หลังจากประกาศภารกิจเสร็จสิ้น ฟรานซ์ก็เริ่มกล่าวถ้อยคำตามมารยาททางการทูต ไม่ว่าจะเป็เื่ของความสามัคคี การร่วมแรงร่วมใจ และผลลัพธ์ที่ต่างฝ่ายต่างได้รับประโยชน์พึงพอใจกันทั้งสองฝ่าย
แม้จะเป็เพียงคำพูดสวยหรู แต่เหล่าผู้กล้าที่กำลังตื่นตาตื่นใจกลับรุมล้อมยิงคำถามใส่เขาไม่หยุดหย่อน ฟรานซ์ผู้มีิญญาของมนัสสิงสถิตอยู่ จึงเยือกเย็นพอที่จะเลือกตอบเฉพาะบางคำถามอย่างมีศิลปะ เพื่อไม่ให้ข้อมูลเชิงลึกของ "ตัวเกม" รั่วไหลมากเกินไป
ผู้เล่นคนหนึ่งรีบแทรกตัวเข้ามาถามด้วยแววตาเป็ประกาย "นายท่านครับ นายท่าน! แนวทางการพัฒนาสายต่อสู้ในโลกต่างมิตินี้ มันไปทางไหนได้บ้างครับ?"
ฟรานซ์ขยับยิ้มบางๆ พลางตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มเสน่ห์ "ตัวข้าเป็อัศวิน ย่อมรู้จักจอมเวทและหน่วยพรานป่าอยู่ไม่น้อย แต่หนทางสู่การเป็วีรบุรุษน่ะ... ท้ายที่สุดแล้วย่อมขึ้นอยู่กับความอุตสาหะและการฝึกฝนอย่างหนักของพวกเ้าเอง"
ผู้เล่นอีกคนมองดูสภาพตัวเองที่สวมเพียงเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อหยาบซอมซ่อแล้วถอนหายใจ "นายท่านฟรานซ์ ตอนนี้พวกเราไม่มีอะไรติดตัวเลยสักอย่าง แล้วพวกเราจะเอาอะไรไปพัฒนาตัวเองล่ะครับ?"
"ยามนี้ข้ากำลังเปิดรับซื้อเสบียงคลังในราคาสูง ทั้งยังรับสมัครคนไปขุดศิลาทีู่เานอกหมู่บ้าน" ฟรานซ์ผายมือออกกว้างอย่างใจดี "ยินดีต้อนรับเหล่าผู้กล้าผู้ขยันขันแข็งทุกคน หนทางสู่ความมั่งคั่งอยู่ตรงหน้าพวกเ้าแล้ว"
หุ่นยนต์แครอท: รีบยกมือถามบ้าง "ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็แค่คนธรรมดาที่ไม่มีพลังอะไรเลย ผมจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไรครับ?"
"หยาดเหงื่อและความอดทนจะนำพาโอกาสมาให้" ฟรานซ์ตอบพลางตบบ่าผู้เล่นหนุ่มเบาๆ "วันที่เ้าจะแข็งแกร่งขึ้น... อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมหรอก"
ทันใดนั้น าาผู้ไร้พ่าย ก็โพล่งถามแทรกขึ้นมาด้วยแววตากรุ้มกริ่ม "ท่านเ้าเมืองฟรานซ์ครับ! ผมเองก็อยากมีสาวใช้สวยๆ คอยปรนนิบัติพัดวีแบบท่านบ้างอ่า ต้องทำยังไงเหรอครับ?!"
ฟรานซ์: "..."
คำตอบของฟรานซ์ส่วนใหญ่เป็คำพูดกว้างๆ ซึ่งไม่นานนักมันก็เริ่มดับไฟความกระตือรือร้นของพวกผู้เล่นลงทีละน้อย เมื่อเห็นว่าไม่มีข้อมูลลับอะไรหลุดออกมาอีก ฟรานซ์จึงแสร้งหาวหวอดใหญ่เป็การส่งสัญญาณไล่ผู้เล่นทางอ้อม
เมื่อเห็นสัญญาณจากนายท่าน สาวใช้จึงรีบก้าวเข้ามาข้างหน้าแล้วเอ่ยกับเหล่าผู้กล้าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด "เรียนท่านผู้กล้าทุกท่าน ต้องขออภัยด้วยจริงๆ เ้าค่ะ ยามนี้ท่านเ้าเมืองจำเป็ต้องพักผ่อนแล้วเ้าค่ะ"
พวกผู้เล่นอันที่จริงก็แค่มามุ่งดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น เมื่อเห็นว่าไม่มีเหตุการณ์พิเศษหรือภารกิจลับอะไรเด้งขึ้นมา แถมยังมีระบบค่าความสัมพันธ์ค้ำคออยู่ พวกเขาจึงยอมล่าถอยออกไปจากคฤหาสน์แต่โดยดี
แต่ในตอนที่บรรยากาศกำลังจะกลับสู่ความสงบ ทันใดนั้นก็มีผู้เล่นคนหนึ่งะโลั่นหมู่บ้าน!
"เฮ้ย! พวกเรามานี่เร็ว! ร้านตีเหล็ก! มีภารกิจลับซ่อนอยู่ตรงนี้โว้ย!"
เหล่าผู้เล่นที่กระจายตัวอยู่ตามมุมต่างๆ พากันหลั่งไหลไปรวมตัวกันที่หน้ากระท่อมช่างตีเหล็กทันที
"สวัสดีครับช่างตีเหล็กไอน์โบ! มีภารกิจอะไรให้พวกเราทำบ้างไหมครับ?!" "ที่นี่รับซื้อแร่เหล็ก มิธริล แล้วก็ถ่านหินไหม? ขอแค่เอาแร่มาส่งให้ลุง ลุงจะให้ของรางวัลใช่ไหมครับ?!"
