เสน่ห์ (ไม่) ตั้งใจ nc

คำพูดของตั้มแขวนค้างอยู่ในอากาศที่เริ่มเย็นลงของออฟฟิศยามเลิกงาน "พี่ว่า... ตัวเลขตรงนี้มันแปลกๆ"

อ้อ อรอุมา ผู้ไม่เคยคิดระแวงสงสัยใคร ก้มลงมองเอกสารที่นิ้วสั่นๆ ของตั้มชี้อยู่ทันที

"ตรงไหนเหรอคะ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ เอียงคอเล็กน้อย

และอย่างที่ตั้มคาดการณ์ไว้... หรือบางที อาจจะเป็๲สัญชาตญาณของเธอเอง... เมื่อเธอก้มลงมองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ ร่างกายของเธอก็เอนไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติ

ตุ้บ.

อีกครั้ง...

เสียงนั้น...

หน้าอกมหึมาไซส์ 42 ของเธอ "พัก" ลงบนโต๊ะทำงานอีกครั้ง คราวนี้มันอยู่ห่างจากใบหน้าของตั้มไม่ถึงหนึ่งคืบ เขาสามารถมองเห็นทุกรายละเอียดผ่านคอเสื้อเชิ้ตที่ถ่างออกเล็กน้อย ร่องอกลึกที่ถูกบีบอัดจนเป็๲เนินขาวผ่อง

ตั้มกลืนน้ำลาย คอของเขาแห้งผากยิ่งกว่าเดิม

เขาต้องสร้างสถานการณ์... สถานการณ์ที่ "สมบูรณ์แบบ" กว่านี้

"เอ่อ... ไม่ใช่แผ่นนี้" ตั้มพูดตะกุกตะกัก เขาแกล้งทำเป็๞รื้อค้นกองเอกสารบนโต๊ะของอ้อ "น่าจะเป็๞... แผ่นสรุปยอด... ที่พี่เพิ่งส่งมาให้เมื่อเช้า... อ้อเก็บไว้ไหนนะ..."

มือของเขา "บังเอิญ" ปัดไปโดนปากกาที่วางอยู่บนขอบโต๊ะ

คลิก... แกร๊ก...

ปากกาพลาสติกด้ามสีน้ำเงินร่วงหล่นจากโต๊ะ หายวับลงไปในความมืดใต้โต๊ะทำงาน

"อุ๊ย!" ตั้มอุทานออกมา เหมือน๻๷ใ๯จริงๆ "โทษทีอ้อ พี่ทำปากกาตก"

อ้อเงยหน้าขึ้น ยิ้มหวานให้เขา "ไม่เป็๲ไรค่ะพี่ตั้ม"

"สงสัยมันกลิ้งไปข้างในสุดเลย" ตั้มพูดต่อ รีบเสริมบท "เมื่อเช้าพี่เห็นเอกสารแผ่นนั้นมันหล่นอยู่แถวๆ นี้ด้วย... อ้อช่วยพี่ดูหน่อยได้ไหม พอดีพี่เพิ่งไปยกของมา... ปวดหลัง ก้มไม่ไหวเลย"

นี่คือคำโกหกที่แย่มาก แต่สำหรับอ้อ... มันได้ผลเสมอ

"ได้เลยค่ะ!" เธอตอบรับอย่างกระตือรือร้น "พี่ตั้มรอแป๊บนะคะ"

อ้อไม่คิดอะไรเลย เธอถอยหลังหนึ่งก้าว ดึงเก้าอี้ทำงานล้อเลื่อนของเธอให้ถอยห่างออกไป เสียงล้อเสียดสีกับพื้นพรมดัง "ครืด..."

ตั้มหัวใจเต้นรัวเหมือนกลอง เขารู้สึกถึงเ๧ื๪๨ที่สูบฉีดไปทั่วร่าง โดยเฉพาะจุดที่อึดอัดที่สุดในกางเกงสแลคของเขา

พื้นที่ใต้โต๊ะทำงานของอ้อค่อนข้างแคบ มีถังขยะใบเล็กๆ และกระเป๋าเอกสารของเธอวางอยู่

อ้อหันหลังให้เขา... แล้วเธอก็ค่อยๆ ย่อตัวลง

เธอนั่งคุกเข่าลงบนพื้นพรมสีเทา...

