"ประตูบานนี้..."
"มันจะส่งฉันไปยังอีกโลกหนึ่งได้งั้นเหรอ?"
หลังจากที่ได้ัักับมันเพียงชั่วครู่ข้อมูลต่าง ๆ ก็เริ่มไหลออกมาจาก 'ประตู'นั้น
กล่าวอย่างง่าย ๆ คือ
ตราบใดที่หลินหยวนยินยอม เขาสามารถผ่าน 'ประตู' ในจิตใจของเขา เพื่อเข้าสู่อีกโลกหนึ่งได้
การเข้าสู่โลกนี้ไม่ได้เป็การนำร่างกายไปแต่เป็การนำจิติญญาและจิตสำนึกลงไป คล้ายกับการเกิดใหม่
"ประตูแห่งหมื่นโลก..."
หลินหยวนเริ่มครุ่นคิด
จากข้อมูลที่แสดงผ่านตัวอักษรในมุมมองของเขาประตูแสงในจิตใจของเขาน่าจะเป็ 'ประตูแห่งหมื่นโลก'
และหลินหยวนนั้นก็คือผู้ประตูนี้
"ตอนนี้ลองดูดีไหม?"
หลินหยวนตกอยู่ในภวังค์ความคิด
ประตูแห่งหมื่นโลกสามารถส่งจิติญญาของเขาเข้าสู่โลกอื่นได้แต่ก็ไม่ใช่แบบไร้ข้อจำกัด ทุกครั้งที่เดินทางผ่านประตูประตูแห่งหมื่นโลกจะต้องใช้เวลาชาร์จพลังใหม่
โดยคำนวณตามการหมุนรอบของดาวชางหลานเวลาในการชาร์จนี้จะอยู่ที่ประมาณแปดเดือนถึงหนึ่งปี
"ไม่ว่าจะยังไงก็เถอะ"
หลินหยวนตัดสินใจ
อีกไม่กี่วันจะมีเ้าหน้าที่เกณฑ์ทหารมารับเขาไปตอนนั้นเขาจะถูกควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดเหมือนกับทหารใหม่คนอื่น ๆ
หลินหยวนไม่แน่ใจว่าการเดินทางของจิติญญาผ่านประตูแห่งหมื่นโลกจะทิ้งร่องรอยอะไรไว้บนร่างกายหรือไม่ซึ่งอาจจะทำให้ถูกตรวจพบความผิดปกติได้
แต่หลินหยวนไม่กล้าเสี่ยง
แม้แต่คนโง่ก็ยังรู้ว่าประตูแห่งหมื่นโลกในจิตใจของเขานั้นเป็สิ่งล้ำค่ามาก หากมันรั่วไหลออกไปชะตากรรมของเขาจะเลวร้ายยิ่งกว่าการถูกเกณฑ์ทหารบังคับเสียอีก
เขาเข้าใจดีถึงความหมายของคำว่า"สมบัติจนถูกสาป"
ดังนั้นเวลาที่ดีที่สุดในการเดินทางผ่านประตู คือเวลานี้
อย่างน้อยในตอนนี้หลินหยวนยังไม่ได้ถูกเฝ้าติดตาม แม้จะเกิดความผิดปกติขึ้นบ้างแต่ก็ยังมีโอกาสที่จะปิดบังไว้ได้
นอกจากนี้จากความพิเศษที่ประตูแห่งหมื่นโลกได้แสดงออกมาอาจทำให้หลินหยวนสามารถกลายเป็นักวิวัฒนาการได้ และหากเป็เช่นนั้นเขาอาจจะหลุดพ้นจากการเกณฑ์ทหารบังคับ
"เดินทาง"
เมื่อความคิดนี้เกิดขึ้นประตูแสงในจิตใจของหลินหยวนเริ่มสั่นะเื
เขารู้สึกว่าจิติญญาและจิตสำนึกทั้งหมดของเขาถูกดึงเข้าสู่ประตูแสงอย่างไม่อาจควบคุมได้
---
อาณาจักรต้าหลี่
วัดต้าฉาน
วัดต้าฉานเป็ศูนย์กลางแห่งพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลกเต็มไปด้วยพลังอันลึกล้ำ
ในวัดนี้ มีพระนักบู๊ในขั้น 'เสียนเทียน' (เหนือโลกียะ) ไม่ต่ำกว่า 50 รูป และยังมีพระอาจารย์ในขั้นปรมาจารย์อยู่ด้วย
ควรต้องรู้ว่า...
