บทที่ 10 การทดสอบรากิญญา, จ้าวหยวนหลิน
การทดสอบที่กำลังจะมาถึงนี้ อาจกล่าวได้ว่าเป็ความสุขสำหรับบางคน แต่ก็เป็ความทุกข์สำหรับบางคน
แม้แต่การจะเข้าเป็ศิษย์สายนอกของสำนักกระบี่ต้าเซี่ย ก็ยัง้าอย่างรากิญญาผสมสามธาตุ!
รากิญญาสามธาตุนั้นไม่อยู่ในขอบเขตการรับศิษย์ของสำนักอื่น ๆ แล้ว
ศิษย์ที่มีรากิญญาแบบนี้ จะมีความเร็วในการฝึกฝนช้ากว่าศิษย์ที่มีรากิญญาแท้สองธาตุหลายเท่า
แม้จะทุ่มเททรัพยากรมากมาย การจะก้าวข้ามขอบเขตก่อปราณได้ในชั่วชีวิตหรือไม่ก็ยังเป็เื่ไม่แน่นอน
ทดสอบไปเกือบสิบคนแล้ว นอกจากรากิญญาเทียมสามสี่ธาตุบ้าง คนอื่น ๆ แทบไม่มีรากิญญาเลย
ทันใดนั้น!
ในแถวข้าง ๆ หลี่กวนฉี เด็กชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าขาดวิ่น ลูกแก้วในฝ่ามือของเขาพลันเปล่งแสงสีทองและสีฟ้าเจิดจ้า!
ศิษย์ที่ทำการทดสอบรากิญญาก็แย้มยิ้ม แล้วประกาศเสียงดัง
“หลี่หนิว อายุกระดูกสิบสามปี รากิญญาแท้ทองคำวารี! สามารถเข้าสู่ยอดเขาเทียนจินหรือยอดเขาเทียนสุ่ยได้!”
“นับจากวันนี้เป็ต้นไป จะเป็ศิษย์สายนอกของสำนักกระบี่ต้าเซี่ยอย่างเป็ทางการ บิดามารดาในตระกูลจะได้รับเงินทองหนึ่งร้อยตำลึง”
ในที่สุดก็ปรากฏเยาวชนที่มีรากแท้!
และยังเป็รากิญญาทองคำวารี ทองให้กำเนิดน้ำ แต่เยาวชนผู้นี้มีรากิญญาหลักเป็ทอง!
บนแท่นชม ชายในอาภรณ์ยาวสีทองยิ้มกล่าวกับผู้าุโยอดเขาเทียนสุ่ยที่อยู่ไม่ไกล
“ท่านผู้าุโหลาน ศิษย์ผู้นี้ไม่สู้ยกให้พวกข้ายอดเขาเทียนจินเถิด”
“ก็ไม่ใช่ผู้ฝึกตนหญิง ให้พวกข้าได้โอ้อวดบ้างเถิด อย่างไรเล่า?”
ผู้าุโหญิงในอาภรณ์ยาวสีฟ้าน้ำแข็งกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “เิหลินไห่! ข้าให้ก็ได้ แลกกับหินิญญาห้าร้อยก้อน”
ผู้าุโยอดเขาเทียนจินที่ถูกเรียกว่าเิหลินไห่ก็หัวเราะฮ่า ๆ โบกมือทีหนึ่ง ถุงเก็บของก็ลอยออกมา
“ให้แล้ว ให้แล้ว ข้าให้ก็ได้ หาของรางวัลจากการได้เปรียบก่อน ฮ่า ๆ”
เหล่าผู้าุโคนอื่น ๆ ต่างก็มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า
มีคนกระซิบเบา ๆ ว่า “ไม่รู้ว่ารุ่นนี้จะมีศิษย์ที่มีรากิญญา์กี่คน”
พูดยังไม่ทันขาดคำ ก็มีคนพูดขึ้นมาจากด้านข้างว่า “จะมีกี่คนก็พูดยาก รากฐาน์ไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นง่าย ๆ”
“มีรากแท้สักไม่กี่คนก็ดีแล้ว ราก์ไม่ถึงกับหายากเหมือนขนนกฟีนิกซ์หรือเขาของกิเลน แต่ก็หาได้ยากยิ่ง”
ในตอนนี้ ผู้าุโจากยอดเขาเทียนมู่แสดงสีหน้าลำบากใจพลางกล่าวว่า “ฮ่า... ปีนี้ไม่รู้ว่าจะสามารถเลือกศิษย์น้องกลับไปให้พวกลูกศิษย์ของข้าได้สักกี่คน”
“ทำไมคนที่มีรากฐานธาตุไม้ถึงได้น้อยนักเล่า!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ชายชราผู้หนึ่งที่กำลังหลับตาสงบจิตใจอยู่ก็รู้สึกไม่พอใจ
เขาลืมตาขึ้นแล้วชี้นิ้วไปที่จมูกของผู้าุโจากยอดเขาเทียนมู่พลางด่าว่า “เ้ายังมาร้องทุกข์อีกหรือ อย่างน้อยรุ่นที่แล้วยอดเขาเทียนมู่ของพวกเ้าก็ยังได้ศิษย์ไปเกือบยี่สิบคน”
“ข้าที่อยู่ยอดเขาเทียนเหลย ตอนนี้ผ่านไปสามปีแล้วยังไม่มีศิษย์ใหม่เลย สามปีแล้ว!! เ้ารู้หรือไม่ว่าข้าผ่านสามปีนี้มาได้อย่างไร!!”
