"ไปต้อนรับเขา?" อริสราทวนคำอย่างไม่อยากจะเชื่อ "แต่... เราควรจะหนีไม่ใช่เหรอ?"
"การหนีโดยที่ยังไม่รู้ว่าเรากำลังหนีจากอะไร คือการวิ่งเข้าหาหายนะ" ราตรีสวนกลับทันทีพลางหยิบมีดสั้นเล่มเดิมของเธอออกมา "เราต้องรู้ว่ามันเป็ใคร และมัน้าอะไรแน่"
แผนของราตรีนั้นบ้าบิ่นแต่ก็เรียบง่าย... พวกเธอจะลงไปดักรอในตรอกแคบๆ ข้างตึก ซึ่งเป็ทางเดียวที่ชายคนนั้นจะใช้ถ้าเขาคิดจะเดินอ้อมมาด้านหลัง
"ฉันจะจัดการเอง" ราตรีสั่ง "หน้าที่ของเธอมีสองอย่าง... หนึ่ง ใช้ 'สายตา' ของเธอจับตาดูเป้าหมายไว้ตลอดเวลา เขาคือคนที่ควบคุมเงาได้ ดังนั้นเขาอาจจะไม่ได้มาในรูปแบบที่ตาเห็น... เธอคือเครื่องจับสัญญาณที่ดีที่สุดของเรา สอง..."
ราตรียื่นวัตถุเล็กๆ ชิ้นหนึ่งให้อริสรา มันคือต่างหูโลหะสีดำอันเล็กๆ อันหนึ่ง "ใส่มันซะ มันคือเครื่องสื่อสาร แค่คิดในใจฉันก็ได้ยิน... รายงานทุกอย่างที่เธอเห็นผิดปกติ"
อริสราพยักหน้ารับคำ ใจเต้นระรึก นี่คือครั้งแรกที่เธอไม่ได้เป็แค่ผู้ถูกล่า แต่กำลังจะมีส่วนร่วมในการล่ากลับ
ทั้งสองเคลื่อนตัวลงมายังตรอกมืดๆ ข้างตึกอย่างเงียบเชียบ ราตรีหลอมรวมตัวเองเข้าไปกับเงามืดข้างถังขยะขนาดใหญ่ ส่วนอริสราหลบอยู่หลังมุมตึกอีกฝั่งหนึ่ง หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก
"เขามาแล้ว..." เสียงของราตรีดังขึ้นในหัวของอริสราผ่านต่างหู "กำลังเดินเข้ามาในตรอก... รายงานมา"
อริสราโผล่หน้าออกไปมองเพียงนิดเดียว... ชายคนนั้นกำลังเดินเข้ามาในตรอกจริงๆ ด้วยท่าทีที่สงบนิ่งและมั่นใจ... ราวกับรู้ดีว่ามีคนดักรออยู่
"เขายังดูปกติค่ะ... ม่านเงารอบตัวก็ยังเหมือนเดิม" อริสราคิดตอบกลับไป
"ดี... จดจ่อไว้"
วินาทีนั้นเองที่ราตรีพุ่งออกจากเงามืด!
การเคลื่อนไหวของราตรีนั้นรวดเร็วและเงียบกริบราวกับแมวป่า มีดสั้นในมือของเธอสะท้อนแสงไฟจากถนนเป็ประกายสีเงินเย็นเยียบพุ่งเข้าใส่ชายคนนั้นจากด้านข้าง
แต่เป้าหมายของเธอกลับไม่ได้ตื่นตระหนก เขารู้ตัวอยู่แล้ว!
ชายคนนั้นหันมาเผชิญหน้าในจังหวะสุดท้ายพอดิบพอดี เขาไม่ได้ยกมือขึ้นปัดป้อง แต่เงาบนพื้นใต้เท้าของเขากลับพวยพุ่งขึ้นมาราวกับมีชีวิต... ก่อตัวเป็โล่สีดำทมิฬที่แข็งแกร่ง!
เคร้ง!
ปลายมีดของราตรีกระทบเข้ากับโล่เงาอย่างจัง เกิดประกายไฟแตกกระจายพร้อมกับเสียงโลหะปะทะกันอย่างรุนแรง
"ฝีมือไม่เลว... สำหรับพวกอนาธิปไตยจากอเวจี" ชายคนนั้นเอ่ยขึ้นเป็ครั้งแรก น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเยือกเย็น
"ก็ยังดีกว่าพวกทาสรับใช้เผด็จการจากเบื้องบนแล้วกัน" ราตรีสวนกลับพลางถีบตัวถอยออกมาตั้งหลัก
การต่อสู้ปะทุขึ้นอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่การต่อสู้แบบมนุษย์ แต่เป็การร่ายรำที่อันตรายถึงชีวิต ราตรีใช้ความเร็วและความคล่องแคล่วเข้าโจมตี ในขณะที่ชายคนนั้นใช้เงาเป็ทั้งอาวุธและเกราะป้องกัน เขาสามารถเปลี่ยนเงาให้กลายเป็แส้ที่ฟาดฟัน หรือหอกแหลมที่พุ่งเข้าใส่ได้อย่างน่าทึ่ง
อริสราที่หลบอยู่หลังมุมตึกมองภาพนั้นด้วยใจที่เต้นไม่เป็ส่ำ เธอเห็นรัศมีพลังของทั้งสองปะทะกัน... แสงสีเงินเย็นเยียบของราตรี กับพลังสีดำสนิทที่นิ่งและหนักแน่นของชายคนนั้น
แม้ว่าราตรีจะรวดเร็ว... แต่ชายคนนั้นกลับรับมือได้อย่างหมดจดทุกกระบวนท่า โล่เงาของเขาสามารถป้องกันได้ทุกการโจมตี และการสวนกลับด้วยหอกเงาก็บีบให้ราตรีต้องคอยหลบหลีกอยู่ตลอดเวลา
แล้วสถานการณ์ก็เริ่มแย่ลง... ชายคนนั้นหาจังหวะที่ราตรีเสียหลักจากการหลบได้ เขาฟาดแส้เงาเส้นหนึ่งเข้าที่ขาของเธอ!
"อึก!" ราตรีร้องออกมาและเสียหลักไปเล็กน้อย
วินาทีนั้น... หอกเงาอีกเล่มหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่กลางลำตัวของเธอทันที!
9K