ไม่ว่าจะในวังหลวงหรือในยุทธภพนักบู๊ในขั้น 'เสียนเทียน' นั้นถือว่าเป็ยอดฝีมือและปรมาจารย์นั้นยิ่งหาได้ยาก มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ไปถึงขั้นนี้
การที่วัดต้าฉานมีปรมาจารย์คอยคุ้มครองอยู่ทำให้วัดนี้ถูกจัดว่าเป็หนึ่งในกลุ่มอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุด
---
ค่ายพระนักบู๊
พระนักบู๊นับร้อยที่เปลือยท่อนบนกำลังฝึกฝนหมัด'หลัวฮั่น' (หมัดพระอรหันต์) ด้วยความขยันขันแข็ง
แม้ว่าหมัดพระอรหันต์จะไม่ใช่วิชาที่ลึกล้ำแต่มันก็มีประโยชน์มากในการสร้างพื้นฐานของการฝึกฝนพลัง
พระนักบู๊ทั้งหลายมักจะฝึกหมัดนี้อยู่เสมอเพื่อขับเคลื่อนเืและพลังชีวิตของตน
ขณะที่พระนักบู๊เ่าั้กำลังฝึกหมัดกันอยู่ก็มีพระน้อยในชุดจีวรสีเทาจำนวนมากที่แอบชะโงกหัวออกมาดู
ดวงตากลมโตของพวกเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความคาดหวัง
พระน้อยกลุ่มนี้เป็ศิษย์ที่วัดต้าฉานเพิ่งจะรับเข้ามาใหม่ส่วนใหญ่เป็เด็กกำพร้าที่ไม่มีพ่อแม่
"ไม่อยากจะเชื่อเลย"
ในกลุ่มพระน้อยกว่าหลายสิบคนมีพระน้อยคนหนึ่งที่ดูอายุน้อยกว่าคนอื่น ดวงตาของเขาส่องประกายความแปลกใจ
พระน้อยคนนี้ก็คือหลินหยวนผู้ที่เพิ่งเดินทางผ่านประตูแห่งหมื่นโลกมา
"โลกแห่งศิลปะการต่อสู้..."
หลินหยวนครุ่นคิด
แม้พระน้อยร่างนี้จะยังเด็กแต่เขาก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับโลกใบนี้บ้าง
นี่คือโลกที่คล้ายกับยุคโบราณของโลก 'โลก' ซึ่งมีผู้แข็งแกร่งที่สามารถต่อสู้กับคนหลายพันได้
จากความทรงจำของพระน้อยหลินหยวนพบว่ามีพระแก่รูปหนึ่งในวัดต้าฉานที่สามารถทำลายกำแพงด้วยฝ่ามือเพียงครั้งเดียวจากระยะหลายสิบเมตร
ในโลกอารยธรรมมนุษย์อวกาศการทำแบบนั้นจะถือว่าเป็การกระทำของ 'ซูเปอร์ฮีโร่'ซึ่งอยู่ในกลุ่มของนักวิวัฒนาการอย่างแน่นอน
【ชื่อ: หลินหยวน】
【สถานะ:ผู้ประตูแห่งหมื่นโลก】
【ระดับ: ไม่มี】
【พร์ที่เชื่อมโยง:พร์อันเหนืุ์】
【สถานะปัจจุบัน:จิตสำนึกได้เข้าสู่โลก】
【ระยะเวลาที่สามารถอยู่ในโลกนี้:20ปี】
ที่มุมล่างซ้ายของมุมมองของหลินหยวนมีข้อความปรากฏขึ้นเงียบ ๆ
"อยู่ในโลกนี้ได้เพียง 20 ปีสินะ..."
หลินหยวนครุ่นคิด
นี่ไม่ใช่เื่ยากที่จะเข้าใจแต่สิ่งที่ทำให้หลินหยวนสงสัยคือพร์ใหม่ที่ปรากฏขึ้น
"พร์อันเหนืุ์..."
หลินหยวนตรวจสอบตัวเองและพบว่าประสาทััของเขาชัดเจนขึ้น แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติอื่น
"หืม?"
"นั่นนกกระจอกใช่ไหม?"
หลินหยวนเงยหน้าขึ้นและเห็นนกกระจอกบินผ่านไปในท้องฟ้า
ประสาทััที่ชัดเจนทำให้หลินหยวนสังเกตเห็นรายละเอียดทุกอย่างของนกกระจอกทั้งขน ปีก และหางของมัน
ผ่านไปเพียงชั่วครู่
【ด้วยพร์อันเหนืุ์ของคุณคุณได้มองดูการบินของนกกระจอก และเข้าใจวิชาตัวเบาที่เรียกว่า 'ท่ากระจอกเทพบินข้ามฟ้า'】
หลินหยวนเบิกตากว้างทันที
ในชั่วพริบตาข้อมูลจำนวนมากเกี่ยวกับท่ากระจอกเทพบินข้ามฟ้าก็ไหลเข้าสู่จิตใจของเขา
วิชานี้สามารถทำให้ผู้ฝึกสามารถลอยตัวกลางอากาศได้แม้จะไม่ถึงกับบินเหมือนนกกระจอก แต่ก็ถือเป็วิชาที่น่าทึ่งมาก
"นี่สินะพร์อันเหนืุ์"
หลินหยวนสูดหายใจลึก
เพียงแค่มองนกกระจอกบินเขาก็สามารถเข้าใจท่าตัวเบาอันหายากได้ ความสามารถนี้สมกับคำว่า 'เหนืุ์' จริง ๆ
"หนอนดิน..."
