โอกาซากิ โทชิโร่ และเพื่อนในห้องอีก2คนที่จู่ๆก็ถูกอัญเชิญไปต่างโลก โดยผู้อัญเชิญก็คือองค์หญิงของประเทศหนึ่ง
"สวัสดีค่ะท่านผู้กล้าทุกคนดิฉันมีชื่อว่า เดวร์เซ่ส์ เซซิเรีย มาเคลเดียร์ เป็องค์หญิงของประเทศนี้คะ"
นักเรียนทั่ง3คนต่างพูดคุยกันในเื่ที่เกิดขึ้นเว้นแต่โทชิโร่ที่ดูเหมือนจะไม่สนใจเื่ที่เกิดขึ้น
'ไห้ตายสิถูกอัญเชิญมาต่างโลกหรอ ไม่เอาด้วยหรอกอยากกลับไปนอนอ่านมังงะที่บ้านจัง' โทชิโร่คิดขึ้นมาพร้อมกับทำสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย
"แล้วพวกเราถูกอัญเชิญมาเพราะอะไรหรอคะ?" เสียงของเด็กสาวพูดขึ้น
'ถามถึงจุดประสงค์เลยหรอไม่แปลกที่เป็นักเรียนเกียรนิยม' ใชแล้วครับคนที่ผมพูดถึงก็คือ ไอซาว่า เรย์ ผู้หญิงที่เหมือนจะสมบูรณ์แบบในทุกด้าน ทั้งใบหน้าที่หน้ารักตามไวทั้งทรงผมทรงฮิเมะคัตทั้งแววตาที่สดใส เว้นซะแต่เื่กีฬาที่ห่วยแตก
"ที่เราอัญเชิญพวกท่านทั้ง4มานั้นก็เพราะว่า-" ประโยคตรงนี้ผมขอข้ามเลยก็แล้วกันเพราะมันจะเหมือนมังงะที่อยากกลับไปอ่านที่บ้านด้วยสิ เอาเป็ว่าเหตุผลที่อัญเชิญมาก็คือไห้ไปปราบจอมมารนั้นแหละ
หลังจากองค์หญิงอธิบายเสร็จ
"แล้วพวกเราไม่มีพลังอะไรบ้างเลยหรอ แค่มนุษธรรมดาจะไปสู้กับจอมมารได้ไงคะ" เสียงของเด็กสาวดังขึ้นเป็เสียงที่ดูเรียบร้อยแต่ก็ปนสงสัยอยู่
และคนที่พูดไปเมื่อกี้ถ้าจะไห้ผมอธิบาย เธอมีชื่อว่า ฮิเมะจิ อายาเนะ เป็นักเรียนที่มีผลการเรียนระดับกลางเป็รองแค่ไอซาว่า เรย์ก็แค่นั้น เธอคนนี้จะเรียกว่าสมบูรณ์แบบเลยก็ว่าได้ทั้งเื่การเรียนทั้งกีฬาและอื่นๆ อ๋ออีกอย่างเธอไว้ผมทรงทวิลเทลสีทองด้วยแหนะ
"เื่นั้นไม่ต้องห่วงค่ะพวกท่านทุกคนมีสเตตัสและพลังที่ยิ่งใหญ่กันอยู่แล้วค่ะ แล้ววิธีการเปิดสเตตัสก็ไห้พูดว่าสเตตัสนะคะ"
สเตตัส! ทั้ง2คนพูดออกมาพร้อมกัน
'ชื่อ ไอซาว่า เรย์ อายุ16ปี
ฉายา นักปราชญ์ในรอบร้อยปี
อาชีพ นักปราชญ์/จอมเวทย์ชั้นสูงสุด
เลเวล1
พลังกายภาพ100
พลังเวทย์มนต์5000
ความเร็ว50
มานา50000/50000
ความโชคดี50
พลังป้องกัน500
สกิล สร้างเวทย์มนต์ ล้างคำสาป/สถานะผิดปกติ โล่ศักสิทธิ์ วิเคราะห์เวทย์มนต์ รับรู้อันตรายและอื่นๆ'
'ชื่อ ฮิเมะจิ อายาเนะ อายุ16ปี
ฉายา ผู้กล้าในรอบร้อยปี
อาชีพ ผู้กล้า/จอมเวทย์
เลเวล1
พลังกายภาพ5000
พลังเวทย์มนต์1000
ความเร็ว500
มานา5000/5000
ความโชคดี45
พลังป้องกัน1500
สกิล ดาปศักสิทธิ์ ล้างคำสาป/สถานะผิดปกติ โล่ศักสิทธิ์ วิเคราะห์การโจมตี(กายภาพเท่านั้น) รับรู้อันตรายและอื่นๆ'
ทั้ง2คนเปิดสเตตัสของตนเองและทำท่าทางประหลาดใจกันเป็อย่างมาก และพวกเธอก็ยืนดูมันและก็พูดคำถามต่างๆออกมาและดูเหมือนว่าองค์หญิงจะดีใจเป็อย่างมากที่เห็นความสามารถของพวกเธอ2คน
"แล้วคุณโอกาซากิ จะไม่ตรวจสอบสเตตัสหรอคะ?" เรย์ถามออกมาด้วยท่าทีสงสัยและทำไห้อายาเนะกับองค์หญิงหันมามองที่โทชิโร่
โทชิโร่ที่เห็นแบบนั้นก็หลบหน้าไปซักพักก่อนที่เขาจะพูดออกมา
"สเตตัส"
'ชื่อ โอกาซากิ โทชิโร่ อายุ16ปี
ฉายา ผู้ที่โชคดีที่สุดในจักวาล
อาชีพ นักเสี่ยงโชคอัจฉริยะ
เลเวล1(MAX)
พลังกายภาพ1
พลังเวทย์มนต์1
ความเร็ว1
มานา1/1
ความโชคดี999999999999
พลังป้องกัน1
สกิล นักเสี่ยงโชคไร้พ่าย บงการโชคศัตรู และไม่สามารถเรียนรู้สกิลอื่นได้อีก'
อะไรวะเนี่ย!อาชีพนักเสี่ยงโชคอัจฉริยะนี่มันอะไรกันแล้วไอสกิลนักเสี่ยงโชคไร้พ่ายนี่มันอะไร!
