โจวเถาเถาเดินสำรวจไปรอบๆ แอ่งน้ำที่ดูเหมือนจะใหญ่มากหากแต่มีพื้นที่เพียงแค่ ยี่สิบตารางเมตรเท่านั้น หญิงสาวคิดถึงสิ่งสกปรกที่ออกมาจากร่างกายของนาง อีกทั้งความแข็งแกร่งของร่างกายที่ดีขึ้นมาก ดูเหมือนว่ามันจะเริ่มขึ้นจากเช้าวันนั้น วันที่นางดื่มน้ำจากแอ่งน้ำนี้ ถ้ามันได้ผลกับร่างกายของคนแล้ว …มันจะได้ผลกับพืชผักหรือไม่นะ?
โจวเถาเถาอดใจไม่ได้ที่จะอยากรู้อยากเห็น หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปที่แปลงผักในสวนหลังบ้านที่นางเพิ่งหว่านเมล็ดไป นางใช้น้ำในมิตินั้นรดแปลงผัก โจวเถาเถาพบว่าหลังจากใช้น้ำไปแล้ว แอ่งน้ำนั้นยังคงมีน้ำเต็มอยู่เหมือนเดิม ดูเหมือนน้ำจะไม่ลดลงไปเลย มิติลึกลับ แอ่งน้ำที่น่าพิศวง ทำให้โจวเถาเถาประหลาดใจ เมื่อคิดถึงประโยชน์ของมันแล้ว โจวเถาเถาจึงจิบน้ำเข้าไปอีกสองสามอึกแล้วจึงผล็อยหลับไป เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่ามีกลิ่นเหม็นตามร่างกายของนางเหมือนเมื่อวันก่อน..เหม็นเหลือเกิน!!
นางจึงลุกขึ้นมากลางดึกเพื่อต้มน้ำอาบอีกครั้ง หลังจากอาบน้ำชำระร่างกายแล้วหญิงสาวพบว่าผิวดีขึ้น อีกทั้งห่วงยางรอบเอวก็ดูเหมือนน้อยลง
เมื่อวานนี้ไม่ใช่สิ่งที่โจวเถาเถาคิดไปเองแต่อย่างใด นางเทอ่างน้ำและมองเห็นเงาตนเองที่สะท้อนอยู่ในน้ำโดยใช้ตะเกียงน้ำมันให้แสงสว่าง ใบหน้าที่เคยเป็หลุมมีตุ่มหนองสิวเม็ดใหญ่ๆ ดูไม่น่ากลัวเท่าวันก่อนแม้แต่จุดด่างดำรอยแผลเป็ก็ดูจางลงอย่างเห็นได้ชัด ถึงแม้ว่าจะไม่ดีขึ้นมากนัก แต่ก็นับได้ว่าดีกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า
โจวเถาเถาคิดถึงปัญหานี้ หากนางเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปนัก คงจะไม่ดีอาจจะทำให้มีคนสงสัย เดิมทีนางวางแผนว่าจะดื่มน้ำจากแอ่งน้ำนี้ทุกๆ วัน แต่แล้วนางก็เปลี่ยนใจเป็เว้นระยะห่างบ้างจะดีกว่า
ท้องฟ้าสว่างขึ้น โจวเถาเถาก็เริ่มติดไฟทำอาหาร เด็กน้อยตื่นแล้ว และอาหารเช้าก็พร้อมแล้วเช่นกัน โจวเถาเถากำลังพับผ้านวมเก็บอยู่ในบ้าน ก็ได้ยินเสียงหงเอ๋อร้องลั่นอยู่ที่สวนหลังบ้าน นางรีบวิ่งออกไปทันที เห็นเ้าซาลาเปาน้อยชี้มือไปที่แปลงผักอย่างตื่นเต้น
“ท่านแม่ ..ท่านแม่ ..ดูสิกะหล่ำปลีแตกหน่อแล้ว” โจวเถาเถานั่งยองๆ เห็นปลายดอกตูมสีเขียวโผล่ขึ้นมาจากดิน ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นกับแปลงผักที่นางใช้น้ำจากแอ่งน้ำนั้นรด..หากอีกสามแปลงที่ไม่ได้รดน้ำด้วยแอ่งน้ำนั้นกลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง การค้นพบนี้ยิ่งทำให้โจวเถาเถายิ่งประหลาดใจ เพราะไม่ใช่ว่าน้ำจากแอ่งน้ำนั้นจะดีกับผู้คนเท่านั้นหากยังดีกับพืชอีกด้วย
“หงเอ๋อรีบไปล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ แม่จะรดน้ำผักพวกนี้อีกครั้งมันจะได้โตไวๆ”
“ท่านแม่ ข้าอยากช่วย”
“เ้าไปอาบน้ำก่อนแม่ทำเอง”
พอเสี่ยวหงเอ๋อจากไป โจวเถาเถาก็รดน้ำผักจากแอ่งน้ำในมิติของนางทันที
วันนี้พวกเขาสองคนแม่ลูกกำลังจะขึ้นไปบนูเาเพื่อล่าสัตว์ หลังอาหารเช้าแม่ลูกพากันหิ้วตะกร้าคนละใบไปยังูเาที่อยู่ใกล้บ้าน โจวเถาเถา หักกิ่งไม้ยาวๆ ฟาดไปตามทางเพื่อไล่งูและแมลงในพงหญ้าในขณะที่เด็กน้อยก็เดินตามหลังนางไปอย่างเชื่อฟัง ตอนนี้เป็ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ควรจะมีผักและผลไม้ป่ามากมายบนูเาถึงแม้จะไม่ใช่อาหารหลักแต่ก็ยังพอประทังกินไปได้บ้าง
1K