หลินหยวนเบนความสนใจไปที่หนอนดินที่คลานออกมาจากดินข้างๆ
【ด้วยพร์อันเหนืุ์ของคุณคุณได้มองดูการขุดดินของหนอนดิน และเข้าใจวิชาศิลปะการขุดที่เรียกว่า 'ท่าัดินกลับตัว'】
ประสบการณ์และวิธีการขุดจำนวนมากก็ไหลเข้าสู่จิตใจของเขาด้วยท่าัดินกลับตัวนี้หลินหยวนสามารถสร้างอุโมงค์ใต้ดินขนาดใหญ่ได้ในเวลาอันสั้น เขาอาจเรียกได้ว่าเป็ต้นตำรับของโจรขุดสุสานทั้งหลาย
"สุดยอดไปเลย..."
"มันสุดยอดเกินไปแล้ว"
หลินหยวนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประทับใจ
ในขณะเดียวกันสายตาของเขาก็ละจากสิ่งรอบข้าง แล้วมองไปยังกลุ่มพระนักบู๊ที่กำลังฝึกหมัดอยู่
【ด้วยพร์อันเหนืุ์ของคุณคุณได้มองดูการฝึกหมัดพระอรหันต์ และเข้าใจวิชาหมัดขั้นสูงที่เรียกว่า 'หมัดพระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่'】
การทำความเข้าใจครั้งนี้ใช้เวลานานกว่าสองครั้งก่อนหน้าโดยใช้เวลาราวครึ่งธูป
"หมัดพระพุทธเ้าอรหันต์ใหญ่?"
หลินหยวนได้รับแรงบันดาลใจในทันทีและเริ่มฝึกหมัดตามไปด้วย
ใต้ต้นไม้เก่าแก่ในค่ายพระนักบู๊
หัวหน้าอาวาสของวัดต้าฉาน หุ้ยเหวินหยุดฝีเท้าและมองไปที่กลุ่มพระนักบู๊ที่กำลังฝึกหมัด
"ไม่เลวเลย..."
"หนทางแห่งศิลปะการต่อสู้ไม่มีทางลัด"
"การฝึกฝนอย่างหนักทุกวันเป็เวลาหลายสิบปีเท่านั้นถึงจะนำมาซึ่งความสำเร็จ"
หัวหน้าอาวาส หุ้ยเหวิน พยักหน้าเล็กน้อยแสดงออกถึงความพอใจ
เขาสังเกตอยู่ครู่หนึ่งและไม่พบว่ามีพระนักบู๊คนใดที่ี้เี ทุกคนต่างตั้งใจฝึกหมัดอย่างจริงจัง
"เ้าพวกตัวแสบพวกนั้น..."
หัวหน้าอาวาส หุ้ยเหวินเหลือบมองไปยังกลุ่มพระน้อยที่แอบดูอยู่ไม่ไกล
แม้วัดต้าฉานจะเป็ศูนย์กลางพุทธศาสนาแต่ก็เป็สำนักศิลปะการต่อสู้ด้วยเช่นกันการที่พระน้อยเหล่านี้จะใฝ่ฝันถึงการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ถือเป็เื่ปกติ
"ยังไม่ทันจะเดินได้ดีก็คิดจะวิ่งแล้วงั้นเหรอ?"
หัวหน้าอาวาส หุ้ยเหวิน เห็นพระน้อย 6-7รูปที่กำลังเลียนแบบพระนักบู๊อย่างขยันขันแข็ง และอดที่จะยิ้มไม่ได้
แม้ว่าหมัดพระอรหันต์จะไม่ใช่วิชาศิลปะการต่อสู้ที่ลึกล้ำแต่มันก็เป็วิชาลับของวัดต้าฉาน การที่จะฝึกฝนวิชานี้ให้สำเร็จอาจต้องใช้เวลาถึง 7-8ปี
และนั่นก็ต้องมีร่างกายที่แข็งแรงและได้รับการชี้แนะจากอาจารย์ด้วยส่วนพระน้อยเหล่านี้ร่างกายยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่พวกเขาไม่มีทางฝึกหมัดพระอรหันต์ได้เลย
"เหลวไหลพวกเขาทำตัวเหลวไหลกันหมด"
หัวหน้าอาวาส หุ้ยเหวิน ขมวดคิ้วการฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นไม่ใช่เื่เล่น ๆ หากฝืนฝึกอาจทำให้ร่างกายาเ็ได้
"หืม?"
แต่ทันใดนั้น หุ้ยเหวินก็หยุดชะงัก
สายตาของเขาจับจ้องไปที่พระน้อยรูปหนึ่งที่ดูอายุน้อยที่สุด
เหมือนกับพระน้อยคนอื่น ๆพระน้อยคนนี้ก็กำลังฝึกหมัดอยู่เช่นกัน
"นี่มัน..."
สีหน้าของหัวหน้าอาวาส หุ้ยเหวินเปลี่ยนไปเล็กน้อย ยิ่งเขามองก็ยิ่งตกตะลึง หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสั่นะเื