ช่างตีเหล็กชราไอน์โบชี้นิ้วไปที่ป้ายประกาศหน้ากระท่อม ซึ่งมีรายละเอียดภารกิจใหม่ระบุไว้ชัดเจน:
แร่เหล็ก และ ถ่านหิน: รับซื้อในราคา กิโลกรัมละ 5 เหรียญทองแดง
แร่มิธริล (แร่เงินมนตรา) : รับซื้อในราคา กิโลกรัมละ 1 เหรียญทอง!
"โอ้โห! แร่เหล็กกับถ่านหินกิโลละ 5 ทองแดง แต่แร่มิธริลล่อไป 1 เหรียญทองเลยเรอะ!" ผู้เล่นคนหนึ่งอุทานตาโต "แต่ลุงไอน์โบบอกว่า แร่มิธริล 1 กิโลกรัม ท่านเ้าเมืองฟรานซ์สกัดแร่บริสุทธิ์ออกมาได้แค่ไม่กี่กรัมเองนะ แต่ท่านก็ยังสู้ราคาให้ตั้ง 1 เหรียญทอง! ท่านเ้าเมืองโคตรใจสปอร์ต โคตรสายเปย์เลยว่ะ!"
"ถ้าอยากได้อุปกรณ์เทพๆ ไปผจญภัย ก็ต้องยอมก้มหน้าก้มตาทำงานหาเงินก่อน ในที่สุดทักษะการแบกปูนในชีวิตจริงของฉันก็ส่งผลในเกมแล้วซินะ!"
ในบรรดาผู้เล่นทั้งหมด กลุ่มผู้เล่นระดับตำนาน 5 คน ได้แก่ แพนด้าปีศาจ, อสรพิษคราม, หน่วยมือปืนสหายวารี และ หัวหน้าแก๊งเกวาร่า ได้ทำการจัดตั้งปาร์ตี้ร่วมกัน ส่วน วัวคลั่งค้ำฟ้า ก็ไปขุดเอา "ดาบขึ้นสนิม" จากรอบที่แล้วกลับมาใช้ได้สำเร็จ ทำให้เขากลายเป็ผู้เล่นเพียงคนเดียวที่มีอาวุธไว้ใน!
ทว่า ในขณะที่เหล่าผู้เล่นกำลังจะก้าวพ้นประตูหมู่บ้านนั้นเอง... ฟรานซ์ที่แสร้งทำเป็ไปนอนพักผ่อน บัดนี้สวมเกราะเต็มยศยืนกอดอกอยู่ตรงนั้น ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อผู้เล่นเก่าทั้งห้าคน
"ท่านผู้กล้า แพนด้าปีศาจ, อสรพิษคราม, หน่วยมือปืนสหายวารี, หัวหน้าแก๊งเกวาร่า และวัวคลั่งค้ำฟ้า... โปรดช้าก่อน"
ฟรานซ์เอื้อมมือไปหยิบถุงเงินออกมาอย่างใจปล้ำ "ในการทดสอบคราก่อน พวกเ้าทั้งห้าได้รวบรวมเสบียงกลับมาให้คลังของข้าถึง 80 กิโลกรัม คิดเป็มูลค่า 240 เหรียญทองแดง... แต่เนื่องจากพวกเ้าคือผู้กล้ากลุ่มแรกที่ปฏิบัติภารกิจได้สำเร็จลุล่วง ข้าจึงขอมอบรางวัลให้เป็สองเท่า!"
"นี่คือเงินรางวัลจำนวน 96 เหรียญทองแดงของพวกเ้า(ต่อคน)... ลองนับดูเถิด"
เมื่อเหรียญทองแดงแท้ๆ ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง พวกเขาก็ถึงกับตาค้าง! ทั้งห้าคนตื้นตันใจจนแทบจะคุกเข่ากราบ พลางละล่ำละลักขอบคุณฟรานซ์อุตลุด
ฟรานซ์ยิ้มรับอย่างสง่างาม "นี่คือสิ่งตอบแทนที่ผู้กล้าเช่นพวกเ้าสมควรได้รับ ข้าไม่มีวันตระบัดสัตย์เด็ดขาด... นามของข้าคือ ฟรานซ์ เทสนิแลนด์... และจำไว้เถิดว่า คนในตระกูลเทสนิแลนด์ไม่เคยเบี้ยวหนี้ใคร"
เหล่าวีรบุรุษเริ่มทยอยออกเดินทาง หมู่บ้านที่เคยครึกครื้นจึงค่อยๆ กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง ฟรานซ์หมุนตัวกลับหมายจะรีบไปพักผ่อนบนชั้นสอง...
แต่ทว่า ทันใดนั้นเอง เสียงกรีดร้องด้วยความใกลัวของชาวบ้านคนหนึ่งก็ดังขึ้น!
"กรี๊ดดดด! ท่านผู้กล้า!! ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะเ้าคะ!! อ๊ายยย! ท่านผู้กล้าะโลงมาจากต้นไม้ฆ่าตัวตายแล้ววว!!!"
ฟรานซ์หันขวับไปตามเสียงร้อง ก่อนจะเห็นผู้เล่นคนหนึ่งที่ใช้ชื่อบนหัวว่า "เช่าหนี่มา" ร่วงดิ่งพสุธาลงมาจากยอดไม้ใหญ่ใจกลางหมู่บ้าน เขาพลาดท่าลื่นตกลงมาเอาหัวโหม่งเข้ากับโขดหินอย่างจังจนกะโหลกเปิด เืสาดกระจายเต็มพื้น กลายเป็ฉากฆ่าตัวตายอันแสนสยดสยองั้แ่วันแรกที่เปิดเซิร์ฟเวอร์!