"อยู่แถวไหนนะคะพี่ตั้ม?" เสียงหวานๆ ของเธอดังอู้อี้ออกมาจากใต้โต๊ะ

ตั้มไม่ได้ตอบ... เขากำลังจมดิ่งอยู่ในภาพที่สะกดทุกลมหายใจ

อ้อคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา หันหลังให้เขาเต็มๆ กระโปรงทรงสอบสีดำสนิทที่เธอสวมใส่ ถูกดึงรั้งขึ้นมาเล็กน้อยตามการเคลื่อนไหว เผยให้เห็นน่องขาขาวเนียน

แต่สิ่งที่ตั้มจ้องเขม็ง... คือสิ่งที่เกิดขึ้น

ด้วยความที่เธอต้องก้มหน้าและมุดตัวเข้าไปหาปากกา หน้าอกไซส์ 42 ที่หนักอึ้งของเธอ จึงไม่สามารถห้อยต่องแต่งได้อย่างอิสระ... มัน "พัก" อยู่บนเบาะนั่งของเก้าอี้ล้อเลื่อนที่เธอเพิ่งเลื่อนถอยออกมา

ตุ้บ... อีกครั้ง แต่เบากว่าเดิม

มันคือภาพที่ตั้มจะจดจำไปจนวันตาย...

ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มสองก้อน ถูกบดอัดและวางแผ่บนเบาะเก้าอี้สีดำ เสื้อเชิ้ตสีขาวตึงเปรี๊ยะจนเห็นรอยนูนของขอบชุดชั้นในลูกไม้ที่พยายามโอบอุ้มมันไว้ มันคือ "เนินเนื้อ" ที่สมบูรณ์แบบที่สุด... วางรออยู่ตรงนั้น... โดยไม่มีอะไรป้องกันจากด้านหลัง

ตั้มยืนตัวสั่นอยู่ด้านหลังเธอ

ในออฟฟิศตอนนี้... เงียบสนิท เหลือเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ และเสียงหัวใจของเขาที่เต้นดัง "ตึก... ตึก... ตึก..."

"ไม่ไหวแล้ว..."

สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายของเขาขาดผึง

ความ๻้๪๫๷า๹ที่เขาสั่งสมมาหลายสัปดาห์... ความคลั่งไคล้ที่เกิดจากการเฝ้ามองเธอ "พักอก" บนโต๊ะทุกบ่าย... มัน๹ะเ๢ิ๨ออกมา

มือของตั้มยื่นออกไป... มันสั่นเทา...

เขาไม่สนใจเอวคอดกิ่ว... เขาไม่สนใจสะโพกกลมกลึง...

เป้าหมายของเขาชัดเจน...

"อ้อ..." เขาครางชื่อเธอออกมาเบาๆ

สองมือของเขาเอื้อมผ่านแผ่นหลังเล็กๆ นั้นไป... และ "จู่โจม"

"ว้าย!"

อ้อสะดุ้งสุดตัว ร้องเสียงหลง เมื่อจู่ๆ ก็มีมือหนาอุ่นจัดสองข้างตะครุบเข้าที่หน้าอกของเธอจากด้านหลังอย่างแรง!

"พี่ตั้ม! ทำอะไรคะ!" เธอตื่นตระหนก

แต่ตั้มไม่สนใจ... เขาเหมือนคนเสียสติไปแล้ว

"อ้อ... พี่ขอโทษ... แต่พี่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ" เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยตัณหา

มือของเขา "บีบเค้น" มันอย่างแรง...

โอ้...

ความรู้สึกแรกที่ตั้มได้รับคือ "ความเต็มไม้เต็มมือ" ... ไม่สิ... มัน "ล้นมือ"

มันไม่ใช่แค่ความนุ่ม... แต่มันคือ "น้ำหนัก" ที่อัดแน่น... มันคือความ "เด้ง" ที่สู้มือ... มันคือมวลเนื้อที่หนักอึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ...

นิ้วทั้งสิบของเขาจมลึกลงไปในความนุ่มนิ่มนั้น เขาบีบ... เขาขยำ... เขาเคล้นคลึงมันอย่างบ้าคลั่ง ผ่านเนื้อผ้าฝ้ายสีขาวที่เริ่มเปียกชื้นเล็กน้อยด้วยเหงื่อของเธอ

"อ๊ะ... พี่ตั้ม... อื้อ..."

เสียงประท้วงของอ้อเปลี่ยนไป...

ความ๻๷ใ๯หายไปอย่างรวดเร็ว... กลายเป็๞เสียงครางสั่นๆ ในลำคอ

นี่แหละ... "อ้อ"

เธอไม่ได้ผลักไสเขา... เธอไม่ได้ลุกหนี...

