วยความสุขสม

เสียงน้ำที่ไหลจากก๊อกน้ำช่วยกลบเสียงครางและเสียงการเคลื่อนไหวของพวกเขา แต่ความตื่นเต้นที่อาจมีคนเดินเข้ามาได้ทุกเมื่อ กลับทำให้ความรู้สึกของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

"อ๊า... อ๊า... ใกล้แล้ว... ใกล้แล้ว..." หลิวเสี่ยวเหมย กระซิบด้วยเสียงหอบ ร่างกายของนางเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เตรียมพร้อมที่จะถึงจุดสูงสุด

"ผัวก็เหมือนกัน เมียรัก... กลั้นไว้นะ..." เฉินต้าเหริน ตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า ขณะที่เขาเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหวครั้งสุดท้าย

"อ๊ะ... อ๊ะ... พี่โถว... ไม่ไหวแล้ว..." เฉินเหมยลี่ ร้องเบาๆ ขณะที่ร่างกายของนางเริ่มสั่นสะเทือนอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ความสุขสมที่รุนแรงกำลังจะท่วมท้นนาง

"เมียน้อย... มาด้วยกันนะ..." เหลาจางโถว กระซิบข้างหูของนาง ขณะที่เขาใช้แรงครั้งสุดท้ายเพื่อพาทั้งคู่ไปสู่จุดสูงสุดพร้อมกัน

ในที่สุด ทั้งสี่คนก็ถึงจุดสูงสุดพร้อมกันอย่างรุนแรง สตรีทั้งสองต้องกัดริมฝีปากจนเกือบจะเป็นเลือดเพื่อกลั้นเสียงครางที่กำลังจะระเบิดออกมา ขณะที่บุรุษทั้งสองก็ปล่อยความรู้สึกออกมาอย่างเต็มที่ภายในตัวของพวกนาง

การร่วมรักดำเนินไปอย่างรวดเร็วและเร่าร้อน บุรุษทั้งสองผลัดกันมอบความสุขสมที่แตกต่างกันให้กับสตรีทั้งสอง ความตื่นเต้นที่ได้ทำเรื่องที่น่าละอายในที่สาธารณะเช่นนี้ ทำให้ความปรารถนาของพวกนางพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง พวกนางไม่ได้รู้สึกอายอีกต่อไป มีแต่ความต้องการที่จะได้รับความสุขสมที่รุนแรงที่สุดจากบุรุษทั้งสอง

เมื่อเสร็จสิ้นกิจกรรม พวกเขาก็รีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ และเดินออกไปจากห้องน้ำด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความลับของพวกเขายังคงถูกเก็บไว้อย่างมิดชิด และเกมแห่งความเสี่ยงก็ดำเนินต่อไปอย่างไม่มีวันจบสิ้น