"เอ่อ.....ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม...ครับ"
"มีอะไรหรอคะ?"องค์หญิงตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม
"เลเวล1(Max)นี่มันคืออะไรหรอครับ"
ทุกคนที่ได้ยินแบบนั้นต่างพากันมองมาที่โทชิโร่ด้วยสายตาแปลกๆ
"เอ่อคือว่า....แล้วสเตตัสอย่างอื่นล่ะคะ?" องค์หญิงเริ่มหน้าถอดสี
"ก็1หมดทุกอย่างเลยครับ"
องค์หญิงเริ่มเดินถอยหลังออกไปจนไปถึงที่นั่งของตนแล้วก็นั่งลง
"คือต้องขอโทษด้วยนะคะ....ดูเหมือนว่าการอัญเชิญจะผิดพลาดนิดหน่อยน่ะค่ะ"
ทุกคนต่างทำหน้าใกันเป็อย่างมาก
"เดี๋ยวทางเราจะหาที่ปลอดภัยไห้นะคะแล้วท่านก็ไปอาศัยอยู่ที่นั่นซักระยะจนกว่าาระหว่างมนุษย์กับปีศาจจะจบลงตกลงไหมคะ"
"ไม่" โทชิโร่ตอบกลับมาแบบทันควันและก็ทำไห้ทุกคนต่างพากันตกตะลึงกัน
"เดี๋ยวผมจะรออยู่ที่นี่จนกว่าทั้ง2คนจะออกเดินทางไปปราบจอมมารผมจะตามไปด้วยและก็แยกทางกับทั้ง2คนในที่ไหนซักที่แบบนั้นได้มั้ยครับ?"
"ก็ได้อยู่หรอกนะคะ"
"งั้นก็ตกลงตามนี้นะครับ"
อายาเนะทำสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อยและหลังจากนั้นองค์หญิงก็ไห้คนรับใช้ของเธอพาไปยังที่พักที่จัดเตรียมไว้
ตกกลางคือโทชิโร่ที่นอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่บนเตียง จู่ๆเขาก็เด้งตัวขึ้นมาและทำท่าเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก
'ลองตรวจสอบสกิลดูหน่อยดีกว่า'
'สกิลนักเสี่ยงโชคไร้พ่าย ความสามารถ เมื่อทำการเสี่ยงโชคอะไรซักอย่างจะทำไห้ผู้ใช้ชนะโดยไม่สนใจกฎและเงื่อนไขอะไรทั้งสิ้น เช่นแข่งกลั้นหายใจพอเริ่มแข่งปุ๊บฝ่ายตรงข้ามจะหายใจไม่ออกตายทันทีหรือโยนเหรียญจะออกตามที่ผู้ใช้พูดทุกอย่างแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะโกงมันก็จะออกตามที่ผู้ใช้พูด เช่นหัวแต่ฝ่ายตรงข้ามโยนโกงที่ทำไห้ออกก้อยสกิลนี้จะทำไห้เหรียญสลับหน้าเป็หัวในทันทีที่เปิดมือออกหรือตกพื้นโดยไม่สนใจเงื่อนไขใดๆทั้งสิ้น'
เป็สกิลที่อันตรายจริงๆ
'สกิลบงการโชคศัตรู ความสามารถ สามารถควบคุมใครก็ได้ที่มีค่าโชคต่ำกว่าผู้ใช้แต่จะไม่สามารถควบคุมจิตใจได้'
เป็สกิลที่มีประโยชน์จริงๆ
"ไห้ตายสิถึงโชคจะเยอะแค่ไหนถ้าโดนโจมตีก็ตายอยู่ดีไม่ใช่หรอก็ค่าอย่างอื่นมันแค่1เองนิ-" ทาคากิคิดได้เช่นนั้นเขาก็ลุงขึ้นไปทุบแจกันในห้องไห้แตกและก็ลองเอามีแทงที่มือของเขาเอง
ฟึบ!!!
"เฮ้ยๆเอาจริงดิ" เขาพูดออกมาโดยท่าทีที่ตกตะลึง
ผลจาการกระทำของเขาก็คือในระหว่างที่เศษแจกันที่แตกกำลังจะถึงตัวเขาจู่ๆมันก็เปลี่ยนทิศทางไปเองและเขาก็ลองทำแบบเดิมเรื่อยๆ ผลก็ออกมาเป็เหมือนเดิม
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" โทจิโร่หัวเราะออกมาด้วยนำเสียงที่ไม่เต็มใจ
ในเมื่อดวงเยอะขนาดนี้ต้องลองวิธีอื่นดูมั่งแล้วส่วนสกิลก็ช่างมันไปก่อนก็แล้วกัน
และต่อมาเขาก็ลองทำอะไรหลายๆอย่าง