หลี่กวนฉีรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง ว่าเหตุใดเหล่าผู้าุโบนแท่นสูงนั้นจึงทะเลาะกันขึ้นมา?
ในบรรดานั้น มีชายชราร่างผอมแห้งผู้หนึ่งที่อารมณ์พลุ่งพล่านเป็พิเศษ...
ศิษย์ผู้นั้นนามว่าหลี่หนิว ทันใดนั้นก็เกิดความตื่นเต้นจนน้ำตาคลอเบ้า เขาคุกเข่าลงกับพื้นและร่ำไห้จนพูดไม่ออก
เขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะมีวันได้ก้าวเข้าสู่ประตูแห่งเซียนและได้บำเพ็ญเพียร!
หลังจากนั้น ศิษย์ผู้นั้นก็ถูกพาตัวไปโดยศิษย์ที่สวมชุดของสำนัก หลี่กวนฉีสังเกตเห็นว่าสัญลักษณ์บนหน้าอกของศิษย์ผู้นั้นแตกต่างจากชุดของศิษย์สายนอกทั่วไปอยู่บ้าง
บนหน้าอกมีภาพยอดเขาที่ทะยานสู่เมฆา ดูเหมือนจะเป็ยอดเขาเทียนจินนั่นเอง
ในไม่ช้า ในหมู่ผู้คนก็มีแสงสว่างวาบขึ้นไม่หยุด ศิษย์ที่มีรากิญญาแท้นั้นมีไม่น้อยเลย
ในจำนวนนั้น มีหญิงสาวคนหนึ่งที่มีรากิญญาแท้คู่คือน้ำและไม้ โดยรากิญญาหลักเป็ไม้!
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้าุโแห่งยอดเขาเทียนมู่บนแท่นสูงก็ะโขึ้นทันที พลางร้องะโเสียงดัง
“ศิษย์ผู้นี้ใครก็ห้ามแย่งกับข้า!! ยอดเขาเทียนมู่้านาง!!”
ผู้าุโคนอื่น ๆ ต่างส่งสายตาดูแคลนมา ในตอนนี้เหล่าผู้าุโคนอื่น ๆ ต่างหันไปมองผู้าุโแห่งยอดเขาเทียนสุ่ย หลานเหอ
เห็นเพียงหลานเหอยื่นมือหยกออกมา พลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ก็ห้าร้อยเช่นกัน เพิ่มปริมาณแต่ไม่เพิ่มราคา”
ผู้าุโแห่งยอดเขาเทียนมู่ล้วงถุงเก็บของออกมาอย่างไม่ลังเล โยนให้หลานเหออย่างเ็ป
หลานเหอรับถุงเก็บของมาแล้วหรี่ตายิ้มพลางกล่าวว่า “อ้า หินิญญานี่ช่างหาง่ายจริง ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย ก็ได้หินิญญามาพันก้อน”
คนอื่น ๆ ก็ไม่กล้าพูดอะไร ส่วนศิษย์หญิงผู้นั้นก็ถูกรับเข้าสู่ชั้นในของยอดเขาเทียนมู่ทันที
ทันใดนั้น เสียงอึกทึกก็ดังขึ้นในหมู่ผู้คน
เห็นเพียงลูกแก้วคริสตัลตรงหน้าเด็กหนุ่มคนหนึ่งเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า!
ตามด้วยผู้าุโทั้งแปดยอดเขาบนที่นั่งชมปรากฏตัวบนท้องฟ้าในทันใด
“รากิญญา์ธาตุทอง!”
ชายหนุ่มผู้นั้นดูเหมือนจะรู้ล่วงหน้าแล้วว่าจะเป็เช่นนี้ บนใบหน้าของเขาจึงไม่ปรากฏความยินดีมากนัก
ผู้าุโแห่งยอดเขาเทียนจินยิ้มจนรอยย่นบนใบหน้าปรากฏชัด
เขาเคลื่อนกายมาอยู่เคียงข้างชายหนุ่มแล้วเอ่ยถามด้วยเสียงกังวาน “ฮ่า ๆ ๆ ดีมากเ้าหนุ่ม เ้ามีรากิญญา์เชียวนะ! เ้าชื่ออะไร?”
