" บัดชบ ไอ้ขยะนั้นมาหอตำลาของตะกูลอีกแล้ว ข้าละอิจฉาจริงๆทั่งๆที่อายุ16ปีแล้วแต่ยังสร้างตันเถียนไม่ได้แต่กลับสามารถเข้า-ออก หอตำลาได้ตลอด ข้าที่เป็ชนชั้น รวมปราณ ขั้นที่2 ก็เข้าได้เพียง3ครั้งต่อเดือน"
"เหอะ ถ้าเ้ามีบิดาเป็ผู้าุโ1 เ้าก็สามารถเข้า-ออก หอตำลาตามใจชอบได้เหมือนกันนันแหละ" นันคือสิงที่ผมมักจะได้ยินเสมอเมื่อเข้ามาที่หอตำลาแห่งนี้ พวกคุณคงสงใสว่าผมเป็ใคร เรื้องนี้ต้องย้อนไปเมือครึ่งปีก่อน
กร เขาเป็นักออกแบบแผงวงจรไห้กับบริษัทอิเล็กทรอนิกส์คที่ไหญ่ที่สุดในไทย จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้ถูกฟ้าผ่าไนระหว่างกลับบ้าน เขาคิดว่าเขานั้นได้ตายไปแล้ว แต่เมือเขาลืมตาตื่นขึ้นเขาก็พบว่าตัวเองได้มาเกิดไหม่ในร่างของเด็กหนุ่มนามว่า เฉินหวู่ ในดินแดนที่มีนามว่าทวีปน้ำตกั ในเมืองเล็กๆที่ชื่อว่าเมืองหยกคราม
เฉินหวู่ เป็เด็กอายุ15กว่าปี ซึ่งเป็วัยที่คนส่วนใหญ่สามารถสร้างตันเถียนได้แล้วแต่สำหลับ เฉินหวู่ แล้วนั้นถึงจะเลยมากว่าครึงปีก็ยังไม่สามารถสร้างตันเถียนได้ ก็ถ้าเป็คนผู้อืนนี้ก็ไม่ได้เรืองไหญ่อันใด เพราะวัยในการสร้างตันเถียนนั้นอยู่ใน่ 15-18ปี แต่ด้วยความเชือที่ว่ายิ่งสร้างได้เร็ว ยิ่งแข็งแกร่งเร็วบวกกับการที่ เฉินหวู่ นั้นเป็ถึงบุตรชายคนเดียวของผู้าุโ 1 ของตระกูลอย่าง เฉินฟาง ที่เคยเป็ยอดอัฉริยะในรอบ100ปีของตระกูล นั้นจึงทำไห้ เฉินหวู่ นั้นถูกคนทั่งตระกูลเรียกว่าขยะ
และถึงแม้ว่าิญญาของ กร เข้ามาสิ่งอยู่ก็ไม่มีอันไดเปรี่ยนแปลง นั้นก็เพราะเขาไม่มีอะไรอย่างระบบ หรือของวิเศษที่ช้วยไห้บ่มเพาะได้ไว เหมือนในนิยายกำลังภายในที่เขาเคยอ่านในโลกก่อน เขาจึงต้องหาความรู้ของโลกนี้แล้วนำมาบวกกับความรู้จากโลกเดิม เพือสร้างสิ่งที่สุดยอดที่สุดในโลกล่า จนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาครึงปีแล้วหลายสิ่งหลายอย่างก็เริ่มเป็รูปเป็ร่างแล้ว สิ่งนั้นก็คือการสร้างแผงวงจรลมปราณในร่างกายของตัวเองเพราะเขาได้พบว่าการบ่มเพาะของโลกใบนี้ใด้ลอกเลียนแบบมาจากสัตว์อสูรมันเป็สิ่งที่คร้ายๆกับค่ายกล เมื่อเดินลมปลาณตามรูปแบบเฉพาะมันจะดึงลมปราณจากธรรมชาติเข้ามาในร่าง เนืองจากลมปราณธรรมชาตินันไม่บริสุธิ์จึงต้องเดินลมปราณอีกหนึ่งรูปแบบเพื่อขัดเกลาก่อนจะชี้นำมันเข้าสู่ค่ายกลสะสมพลังหรือตันเถียนนั้นเอง