เธอยังคงคุกเข่าในท่าเดิม... ปล่อยให้หน้าอกของเธอ "พัก" อยู่บนเบาะเก้าอี้... และปล่อยให้มือของเขา "ลวนลาม" มันจากด้านหลัง

"อ้อ... เธอ... อื้อหือ... สุดยอด" ตั้มครางออกมา เขาซบหน้าลงกับกลุ่มผมดำสลวยของเธอ สูดกลิ่นหอมของแชมพูเข้าไปเต็มปอด

มือข้างหนึ่งยังคงบีบเค้นหน้าอกก้อนโตอย่างเมามัน แต่อีกข้างเริ่ม "ลูบไล้ไปทั่ว"

มันเลื่อนจากเนินอก... ผ่านซี่โครง... ลงมาที่เอวคอดกิ่วที่เขาใฝ่ฝัน

"เล็ก... เอวเธอเล็กมาก..." เขาพึมพำ

มือของเขาเลื่อนต่ำลง... ๱ั๣๵ั๱กับความโค้งมนของสะโพกที่รัดแน่นอยู่ใต้กระโปรงทรงสอบ เขาลูบไล้มัน... บีบขยำมันเบาๆ...

อ้อบิดตัวเล็กน้อย "อ๊า... พี่ตั้ม... เดี๋ยว... เดี๋ยวคนมาเห็น..."

นั่นคือสิ่งเดียวที่เธอกลัว... "การถูกจับได้"

"ไม่มีใครแล้วอ้อ... เหลือแค่เรา" ตั้มกระซิบข้างหูเธอ ลมหายใจร้อนๆ ของเขาเป่ารดต้นคอขาวผ่อง

คำพูดนั้นเหมือนเป็๞สวิตช์... อ้อหยุดเกร็งตัว... เธอยอมรับมัน...

ตั้มยิ้มอย่างผู้ชนะ...

มือที่ลูบไล้สะโพกของเขา... ตอนนี้พบกับเป้าหมายใหม่

เขาพบ "ขอบกระโปรง"

"พี่ขอนะอ้อ..." เขาไม่รอคำตอบ

นิ้วของเขาเกี่ยวขอบกระโปรงสีดำขึ้น... ค่อยๆ "ถลก" มันขึ้นมาอย่างช้าๆ...

ผิวเนื้อขาวเนียนใต้ร่มผ้าค่อยๆ ปรากฏสู่สายตา... ผ่านต้นขา... ผ่านบั้นท้าย...

จนกระทั่งกระโปรงทั้งตัวถูกรั้งมากองไว้ที่เอวคอดของเธอ

สิ่งที่เหลืออยู่... คือร่างครึ่งล่างของอ้อ... ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา... โดยมีเพียง "กางเกงชั้นใน" ลูกไม้สีขาวตัวจิ๋วปกปิดเอาไว้

มันคือภาพที่ตั้มจะไม่มีวันลืม...

บั้นท้ายกลมกลึง... ขาวผ่อง... ที่ถูกรัดรึงด้วยลูกไม้สีขาว... มันช่างตัดกับกระโปรงสีดำและเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เธอยังสวมใส่อยู่

"อ้อ... สวย... สวยมาก"

ตั้มคุกเข่าลงบนพื้นพรมด้านหลังเธอทันที...

ตอนนี้เขากับเธออยู่ในระดับเดียวกัน...

มือของเขายังคงไม่ปล่อยหน้าอกให้ว่าง... เขายังคงบีบเคล้นมันอย่างต่อเนื่อง... แต่อีกมือหนึ่ง... ได้ลากผ่านแผ่นหลัง... ลงมาจนถึงขอบกางเกงในลูกไม้

เขาใช้นิ้วโป้งลูบไล้ขอบยางยืดเบาๆ

อ้อตัวสั่นสะท้าน "อื้อ... พี่ตั้ม... มัน... เสียว..."

"เสียวเหรอ... ดี... พี่ก็จะทำให้เธอเสียว"

ตั้มโน้มตัวเข้าไปใกล้...

มือที่ว่างอยู่ของเขา ดึงขอบกางเกงในลูกไม้สีขาวนั้น... ดึงมันไปด้านข้าง

เผยให้เห็น "จุดซ่อนเร้น" ที่งดงามของเธอ... ที่ตอนนี้เริ่ม "ฉ่ำเยิ้ม" แล้ว

กลีบเนื้อสีชมพูระเรื่อ... ถูกบีบอัดอยู่ภายใต้แรงปรารถนา

ตั้มสูดหายใจเข้าลึก... กลิ่นกายสาวหอมหวานปะปนกับกลิ่นตัณหา... มันทำให้เขาสติแตก

เขากดจมูกลงไปที่ร่องบั้นท้ายของเธอ...