ชายหนุ่มสวมชุดขาว ใบหน้าหล่อเหลา โครงหน้าคมสัน แต่ริมฝีปากบางของเขากลับให้ความรู้สึกว่าเข้ากับผู้อื่นได้ยาก
ชายหนุ่มค้อมกายคำนับชายผู้นั้น จู่ ๆ ก็หันไปมองหลี่กวนฉี มุมปากมีรอยยิ้มเ้าเล่ห์ขณะเอ่ยเสียงเบา
“คารวะท่านผู้าุโ ข้าน้อยมีนามว่า... จ้าวหยวนหลิน!”
หลี่กวนฉีที่ก้มหน้าอยู่สะดุ้งโหยงทันที!
ส่วนจ้าวหยวนหลินนั้น รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งสดใสขึ้นอีกหลายส่วน
เมิ่งหลินไห่กล่าวด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม “ดี ๆ ๆ! ต่อไปเ้าจงเข้าร่วมยอดเขาเทียนจินของข้า เป็ศิษย์สายในอย่างเป็ทางการของยอดเขาเทียนจิน ข้าก็สามารถรับเ้าเป็ศิษย์สายตรงได้ เ้าคิดเห็นเช่นไร?”
เมิ่งหลินไห่ในฐานะผู้ฝึกตนขอบเขตจินตาน ย่อมมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะรับจ้าวหยวนหลิงเป็ศิษย์ได้
แต่จ้าวหยวนหลิงเป็คนทะนงตนและมีความทะเยอทะยานสูง เพียงแค่อาจารย์าุโขอบเขตจินตานของยอดเขาเทียนจินยังไม่อาจทำให้เขาสนใจได้
เป้าหมายของเขาคือการเป็ศิษย์สายตรงของประมุขยอดเขาเทียนจิน!
ดังนั้นเขาจึงเพียงแค่ยิ้มน้อย ๆ โดยไม่ตอบอะไร
เมิ่งหลินไห่ก็เพียงแค่ยิ้มน้อย ๆ แล้วปล่อยผ่านไป อัจฉริยะส่วนใหญ่มักจะมีความทะเยอทะยานสูง เขาก็เข้าใจได้
ส่วนเื่ที่ว่าประมุขยอดเขาเทียนจินจะสนใจจ้าวหยวนหลินหรือไม่ นั่นก็เป็อีกเื่หนึ่ง
เห็นว่าจ้าวหยวนหลินไม่มีท่าทีจะจากไปในทันที เมิ่งหลินไห่จึงถามด้วยความสงสัยว่า “อย่างไร? ยังอยากดูอะไรอีกหรือ?”
ดวงตาของจ้าวหยวนหลิงเปล่งประกายวาบหนึ่ง แล้วกล่าวเสียงดังว่า “แน่นอน ที่นี่มีคนร่วมบ้านเกิดกับข้าอยู่ ข้าก็อยากพบเขาด้วย”
เมิ่งหลินไห่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแต่คิดว่าเป็คนร่วมบ้านเกิดที่สนิทสนมกัน อยากจะช่วยเหลือกันในภายหลังเมื่ออยู่ในสำนัก
เื่เช่นนี้ก็ไม่ใช่เื่แปลกในสำนัก เมิ่งหลินไห่จึงไม่อาจพูดอะไรได้มาก
“โอ้? สัมพันธ์ไม่เลวทีเดียว?”
ทว่าคำพูดต่อมาของจ้าวหยวนหลินนั้น ราวกับโยนก้อนหินมหึมาลงในทะเลสาบอันเงียบสงบ หินก้อนเดียวสร้างคลื่นนับพัน!
“ไม่ ไม่ ไม่ ข้าไม่คุ้นเคยกับคนที่สามารถแลกชีวิตพี่สาวแท้ ๆ ของตนเองกับเงินทองแค่สิบเหรียญทองแดง เพียงแต่ข้าสงสัยอยู่บ้าง คนเช่นนี้สำนักกระบี่ต้าเซี่ยก็ยังจะรับด้วยหรือ?”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา เหล่าผู้าุโทั้งหลายต่างขมวดคิ้ว!
สายตาของพวกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็ดุดันขึ้น หากเป็คนเช่นนี้จริง ต่อให้มีพร์ล้นฟ้า สำนักกระบี่ต้าเซี่ยก็จะไม่มีวันรับเด็ดขาด!
ในชั่วพริบตา บรรดาศิษย์ที่ยังไม่ได้ทดสอบรากิญญาก็เกิดความโกลาหลทันที!
1K