ถึงแม้จะมีวิชาบ่มเพาะมากมายแต่พื้นฐานก็เหมือนกันหมดแค่ปลับเปลี่ยนลายละเอียด ทันที่ที่ เฉินหวู่ คิดได้ดังนั้นเขาก็นึกถึงแผงวงจรที่เขาถนัด แต่การจะสร้างของแบบนั้นใว้ในร่างกายก็ต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมาก โชคยังดีที่ เฉินหวู่ นั้นมีบิดาที่ค่อนข้างร่ำรวยและเนืองจากเขาเป็ลูกคนเดียวเื่นั้นจึงไม่มีปัญหา แต่มันมีปัญหาไหญ่อยู่เื่นึงเหมือนกับแผงวงจรธรรมดาหากจะใช้ในงานที่มีกระแสไฟฟ้าสูงวัสดุที่ไช้ก็ต้องทนทาน แต่สิ่งที่เขาจะสร้างนั้นมันเป็เหมือนการดึงไฟฟ้าเขามาเลือยๆร่างกายของเขาไม่มีทางรับไหวแน่นอน เขาจึงต้องหาวิชาบ่มเพาะกายยาที่จะทำไห้ร่างกายเขาแข็งแกร่งพอที่จะรับไหวนั้นจึงเป็เหตุผลที่เขาต้องมาที่หอตำลาทุกวัน แต่ก่อนที่จะเข้าเนือเื่เราจะมาบอกถึงความโกงของ #วิชากายยาจักรกล หรือการสร้างสิ่งที่คล้ายกับแผงวงจรถเพื่อเดินลมปราณนั้นเอง
แต่แน่นอนว่ามันต้องมีข้อเสียนั้นก็คือ
ระดับทองแดง จะบ่มเพาะได้สูงสุดที่ ก่อเกิดลมปราณ
ระดับเงิน จะบ่มเพาะได้ถึงขั้น เทพผู้พิทักษ์
ระดับทอง จะบ่มเพาะได้ถึงขัน ประตู์
ระดับทองดำ จะบ่มเพาะได้ถึงขั้นเทวา
เป็ต้น
และเนื้องจากวิชากายยาจักรกลตองใช้วิชาอื่นเป็รูปแบบนอกจากว่าจะหาวิชาระดับทองดำ ซึ้งเป็ไปไม่ได้มันจึงต้องเปลี่ยนวิชาทุกครั้งที่ถึงขอขวดของพลัง
และทุกครั้งที่เปลี่ยนก็ต้องเสียทรัพยากรมากขึ้น และบางอย่างอาจหายากขึ้นเพื่อไห้เข้ากับวิชา และวิชาบ่มเพาะกายยาก็ต้องตามความเร็วของการเติบโตให้ทันมิฉนั้นร่างของ เฉินหวู่ก็ไม่ต่างจากะเิเวลา
ระดับของคำภีวิชา
ระดับของการบ่มเพาะ
รวมลมปราณ ไม่มีวิธีสังเกตุก่อเกิดลมปราณ สามารถปล่อยลมปราณออกจากร่างได้ก่อเกิดรูปร่าง สามารถควบแน้นลมปราณเป็นรูปแบบเพื่อโจมตี เช่น ฝ่ามือ ดาบ เป็นต้นเทพผู้พิทักษ์ จะมีเทพผู้พิทักที่เกิดจากลมปราณมาช่วยสู้ออร่าสวรรค์ จะสามารถบ่มเพาะออร่าเพื่อเพิ่มพลังการโจมตี และเทพผู้พิทักจะหายไปกลายเป็นรูปแบบของออร่าแทนประตูสวรรค์ สามารถใช้สัมผัสสวรรค์ได้เทวา สามารถก้าวเข้าสู่โลกที่ยอยู่สูงกว่า