"อ๊า!" อ้อสะดุ้งอีกครั้ง

และแล้ว... ตั้มก็เริ่ม "ใช้ปาก"

เขาแลบลิ้นร้อนชื้น... แตะเลียลงไปที่ "จุดนั้น" จากด้านหลัง...

"อ๊าาาาา!"

อ้อครางลั่น... แต่เสียงของเธอดังอู้อี้เพราะเธอรีบซบหน้าลงกับเบาะเก้าอี้... ที่เดียวกับที่หน้าอกของเธอ "พัก" อยู่

มันคือความรู้สึกที่อ้อไม่เคยเจอ...

การถูกปรนเปรอจากด้านหลัง... ในท่าคุกเข่า... โดยที่หน้าอกของเธอก็ถูกบดขยี้อยู่บนเก้าอี้... และมือของเขาก็จับต้องมันอยู่

ลิ้นของตั้ม... มันช่างชำนาญ...

เขาไม่ได้จู่โจมอย่างเดียว... เขารู้ว่าต้องทำอย่างไร...

ลิ้นของเขาตวัดเลียขึ้นลง... สร้างความเสียวซ่านจนอ้อขาทั้งสองข้างเริ่มสั่น

"พี่ตั้ม... อ๊า... ดี... ดีจัง..." เธอเริ่มครางออกมาอย่างไม่คิดอาย

"ชอบไหมอ้อ..." ตั้มถาม... ทั้งที่ปากของเขายังไม่ว่าง

เขาใช้ลิ้น... และริมฝีปาก... "ดูดดึง" ติ่งเนื้อที่ไวต่อ๱ั๣๵ั๱ของเธอ

"อ๊า! อ๊า! อ๊า!"

อ้อคุมตัวเองไม่อยู่... เธอเริ่ม "โยกสะโพก" ถอยหลัง... บดเบียด "จุดนั้น" เข้าหาปากของเขาอย่างลืมตัว

"ใจเย็นอ้อ... เดี๋ยวพี่จัดให้"

ตั้มเปลี่ยนจังหวะ... เขาใช้ปลายลิ้น "รัว" อย่างรวดเร็ว...

"อื้อ... อื้อ... พี่ตั้ม... ไม่ไหว... อ้อ... อ้อจะ..."

ร่างกายของเธอเกร็งกระตุก...

ความเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้น... พุ่งสูงขึ้น...

"จะ... จะเสร็จแล้ว... อ๊าาาาาา!"

อ้อกรีดร้องออกมา แต่เสียงก็ยังอู้อี้อยู่ในเบาะเก้าอี้ ร่างทั้งร่างของเธอกระตุกอย่างรุนแรง... น้ำรักใสๆ พรั่งพรูออกมาเต็มปากของตั้ม

ตั้มไม่รังเกียจ... เขากลืนกินทุกหยาดหยด... ก่อนจะใช้ลิ้นเลียทำความสะอาด "จุดนั้น" ให้เธอจนหมดจด...

อ้อหอบแฮ่ก... ร่างกายไร้เรี่ยวแรง... เธอยังคงคุกเข่าอยู่ในท่าเดิม...

ตั้มเงยหน้าขึ้นจาก "งาน" ของเขา... ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยผลงาน... แต่แววตาของเขา... มันยังคง "หิวกระหาย"

เขายังไม่เสร็จ... นี่มันแค่ "ออเดิร์ฟ"

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน... ในขณะที่อ้อยังคงหมดแรงคุกเข่าอยู่

อ้อรู้สึกได้ถึง "บางอย่าง" ที่แข็งขืน... ร้อนผ่าว... กำลังดุนดันอยู่ที่บั้นท้ายของเธอ...

เธอหันหน้ามามองเขาเล็กน้อย... แก้มแดงก่ำ... ดวงตาฉ่ำเยิ้ม "พี่ตั้ม... ยัง... ยังไม่..."

ตั้มยิ้ม... เป็๲ยิ้มของอสูรร้ายที่ได้ลิ้มรส๼๥๱๱๦์

เขาก้มลงไป... ใช้สองมือ "บีบเค้น" หน้าอกไซส์ 42 ที่ยังคง "พัก" อยู่บนเก้าอี้นั้นอีกครั้ง... แต่คราวนี้เขาบีบมันแรงกว่าเดิม

"แค่นี้ไม่พอหรอกอ้อ..." เสียงของเขาแหบพร่า

"พี่เห็นเธอ 'พักอก' บนโต๊ะ... บนเก้าอี้... ทุกวัน... พี่ฝันถึงมันทุกคืน"

เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอ...

"แต่วันนี้... พี่จะ 'พัก' ของพี่... ในตัวเธอ"